ฟุตบอล......เกมกีฬาธรรมดาที่ไม่ธรรมดา

ถ้าพูดถึงฟุตบอล ก็ต้องบอกว่าชอบครับ สมัยเด็กๆปกสมุดจดการบ้านจะเป็นรูปหมู่ของทีมชาติเยอรมันที่ดูแล้วอดสงสัยไม่ได้ว่าทีมอะไรหว่าใส่แต่เสื้อขาวกางเกงดำ และไปสะดุดตาตรงที่ผู้รักษาประตูเสื้อสีฟ้าและสวมถุงมือดูเท่ห์กว่าใครๆในทีม เลยลองอ่านดูรายชื่อของนักเตะที่เขียนไว้ใต้รูป “Sepp Maier” ยอดผู้รักษาประตูเยอรมันที่อยู่ในทีมชุดแชมป์โลก ปี 1974 นี่เอง



“เฮ้ย นั่งดูรูปอะไรกันอยู่ (วะ)” เสียงเพื่อนผมดังทำลายความเงียบ เพื่อนคนอื่นในห้องก็หันมามองเจ้าของเสียงราวกับนัดกันไว้ “กรูมีข่าวมาบอก ตอนนี้โรงเรียนจะจัดแข่งบอลภายในโรงเรียนว่ะ พวกเราตั้งทีมไปแข่งกันดีกว่า”...คำเชิญชวนนี้ได้รับการตอบรับอย่างดีจากเพื่อนๆในห้องเพราะถึงโรงเรียนไม่จัดก็เล่นบอลโกรูหนู หรือไม่ก็ไปเตะกันที่สนามของโรงเรียนอยู่แล้ว

ไม่นานนักพวกเราก็รวมทีมกันอย่างรวดเร็ว สักพักเจ้าเพื่อนคนเดิมก็หันมาทางผม “มรึงอ่ะเป็นโกน๊ะเว๊ย!”..........โหความรู้สึกยังกับได้ติดทีมชาติ จะตำแหน่งอะไรถ้าได้ลงเป็น 11 ตัวจริงก็ไม่มีทางปฏิเสธแน่นอนทั้งๆที่เสื้อผู้รักษาประตูยังไม่มีจะใส่เลย อิอิ.........งานนี้ผมเลยต้องลงทุนทุบกระปุกหมูไปซื้อเสื้อผู้รักษาประตูตัวโก้.......แน่นอนต้องเป็นแบบที่ก๊อปมาจากเสื้อผู้รักษาประตูเยอรมันซึ่งตอนนั้น “น้าชู” (Harald Schumacher) กำลังโด่งดังเป็นพลุแตก ก็ใส่แล้วมันฮึกเหิมดีนี่นา เหอๆๆ





และแล้ววันแข่งขันก็มาถึง การแข่งขันจะเตะแบบแพ้คัดออกเพราะมีทีมส่งแข่งกันมากมาย แถมทีมคู่แข่งยังมีตัวทีมโรงเรียนร่วมทีมอยู่ด้วยบรรยากาศในทีมเลยค่อนข้างเครียดพอสมควร ผมเดินลงไปวอร์มในสนามถุงมือก็ไม่มี สนับแข้งก็ไม่มี แถมสตั๊ดก็ใช้รองเท้าผ้าใบ ธรรมดายี่ห้อบาจานี่เอง แต่ตอนนั้นก็รู้สึกว่ามันเท่ห์สุด สุด แล้ว

สักพักเสียงนกหวีดเริ่มเกมก็ดังขึ้น ทีมพวกเราแม้จะเป็นรองแต่ก็ไม่เล่นอุดเปิดเกมสู้ใครดีใครอยู่รู้กันไปเลย แต่ฝั่งโน้นเขาก็เล่นกันได้ดีกว่าทีมเรา แต่ยังโชคดีที่ทีมคู่แข่งยิงนกตกปลากันเป็นส่วนใหญ่ และผมเองก็สวมวิญญาณ “น้าชู” ช่วยป้องกันไม่ให้ทีมเสียประตูเอาไว้ได้ ถึงตรงนี้ผมเริ่มแอบฝันแล้วว่าทีมของเรามีโอกาสที่จะเข้ารอบเพราะถ้าผลออกมาเสมอกันจะจับฉลากหาทีมเข้ารอบทันที

