นานแค่ไหน..น้ำตาจะหยุดไหล
ทุกวันที่ผ่านไปของความเศร้ามักเชื่องช้าเสมอ วันเวลาที่ผ่านไปดูจะว่างเปล่าไร้ความหมาย เพราะถึงนาฬิกาจะเดินผ่านไปเท่าไร แต่ความเจ็บช้ำก็ยังคงฝังแน่นในใจ มีคนเคยบอกเอาไว้...หากเมื่อใดต้องเจ็บปวด ทรมานใจ ให้ร้องไห้.....ร้องไปให้ความทุกข์ไหลไปกับน้ำตา และเมื่อความเศร้าได้จางหายไป น้ำตาก็หยุดไหลเช่นกัน

ฉันเชื่ออย่างนั้นเสมอมา ไม่ว่าจะมีความทุกข์ใดเข้ามาทำร้ายใจ ฉันก็จะใช้น้ำตาล้างความเศร้าออกไปในทุกครั้ง จนกระทั่งฉันต้องเจอกับความเจ็บปวดที่ไม่อาจจางไป แม้จะต้องร้องไห้สักกี่วัน...กี่เดือน...กี่ปี แต่ความทรมานก็ยังคงบีบรัดหัวใจฉันไม่ยอมปล่อย ยิ่งนานวันรอยบีบนั้นก็ยิ่งรัดแน่นขึ้น...แน่นขึ้น จนตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองจะหายใจไม่ออก อาจจะเป็นเพราะการสูญเสียมันยิ่งใหญ่เกินไป หัวใจที่ถูกทอดทิ้งอย่างไร้ค่าจึงไม่อาจทนต่อความช้ำใจที่ได้รับมาได้

ฉันเฝ้ารอ...รอเพียงวันน้ำตาจะหยุดไหล ซึ่งไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ หรือฉันต้องขาดอากาศหายใจ จมกองน้ำตาอยู่ตรงนี้เสียก่อน จึงจะลืมความเจ็บช้ำได้หมดใจ ฉันได้แต่นึกอิจฉาเทียนเล่มน้อยที่สุกสว่าง แม้น้ำตาเทียนจะไหลไม่ขาดสาย แต่ในสักวันก็ยังมีวันที่น้ำตาเทียนต้องสิ้นสุดเหือดแห้งในไม่ช้า ในขณะที่ฉันทำได้เพียงมองน้ำตาที่ไหลนอง ท่ามกลางอากาศที่ดูจะน้อยลงทุกที ฉันได้แต่หวังว่าน้ำตาจะพาความเจ็บปวดออกไปจากหัวใจได้หมดในสักวัน แม้ว่ามันอาจจะไม่มีวันนั้นสำหรับฉันเลยก็ได้ วันที่น้ำตาแห่งความเสียใจได้เหือดแห้งไป มีเพียงน้ำตาแห่งความสุขยินดี ความทรมานที่บีบรัดหัวใจจนแน่นเปลี่ยนเป็นความอบอุ่นของความรักที่โอบกอดหัวใจอย่างอ่อนโยน วันที่ฉันจะไม่ต้องนับหยดน้ำตาอีกต่อไป

“น้ำตาเทียนยังมีวันหยุดไหล แต่น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะเหือดแห้งไป”



Create Date : 25 มีนาคม 2551
Last Update : 25 มีนาคม 2551 17:20:42 น.
Counter : 519 Pageviews.

4 comments
ถนนสายนี้ ... ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 282 "เพลงที่อยากร้องมากที่สุดในตอนนี้" ทนายอ้วน
(24 ก.ค. 2564 16:23:34 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบ กม ที่ 282 "เพลงที่อยากร้องมากที่สุดในตอนนี้" จันทราน็อคเทิร์น
(23 ก.ค. 2564 12:04:40 น.)
อยู่คนเดียว gluhp
(20 ก.ค. 2564 19:56:58 น.)
เที่ยวทิพย์ : การกลับบ้านของทับหลังปราสาทเขาโล้น (2) ผู้ชายในสายลมหนาว
(20 ก.ค. 2564 10:15:16 น.)
  
ตรงข้ามกับเราค่ะ
เพราะเราร้องไห้ไม่ออก ทั้งที่อยากร้องจะตาย
มันทำให้เรากลายเป็นคนร้องไห้ไม่เป็น

เราว่า มันอึดอัดกว่าการ้องไห้ได้เสียอีก
โดย: สายลมอิสระ วันที่: 25 มีนาคม 2551 เวลา:20:01:39 น.
  
ต้องใช้เวลาค่ะ มันคงไม่ต้องใช้ทั้งชีวิตของเรา แต่ต้องตระหนักให้ดีว่าทุกนาทีมีค่านะคะ
โดย: Summer Flower วันที่: 25 มีนาคม 2551 เวลา:21:41:31 น.
  
เวลาเท่านั้นที่จะช่วยให้ทุกสิ่งทุกอย่างดีขึ้น บางครั้งคนเรา

ก็ต้องรู้จักปล่อยวางหัวใจลงเพื่อให้มันชาๆๆ

ปล่อยเวลาให้มันช่วยทำให้เราเข้มแข้งนะ

ขอเป็นกำลังใจให้นะค่ะ
โดย: ผู้หญิงที่เหงากับหัวใจดวาเดิม (changdaew ) วันที่: 25 มีนาคม 2551 เวลา:23:13:49 น.
  
ถ้าน้ำตาจะไหลก็ปล่อยให้มันไหลออกมาเถอะคะ
ดีกว่าปล่อยให้มันอัดแน่นอยู่ในใจเรา
เมื่อวันนึงน้ำตาหยุดไหลได้ เราเองเชื่อว่า ก็ต้องมีวันที่เราหายปวดร้าวได้เหมือนกัน
โดย: orangebox วันที่: 26 มีนาคม 2551 เวลา:0:08:34 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Blossom-smile.BlogGang.com

ไม่รักไม่ว่า อย่าให้มันคาใจ
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]