ปราสาทเมืองสิงห์ (SRI JAI-SINGHAPUR) เรื่องและภาพโดย ดร.ชัชวัสส์ คติพิพัฒน์พร  Muang Singha or Sri Jai-Singha Pur is the old city, was established about eight hundred years ago in Bayon Style. It has located close the Khwae Noi River for natural defenses and water resource. There are the traces of prehistoric community over two thousand years old. Therefore we can say that this city is the land of two civilized overlaying, known as Ancient Khom and Dvaravati. The layout of Muang Singha has planned based on religious beliefs. It is completely surrounded by and ancient laterite wall and the traces of ditches network at the North, West and East outside the wall. Looking for the layout of ancient sanctuary, the latent meaning will be found, like, Theology, Politics and Astronomy on vernal equinox and autumnal equinox day. These latency are an attitude of them self.  ตามหลักฐานทางโบราณคดี ปราสาทเมืองสิงห์ถูกสร้างขึ้นในสมัยขอมเป็นศิลปะแบบบายน มีอายุประมาณ 800 ปี อย่างไรก็ตามเมื่อมีการค้นพบร่องรอยของมนุษย์ยุคสัมฤทธิ์ซึ่งเป็นยุคก่อนประวัติศาสตร์ ทำให้ทราบว่าบริเวณเมืองสิงห์หรือศรีชัยสิงหปุระได้สร้างทับซ้อนพื้นที่ชุมชนเก่าแก่ที่มีอายุประมาณ 2,000 ปี สิ่งนี้ได้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของพื้นที่ทางด้านโบราณคดีเมืองอีกแห่งหนึ่งของประเทศ เมื่อกล่าวถึงศิลปะแบบบายนเราก็จะรู้โดยทันทีว่า ปราสาทแห่งนี้สร้างขึ้นด้วยพื้นฐานทางศาสนาพุทธมหายาน วัชรยานตันตระ ซึ่งมีรูปเคารพเป็นรัตนมณี นั่นก็คือ พระพุทธรูปปางนาคปรก รูปพระอวโลกิเตศวรและนางปรัชญาปารมิตา เมื่อพิจารณาการวางรูปเคารพที่ตัวปราสาทเมืองสิงห์จะพบว่า ปราสาทประธานด้านหน้าจะประดิษฐานรูปเคารพพระอวโลกิเตศวรหันหน้าออกทางด้านทิศตะวันออกแท้ (ตะวันออกตามเข็มทิศ) ในขณะที่ปราสาทด้านหลังจะประดิษฐานรูปเคารพนางปรัชญาปารมิตาซึ่งหันออกไปในทิศทางเดียวกัน ความหมายของรูปแบบของการประดิษฐานรูปเคารพลักษณะนี้สามารถแปลได้ถึงบทบาทของสตรีที่อยู่เบื้องหลังของความสำเร็จของฝ่ายชาย จะพบว่าแผนผังของตัวปราสาทได้กำหนดทิศให้ด้านหน้าปราสาทหันไปสู่ทิศตะวันออกแท้ ดังนั้นความมหัศจรรย์ทางดาราศาสตร์ของปราสาทหลังนี้จะเกิดขึ้นในทุกวันที่ 21 มีนาคม และวันที่ 22 หรือ 23 กันยายนของทุกปี ซึ่งเป็นวันที่เรารู้จักกันในชื่อของวันวสันตวิษุวัตและศารทวิษุวัต ในวันดังกล่าวดวงอาทิตย์ในช่วงย่ำรุ่งจะขึ้นตรงกึ่งกลางของช่องประตูตัวปราสาทและส่องแสงมากระทบกับรูปเคารพ ซึ่งนั่นก็คือการนำพลังงานจักรวาลในทางมายาคติมาใช้ในการเพิ่มอำนาจให้แก่ศาสนสถานอันรวมถึงอำนาจในการปกครองของกษัตริย์หรือผู้มีอำนาจในสมัยนั้น  
แวะมาเยี่ยมครับ
โดย: **mp5**
  วันที่: 14 พฤศจิกายน 2568 เวลา:10:37:14 น. |
 |
|
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [