รู้สึกผิด


รู้สึกว่าช่วงนี้ Failed หลายเรื่องมากเลย
ทำอะไร ก็เหมือนจะผิดไปหมด
บางเรื่อง เราเชื่อเต็มที่ว่า ที่มันพลาดเนี่ย ไม่ได้เกิดจากความคิดเรา
แต่ทำไมเราต้องรู้สึกผิดอย่างนี้ด้วยหละ

เรารู้แต่แรกแล้วว่า ถ้าเพื่อนร่วมงานที่รับผิดชอบงานตัวนี้ ต้องเข้าโรงพยาบาล ผ่าตัดใหญ่
กิจกรรมนี้ ควรยกเลิกไปซะ เลื่อนออกไป แล้วปล่อยพื้นที่ให้เป็นพื้นที่ว่างเปล่าอย่างที่มันเป็นมา
แต่ในเมื่อท่านไม่ยอม ...เราก็ต้องสานต่อทำไป ทั้งๆ ที่การติดต่องานแนวนี้ ไม่ใช่แนวเราเลย
คุยกันใคร ไ้ด้ผลยังไง ก็รายงานไปตามนั้น ก็ยังไม่ได้ยินคำสั่งจากปากว่า "งั้นยกเลิกไปก็ได้"
ทุกอย่างก็ต้องเดินต่อไป ตามแบบแผนของการจัดกิจกรรม

แล้วไง เมื่อใกล้ถึงวัน สัญญานเริ่่มออกมา ว่าไมไ่ด้แต่นอน
แต่ด้วยอีกกิจกรรมหนึ่งที่จะเกิดขึ้น มันรัดคอให้ต้องทำกิจกรรมนี้ให้เกิดให้ได้
ความกดดันก็บังเกิดขึ้น พร้อมๆ กับความรู้สึกต่อต้าน

สุดท้าย ..ก็ Totally Failed - - - > เค้าบอกแบบนั้น
เรานึกค้านว่า ก็อาทิตย์ก่อนบอกแล้วไงว่า ให้เลื่อนออกไป ก็ดันทุรัง
อ่ะ ...แล้วก็สั่งให้จัดงานอื่นเสริมอีก ...ติดต่อแล้ว ทำแล้ว ก็มีการกะเกณฑ์อีกมากมาย
แต่เราก็เชื่อว่า พอถึงวันที่ท่านเห็นตัวงานใหม่ที่สั่งเนี่ย ท่านก็ไม่พอใจอยู่ดี

เราคนทำงาน ก็ไม่พอใจเช่นกัน เพราะการจัดงานในสภาพรีบร้อนทำออกมา
กับทีมงานที่ยังไม่แข็งแรงเนี่ย ....ผลมันก็คาดการณ์ได้อยู่แล้ว

ทำมาเป็นพูดจาสั่งสอน "ให้ถือว่าเป็นบทเรียน การติดต่องานต้องมั่นใจกว่านี้ ต้องมีแผนสำรอง"
เหอะ ...แผนกปกติก็แทบจะไม่มีอยู่แล้ว จะเอาเวลาไหนมาคิดแผนสำรองได้อีก

ข่าวก็ต้องเขียน ภาพถ่ายก็ต้องแต่ง เสร็จแล้วก็ส่งเองด้วย
ไหนจะต้องติดต่อกับคนอื่นๆ ประสานงาน เสนอรายละเีอียดราคา ตามที่ลูกค้าถาม
ไหนจะเรื่องเอกสารสั่งซื้อ จดหมาย รายงาน อีกมากกมาย

เค้ารู้มั๊ยว่า ไอ้งานประชาสัมพันธ์ / โฆษณา / การตลาด / news media / event ที่อยู่ในมื่อเราเนี่ย
มันไม่ใช่งาน 5 อย่างนะ ภายใน 5 หัวข้อมีรายละเอียดปลีกย่อยอีกมากมาย

สุดท้ายแล้ว ผมดู bottom line - - -> ปล่อยให้มันติดลบลงไปเรื่อยๆ แล้วกัน

เรายังรู้สึก Failed อยู่
ไม่เคยคิดมาก่อนว่า ตัวเองจะทำงานได้ "แย่" ขนาดนี้

เราผิด ที่ไม่สามารถให้เหตุผล หว่านล้อม ให้เค้ายอมรับการตัดสินใจของเราได้
และเราก็ิผิดเอง ที่ไม่กล้าเขียนไปลาออกไปซะตั้งแต่ครั้งนั้น



Create Date : 17 กันยายน 2554
Last Update : 17 กันยายน 2554 9:03:43 น.
Counter : 783 Pageviews.

2 comments
No. 793 ความกลัว แต่ไม่น่ากลัว เอะ...? ตะพาบ ไวน์กับสายน้ำ
(17 มิ.ย. 2562 05:32:52 น.)
17 มิย 62 ตะพาบ - ความกลัว mcayenne94
(18 มิ.ย. 2562 13:00:33 น.)
No. 792 แม่ค้าเจอปล้น อย่าไปทางนั้นเลยคุณ.. ไวน์กับสายน้ำ
(14 มิ.ย. 2562 05:17:45 น.)
: วันที่เราใส่รองเท้าเบอร์เดียวกัน : กะว่าก๋า
(14 มิ.ย. 2562 06:26:20 น.)
  

มาเยี่ยมชม มาทักทายครับ

มาให้กำลังใจแก่คุณนัทธ์ครับ

ในบางครั้งเราก็อาจจะรู้สึกแย่ได้บ้างเหมือนกันครับ แต่ว่าอย่าให้ความรู้สึกนั้นมันอยู่กับเรานานจนเกินไปก็แล้วกันครับ เราต้องกระปี้กระเป่าแล้วกลับมาสู้ใหม่ครับ ต้องลุยต่อครับ และที่สำคัญที่สุดเราต้องเชื่อมั่นว่าเราต้องทำได้ครับ แล้วเราต้องทำได้ดีกว่าเดิมด้วยครับ

พยายามคิดให้ดี ๆ เข้าไว้ให้ตลอดนะครับ

เอาใจช่วยครับ

สู้ ๆ นะ

อิอิ
โดย: อาคุงกล่อง วันที่: 17 กันยายน 2554 เวลา:20:46:59 น.
  
ขอบคุณค่ะ
โดย: นัทธ์ วันที่: 18 กันยายน 2554 เวลา:8:07:45 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Bookkii.BlogGang.com

นัทธ์
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 38 คน [?]

บทความทั้งหมด