ขอแค่มีที่ยืน(๑๑๔)
@จากเด็กดง น้ำครำ มาย่ำฟ้า

เสี่ยงชีวา เผชิญภัย ในเมืองหลวง

ไม่มีใคร ไหนรักแท้ แค่หลอกลวง

น้ำตาร่วง หลายตลบ กว่า...จบราม

@ม้วนเอาใบ ปริญญา มาอวดแม่

ท่านเหลือบแล หน้าเศร้าเศร้า เฝ้าเอ่ยถาม

ลูกผ่ายผอม ซูบเซียวไป ไม่งดงาม

ทุกมื้อยาม กินอิ่มบ้าง หรืออย่างไร

@เงินส่งให้ ใช้จ่าย ได้ไม่มาก

เราลำบาก ยากเข็ญ เป็นไรไหม

เฝ้ากราบพระ ขอพรท่าน ดลดาลใจ

ให้ปลอดภัย ทุกทิวา แลราตรี

@กราบเท้าแม่ แค่นี้ ก็ดีถม

ถึงจ่อมจม ต่ำแค่ไหน ไม่บัดสี

รับจ้างเขา หวังเงินเพียง เลี้ยงชีวี

ก็พอมี พอใช้ ไปวันวัน

@ไม่ต้องห่วง เรื่องใดใด ไหนอีกแล้ว

พรเพริศแพร้ว ที่แม่ ให้แก่ฉัน

จะเปล่งแสง ดุจรังสี ที่ไร้ควัน

คุ้มครองกั้น ปกป้อง จากผองภัย

@หลายวันผ่าน จนมาถึง ซึ่งวันนี้

วันลูกมี งานดีดี ที่ฝันใฝ่

“ คนของหลวง ” สมที่แม่ เคยตั้งใจ

อยากจะให้ ลูกนั้นได้ รับใช้คน

@หลายปีผ่าน งานที่ได้ ไม่เหมือนฝัน

ชิงดีกัน ขันแข่ง แย่งลาภผล

รับไม่ไหว ทนไม่ได้ เลยพุ่งชน

แฉทุกคน ที่แอบเบียด เกียจโกงเมือง

@ถูกกล่าวหา ว่าแกะดำ ต้องลำบาก

ขีดหน้าผาก บากไว้ โดนหลายเรื่อง

ฉากสุดท้าย ปลายทาง ไม่ห่างเมือง

พร้อมกระเดื่อง กระเด็นคว้าง ร่างแหลกลาญ

@ครบสามคืน แม่ฝืนใจ ไปเผาลูก

เก็บกระดูก ที่เหลือได้ จากไฟผลาญ

ห่อผ้าขาว เก็บมาไว้ ในเรือนชาน

ปิดตำนาน คนดี ศรีแผ่นดิน

@วันครบรอบ ลูกชายตาย มาหลายรอบ

แม่ก็หอบ ห่อผ้าขาว ไปรับศีล

เดินเงอะงะ ฟังพระสวด เป็นอาจิณ

กรวดน้ำสิ้น ทุกหยด แล้วรดไป

@แม่ปาดน้ำ ตาไหล จากใบหน้า

วอนดินฟ้า วอนเทวา ผู้เป็นใหญ่

ช่วยคุ้มครอง บ้านเมืองนี้ อย่ามีภัย

คุ้มครองให้ คนทำดี มีที่ยืน



สมบูรณ์ เต็มชื่น/๒ สิงหาคม ๒๕๕๓




Create Date : 02 สิงหาคม 2553
Last Update : 8 สิงหาคม 2553 15:25:59 น.
Counter : 444 Pageviews.

4 comments
:: ปฐมบทแห่งการเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของความทรงจำ ตอนที่ 21 :: กะว่าก๋า
(28 เม.ย. 2564 05:59:44 น.)
เอาหยังเฮ็ดใจ Chi River
(28 เม.ย. 2564 14:30:13 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบ 276 "รักที่เปลี่ยนเป็นไม่รัก" kae+aoe
(27 เม.ย. 2564 10:59:09 น.)
25 เม.ย. 64 วันอาทิตย์บ้านเรา kae+aoe
(27 เม.ย. 2564 08:15:40 น.)
  
เศร้าจัง
โดย: kapeak วันที่: 2 สิงหาคม 2553 เวลา:17:14:35 น.
  
สวัสดีตอนค่ำๆครับ
มีความสุขมากๆนะครับ
......................................................................
ค่อยแวะมาใหม่ครับ
โดย: panwat วันที่: 2 สิงหาคม 2553 เวลา:20:37:06 น.
  
ขอให้มีความสุขมาก ๆ นะคะ ...





... ฟ้าเคยใส ไอฝน พาหม่นรื้น
แต่ความชื้น ฉ่ำแสน แทนความห่วง
หน้าดินแห้ง แล้งกร้าน ผ่านขม-ลวง
ดังทักท้วง ทุกข์ทน วันฝนมา ...


... มองไปสิ ที่เลื่อมลาย ภาพสายรุ้ง
ทอดโค้งคุ้ง เรืองรงค์ อยู่ตรงหน้า
เพียงแรกยล ดลจิต คิดไขว่คว้า
ดังขอบฟ้า พราวสว่าง วาบกลางใจ ...
.
.
.

โดย: ploythana วันที่: 3 สิงหาคม 2553 เวลา:0:38:33 น.
  
โลกนี้ เมืองนี้ รันทดจัง
ยังดีที่ยังมีไอ้เท่งกับไอ้ทอง
โดย: หม่อน เมืองตราด IP: 10.2.12.162, 210.246.86.132 วันที่: 4 สิงหาคม 2553 เวลา:18:07:22 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Arrboon2507.BlogGang.com

อาบูรณ์
Location :
กระบี่  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด