บันทึกของเด็กชายกำลังโต
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2550
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
9 กรกฏาคม 2550
 
All Blogs
 
9 กรกฎาคม 2550 สวัสดีเมืองปาย

เที่ยวเมืองเหนือกันต่อครับ

--------------------------------------------------------


สวัสดีเมืองเหนือ ( ภาคบรรยายไม่ค่อยมีรูป )

เดินเล่นในเมืองเชียงใหม่ได้วันเดียว มีเหตุให้ได้ไปเที่ยวแม่ฮ่องสอนแบบไม่ต้องเสียค่ารถ ( ติดรถคนเค้าไป ) ว่าแล้วก็เก็บกระเป๋าจากเมืองเชียงใหม่ ทั้งๆที่ยังไม่ได้ส่งโปสการ์ดที่เขียนไว้ตั้งแต่สวนสัตว์ อุตส่าห์เดินไปหาซื้อแสตมป์ตั้งไกล


ออกเดินทางกันแต่สายๆ เพราะรอทำธุระก่อน แล้วก็ออกเดินทาง แวะกินข้าวกันบริเวณทางแยกที่จะเข้าปาย ก๋วยเตี๋ยวเนื้ออร่อยมาก อร่อยจนลืมถ่ายรูป ความจริงก็หิวด้วยล่ะครับ เป็นร้านริมทางเล็กๆที่ดูจะมีคนมากินกันไม่ขาดสาย ทั้งขาจร ขาประจำ ในร้านเป็นบรรยากาศร้านอาหารริมทางทั่วไป อาหารมีทั้งก๋วยเตี๋ยวเนื้อ ( รสเด็ด ) ข้าวซอยเนื้อ - ไก่ ( ใครไม่ชอบทานเนื้อน่าเสียดายเพราะข้าวซอยเนื้ออร่อยมากครับ )

อิ่มท้อง ขนมพร้อม เข้าห้องน้ำกันเรียบร้อย ล้อหมุนอีกครั้งคราวนี้ จุดหมายคือ " เมืองปาย " ครับ





มีความตั้งใจตั้งแต่ปีก่อนแล้วว่าจะไปเที่ยวปาย แต่ด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง เลยทำให้ปายกลายเป็นเดินตามพระอาทิตย์ที่ภูกระดึงแทน ความจริงก็เป็นการเล่นบทประชาธิปไตย โหวตแล้วปายแพ้ไป 1 เสียง เลยไปลุยภูกระดึง ( และตกเขา ) แทน

ดูจากแผนที่แล้วเมืองปายก็ใช่ว่าจะไกลจากเชียงใหม่มากมายนัก แต่สภาพเส้นทางนี่สิ มีโค้งมากมาย โชคดีที่คนขับรถของผมมีประสบการณ์และเก่งมาก เลยพาพวกเราผ่านหลายรอยโค้งได้อย่างสบายใจเฉิบ




สภาพเส้นทางก็สวยงามมาก มองผ่านแนวเขาไป จะเป็นหมู่เมฆสลับกับยอดเขาและสายฝนโปรยๆ สวยมากเลยครับ ถนนช่วงเชียงใหม่ไปปายนี้นับว่าได้มีการพัฒนาอย่างดีทีเดียว มรการทำช่วงโค้งกว้าง เพื่อรองรับนักท่องเที่ยวที่มีมากขึ้นทุกปีในฤดูหนาว ( แต่ผมกลับชอบไปเที่ยวช่วงมีฝนเล็กน้อย เพราะไม่ต้องแย่งกันกิน แย่งกันนอน ) ในฤดูหนาวที่นี่อากาศหนาวมากๆ คนเมืองร้อนอย่างเราๆที่อยากจะสัมผัสอากาศหนาวเลยได้ใจไปรับลมหนาวกันใหญ่ ส่วนถ้าเป็นคนตะวันตก ทำไมHappyกับแดดร้อนๆเมดอินไทยแลนด์บ้านเรานักน้อ





นี่ล่ะที่เค้าว่า มนุษย์เราไม่เคยมีคำว่าพอ อันนี้จริงเลยเชียว เมื่อเราเห็นอะไรอยู่ทุกวันจะไม่เคยสนใจ แต่กลับไปสนใจกับสิ่งที่หายาก ทำให้นึกถึงโฆษณา " ความสุขเล็กๆ " ที่พระเอกดีใจและมีความสุขกับสิ่งเล็กๆ อย่างการมีกุ้ง 2 ตัว ในหม้อวุ้นเส้น หรือการหาที่จอดรถได้ในห้างวันอาทิตย์ เป็นโฆษณาที่เจ๋งจริงๆ

พยายามทำตัวให้มีความสุขกับสิ่งเล็กๆ แม้บางครั้งทำให้เราดูแปลกๆ ที่ดีใจอะไรกับเรื่องเล็กๆน้อยๆ อย่างการได้ลุกให้ใครสักคนนั่งบนรถโดยสาร หรือการได้หมูปิ้งไม้แถมจากแม่ค้าที่ซื้อประจำ เป็นความู้สึกที่ดีจัง

ผ่านเส้นทาง ทีละโค้ง...ทีละโค้ง ผสมกับเสียงยอดชายนายโอ้คอ๊าค จากบางคน เสียดายก๋วยเตี๋ยวชะมัด แต่เรื่องเมารถ เมาเรือ ว่ากันไม่ได้

สมัยเรียนผมมีรุ่นพี่ผู้หญิงคนนึง เธอเป็นคนที่เมารถทุกประเภท ไม่ว่าจะเป็นรถตู้ รถเมล์ รถแท็กซี่ ( ยังไม่เคยถามว่าพี่เมารถเตอรี่ หรือเปล่า - มุกนี้เอาไปไถนาได้ ช่างกล้าเล่นนะเนี่ย )



เล่าเรื่องเรื่อยเปื่อยจนห่างไกลจากการเดินทางไปปายซะไกล หนทางคดเคี้ยวค่อยๆไต่ตามภูเขาทีละลูกๆ บางครั้งก็เป็นช่วงป่าทึบดูสดชื่น บางช่วงดูเป็นหุบเหวน่าหวาดเสียว คนขับใจดีแอบแวะเข้าห้วยน้ำดังด้วย แต่ฟ้าฝนไม่เป็นใจ ละอองโปรยจนไม่สามารถพักรถได้ ถ่ายรูปก็ไม่ได้ เราเลยขับออกมาโดยไม่ได้ถ่ายรูปเลยสักใบ ( พี่ป่าไม้ ไม่เก็บตังค์ค่าเข้าด้วย คงแปลกๆที่มีคนแวะมาในฤดูนี้ )





ในที่สุดเราก็ฝ่าสายฝนที่ตกมาตั้งแต่เชียงใหม่ จนมาส่งเราเข้าเมืองปายแล้วก็หยุดอย่างหน้าอัศจรรย์ จนอยากจะเอาตัวเองไปขอฝนแทนแมว ( เอาหมูแทนแมว )





สิ่งแรกที่พวกเราทำเมื่อไปถึงปายหลังจากหาที่นอนได้แล้วคือ หาของกิน เพราะอะไรๆที่กินไปตอนเชียงใหม่ หลายๆคนคืนให้กับพื้นดินและถุงพลาสติกไปแล้ว

ไกด์หนุ่มใจดีชวนเราชิมขาหมูยูนาน แถมยังมีแอบกระซิบอีกด้วยแนะ ว่าผมเห็นร้านแล้วต้องชอบบรรยากาศแน่ๆ เรื่องกินมีหรือจะพลาด แล้วเราเดินทางไปกินขาหมูกัน เพื่อท้าพิสูจน์ว่า ขาหมูยูนาน จะอร่อยเท่ากับขาหมูบางหว้าเจ้าประจำแบบที่ไกด์หนุ่มโม้ไว้หรือเปล่า


แต่ก่อนที่จะชิมขาหมู พวกเราได้แวะนมัสการสถูปที่เชื่อกันว่าเป็นที่บรรจุอัฐฐิของพระพี่นางสุพรรณกัลยาที่วัดน้ำฮู เป็นศิริมงคลกันก่อน




ขับมาจากวัดน้ำฮูอีกไม่ไกล เราชาวคณะก็มาถึงหุบเขาไร้รัก !! เอ้ยไม่ใช่ บ้านสันติชลต่างหาก

แหมก็บรรยากาศของหมู่บ้านช่างเหมือนกับหมู่บ้านจีนในหนังเปี๊ยบ หมอกปกคลุมภูเขา มีเก๋งจีนหลังเล็กๆ ทุ่งนาสีเขียวขจี ทอดเป็นแนวตามไหล่เขา ดูเป็นระเบียบ








เสี่ยวเอ้อหน้าตี๋หล่อมาต้อนรับพวกเรา แล้วก็จัดแจงเรื่องที่นั่งพร้อมกับเสริร์ฟชาร้อนๆ ที่พวกเราขอเปลี่ยนเป็นน้ำแข็งกับน้ำเปล่าแทน เพราะแม้บรรยากาศจะเมดอินไชน่าแต่สภาพอากาศก็เมดอินไทยแลนด์ คือ ร้อนตับแลบ





นั่งคอย ถ่ายรูป กันสักพัก ขาหมูหมั่นโถวร้อนๆ ก็มาถึงโต๊ะเรา

เห็นแล้วนึกถึงหนังกำลังภายในที่ตัวร้ายกับพระเอกต้องมามีเรื่องกันที่โรงเตี๊ยม จนร้านพัง น่าปวดหัวแทนเถ้าแก่จริงๆที่พวกพรรคเทพกับพรรคมารต้องมาลุยกันจนร้านพังแล้วสะบัดก้นไป โดยไม่สนใจเสื่ยวเอ้อที่ท่าทางต้องทำโอทีกัน เพื่อให้พวกเค้ามาฟันกันต่อในวันรุ่งขึ้น





อิ่มอร่อยกับขาหมูหมั่นโถวกันจนเกลี้ยง พวกเรายังเดินย่อยกันแถวนั้น จนผมสะดุดตากับชิงช้าอันนึง เห็นแล้วนึกถึงเพลงของพี่จุ้ย ศุ บุญเลี้ยง มากเลยครับ





" หลับตาสิ สาวน้อย ฉันจะไกว ชิงช้า
ไกวโยนเธอไปถึงฟ้า
ให้เธอหว่านความรัก ในปุยเฆม
แล้วลงมา มาคอยดูฝนตก "



เราขับรถออกจากหมู่บ้านกันด้วยความรู้สึกคล้ายๆกัน

" คราวหน้าต้องมากินชาร้อนกับบรรยากาศแบบนี้ให้ได้เชียว "


ถ้าให้ผมเขียนว่าปายเป็นไง ผมคงต้องเวลาอีกหลายบล็อกเพื่อบรรยายถึง " ปาย " ได้ แต่เพื่อความประหยัดเวลา ( เหมือนกับรายการทำอาหารที่ชอบเอาของที่ทำไว้แล้วมาแทน ) ผมเขียนไว้ในสมุดระบายว่า

" เธอสวยสง่าในชุดสาวชาวบ้านป่า เอียงแก้มคอยชายหนุ่มจากแดนไกล สาวที่ผ่านโลกสุดแสนศิวิไลซ์ แต่กลับพึงใจอยู่กับชีวิตชนบทอันขัดกับความรู้และสภาพความเป็นเธอทั้งสิ้น เธออาจอยู่กระต๊อบมุงจาก แต่ใครจะรู้บ้างว่าภายในกระต๊อบเธอติดต่อกับผู้คนด้วน internet แบบไร้สาย

บางคนไม่มีวันเข้าใจเธอเพียงเพราะได้เดินผ่าน หรือนั่งคุยกับเธอเพียงคืน สองคืน แต่ใครก็อาจเข้าใจเธอเพียงได้สบตาก็ได้ เพียงแต่เขาคนนั้นรู้จักเปิดใจมองเธอในทุกๆแง่มุม ทั้งในรูปแบบของสาวบ้านป่าแสนหวาน และสุภาพสตรีมีความรู้ ได้มองโลกและคิดตามเธอ ฟังเธอบอกเล่าถึงความเป็นไปในไร่กว้างสุดตา หรือเอนกายชิมกาแฟร้อนๆที่เธอปลูกและคั่วเอง พร้อมกับฟังบทเพลงแปร่งหูที่เธอขับร้องจากชายคาบ้านของเธอ "



ผมยังแอบเขียนไว้ในบันทึกด้วยว่า " พ่อเธอดุมาก คิดจะจีบเธอต้องฝ่าหนทางลำบากหน่อย สำหรับคนรักจริงเท่านั้น "

ผมพักที่ปายเพียงคืนเดียว และไม่ได้เก็บเกี่ยวอะไรมากมายนัก นอกจากได้โปสการ์ดสวยๆมาหลายใบ แตในด้านจิตใจ รู้สึกบริสุทธิ์ขึ้น มีพลังมากขึ้น และเก็บความทรงจำไว้ในกล่องชั้นในสุด เผื่อวันที่ผมนึกถึงความสวยงามใดๆไม่ออก เมื่อปายในสายฝนจะทำให้ผมรู้สึกดีได้แน่นอน





-----------------------------------------------------------


ตั้งใจจะเล่าเรื่องเหนือแค่สองตอน แต่ด้วยความที่น้ำท่วมทุ่ง เลยขอยกช่วงขากลับไว้อีกบล็อกหนึ่งครับ


ขอบคุณที่ติดตามอ่านบันทึกไร้สาระนะครับ

ป.ล. ขอเอาเพลงไว้อีกทีนึง เนื่องจากเจ้าของบล็อกกำลังหัดร้อง เพื่อใช้เป็นเพลงหากินในงานสังสรรค์ครับ


ข้อคิดดีๆ

ปัญหาที่ ๓ ถามถึงมลทินแห่งดวงอาทิตย์

" ข้าแต่พระนาคเสน ดวงอาทิตย์นี้แผ่รัศมีแรงกล้าอยู่เป็นนิจ หรือว่าบางเวลาก็อ่อนไป ? "

" ขอถวายพระพร ดวงอาทิตย์นี้แผ่รัศมีแรงกล้าอยู่ทุกเวลา"

" ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ถ้าดวงอาทิตย์นี้แผ่รัศมีแรงกล้าอยู่ทุกเวลา เหตุไรบางเวลาจึงร้อนน้อย บางเวลาจึงร้อนมาก ? "

" ขอถวายพระพร เหตุว่าดวงอาทิตย์ถูกโรค ๔ อย่าง ไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่งบีบคั้นจึงร้อนน้อยไป โรค ๔ อย่างนั้น ได้แก่ หมอก ๑ ควัน ๑ เมฆ ๑ ราหู ๑ "

" น่าอัศจรรย์ ! พระนาคเสน ถึงดวงอาทิตย์อันมีเดชกล้าก็ยังมีโรค ไม่ต้องพูดถึงสัตว์เหล่าอื่น การจำแนกปัญหานี้ ผู้อื่นนอกจากผู้มีความรู้ดังพระผู้เป็นเจ้าแล้ว ไม่อาจจำแนกได้ "

มิลินทปัญหา



โอ๊ยโอ๊ย.mp3






Create Date : 09 กรกฎาคม 2550
Last Update : 9 กรกฎาคม 2550 21:30:45 น. 12 comments
Counter : 584 Pageviews.

 
เจิมๆๆก่อนค่ะ..


โดย: นู๋ญ่า (kayook ) วันที่: 9 กรกฎาคม 2550 เวลา:22:59:35 น.  

 
เย้..ได้เจิมแระ ดีใจ

อยากกินขาหมูหมั่นโถว

มากที่สุดเลยอ่ะค่ะ..

ฝันไปก่อนเนอะ..

คอยดูสักวันจะชวนไปกินเลย..อิอิemo

ฝันดีจ้า


โดย: นู๋ญ่า (kayook ) วันที่: 9 กรกฎาคม 2550 เวลา:23:00:46 น.  

 
เธอสวยสง่าในชุดสาวชาวบ้านป่า เอียงแก้มคอยชายหนุ่มจากแดนไกล
- อื่ม เปรียบเทียบซะเหลือร้าย ทำเอาลุงอยากไปจุมพิตปายอีกสักครา


โดย: เขาพนม วันที่: 9 กรกฎาคม 2550 เวลา:23:10:57 น.  

 

น้องป๊อกคะ....พี่เกือบจะได้ไปปายก่อนที่จะมาอยู่ที่นี่แล้วหล่ะค่ะ ....แต่พอดีบินกระทันหันมากๆ เลยเตรียมตัวไปเที่ยวไม่ทัน..อดซะ

ขอบคุณสำหรับคำอวยพรคำเกิดค่ะ วันไหนๆก็อวยพรได้เสมอค่ะ สำหรับความสุขมีได้ไม่จำกัดวันนะคะ ...

นอนหลับฝันดีค่ะ


โดย: Htervo วันที่: 9 กรกฎาคม 2550 เวลา:23:23:36 น.  

 
พี่โตสเคยไปแม่ฮ่องสอนจากเชียงใหม่เหมือนกันนะ
แต่ยังไม่เคยไปเมืองปายนี่เลยล่ะป๊อก .. บอกอย่างไม่อายเลยนะ
ว่าพี่โตสก็เพิ่งจะรู้จักเมืองนี้ จากบล๊อกป๊อกนี่แหละจ๊ะ "-_-

"ยังไม่เคยถามว่าพี่เมารถเตอรี่ หรือเปล่า - มุกนี้เอาไปไถนาได้ ช่างกล้าเล่นนะเนี่ย"
พี่โตสไม่รู้หรอกนะ ว่ามุกนี้สำหรับคนอื่นมันฝืดหรือเก่าหรืออะไรยังไง
แต่สำหรับพี่โตส .. อ่านไปแล้วก็ได้ .. อะหึอะหึ .. แหละ
รถเตอรี่เนี่ยนะ ....

