ไม่ได้คุยกันนานเลยนะพ่อ จากลูกชายผู้ใสซื่อ

ในช่วงชีวิตวัยหนุ่ม(ที่ยังพอมีเหลือ) บางครั้งผมก็สนุกกับการใช้ชีวิตอย่างอิสระ ออกเผชิญโลกกว้างด้วยตัวเอง ตื่นเต้นกับสิ่งใหม่ที่พบผ่านมาในชีวิต แต่ก็มีบางอารมณ์ที่เหนื่อย อยากหยุดตัวเองนิ่งๆสักพัก หนีไปหลบที่ไหนซักที่คงไม่มีที่ไหนที่เหมาะเท่ากับสถานที่พักใจที่เรียกว่า บ้าน

สำหรับคนไกลบ้าน การได้กลับบ้านและตื่นขึ้นมาในห้องนอนเก่าที่คุ้นเคยมาตั้งแต่เด็ก พบว่าหัวใจที่อ่อนล้าจากหลายสิ่งหลายอย่างที่รุมเร้า กลับค่อยๆฟื้นคืนเข้มแข็งขึ้น ด้วยมันคงมีพลังลึกลับบางอย่างที่หาไม่ได้จากที่ไหน ถึงแม้เราจะโตขึ้น เวลาผ่านไป บางสิ่งเปลี่ยนแปลง แต่กลิ่นของบ้าน ความอบอุ่น ความรักความห่วงใยที่ล่องลอยอยู่ในบรรยากาศรอบตัวไม่เคยเปลี่ยนไป และในสายตาของพ่อกับแม่ ผมก็ยังเป็นเด็กชายตัวเล็กๆ (ใสซื่อ) ของท่านเสมอ

ผมชอบที่จะกลับบ้าน แค่ไปนอนเล่นๆเพื่อสูดกลิ่นอันคุ้นเคยเหล่านี้ หนีจากโลกที่วุ่นวาย และกลับไปเป็นเด็กชายผู้ใสซื่อเป็นการชั่วคราว แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

แต่ปีนี้ผมกลับบ้าน แค่ 2 ครั้ง
"ไม่ได้คุยกันนานเลยนะพ่อ รักพ่อนะ(แต่ไม่ค่อยแสดงออก)"

Create Date : 05 ธันวาคม 2549 Last Update : 5 ธันวาคม 2549 17:27:06 น. Counter : 885 Pageviews.		3 comments
Share Tweet

	๏ .... เบี้ยน้อยหอยน้อย ... ๏ นกโก๊ก (14 ม.ค. 2569 00:01:25 น.)		๏ .... เบี้ยน้อยหอยน้อย ... ๏ นกโก๊ก (14 ม.ค. 2569 00:01:25 น.)
	4 มค 69 โครงการอนุรักษ์กล้วยไม้รองเท้านารีอินทนนท์ mcayenne94 (4 ม.ค. 2569 21:47:02 น.)		โจทย์ตะพาบ ... ขอบคุณที่ไม่ยอมแพ้ ... tanjira (7 ม.ค. 2569 14:22:28 น.)