ในพรรษา - 2568
สายชาร์จชาร์จคอมพิวเตอร์ไม่เข้า เลยต้องมาบ้านเช่า ลองเปลี่ยนสาย
เปลี่ยนแล้วก็ ใช้ได้เลย สรุปว่ามีสายนึงพัง คงเป็นอันเก่าแหละ
เข้าบ้าน เปิดประตู เขี่ยกิ้งกือ ก็ดื้อมาก ดูเป็นกระสุนพระอินทร์ที่ขี้โมโห เหมือนจะแว้งมาหาไม้เราเขี่ยด้วย
ดื้อแล้วอย่าปึก อุตสาห์ตั้งใจช่วยชีวิต ไ่ม่อยากให้ประตูหนีบขาด ไม่อยากขับรถทับ
ตอนนี้เราเข้าใจแล้วว่า เข้าพรรษาที่ตอนเด็กๆ อ่านหนังสือเจอว่า
จะได้ไม่เหยียบสัตว์เล็กน้อยเวลาเดินทาง
คือมันเยอะจริงๆ นะ เมื่อสมัยที่ไม่ได้มีคอนกรีตก็คงยิ่งเยอะ
นี่บ้านเราที่สัตว์เยอะ เพราะเราปลูกต้นไม้เยอะสุด
ห่างบ้านเราไปสามหลัง ไปมีแยก มีบ้านร้างขนาดใหญ่ พื้นที่เยอะ
ป่ารกชัฎที่แปะป้าย ขายเช่า
ตรงนั้นก็คงมีสัตว์น้อยๆ เยอะแยะ
บ้านเราเย็นกว่าบ้านอื่น เรารู้ ต้นไม้ร่มกว่า รวมทั้งต้นใหญ่หน้าบ้านที่เหมือน
จะเป็นต้นไม้เดิมตั้งกะสร้างหมู่บ้านที่ไม่กล้าตัดทิ้ง (คิดเอง) เพราะตำแหน่งมันพอดีหลบรั้ว
ตอนบ้านเราเด็กๆ ในกรุงเทพฯ บ้านตรงข้ามเรามีต้นหูกวางหน้าบ้าน หลบประตูรั้วพอดี
ในวัยห้าขวบ ต้นนั้นโดมาก
ของเดิมแหละ ปัจจุบัน ต้นไม้ที่พูดดถึงนี้ไม่มีแล้ว
-----
รู้สึกเข้าใจคำว่า เข้าพรรษามากขึ้น
นอกจากคนกินเหล้าล้มกันมากมาย ไม่รู้ว่าหยุดหรือไม่หยุดเหล้า
เรานึกถึงสมัยก่อน งานที่ต้องนิมนต์พระ เขาจะไม่ทำในพรรษา
อย่างแต่งงานในพรรษานี่ ไม่ทำ เหตุเพราะเมื่อก่อนงานแต่งต้องนิมนต์พระ
เรามานึก เออ ออกพรรษามาก็หน้ากฐินอีกเป็นเดือน
ใครจะแต่งงาน เอาเข้าจริง โน่น ช่วง 4-5 เดือนของปี ไม่ใช่เวลาแต่งแน่
ส่วนจะบวชในพรรษาก่อนแล้วออกมาแต่งนี่ อาจจะพอดีกัน
นึกไปมาถึงพรรษา เข้าพรรษา และความร่มเย็น
อดนึงถึงวันนึงที่เราเห็นอึ่งอ่างกำลังกระโดดมาจากทิศบ้านร้าง
แล้วกำลังจะมาเลี้ยวเข้าบ้านเรา
ชอบความเย็นล่ะสินะ
ได้ล่ะ บ้านเราเย็นจริง เรารู้
จบตอน
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [