สไปเดอร์แมน สไปเดอร์แมน ..  ตอนที่ฝนตกลงมาอย่างหนักหน่วง....เด็กน้อย...มีไข้สูง...หมอบอกต้องนอนโรงพยาบาล...... เด็กน้อยสีหน้านิ่งเฉยไม่มีความกังวลหรือรู้สึกกลัวแต่อย่างได..... เสื้อสีม่วงประทับตราโรงพยาบาลถูกเปลี่ยนกับเสื้อตัวเก่าที่เอามาจากบ้าน... พ่อเด็กเกิดไอเดียบรรเจิด....ว่าจะหาเสื้อสีม่วงให้เด็กใส่ที่บ้าน.... เห็นท่าเด็กจะชอบและถูกโฉลกกับเสื้อสีม่วงนี้...เพราะมานอนโรงพยาบาลบ่อยเหลือเกิน......  แม่ลูกนอนกอดกันบนเตียง...!!!!! น้ำเกลือถูกเตรียมในเวลาไม่นาน. เด็กน้อยนอนดูพยาบาลเข็นรถให้น้ำเกลือ เดินตรงมาที่เตียงอย่างไม่สะทกสะท้าน คล้ายกับเป็นภาพที่เคยเห็นมาจนชินตา..... เขายังคงนอนบนเตียงในอ้อมกอดมารดาสีหน้านิ่งเฉย.... ยื่นมืออันเย็นเฉียบมาให้พยาบาล.... แววตาเริ่มส่อเค้าความกังวล..  ขณะที่พยาบาลกำลังจะจิ้มเข็มลงไปบนหลังมืออันเย็นเฉียบ เด็กน้อยร้องให้และดึงมือกลับ.....ฉับพลัน..!!!!! เขากลับนิ่งเงียบ.....มองไปบนหลังคา...ใช้มืออีกข้างชี้ และก็ นับ...หนึ่ง....สอง ....สาม.....สี่.....ห้า.... หันมาหาแม่ที่กำลังกอดเขาอยู่.... “แม่ๆ...มีแมงมุม ทั้งหมด ห้า ตัว บนนั้น “ . น้ำเกลือ...หยดลง ช้าๆ ผ่านทางสายยาง สู่หลังมืออันเย็นเฉียบของเด็กน้อย..... ฝนยังคงตกอย่างหนักหน่วง. เด็กน้อยหิวบอกแม่...อยากกินโจ๊ก..... ลูกจ้างเวรดึกเตรียมไม้กวาดหยากไย่ตั้งพิงไว้ข้างประตู..... สไปเดอร์แมน.....ยังไม่รู้ชะตากรรมของตัวเอง.....!!!!!! ข้อคิดสำหรับเวรดึกคืนนี้ 1. สไปเดอร์แมนเป็นฮีโร่ของเด็กๆเสมอ...... 2. มีค่าหรือไม่มีค่าอยู่ที่มุมมอง....จังหวะ....เวลา....และโอกาส..... 3. ถ้าเราเงยหน้าจากบางสิ่งที่ทำอยู่ทุกวันเสียบ้าง.....เราจะเห็นว่าหลายอย่างได้เปลี่ยนไปแล้ว
|
|||||||||||||||||||||
 |
|
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [