ไอ้ตอนไม่มีงานทำเนี่ย ไม่รู้สึกอะไรหรอก เพราะอย่างที่บอกว่าไม่ค่อยอยากจะมีแฟนช่วงนี้เท่าไร

แต่พอเริ่มงานวันแรก คนโน้นคนนี้ก็พูดถึงแฟนตัวเอง นับวันอยู่ไปนานๆเข้า บางคนแต่งงานแล้ว มีลูกแล้ว

สรุปทั้งแผนก ตรูโสดคนเดียว -*-

ณ ทุกวันศุกร์แห่งชาติ (เจอมา 3 อาทิตย์) จะโดนถามว่า ไปไหนกับใครรึเปล่าวันนี้ อื้มๆ เดี๋ยวพี่ไปเจอแฟน / เดี๋ยวพี่ไปรับลูก / บลาๆ

สรุปว่า คนมีเจ้าของกันทั้งน้านนนนน

แล้วตรูล่ะ เฮ้ย!!! ไหงเป็นงี้

เคยมีคนที่ออฟฟิศถามว่า เนี่ยๆ โบว์เคยมีแฟนป้ะ ก็บอกว่าเคยมี เค้าก็ถามต่อว่า แล้วตอนนี้คบป้ะ ก็บอกว่าเลิกไปแล้ว ยังไม่อยากมี แล้วก็โดนถามต่อว่า ทำไมล่ะ .........แล้วจะตอบไงเนี่ย ก็มันไม่เจอนี่หว่า

เวลาบรรดาสาวๆหรือหนุ่มๆเค้าคุยกัน ก็จะคุยเรื่องสุดที่เลิฟ หรือ กิ๊ก หรือ เมียน้อย (กร๊าก) อะไรอย่างนี้กัน เราก็นั่งเอ๋อแด๊ก อะไรว่ะเนี่ย มันไม่มีใครโสดเหรอ

แล้ววันนี้ขณะนั่งหม่ำเตี๋ยวอยู่ มีคนนึงบอกว่าโสด โอ้ววววว......พระเจ้าช่วยลูกแล้ว เพื่อนร่วมชะตากรรมกะช้านนนนนนนน

แต่เราก็สำเนียกได้ว่า เอ่อ....มานหน้าตาดีว่ะค่ะ อย่างน้อยก็มีสาวให้แทะโลม แต่ตรูนี่สิ หน้าตาไม่ไหวจะเคลียร์เจือกไม่มีผู้ชายให้แทะโลมอีก เพราะด่าผู้ชายกระเจิง หายไปหม๊ด (สมน้ำหน้า ฮ่าๆ)

ก่อนหน้านี้ไม่คิดน้อยเนื้อต่ำใจ (อันนี้ก็เว่อร์ไป) ไม่ได้คิดมากอะไรหรอกเรื่องไม่มีแฟน เราก็อยู่ของเรามิได้ลำบากอะไรใคร กินข้าวคนเดียวมาเป็นปีแล้ว (นี่ช้านดูรถไฟฟ้ามาหานะเธอแล้วเพ้อเจ้อป้ะเนี่ย) ไปเดินช้อปปิ้ง เดินห้าง โอ้ย...รักกับความสุขที่ได้ทำอะไรคนเดียวมาเนิ่นนาน แล้วจู่ๆ เราก็พบเจอว่า ตรูโสดสนิทโคตรๆๆๆ ......

จะว่าไปก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่บ่น และแทะโลมผู้ชายทางสายตาเวลาขึ้น BTS รถเมล์ และสองแถว(ตามลำดับ) 5555555

เอาว่ะ โสดๆๆๆๆๆๆๆๆของคนวัยทำงาน ไม่มีเพื่อนร่วมสมาคมก็ช่าง ชริ๊ รมเสียพวกมีพันธะ 55

By...

....เกิดจากความรัก