แด่ปากกาลูกลื่นด้ามหนึ่ง...



กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...

ผม - เฮ้ย ลืมเอาปากกามา
เธอ – เอ้านี่ ด้ามนี้เขียนลื่นดีนะ หมึกเข้มดีด้วย ใช้แล้วอย่าลืมคืนล่ะ
ผม – อือได้

แต่ผมก็ไม่ได้คืนปากกาด้ามนี้ (และดูเหมือนเธอก็ลืมไปแล้วเช่นกัน) กาลเวลาได้ผ่านไป แล้วก็ผ่านไป แล้วก็ผ่านไป แต่ผมยังคงใช้ปากกาด้ามนี้อยู่

จนมาถึงเหตุการณ์ปัจจุบันเมื่อช่วงบ่าย ในขณะที่ผมกำลังนั่งประชุม และเริ่มจดถึงสิ่งที่ตัวเองต้องทำ "หาบทสัมภา..."

"าาาาาาาาาาาาาาาาาา"

“ทำไมเขียนไม่ออก” คำถามนี้ผุดขึ้นมาในใจชั่วครู่ ก่อนที่ในอีกไม่กี่วินาทีต่อมาจะถูกลบออกไปจากสมอง เนื่องจากผมต้องกลับมาตั้งใจประชุมต่อให้จบ

แต่ในค่ำคืนนี้คำถามที่ว่า “ทำไมเขียนไม่ออก” ก็ย้อนกลับมาหาตัวเอง ความคิดที่ตกผลึกดีแล้วช่วยผมหาคำตอบให้กับมันว่า ปากกาที่หมึกเหือดแห้งไปแล้ว อาจเป็นสัญญาณให้ผมได้ตระหนักว่า เรื่องราวระหว่างผมกับเธอเดินทางมาถึงจุดสิ้นสุดจริงๆ

จากปากกาที่เขียนลื่นที่สุดในโลก กลายเป็นเครื่องใช้สำนักงานที่ไม่สามารถทำหน้าที่ของตัวเองได้ มันทำให้ผมคิดว่ามันคงถึงเวลาแล้ว ที่จะออกไปหาด้ามใหม่มาใช้ทดแทน...

อย่างไรก็ตาม ถ้าคุณรู้จักผมดีก็น่าจะรู้ว่า เมื่อใดที่ผมได้ปากกาด้ามใหม่มาแล้ว ผมคงถอดเอาไส้หมึกมาใส่ในปากกาด้ามเดิมแน่นอน

เพราะผมคิดเสมอว่า แม้ไส้หมึกเก่าจะถึงกาลอวสานไปแล้ว แต่อย่างน้อยปากกาสีทองหมองๆด้ามนี้ ก็จะอยู่ในอุ้งมือขวาของผมตลอดไป...







Create Date : 17 กันยายน 2552
Last Update : 18 กันยายน 2552 22:42:41 น.
Counter : 773 Pageviews.

15 comments
ถนนสายนี้มีตะพาบ กม ที่ 282 "เพลงที่อยากร้องมากที่สุดในตอนนี้" จันทราน็อคเทิร์น
(23 ก.ค. 2564 12:04:40 น.)
: แสงสุดท้าย : กะว่าก๋า
(21 ก.ค. 2564 06:22:59 น.)
... 21 กรกฎาคม...วันคล้ายวันเกิดอุ้มสี... คนผ่านทางมาเจอ
(21 ก.ค. 2564 22:39:26 น.)
ทิ้งตัว blog pu
(19 ก.ค. 2564 18:30:10 น.)
  
555 ขำเทคนิคสีตัวหนังสืออะค่ะ ให้ความรู้สึกว่าหมึกมันหมดจริงๆ 55+ เนียนอะ
โดย: Tukta21 วันที่: 17 กันยายน 2552 เวลา:23:49:50 น.
  
ซาบซึ้งและโรแมนติค จนกระทั่งคำว่า "อุ้งมือขวา" โผล่มาเนี่ยแหละ (เกือบไปนึกถึงอย่างอื่น ที่ไม่ใช่ปากกา 555++)

ล้อเล่นๆ แต่จริงๆแล้วที่รู้สึกคือคุณบลัดดี้นี่เป็นคนที่รักได้ลุ่มลึกจริงๆ เป็นผมคงเขวี้ยงมันทิ้ง หรืออย่างดีก็เก็บใส่กล่อง ซุกไว้ลึกๆด้านในสุด และไปกว้านซื้อปากกาใหม่มาทีเดียวเจ็ดแปดด้าม และกลายเป็นคนใช้ปากกาแบบทิ้งๆขว้างๆไปเลย 555++

ว่าแต่ทำไมต้องเป็นโจวมู่หวันเนี่ย... เท่ไปรึเปล่า?
โดย: แฟนผมฯ IP: 142.103.23.32, 202.134.119.218 วันที่: 18 กันยายน 2552 เวลา:8:16:54 น.
  
แต่สำหรับพี่นะ

พี่ก็จะหาปากกาด้ามใหม่ ไม่เอาไส้ในมาเปลี่ยน
ปากกาด้ามที่หมึกหมด ยังไงก็หมด การหาไส้ในมาเปลี่ยน อาจไม่ยุติธรรมต่อปากกาด้ามใหม่ๆ
โดย: grappa วันที่: 18 กันยายน 2552 เวลา:8:26:55 น.
  
อะไรมันจะตอกย้ำขนาดนี้นะครับนี่???

แต่ก็แอบเห็นด้วยกับคุณพี่ grappa นะว่าถ้าเป็นเราก็คงไม่เปลี่ยนไส้ใน เพราะชีวิตก็เดินต่อไป อดีตก็คืออดีตให้มันอยู่แค่ในความทรงจำดีๆก็พอ

ดีไม่ได้อาจได้พบว่าด้านใหม่นี้เหมาะ(อุ้ง)มือเป็นที่สุดก็ได้ ^^
โดย: Seam - C IP: 58.9.186.151 วันที่: 18 กันยายน 2552 เวลา:10:33:45 น.
  
แหม อ่านแล้วแอบหมั่นไส้ (จริงๆหมั่นไส้ตั้งแต่เอนทรี่นู้นแล้ว เลยอ่านไม่จบเลยทีเดียว 555+)
โดย: nanoguy IP: 125.24.131.245 วันที่: 18 กันยายน 2552 เวลา:22:22:33 น.
  
เจ้าของบล็อคขอเปลี่ยนที่ซุกหัวนอนเป็นหัวหินสักสองวัน ชาร์ทแบ็ตๆ ^^





ปล. ติดตามการผจญภัยของฟันน้ำนมได้ที่ Links ของเจ้าของบล็อค (ตอนใหม่มาแล้ว !!)
ปลล. นาโน - หมั่นไส้ไรว่ะ ดิส อิส โน แฮปปี้ เอนดิ้ง นะเว้ย 55+
โดย: BloodyMonday วันที่: 18 กันยายน 2552 เวลา:23:29:45 น.
  


ตัดบัว ยังเหลือ เยื่อใย...




แอบอิดสา ไปเที่ยวทะเลอีกแระ

โดย: renton_renton วันที่: 19 กันยายน 2552 เวลา:7:43:43 น.
  
แหม น่ารักเชียวครับ
เปลี่ยนไส้ จะได้หยิบใช้ตลอดไป
โดย: เอกเช้า IP: 124.120.188.96 วันที่: 19 กันยายน 2552 เวลา:10:51:46 น.
  
โดยเนื้อแท้แล้วหน้าที่หลักๆของปากกาน่าจะอยู่ที่การบันทึกความคิดอ่าน ณ ปัจจุบันลงกระดาษ และการเก็บกักนำพารักษาความทรงจำในอดีตไปสู่อนาคต คือผมหมายถึง ณ เวลาปัจจุบันเราคิดอะไรออกเราก็เขียนๆไว้ เป็นการบันทึกความคิดของเราไว้เป็นลายลักษณ์อักษร แต่พอนานวันเลยไป ลายเส้นของปากกาก็จะทำหน้าที่เป็นตู้เย็นที่แช่งแข็งความคิดในอดีตไว้ รอวันที่เราจะหยิบมาอ่านใหม่ในอนาคต

มันเป็น 2 หน้าที่ที่ปากกาทุกด้ามเกิดมาเพื่อทำให้ลุล่วง
1. รับใช้การเขียนตอนที่ยังมีหมึก และ 2. ตัวด้ามจางหายไปเหลือทิ้งไว้แต่รอยน้ำหมึกบนกระดาษ

แต่ถ้าคุณเอาไส้ใหม่ไปใส่ด้ามเก่าอยู่เรื่อยๆ ปากกาเล่มสีทองหมองๆเล่มนั้นก็จะได้แต่ทำหน้าที่แรก คือเขียนความคิดในปัจจุบันของคุณต่อไป แต่บกพร่องต่อหน้าที่ที่ 2 คือการเกษียณตัวเองโดยเหลือข้อคิด ความทรงจำ และบทเรียนไว้บนหน้ากระดาษไว้แทนตัว

ความรัก ความทรงจำ และบทเรียน สิ่งที่เกิดขึ้นรอบๆปากกาด้ามนั้น ได้ถูกปากกาขีดเขียนบันทึกไว้ในสมองเราหมดแล้ว การเก็บตัวปากกาต่อไปมีแต่จะเป็นการฝืนทำให้สิ่งเหล่านั้นเป็นปัจจุบัน ทำให้เรายากที่จะลืม ยากที่จะก้าวต่อไปซะเปล่าๆ หากอยากได้ของดูต่างหน้า...แค่ความทรงจำที่เคยมีก็พอแล้วครับ เก็บปากกาไว้แบบนี้มันแลดูจะตอกย้ำตัวเองกันเกินไปนะ

ดังนั้นหากได้ปากกาด้ามใหม่มา ก็น่าจะลองใช้ด้ามใหม่ดูนะครับ ด้วยเพราะในความคิดผม ปากกานั้นเหมือนหญิงสาว...ที่ถ้าเราไปหลงรักคนใหม่เพราะเขามีส่วนคล้ายเหมือนคนรักเก่า...มันจะเป็นการไม่ยุติธรรมกับเธอ ปากกาก็เช่นกัน ถอดใส่ด้ามใหม่ไปใส่ด้ามเก่าแบบนั้น นอกจากด้ามใหม่ใจเสียใจแล้วที่ต้องอยู่ใต้เงาคนอื่นแล้ว ด้ามเก่าก็จะเสียใจที่คุณยังไม่ยอมปล่อยวาง

ลองปล่อยวางดูนะครับ อย่าเป็นเหมือนโจวมู่หวัน...ที่ไม่ยอมปล่อยวางต่อกรอบของสามีภรรยา ทั้งๆที่ภรรยาของเขานอกใจและทิ้งเขาไปแล้ว เลยทำให้เขาพลาดโอกาสที่จะแสดงความในใจที่ตนมีต่อโซวไหล่เจิน เรื่องความรักผมก็ไม่เชี่ยวชาญนะ...แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่อยากให้หน้าบล็อกนี้ถูกเขียนโดยผู้ชายที่อาศัยอยู่ในห้อง 2046

เพราะผมว่ามันเศร้าไปหน่อย ^^


ป.ล. ไปหัวหิน...ทะเล หนีร้อน หรือหนี...ครับ? 555+
ป.ล. 2 นาโนนี่ใจหินจริงๆ คนเค้ากำลังอินนะเฟ้ย 555+
โดย: ขอรบกวนทั้งชุดนอน IP: 124.122.62.199 วันที่: 19 กันยายน 2552 เวลา:16:37:41 น.
  
โน แฮปปี้ เอนดิ้ง บัท ยู เมด ยัวร์เซฟ ลุค ทู คูลลล์ แดน เดอะ เรียลลิตี้ ว่ะ 555+
โดย: nanoguy IP: 125.24.132.27 วันที่: 20 กันยายน 2552 เวลา:13:59:24 น.
  
นาโนว - ยู ด้อน เรียลี่ย์ โนว มี ดู้ด 55+
โดย: BdMd IP: 202.91.19.201, 64.255.180.63 วันที่: 20 กันยายน 2552 เวลา:20:11:39 น.
  
^
^
ซับคาราโอเกะสองคนนี้มันฮาดีจริงๆ
โดย: แฟนผมตัวดำ วันที่: 20 กันยายน 2552 เวลา:21:48:12 น.
  
I am at Kansai Airport@(Osaka) waiting for the TG plane to fly back to BKK.
Just pass by to say Hi..and good night

Everything are in Japanese so I can`t read your blog and make a comment.
Hope you are very fine at this moment.
โดย: katoy วันที่: 20 กันยายน 2552 เวลา:21:54:35 น.
  

อ่านข้างบนแล้วเม้นท์ไม่ออก
โดนดักคอ คิดว่าที่ BDMD เขียนมันเศร้านะ
อ่านแล้วเหมือนความหลังที่เก็บไว้ก้นลิ้นชักจนเต็มและล้นลิ้นชัก
สุดท้าย.. ทิ้งทั้งหมดเลย
เกะกะ ตูจะใช้ชีวิตต่อไปซะที
โดย: อออ IP: 202.176.89.115 วันที่: 21 กันยายน 2552 เวลา:15:45:15 น.
  
+ แหม! อ่านแล้วช่างให้ความรู้สึกหวานปนเศร้าดีแท้ ... แต่อ่านเม้มบนๆ แล้ว เอ่อ ... (โดยเฉพาะข้อสังเกตของนายโอ๊ต 55+)

+ นับว่ามุมมองความรักของคุณ Bd Md ไม่เหมือนใครดีครับ (ผมแอบเชื่อนะนั่นว่าเปลี่ยนไส้จริงๆ ดูจากรูปปากกาบนสุดที่ถ่ายมา อุๆ )

+ แต่ก็กลับทำให้ผมนึกไปถึงหนังเซอร์ๆ อย่าง Being John Mulkovich, Eternal sunshine ... หรือ Cold souls เทือกๆ นั้นอ่ะครับ ถ้าโลกมนุษย์ทำกันได้เยี่ยงนั้นจริงๆ จะสนุกสนานปั่นป่วนเช่นไรหนอ

+ รอดูเอนทรี่หัวหินกับรูปจากกล้องโลโมอยู่นะครับ (ทำเป็นทวงถามของชาวบ้าน ทริปตัวเองยังไม่ออกเลย เหอๆ )
โดย: บลูยอชท์ วันที่: 22 กันยายน 2552 เวลา:0:23:22 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Bloodymonday.BlogGang.com

BloodyMonday
Location :
Imaginationland, Valley of Bliss  China

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด