บันทึกถึงเหตุการณ์ไม่พึ่งปรารถนา



บ่ายวันที่ 9 เมษายน 2552 ทราบจากข่าวช่วงบ่ายกว่ากลุ่มเสื้อแดงนปช.
ปิดถนนบริเวณอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิทั้ง 4 เส้นทาง

ยังเฉยอยู่ ...ก็เราไม่จำเป็นต้องผ่านเส้นทางนั้น
อีกทั้งปัญหาเฉพาะหน้าของเราอยู่ที่ "งาน"
ช่วงเช้าเร่งทำไฟให้กับงานนิทรรศการกัน
อุปกรณ์ไม่พอ...ก็มีรายการ "ฟ้อง"
อ่ะ...เคลียร์กับอีกแผนก จัดการเรื่องเบิกของให้เรียบร้อย

ช่วงบ่ายนายนัดประชุมแผนกฯ
หาที่ประชุมไม่ได้ เพราะห้องประชุม MD ใช้ประชุมรายการอื่นอยู่
และคาดว่าจะยาว ....
หันมาดูห้องนาย ...ไม่สามารถอัดพนักงานทั้ง 7 เข้าไปนั่งฟังได้แน่ๆ
ก็เลยเปลี่ยนมาขอใช้ห้อง training ก็ต้องรอให้อีกแผนกใช้เสร็จก่อน

กว่าจะประชุมก็ปาเข้าไป 3 โมงกว่าแล้ว
เรื่องสถานการณ์บ้านเมือง ....ก็ไม่ได้ติดตามอะไรอีก

ประชุมเรื่อง event ไป 2-3 งานก็มาเรื่องนโยบายการประหยัด ที่ย้ำกันอีกที
ออกจากห้อง training ตอน 5 โมงสวนกับ MD
ซึ่งบอกว่า ...ถ้าไม่มีติดอะไรแล้ว ก็ให้กลับกันได้ เพราะเสื้อแดงปิดถนนหลายจุดแล้ว
จะเดินทางกลับบ้านกันยาก

"แต่ไอ้พวกฝั่งธนอ่ะ ...ทำงานต่อไปก่อน"



แหงล่ะ...เรามันคนฝั่งธน ไม่ค่อยกระทบนี่นา
แต่วันนี้ มีพิธีเปิดงานศิลปะนะ...ดีนะว่า เป็นแค่งานเลี้ยงเปิดงาน
ถ้ามีประธานมาตัดริบบิ้น ....เห็นทีจะกร่อย ....
แล้วก็จริงดังคาด ...
เราเดินวนไปวนมา ดูสถานการณ์อันเหงาหงอยในงานอยู่เกือบ 6 โมง
เพื่อนศิลปิน ที่มาได้ ก็มา ที่มาไม่ได้...ก็เลิกมาเลย

เมื่อเจ้าของงานเข้าใจดีแล้ว ...เราก็กลับ ปล่อยให้พนักงานผู้ชายดูแลกันไป
รีบออกจากที่ทำงาน เพราะฟ้าครึ้มมากกกกกกกกกกกกก
เราต้องหนีฝนก่อน...



แต่ก็ไม่พ้น ...ฝนตกตั้งแต่เรือข้ามฟากยังอยู่กลางแม่น้ำ
กางร่มแล้ว ก็ไม่ช่วยอะไรนักหรอก ....
กว่าจะถึงบ้าน เราก็เปียกเหมือนกัน ....

ตกค่ำ...ได้ฟังแถลงการณ์ท่านนายกฯ ....ประกาศวันหยุดราชการ ...
ในใจนึก "ดีใจ" ได้นิดนึง ก็ห่อเหี่ยวตามเดิม ....ก็เราเป็นเอกชนนี่หว่า
ยังไงก็ต้องรอคำสั่ง MD อยู่ดีแหละ ....
แต่ปัญหาคือ พรุ่งนี้ พวกเราจะเดินทางไปทำงานกันได้รึป่าว

น้องทีแผนกบ้านอยู่ฝั่งพระนคร 2 คน ....โทรมาบอกว่าถึงบ้านด้วยสวัสดิภาพ
แต่ว่า ....เดินทางยากมาก BTS คนเยอะ ...และรถแท็กซีที่จะไปต่อก็ไม่มี
โทรหานาย เพื่อขอแนวทางปฎิบัติสำหรับพนักงาน
นายเอง ยิ่งลำบากกว่า เพราะม๊อบอยู่ปากซอยบ้านนายพอดี ....
แต่ก็สรุปได้ความว่า ...ถ้าสถานการณ์ไม่ดี เดินทางลำบาก ก็นั่งทำงานที่บ้านแล้วกัน ...

"แต่พวกฝั่งธนมาได้ ต้องมา"

เข้าใจค่ะ นาย

วันที่ 10 เมษายน 2552 เหตุการณ์ทั่วไปยัง OK ดีอยู่
น้องน้องสามารถมาทำงานได้ แต่สายกว่าปกติเล็กน้อย

วันที่ 11 เมษายน 2552 วันที่ควรจะผ่อนคลายเพราะใกล้จะได้หยุดสงกรานต์แล้ว
กลับได้เห็นข่าวจากพัทยา ....

หมดกันแล้ว "การท่องเที่ยวไทย" ....แบบนี้อีกปีจะฟื้นว่ะเนี่ย

ไม่รู้ว่าเพื่อคน หรือ พรรคพวก
แต่คงไม่ใช่ "เพื่อชาติ" อย่างที่กล่าวอ้างกันปาวปาวหรอก

ครั้งก่อน ก็ทำเอาสะบักสะบอม
ครั้งนี้ คิดจะให้ประเทศไทย หายไปจากความทรงจำของผู้คนกันเลยหรือไงนะ





Create Date : 11 เมษายน 2552
Last Update : 11 เมษายน 2552 22:41:20 น.
Counter : 674 Pageviews.

2 comments
สถานที่ใหม่ อยากบอกว่าหลง
(12 ก.ค. 2562 09:22:25 น.)
บันทึกประจำ(หลาย)วัน.. nonnoiGiwGiw
(12 ก.ค. 2562 13:34:49 น.)
...มิ่งมิตร...งานตะพาบครั้งที่ 231..มาช้ายังดีกว่าไม่มา ตอนที่ 2 คนผ่านทางมาเจอ
(12 ก.ค. 2562 21:21:34 น.)
No. 798 รอยต่อ อ.บางสะพานน้อย - ชุมพร สวย... ไวน์กับสายน้ำ
(4 ก.ค. 2562 05:50:12 น.)
  
ปีเดียวน้อยไป ผมเกรงว่ามันจะไม่มีโอกาสกลับมาฟื้นแล้วมากกว่าตราบใดที่หัวใจของคนไทยยังแบ่งเป็นหลายสี

การลงทุนไม่ต้องพูดถึง หอบเงินไปเวียตนาม ไปเขมรยังมั่นใจมากกว่า เราถอยหลังเข้าคลองไปทุกที ทุกที นึกแล้วอนาถแท้ๆ.......
โดย: ชลสิทธิ์ วันที่: 11 เมษายน 2552 เวลา:23:15:15 น.
  
วันนี้..ทีวีช่องอิตาลี ถ่ายทอดด้วยค่ะ
เราเห็นคนชุมนุม เอากระถางหรืออะไรซักอย่าง ทุ่มใส่รถเก๋ง
เห็นแล้วก็เศร้าใจ เมืองไทยเป็นอะไรไปแล้วนี่..
นี่หรือ..คือผลงานของคนที่เรียกตัวเองว่าคนรักชาติ ทำเพื่อชาติ
ไม่ได้ยืนอยู่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหรือนะ..แต่ไม่อยากเห็นเมืองไทยพังพินาศ

คนที่บ้านเราถาม..นี่มันเรื่องอะไรกันหรือ..พูดไม่ออกบอกไม่ถูก
โดย: nikanda วันที่: 13 เมษายน 2552 เวลา:7:24:21 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Bookkii.BlogGang.com

นัทธ์
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 38 คน [?]

บทความทั้งหมด