แต่แล้วในช่วงท้ายๆของเกมทีมของเราก็เสียจุดโทษจนได้ และคนที่เข้ามายิงก็ไม่ใช่ใครที่ไหน นักบอลทีมโรงเรียนนั่นเอง ตอนนั้นผมไม่สนใจแล้วว่าใครจะมาเป็นคนยิง คิดอยู่อย่างเดียวว่าผมจะต้องเซฟลูกจุดโทษให้ได้ แถมปลอบใจตัวเองว่าเราเป็นผู้รักษาประตูสไตล์เยอรมันแซะอย่างไม่มีกลัวใครอยู่แล้ว และแล้วกรรมการก็เป่านกหวีดส่งสัญญาณการเตะจุดโทษ บอลลูกนั้นลอยละลิ่วจากจุดที่ตั้งของมัน แหวกอากาศพุ่งตรงมาทางซ้ายมือของผม ใช่แล้ว! ผมเห็นถนัดชัดเจนและพุ่งตัวเหิรไปถูกทาง บอลพุ่งโด่งเหมือนจะเสียบคานบน และผมก็ตัดสินใจที่จะชกบอลลูกนี้ให้พ้นปากประตู

“วืด” แย่แล้ว! บอลมันผ่านปลายมือผมไปจะทำยังไงดี “แป็ก” เสียงลูกฟุตบอลที่กระทบกับคานบนและเด้งออกมา แต่ทว่าบอลเจ้ากรรมดันตกมาบนตัวผมตอนที่ล้มลงไปแล้ว และกลิ้งอย่างช้าๆ ไปกระทบตาข่ายอย่างแผ่วเบา หลังจากนั้นทุกอย่างมันอื้ออึงไปหมด ทีมคู่แข่งวิ่งเข้ามากอดกันกลมราวกับไม่ได้เจอกันมาแสนนาน ส่วนเพื่อนๆของผมดูจะหมดอาลัยตายอยาก ผมเห็นหลายคนทรุดลงไปนั่งกับพื้น

ผมพลาด! ทีมของพวกเราต้องตกรอบด้วยประตูนี้ ถึงแม้บอลรายการนี้มันเป็นเพียงการแข่งขันที่ไม่ได้สำคัญอะไรแต่สำหรับพวกเรามันมีความหมายราวกับเป็นฟุตบอลโลก........หลังจบเกมนัยน์ตาผมมันพร่ามัวไปหมด น้ำตามันไหลออกมาตอนไหนก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าเพื่อนๆในทีมต่างก็เข้ามาปลอบใจและบอกว่ามันไม่ใช่ความผิดของผม

ความพ่ายแพ้ในเกมฟุตบอลครั้งนั้นอยู่ในความทรงจำของผมตลอดมา เพราะอย่างน้อยมันก็สอนให้ผมเรียนรู้ถึง"ใจเขาใจเรา" มากขึ้นเพราะแม้แต่ทีมชาติเยอรมันที่ผมชื่นชอบก็ยังมีชัยในการดวลจุดโทษอยู่บ่อยครั้ง และแน่นอนว่าผมต้องดีใจเป็นธรรมดา แต่ทุกครั้งที่เกมจบผมจะส่งกำลังใจให้แก่ทีมผู้ปราชัยอยู่เสมอ

“ไม่เป็นไรน๊ะ มันไม่ใช่ความผิดของคุณ”

Create Date : 15 กรกฎาคม 2549 Last Update : 15 กรกฎาคม 2549 14:46:30 น. Counter : 996 Pageviews.		18 comments
Share Tweet

	0369_HUMAN RESOURCE หอมกร (12 ม.ค. 2569 07:07:25 น.)		PETRONAS Malaysia Open 2026 The Kop Civil (12 ม.ค. 2569 10:26:53 น.)
	Concepcion # 2 Chow Tu Tu (18 ม.ค. 2569 03:30:56 น.)		ทนายอ้วนจัดดอกไม้ - จัดดอกไม้ง่ายๆ – แจกันกล้วยไม้เหลือง - ส้ม ทนายอ้วน (16 ม.ค. 2569 08:45:27 น.)