สาวเซเว่น
กลับมานั่งพิมพ์คอมพ์ที่บ้านกรุงเทพฯ บ้าง
เรากลับมาจัดการธุระที่บ้านต่างๆ ตามประสา
พี่คนกลางยังไม่กลับอเมริกา
ด้วยความสงสารเราที่นานๆ มาทีเลยเอาผู้ปูที่นอนเราไปส่งซักให้ เราสบายเลย
ข้าวก็หาให้กิน ถ้าเราออกช้า พี่ไปเดินตลาดก็หามาให้
เมื่อเช้าเราไม่รู้ว่าพี่ออกไปซื้อของ เพราะมันสายมาก
ก็แปลกใจว่า ทำไมไม่เห็น เราก็สั่งข้าวเซเว่นมากิน
เราสั่งอาหารเวฟของเรากับน้ำโซดากระป๋องที่พี่ชอบอีก 20 กระป๋อง
น้องเซเว่นมาถึง ไม่รู้ไปอยู่หน้าบ้านไหน
พูดเลขที่บ้านมา ก็ไม่ใช่ ยังจะส่ง
แล้วเราก็บอกว่า บ้านเราในซอยมีต้นเข็ม บ้านนะ ไม่ใช่ทาวน์เฮาส์
เลขที่บ้านสี่ตัว
ก็ถามเรากลับว่าเราอยู่หมู่บ้านนี้ไหม ...
เราก็บอกว่าใช่
เห็นแล้วค่ะ ต้นเข็ม ที่มีคุณยายหน้าบ้าน
เราก็เลยบอกว่า ยายพี่ตายหลายปีมากแล้ว น้องมองเห็นเลยรึคะ
อ่อนใจมาก ทำไมคนอื่นไม่เห็นมีปัญหานี้ มาส่งถูกทุกคน
เค้าไม่ดูแผนที่เหรอ
ทั้งซอยก็มีบ้านเราบ้านเดียวที่มีต้นเข็ม
สรุปว่าสุดท้ายก็หาเจอแหละ ได้กินซะที ข้าวปลาอาหารน้ำหวานขนม วู้ววว เย้
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [