ว่าวตัวนั้น



@ก็เรียนน้อย ความรู้น้อย ต้องคอยเข็น
ทุกเช้าเย็น เข็นรถล้อ ห้อไปหา
เก็บขยะ ที่กลาดเกลื่อน กลางพารา
พร้อมทั้งหา เศษสิ่งของ มองมองดู
@วันก่อนเก็บ ได้ตุ๊กตา พาไปให้
หลานหญิงชาย มันดีใจ แม้นไม่หรู
ถึงแม้นว่า ตุ๊กกะตา จะมีรู
ก็ยังดู ดีเสียกว่า หมาตัวเดิม

@วันนี้หวัง ตั้งใจ ให้ได้พบ
ได้ประสบ พบเจอ ตุ๊กตาเพิ่ม
จะเอาไป ให้หลาน กลุ่มเดิมเดิม
อุ้มไปเสริม บารมี ที่ปากซอย
@ตาชะแง้ แลชะม้าย ชายตาส่ง
หยุดที่ตรง ต้นไม้ใหญ่ เตรียมไม้สอย
ว่าวของใคร ก็ไม่รู้ คงขาดลอย
เดี๋ยวจะสอย เก็บเอาไป ให้หลานชาย
@เร่งรีบข้าม ถนนใหญ่ ไปให้ถึง
ต้นไม้ซึ่ง เล็งแล ชะแง้หมาย
รถเก๋งหรู ซิ่งมาชน จนยายตาย
แสนเสียดาย ว่าวตัวนั้น ฉันพลาดมัน

สมบูรณ์ เต็มชื่น/๗ มิถุนายน ๒๕๕๓



Create Date : 07 มิถุนายน 2553
Last Update : 8 มิถุนายน 2553 20:47:30 น.
Counter : 398 Pageviews.

0 comments
:: ปฐมบทแห่งการเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของความทรงจำ ตอนที่ 26 :: กะว่าก๋า
(4 พ.ค. 2564 05:36:54 น.)
:: ปฐมบทแห่งการเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของความทรงจำ ตอนที่ 24 :: กะว่าก๋า
(1 พ.ค. 2564 06:49:14 น.)
"ซัมเมอร์นี้ฉันต้องรอด!" ซองขาวเบอร์ 9
(1 พ.ค. 2564 20:10:11 น.)
3964_Nomadland หอมกร
(30 เม.ย. 2564 08:53:50 น.)
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Arrboon2507.BlogGang.com

อาบูรณ์
Location :
กระบี่  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด