ดัชนีความสุขหมา
เรื่องนี้เป็นปฏิภาคผกผันกับความเจริญของเมืองค่ะ
นี่คือทฤษฎีที่เราค้นพบ
คือถ้าเมืองเจริญ ความสุขหมาทั้งหลาย จะน้อย
ยกตัวอย่างเช่น ในจังหวัดบุรีรัมย์
สมัยที่เมืองยังเล็ก คนไม่ได้มาเที่ยวครึกโครม
ก็จะพบว่า
บนถนนเส้นเล็ก ในพื้นที่เมืองเล็กๆ นั้น
มีหมานอนเอ้เต้ตามถนนเต็มไปหมด
ส่วนถนนสองเลนส์ที่ตัดเข้าเมืองก็ไม่ได้มีรถวิ่งเร็ว
โอกาสจะเจอซากหมาตายบนถนน น้อยมาก
ถ้ารถวิ่งจากกรุงเทพ มาเข้าเมืองบุรีรัมย์
ช่วงถนนที่เข้า บุรีรัมย์
จะไม่ปรากฎซากสัตว์ถูกชนเลย
ต่างจากถนนมิตรภาพ ที่หาพบได้เรื่อยๆ
ดังนั้น บุรีรัมย์สมัยก่อน
หมาจะมีชีวิตที่ดี
ยิ่งในเมืองนี่ นอนกันกลางถนนได้เลย
แต่วันนี้ไม่ใช่แล้ว
วันที่อำเภอเมืองเจริญขึ้น
ถนนตัดเข้าเมืองเส้นใหญ่ขึ้น
ในเมืองก็มีรถเยอะขึ้น
หมาจะไม่สามารถนอนเล่นกลางถนนได้อย่างสบายใจอีกต่อไป
ซากหมาตาย ก็พบได้บ่อยขึ้น
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
ดัชนีความสุขหมาจะลดลงตามความเจริญของเมือง
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [