เมื่อพยาบาลป่วย ตอนที่ พยาบาลป่วย ........สองสัปดาห์ผ่านไปแล้ว....เหตุการณ์ปกติดี...บนความไม่ปกติ คนไข้ยังคงล้น รพ...ในวันหยุดนักขัตฤกษ์วันอาสาฬหบูชา เข้าพรรษา วันที่พระต้องอยู่จำพรรษาที่วัด พยาบาลอยู่เวรต้องจำโรงพยาบาล...และพยาบาลที่ไม่ได้อยู่เวรอาจลืมโรงพยาบาล.... อากาศเริ่มเปลี่ยนตามฤดูกาล....เข้าหน้าฝน... !!!! เมื่อความผิดปกติมาเยือน ตอนที่รู้สึกคอแห้งทั้งวัน...กลืนน้ำลายไม่ได้ เดินเข้าออกห้องพักเวรมากกว่าสิบรอบเพื่อจิบน้ำอุ่น....แก้วน้ำวางอยู่หน้าจอคอมฯ....กินเท่าไหร่ก็รู้สึกเหมือนยังไม่พอ...คนไข้ยังคงมีมาเรื่อยๆไม่ขาดสายด้วยอาการที่ต่างกัน....คนแล้วคนเล่า.....เหตุการณ์ปกติดี คืนนี้ต้องต่อเวรดึก คนไข้มาด้วยไข้สูงตอนเวรดึก หนาวสั่น กินยาลดไข้ไม่ดีขึ้น พยาบาลให้ญาติช่วยเช็ดตัวลดไข้...สายตาแปลกๆที่มองมา..มีคำถามเดิมๆ....ซ่อนอยู่ในนั้น..... “การเช็ดตัวลดไข้เป็นบทบาทของใคร...????” พยาบาลเดินหายไปในห้องพักเวรพร้อมกับผ้าเช็ดตัวผืนบางๆ กับยาพาราหนึ่งเม็ด ....หลังเช็ดตัว คนไข้ไข้ลดลง สีหน้าสดชื่น...สายตาเริ่มเปลี่ยนไปมีร่องรอยของคำขอบคุณอยู่ในนั้น คนไข้กลับบ้านได้....ยังมีคนไข้มาให้ตรวจอีกรายสองราย....เสร็จจากคนไข้คืนนั้นพยาบาลเอาปรอทหนีบรักแร้อีกรอบ....38.9 C เหตุการณ์ปกติดี ลงเวรแล้ว...!!! วางแผนสำหรับการพักผ่อนให้เพียงพอ ....วันนี้หากได้พักเต็มที่หวังว่าอาการคงดีขึ้น เตรียมต่อเวรดึกอีกหนึ่งเวร ซื้อข้าวสำหรับมือเช้าและบ่าย เข้านอนพร้อมกับกะละมังเช็ดตัวข้างเตียงนอน ยาพารา พร้อมกับขวดน้ำดื่ม เวรดึกที่สอง ...ยังคงมีคนไข้มาเรื่อยๆ....ยาพาราไม่ได้ช่วยอะไร...แอบหนีคู่เวรไปอาบน้ำ...แก้วน้ำยังคงตั้งอยู่หน้าโต๊ะคอมฯ....นั่งจิบน้ำทั้งคืน...ว่างจากคนไข้ง่วงแต่คล้ายจะนอนไม่หลับ....มันตื้อ ...!!!! พรุ่งนี้เวรเช้าต่อบ่าย.....????ขอนอนต่ออีกหนึ่งวัน.....เวรเช้าวันถัดมาพยาบาลหายไปหนึ่งคน....!!!! ในเวร....คนที่เหลือต้องไถนา......เหตุการณ์ยังคงปกติดี.....%%#@**@#!!%% อาการไข้ดีขึ้นหลังพักเต็มที่....แต่อาการเจ็บคอยังคงอยู่....มาต่อเวรบ่ายหลังจากลาพักเวรเช้า.....ได้ครึ่งเวร....แมร่ง...!!! หายจากไข้ดันมาไอแบบเป็นชุดๆ...เหลือบมองตารางเวร ....สัปดาห์นี้คิวเต็ม....ทุกวัน......... เกือบสองสัปดาห์.....ที่หน้าจอคอมฯ ...ยังคงมีแก้วน้ำอุ่น ตั้งอยู่....ภายใต้ชุดพยาบาลสีขาวหม่น มีขวดยาแก้ไอ ซองยาแก้ไอ ยาอมแก้ไอ และใบกระท่อม.....ในกระเป๋าทั้งสองข้าง....ภายใต้หน้ากากสีเขียว...น้ำลายกับเสมหะมาจุกอยู่ที่คอ.....พยาบาลยังคงต้องขอเวลานอกจากคนไข้.....วิ่งเข้าห้องพักเวรเป็นระยะๆ.....และกลับออกมาพร้อมตาแดงๆ.....คนไข้ยังคงมีมาเรื่อยๆ....ไม่ขาดสาย....ทุกคนเรียกร้องอยากได้บริการที่รวดเร็ว....เหตุการณ์ทุกอย่างยังคงดูเป็นปกติทุกวัน....มีเพียงบางคนที่รู้ว่ามันไม่ปกติ......!!!!!.....หน้ากากเขียวยังคงอยู่.....ในขณะที่คนไข้หลายคนอาการดีขึ้นแล้ว.%$#*&(%$^
|
|||||||||||||||||||||
 |
|
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [