เรียนรู้เถอะนะ
ในเรื่องของการเรียนรู้นั้นมีไม่จบสิ้น
ในวัยเด็กควรหาความรู้ และทำตนให้ได้รับความรู้
โตขึ้นมาควรได้เพิ่มพูนประสบการณ์
ปัญหาของการเรียนรู้ คือ วาระของการให้เด็ก จะใช้วิธีไหน
เรามองว่า แล้วแต่เวลา จังหวะ โอกาส
สำหรับโฮมสคูล เราคิดว่า มีข้อด้อยเรื่องเพื่อน และเรื่องรุ่น
(ทีมโฮมสคูลคงพยายามตะโกนใส่เราว่า ไม่ใช่)
แต่ส่วนตัวเรา เราอยากบอกว่า นักกีฬาที่เคยเล่นประเภทเดี่ยว
ไม่ใช่คนที่จะเล่นประเภททีมได้ดีทันที
และการเรียนโฮมสคูล ค่อนข้างจะให้เด็กโตมาแบบนั้น แบบเดี่ยว
ติดตามเด็กกลุ่มนี้ไป จะเป็นเด็กพิเศษประมาณนึง
คือ น่าจะมีโลกส่วนตัวสูง
เอาจริงๆ เราก็เป็นเด็กชนิดนั้น
อันไหนเราเรียนเข้าใจ เราก็ไม่อยากฟังซ้ำยืดยื้อ
เราควรจะได้เรียนอันที่เราสนใจ และสนุก ซึ่งมีบางวิชาเท่านี้ที่ชอบ
(เอาจริงๆ นี่มันเป็นรายการของเด็กสมาธิสั้นรึเปล่านี่)
ส่วนอันไม่ค่อยชอบ เรียนก็ได้ แต่มีเพื่อนเรียนด้วยก็สนุกขึ้น
เอาเถอะ ถึงตอนนี้โลกมันเปลี่ยนไปแล้ว
เมื่อก่อน คนเรียนจบ curriculum ยังไม่กล้าเปิด homeschool ให้ลูกตัวเองเลย
อย่างมากก็เปิดเอกชน
ปัจจุบัน จบหรือไม่จบครู ขอแค่พยายามจะสอนลูกตัวเอง
เขาก็ดิ้นรนหาความรู้มาให้ลูกได้ ด้วยว่าความรู้นั้นมีอยู่ทั่วไปในอากาศ
ดังนั้น,
ใครจะโฮมก็โฮมไปเถอะ ขอแค่เราทุกคนโตมาเพื่อทำคุณให้แผ่นดิน
ทำคุณให้บุพการี ผู้มีพระคุณ สมที่ได้เกิดเป็นมนุษย์
เท่านี้ก็พอ
/ด้วยว่าขันธ์ห้านั้นเป็นของหนัก จึงจบการวิเคราะห์เพียงเท่านี้
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [