Mel 3# โรงเรียนใหม่ของน้องเคน -Glenferrie Primary School-Melbourne จากที่เคยเล่าให้ฟังว่าพี่เคนตอนนี้เริ่มต้นเรียน ป 2 และตอนที่เรา e-mail มาหาครูที่นี่เราไม่แน่ใจว่าภาษาอังกฤษที่ไม่ได้เลย จะเรียน grade 2 ได้เหรอ ซึ่งทั้ง 2 ฝ่ายเห็นพ้องต้องกันว่าควรให้เรียนซ้ำ grade 1 เพื่อปรับตัว แต่ที่นี่พอดีเป็น 3rd term ในวันที่ 16 Jluy พอดี ก็ซ้ำแค่ 2 term พอขึ้น grade 2 ตอนมกราคมหน้า ก็น่าจะไหวพอดี เนื่องจากเราเป็น PR ก็เลยทำให้เด็กๆเรียนฟรี แต่ต้องเสียค่าบำรุง ค่ายูนิฟอร์ม และค่าทัศนศึกษานอกสถานที่ โฮๆๆ ชุดที่นี่ก็เปลี่ยนตามอากาศด้วยอะ ตอนนี้หน้าหนาวก็ใส่แขนยาว ขายาว เสื้อหนาว หมดไป เกือบ AUD 200  ส่วนอุปกรณ์การเรียน + สมุดหนังสือก็มาเป็นชุดๆละ AUD 60 ถือว่ามาเรียนรู้ และก็ด้วยความประหยัดเด็กโตเร็วชุดยูนิฟอร์ม ก็เลยใส่แบบหลวมๆ ฮี่ ฮี่ เผื่อปีหน้าไปเลย  แต่ถ้าเป็นนักเรียน oversea ค่าเทอมก็หลายพันเหรียญอยู่ เราคงไม่มีปัญญาส่งมาเรียนแน่ๆ**** วันอาทิตย์ที่ 8 July **** ก็แว่บมาแอบดูโรงเรียน โรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนเก่าแก่ ซึ่งคนที่นี่ถือว่าดีค่ะ วันนี้มาดูว่าพี่เคนชอบม๊ย และต้องหาที่พักให้ได้ใกล้ๆจะประมาณไหนได้ เพราะต้องใช้ขึ้น tram หรือ เดินเอา ก็สะดวก แต่หนาวๆแบบนี้ เดินหน้าชา มือเท้าแข็งไปเลย วันนี้อากาศยังเย็นสบายๆ ประมาณ 10-14 องศา โรงเรียนเคนชื่อ Gleferrie Primary School (GPS) พอทุกคนพร้อม เราก็ขับตาม GPS ซึ่งพาเราอ้อมโลกนิดหน่อยแล้วแถมพาไปหลังโรงเรียน ไงก็ตามประตูเล็กเปิดอยู่ เราก็ถือวิสาสะเดินเข้าไปชม โรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนประถมเก่าแก่ ซึ่งคนที่นี่ถือว่าเป็นโรงเรียนดีทีเดียว โชคดีของเรามากๆที่ทราบจากคุณแม่ 2 ต ที่กรุณาให้ข้อมูลผ่านเวป aussietip มา ซึ่งตั้งแต่นั้นมาเราก็หลังไมค์คุยกันตลอด โรงเรียนมีสนามกีฬากว้างมากๆ เพราะที่นี่เค้าเน้นให้เด็กทำกิจกรรมและเล่นกีฬา พี่เคนชอบมาก พวกเราพอเห็นว่าพี่เคนชอบก็หมดห่วงหนึ่งเปลาะเพราะถ้าไม่ชอบก็ไม่รู้จะหาโรงเรียนไหนอีก และที่สำคัญเรา enroll มาจากเมืองไทยและเค้าตอบรับเราแล้ว              วันนี้นัดมาพบ Jeannie เพื่อมาจ่ายเงินค่าทุกอย่าง เพื่อมั่นใจว่าพี่เคนได้เรียนแน่ๆ วันนี้อากาศหนาวมาก เจอฝรั่งทุกคนก็บอกว่าวันนี้หนาวมากกว่าวันอื่นๆ ประมาณ 5 องศาได้ freezing กันไปหมด Jeannie เป็นป้าใจดี พาเราทัวร์โรงเรียนและห้องเรียนของพี่เคน ห้องหนึ่งมีนักเรียน 18 คน ไม่ให้มากกว่านี้ ตารางเรียนเป็นดังนี้ 8.45 Bell ring 9.00 Class start 10.00 Break for Healthy snack (BYO) 13.30 Lunch (BYO) 14.30 Acitivity 15.30 School ended Jeannie บอกว่าที่นี่จะให้เด็กกินกลางวันช้าเพราะมี break ให้กิน healthy snack เช่น apple กล้วย มัฟฟิน อะไรก็ได้ที่พ่อแม่จัดมาให้ จากนั้นก็จะเรียนไปเรื่อยๆ บ่ายโมงครึ่งค่อยกินกลางวัน เพราะตอนบ่ายจะไม่เรียนวิชาการแล้ว เนื่องจากเด็กวัยนี่จะเบื่อ และเหนื่อยกับการเรียนครึ่งเช้ามาแล้ว ก็คอยดูว่าพี่เคนของเราจะปรับตัวเรื่องการกินได้รึเปล่า  แต่ที่น่าห่วงกว่าคือคุณแม่จะทำ lunch box ได้อร่อยรึเปล่าเพราะอยู่เมืองไทยไม่เคยทำอาหารเลยอะ  คุณแม่ถาม Jeannie ว่าแล้วพี่เคนจะปรับตัวยังไงเพราะพูดอังกฤษไม่ได้ เค้าบอกว่าช่วงแรกๆจะมีกลุ่มเพื่อนพิเศษเพือมาเป็นเพื่อนพี่เคน ไม่ให้รู้สึกโดดเดี่ยว หลังจากนั้นก็จะมี buddy คอยดูแลกัน ก็ต้องลองดูค่ะว่าเป็นยังไง Jeannie ยังบอกอีกว่า วันที่ 2 เนี่ย พี่เคนอาจจะรู้สึกกลัวที่จะมาโรงเรียน เพราะวันแรกตื่นเต้นเนื่องจากไม่รู้เจออะไร ดังนั้นให้พ่อแม่คุยกับลูกเยอะๆ แล้ววันที่ 2 เข้ามาคุยกับครูด้วยว่าครูคิดยังไง และพ่อแม่คิดยังไง เพือช่วยกันปรับตัว นอกจากนี้ครูก็จะมีชั่วโมงพิเศษเพื่อสอนพี่เคน ให้เรียนรู้ได้ดีขึ้น ก็ค่อยโล่งอกหน่อยค่ะ แต่ก็ต้องปล่อยพี่เคนให้ปรับตัวล่ะค่ะ หวังว่าพี่เคนคงผ่านตรงนี้ไปได้สาธุ >  เสร็จจากลองชุด ซื้อชุด จ่ายเงิน ก็หาอาหารจีนกินกัน จากนั้นก็แวะไปดูบ้านอีก 2 หลัง น้องเคเริ่มไม่อยากกลับบ้าน อยากเที่ยวต่อ แต่ไม่ไหวแล้ว วันนี้เหนื่อยเหลือเกิน ออกจากบ้าน 9 โมงเช้า กลับมาอีกทีบ่าย 4 โมง เฮ้อ เหนื่อยจริงๆ อ้อ ลืมบอกว่า 4 วันที่เหลือเช่ารถ Camry ไว้ได้มาเขียวมะนาวเชียว    ออกจากโรงเรียน ก็หิว ซ่กๆ แวะกินข้าวที่ร้านอาหารจีน และแล้วน้องเคก็ลีลา      เดี๋ยวจะเล่าเรื่องการหาบ้านที่ออสให้อ่านกันอีกทีค่ะ ตอนนี้เอาแค่นี่ก่อนนะคะ ทั้งสนุก เหนื่อย ปัญหา และทำใจ 
Congreation . miss you ka.
โดย: Ped IP: 203.146.8.144 วันที่: 13 กรกฎาคม 2550 เวลา:8:06:34 น.
ไม่ได้เข้ามาดูหลายวัน แต่ก็ยังนึกถึงอยู่เสมอว่าจะเดินทางวันไหน นี่เพิ่งได้เข้ามาอ่าน ก็ตามไล่อ่านจนหมดแล้ว ดีใจด้วยจ้ะที่การเดินทางเรียบร้อยดี มีขลุกขลักบ้างเป็นเรื่องธรรมดา
ดูรูปตอนเดินทางแล้วก็นึกถึงครอบครัวของพี่เมื่อเกือบห้าปีก่อน ความรู้สึกที่จะต้องจากบ้านจากพ่อแม่ไปอยู่ต่างบ้านต่างเมืองเป็นการถาวรก็คงจะคล้ายๆกัน ต้องขอชมว่าเก่งมากๆ ของพี่ยังมีญาติให้พึ่งในระยะแรกๆ แต่นี่ไปสู้กันเองตามลำพัง ต้องขอชื่นชมด้วยใจจริง ค่อยเป็นค่อยไปนะจ๊ะ พี่ขอเป็นกำลังใจให้ เมื่อทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง เราก็จะสบายขึ้นเยอะ ได้เห็นชีวิตที่เปลี่ยนไปของเด็กๆแล้วก็จะหายเหนื่อยจ้ะ แล้วจะเข้ามาคุยใหม่จ้า โดย: twojay
 วันที่: 14 กรกฎาคม 2550 เวลา:20:45:11 น.คิดถึงพี่ติ๊กจังเล้ย....ย
สู้ตายนะค้าบ...  โดย: Vee - - - Knoi @^_^@ IP: 58.8.111.170 วันที่: 15 กรกฎาคม 2550 เวลา:22:37:20 น.
ดูแลสุขภาพด้วยนะจ๊ะ ฝึกฝีมือทำกับข้าวซะ ก่อนอื่นก็ให้คุณพ่อชิมก่อนนะ คงจะวุ่นวายแรกๆ ต่อไปก็จะอยู่ตัวจะเป็นกำลังใจให้ ที่นี้ฝนตกเกือบทุกวัน มีรูปสวยๆส่งมาให้ดูบ้างนะ ถ้าได้ที่อยู่ที่แน่นอนแล้วส่งมาให้ด้วยจะคอย
เจ้าเคเหมือนเด็กผู้หญิงญี่ปุ่นเลย สงสัยจะซ่าส์กว่าพี่เคน แล้วค่อยคุยใหม่จ้า.. miss you ... P.June  โดย: P.june IP: 202.183.129.27 วันที่: 16 กรกฎาคม 2550 เวลา:14:42:21 น.
ลองแวะเข้ามาค่ะ ไม่รู้ติ๊กยังจำได้ป่าวเนี๊ยะ เกดเอง คุณแม่น้องกิ่งค่ะ email คุยกันหน่อยได้มั๊ยคะ ถ้าติ๊กว่างchamaimas.poolsup@bca.co.th
Take good care ค่ะ ^o^ โดย: เกด IP: 202.183.222.7 วันที่: 23 กรกฎาคม 2550 เวลา:12:05:50 น.
น่ารักมากครับ กำลังไล่อ่านแต่ละตอน
โดย: โจ๊ก IP: 124.121.10.107 วันที่: 2 สิงหาคม 2552 เวลา:17:22:18 น.
I miss Melbourne jung.. I used to go to Seven eleven gas station in the photo when I study in Melbourne ar.
โดย: A IP: 58.8.233.56 วันที่: 8 สิงหาคม 2552 เวลา:22:34:28 น.
|
บทความทั้งหมด
|
||||||||||||||||||||
 |
|
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [