ดูจิต สนุกดี


เพื่อนๆนักปฎิบัติธรรมหลายท่านคงเคยได้ยินคำว่า "ดูจิต" กันมาบ้างนะค่ะ เป่าจินขอบันทึกประสบการณ์การดูจิตส่วนนึงไว้ตรงนี้ เผื่อท่านที่ตามดูจิตเหมือนกันแล้วท้อแท้ เหนื่อยหน่าย เบื่อ อยากเลิกดู อ่านแล้วจะได้รู้ว่า เออนะ สู้ต่อไป.. มีคนโง่กว่าเราอีก อิ อิ ก็เป่าจินนะสิค่ะ โง่สุดๆ โง่มานานมากเลยค่ะ แต่บากบั่น ทนเอา พยายามทำไป ตอนนี้ทุกข์เริ่มสั้นลง มองทุกอย่างเป็นกลางมากขึ้น และ มีความสุขขึ้นค่ะ

เป่าจินฝึกดูจิตมาได้หลายปีแล้ว พระอาจารย์ท่านเมตตาสั่งสอน และ ได้กัลยาณมิตรหลายท่าน (ทั้งที่รู้จัก และ ที่อ่านผ่านจากทางอินเตอร์เนต) ทำให้พยายามเรื่อยมาค่ะ

ช่วงแรกประมาณเกือบ 8 ปีที่แล้ว (บอกแล้วว่านานมาก) ดูไม่ออก ไม่รู้เรื่อง งงอย่างเดียว พระอาจารย์ท่านทักว่าหลงอยู่ รู้ตัวไม๊ บอกตรงๆว่าไม่รู้เลย อะไรคือหลงอยู่ แบบนี้เรียกหลงเหรอ ก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เกิด....

ตอนหลังมาถึงบางอ้อ...ก็ "หลง" มาตั้งแต่เกิด...

ผ่านมาเรื่อยๆ ก็ยังล้มลุกคลุกคลาน พยายามตามรู้ตามดูไปอย่างงูงูปลาปลา ตอนทำท่าจะดีดี กิเลสซัดมาทีไร ก็ล้มไม่เป็นท่า จิตตกไปนาน หลงไปนาน กว่าจะกลับมาดูจิตได้อีก ล้มๆลุกๆอยู่แบบนี้นานมากทีเดียว

ผ่านมาอีกหลายปี เราก็พยายามฟังธรรม ฟังเทศน์ อ่านหนังสือธรรมะ สวดมนต์ รักษาศีล (ทำได้บ้างไม่ได้บ้าง) ทำบุญ ทำทาน เอาทุกรูปแบบ พยายามดูจิตไปแบบที่เราพอจะทำได้ ประมาณ 3 ปีก่อน พระอาจารย์ท่านก็ทักว่า "คิดมาก คิดมากจะยากนาน" แล้วก็เป็นอย่างที่ท่านทัก เพราะมันยากนานจริงๆ เพราะความที่เป็นคนคิดมากของเรา กั้นเราออกจากความรู้ ความรู้ที่ไม่ต้องอาศัยความคิดมาปรุงแต่ง เราก็ท้อนะแต่ก็อดทนตามรู้ตามดูต่อไป กว่าจะรู้ว่าจิตมันหลงไปคิด นานมากจริงๆ

บางทีก็ท้อมาก เพราะว่าเห็นตัวอย่างจากหลายๆท่านที่เพิ่งเริ่มดูจิตก็ได้ผลดี เป็นที่น่าพอใจ แต่เราไม่ถึงไหนเลยทั้งๆที่ทำมานานหลายปี บางทีเบื่อๆก็เลิกๆไปเป็นพักๆ แต่ก็อดทนดูๆไป

2 ปีก่อน ได้โอกาสจึงถามท่านว่า เราคิดน้อยลงรึยัง ท่านตอบว่า "น้อยลงแล้ว ให้ตามรู้ตามดูต่อไปเรื่อยๆ" เราก็ทำตามท่าน หมั่นฟัง หมั่นอ่าน ท้อแต่ไม่ถอย

เริ่มต้นปี 2009 ค่อยๆรู้แล้วว่าจิตมันทำงานของมันเอง เป็นอิสระ ไม่มีคำว่าสัตว์ บุคคล ตัวตน เรา เขา จิตทำงานไปตามธรรมชาติ ตามธรรมดาของมันเอง จิตมันมีหน้าที่คิด มันก็คิดไป เราก็ตามดูมันไป ไม่ให้ค่า ตีความ หรือ ปรุงแต่งมัน ความคิดมันก็หยุดอยู่แค่นั้น ไม่สร้างทุกข์ ไม่ก่อเวร แต่ถ้าไปปรุงแต่งเรื่องราว ก็ฟุ้งซ่าน จิตนั้นก็นำความทุกข์มาให้ เป็นเรื่องธรรมดาอย่างนั้นเอง...

เป่าจินก็จะตามดู ตามรู้ จิตไปเรื่อยๆค่ะ อาศัยดูกายช่วยด้วย เวลาจิตฟุ้งซ่านหนักๆ

เป่าจินเชื่อว่า เวลาเราท้อ กำลังใจของเรามาจาก ศรัทธาที่เหนียวแน่นต่อพระพุทธเจ้า พระธรรมที่ท่านสั่งสอน และ พระอริยสงฆ์ผู้ปฎิบัติดีปฎิบัติชอบ และเชื่อว่าเราเดินมาถูกทางแล้ว เราเชื่อว่า ผลทั้งหลายย่อมเกิดแต่เหตุ เมื่อเราทำเหตุดี ผลต้องดีแน่ แต่จะปรากฎให้เห็นเมือไหร่นั้น ก็ขึ้นกับเหตุกับปัจจัย หน้าที่เราคือ ตามรู้ ตามดู ไปเท่านั้นเองค่ะ

อนุโมทนากับท่านทั้งหลายที่เดินอยู่บนถนนสายเอกสายนี้เช่นเดียวกัน

อย่าได้ท้อแท้นะค่ะ ท่านมาถูกทางแล้ว ทางเอก ที่จะทำให้ไม่ทุกข์อีกต่อไป

กราบ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ค้นพบและเผยแผ่เส้นทางสายนี้

กราบหลวงปู่ และ หลวงพ่อ พ่อแม่ครูอาจารย์ ที่บอกทาง คอยสั่งสอน คอยอบรม

กราบ พ่อแม่ ผู้ให้กำเนิดลูกมาพบกับทางอันวิเศษ และ ให้กำลังใจเสมอมา คอยอนุโมทนาบุญมิได้ขาด

กราบกัลยาณมิตรทั้งหลาย ผู้มีพระคุณชี้แนะ สั่งสอน ตักเตือน






Create Date : 27 กุมภาพันธ์ 2552
Last Update : 27 กุมภาพันธ์ 2552 15:49:09 น.
Counter : 771 Pageviews.

6 comments
พู่กันเดียว : ความไม่เที่ยงแห่งชีวิต กะว่าก๋า
(30 ก.ค. 2563 06:57:41 น.)
สภาวะที่รู้อารมณ์คืออะไร พรหมสิทธิ์
(29 ก.ค. 2563 00:40:18 น.)
ทุกศาสนามีการลิขิตหมด พรหมสิทธิ์
(26 ก.ค. 2563 10:35:15 น.)
กรรมสะท้อน ย้อนยอกชีวิต อาจารย์สุวิมล
(20 ก.ค. 2563 21:40:34 น.)
  
สวัสดีค่ะ ...


ไม่ได้เข้ามาคุยกันตั้งนานค่ะ วันนี้เห็นหน้าหลัก
เลยขอทักคุณเป่าจินนะคะ ...

อ่านเรื่องนี้แล้วได้ประโยชน์มากเลยอ่ะคะ
เพราะว่าดูจิตก็เหมือนกับการเรียนรู้ ตาม และวิ่ง
ให้ทันน่ะค่ะ ส่วนตัวคิดอย่างนี้นะคะ .. เพราะมัน
จะทำให้เราได้เห็นเกี่ยวกับตัวเราได้พอควร

แต่ว่าบางครั้งก็แอบเผลอไปบ้างน่ะคะ
โดย: JewNid วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:19:21:10 น.
  
สวัสดีครับ แอบอ่าน ก็รู้สึกว่าพูดตามความเป็นจริง ตามทีเห็นเมื่อเห็นก็รู้ชัด สัมผัสชัดตรงๆๆ เฉยๆๆนั่นคือแก่นแท้ของธรรมมะย่อมมีหนี่งเดียว สัจธรรม ไม่มีการแบ่งเป็นสองกุศลและอกุศสลก็เป็นอย่างเดียวกันเกิดแล้วก็ดับดูไม่ตามเกิดที่ไหนดับที่นั่น อนุโมทนา
โดย: คนวัด IP: 81.152.208.125 วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:14:57:44 น.
  
อนุโมทนาค่ะ คุณJewNid และ คุณคนวัด

หากทั้งสองท่านมีคำแนะนำในการปฎิบัติ หรือแบ่งปันประสบการณ์ ก็ต้องขอความกรุณาด้วยค่ะ
โดย: เป่าจิน วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:19:11:31 น.
  
เข้ามาอ่านครับได้ความรู้ขึ้นมาแต่ยังไม่มากเพราะยังไม่ลองปฏิบัติ เคยได้คุยกับเพื่อนที่ได้ปฏิบัติทุกสิ่ง
ต้องเริ่มทำ
โดย: อ้วนforest IP: 124.120.75.78 วันที่: 4 มีนาคม 2552 เวลา:19:59:26 น.
  
อนุโมทนาค่ะคุณอ้วนforest

เริ่มดูจิตได้เลยนะค่ะ เริ่มได้ยิ่งเร็วยิ่งดีค่ะ
โดย: เป่าจิน วันที่: 5 มีนาคม 2552 เวลา:18:09:56 น.
  
อนุโมทนาค่ะ
สุดยอดเลยอ่ะ...ทำมาแล้วตั้ง 8 ปี!! เราเพิ่งเริ่มสนใจปฎิบัติธรรมได้ปีกว่าๆ ส่วนการดูจิต เพิ่งทำได้เกือบปีเอง
รู้สึกดีกับชีวิตขึ้นเยอะนะ แต่ช่วงนี้ฟุ้งซ่านหนัก มีเรื่องอึดอัดหนักใจหลายอย่าง เพิ่งหลุดได้เอง....

ขอบคุณที่มาแชร์ประสบการณ์นะคะ ช่วยให้เรามีกำลังใจปฎิบัติอีกมากเลย เพราะบางทีก้อมีแอบท้ออ่ะ ว่าต้องทำไปถึงเมื่อไหร่น้า ยิ่งเวลารู้สึกไม่ดีเนี่ย ยิ่งคิดอ่ะ...ต้องสู้ต่อไปเน้อะ ทำไปเรื่อยๆ
โดย: Knlp IP: 210.246.156.71 วันที่: 9 เมษายน 2552 เวลา:14:33:38 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Baojin.BlogGang.com

เป่าจิน
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด