ต่อมาด้วยนโยบายของรัฐ มีการสร้างเขื่อนศรีนครินทร์ ที่จังหวัดกาญจนบุรีที่เป็นต้นน้ำของแม่น้ำแม่กลอง ทำให้น้ำจืดจากต้นน้ำไหลเข้าสู่พื้นที่แพรกหนามแดงน้อยลง น้ำเค็มจึงรุกเข้ามาสร้างความเดือดร้อนให้กับชาวบ้านที่ทำนา สวนผัก และเลี้ยงปลาสลิด ด้วยความไม่รู้ของหน่วยงานนอกพื้นที่ไม่ได้รับรู้ถึงวิถึชีวิตและวัฒนธรรมชุมชนนี่เองที่ได้ไปก่อสร้างประตูกั้น น้ำเค็มทำให้เกิดการแยกสายน้ำและวิถึชีวิตชุมชนแพรกหนามแดงออกจากกันเป็น วิถึชีวิตน้ำจืด และวิถึชีวิตน้ำเค็ม ทำให้ชาวบ้านในพื้นที่น้ำต่างคนต่างอยู่ไม่มีความสัมพันธ์กันแบบสมัยก่อน เนื่องก็เพราะผลประโยชน์จากอาชีพที่ขัดแย้งกัน

 

ความขัดแย้งของชาวบ้านในการแย่งทรัพยากรน้ำที่เกิดขึ้นเป็นเวลาถึง 20ปี โดยตัวปัญหาก็คือการเปิดปิดประตูน้ำนี่เอง ในฝั่งน้ำจืดเมื่อประตูปิดตายทำให้น้ำไม่ไหลเวียนเกิดการเน่าเสียและมีการสะสมของตะกอนดินที่หน้าประูตูกั้นน้ำ

 

เวลาหน้าน้ำหรือเมื่อเขื่อนปล่อยน้ำลงมาจะทำให้น้ำท่วมนาข้าว บ่อปลาสลิด สวนผัก ชาวบ้านในฝั่งนี้จึงไปเปิดประตูเพื่อระบายน้ำออก ผลจากการที่เปิดประตูระบายน้ำทำให้น้ำจืดไหลทะลักเข้าสู่ส่วนน้ำเค็ม เมื่อชาวบ้านฝั่งน้ำเค็มสูบน้ำเข้าบ่อกุ้งก็ทำให้กุ้งทะเลที่เลี้ยงไว้พากัน ตายหมด

 

นี่คือสาเหตุของความขัดแย้ง!!!!!!!!

 

สำหรับการแก้ปัญหาความขัดแย้งดังกล่าว ผู้ที่เกี่ยวข้องได้ให้หลักยุทธศาสตร์ทางเลือกใหม่ในการแก้ปัญหาวิกฤตแหล่งน้ำอย่างยั่งยืน ดังมีรายละเอียดดังนี้

 

เริ่มจากการที่ปราชญ์ชาวบ้านหรือผู้นำชุมชนได้ชักชวนชาวบ้านทั้งสองฝ่ายมา คุยกันถึงเรื่องปัญหาความขัดแย้งที่เกิดขึ้น ทำให้ชาวบ้านทั้งสองฝ่ายได้รับรู้และเข้าใจถึงปัญหาของชาวบ้านอีกฝ่ายหนึ่ง จากนั้นก็แสดงความจริงใจที่จะร่วมกันหาทางออก เพื่อลดความขัดแย้งดังกล่าวโดยยึดหลักที่ว่า ร่วมกันคิด ร่วมตัดสินใจ ร่วมกันทำ ร่วมกันตรวจสอบ ร่วมกันรับผลประโยชน์หรือผลกระทบที่จะเกิดขึ้นตามมา

 

จากการพูดคุยกันหลายครั้งชาวบ้านทั้งสองฝั่งจึงร่วมกันศึกษาโดยแยกประเด็นดังนี้

1. ศึกษาความเป็นมาของปัญหาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน

2. ศึกษาพฤติกรรมการใช้ประโยชน์จากลุ่มน้ำแม่กลองตั้งแต่ต้นน้ำจนถึงปลายน้ำ

3. ศึกษาการไหลขึ้นลงของน้ำเค็มและน้ำจืดในพื้นที่

 

เมื่อชาวบ้านทั้งสองฝั่งพบว่าประตูน้ำที่หน่วยงานรัฐมาสร้างไว้นี่แหละคือตัวปัญหาจึงได้ร่วมกันระดมความคิดและภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อคิดค้นและออกแบบประตูกั้นน้ำกันใหม่ โดยชาวบ้านได้ติดต่อหน่วยงานรัฐเพื่อสนับสนุนงบประมาณ

 

เมื่อชาวชุมชนได้นำเอาภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้ก็ค้นพบประตูระบายน้ำแบบใหม่ที่เหมาะสมและแก้ปัญหาของเขาเหล่านั้นได้

 

การแก้ปัญหาของชาวชุมชนโดยการใช้ยุทธศาสตร์ทางเลือกใหม่ในการแก้ปัญหาวิกฤตน้ำอย่างยั่งยืน จะส่งผลให้ชาวชุมชนเกิดการพัฒนาทางด้านทักษะทางความคิด ทักษะการเก็บข้อมูล การวิเคราะห์ข้อมูลจนสามารถนำเสนอต่อผู้สนับสนุนได้อย่างเป็นรูปธรรม รวมถึงการสร้างองค์ความรู้ใหม่ที่จะถ่ายทอดต่อบุคคลอื่นต่อได้

 

ที่สำคัญจะทำให้เกิดความรักสามัคคีกันของชาวชุมชน และเป็นพื้นฐานของการเรียนรู้ด้วยตนเองตลอดชีวิต