ป๊อกเอ๊ย..... ขาหมูหมั่นโถวน่ากินจังเลยอ่ะจ๊ะ....
เห็นแล้วอยากร้องไห้ .... อยากกิ๊น......

ป๊อกใช้คำสวยงามเป็นกวีดีจังเลยนะ
ตรงคำนิยามเมืองปายน่ะ พี่โตสก็ชอบนะ แต่ที่ชอบสุดก็คงต้องเป็นอันนี้แหละ
"หลับตาสิ สาวน้อย ฉันจะไกว ชิงช้า
ไกวโยนเธอไปถึงฟ้า
ให้เธอหว่านความรัก ในปุยเฆม

แล้วลงมา มาคอยดูฝนตก"
สุดยอดกวีเลยน้องป๊อกเอ๊ย.....


โดย: Chini วันที่: 10 กรกฎาคม 2550 เวลา:9:58:35 น.  

 
โห...รูปสวยมาก ๆ
เห็นแล้วเกิดกิเลศอยากไปเที่ยวเมืองเหนือขึ้นมาทันที


โดย: ทาสบอย วันที่: 10 กรกฎาคม 2550 เวลา:10:02:28 น.  

 
นู๋ญา - ไปกินนี่ต้องไปไกลหน่อยครับ แต่รับรองว่าคุ้ม

ลุงเขา - ถ้าลุงเขาไปเมื่อไหร่ผมต้องรอดูรูปสวยๆ หรืออาจได้อ่านเรื่องป่วนปายก็ได้ครับ

พี่บุ๋ม - น่าเสียดายจัง ถ้ามีโอกาสก็ลองมาเที่ยวครับ

พี่โตส - สงสัยพี่โตสคงไปเครื่อง ถ้านั่งรถยังไงก็ต้องผ่านครับ เพราะเป็นเส้นทางเดียว
ส่วนที่ว่าสวยงามเป็นเพลงของศุ บุญเลี้ยงเค้าครับ ผมไม่ได้แต่งเอง แต่ชอบมาก เค้าแต่งเพลงสวยงามมีศิลปะดีครับ

ทาสบอย - งั้นก็เก็บกระเป๋าไปฝ่าลมฝนที่เหนือได้เลยครับ


เรื่องขาหมูผมทานเผื่อทุกคนแล้วครับ


โดย: pok IP: 58.9.124.141 วันที่: 10 กรกฎาคม 2550 เวลา:12:07:18 น.  

 
ปายน่าไปตรงไหนนะอยากรู้จัง
หมู่บ้านจีน ดูแล้วชอบบรรยากาศมากเลย


โดย: ลุงแมว วันที่: 10 กรกฎาคม 2550 เวลา:21:39:24 น.  

 
อ้อ....มันเป็นอย่างนี้นี่เอง ...
แล้วตรงนั้นเป็นเพลงของพี่จุ้ยเองเหรอป๊อก ...
เชยสุด ๆ เลยเนอะพี่โตสเนี่ย ..
เห็นใจหน่อยนะครับน้องชาย พี่คนนี้มันคนไกลบ้าน(เกิด)อ่ะจ๊ะ
สำหรับพี่จุ้ย .. พี่โตสก็หลงเสียงหลงคารมพี่แกมาแต่ไหนแต่ไรแล้วล่ะจ๊ะ
เพียงแต่ว่า พอมาอยู่ตรงนี้แล้ว ไม่ได้ติดตามวงการเพลงของบ้านเราเลยน่ะจ๊ะ

เป็นไงล่ะขาหมู.....อร่อยล่ะซิ.... อิจฉาจริง ๆ เลย ....


โดย: Chini วันที่: 11 กรกฎาคม 2550 เวลา:0:28:09 น.  

 
ป่วนปายเหรอ...

ก็นางเอก(ธรรมชาติเมืองปาย)ของป๊อกเธอสวยนี่นา สวยก็น่าป่วนอยู่หรอป๊อก ว่ามะ


โดย: เขาพนม วันที่: 11 กรกฎาคม 2550 เวลา:21:49:54 น.  

 
ลุงแมว - ปายสวยนะครับ ลุงแมวไปแล้วจะติดใจ มุมถ่ายรูปเพียบ ยิ่งลุงแมวชอบแนว life ยิ่งมีเยอะ ต้องลองไปนะครับ ( บ่างช่างยุ )

พี่โตส - ผมได้เสียสละชิมเผื่อทุกคนไปแล้วครับ ( อร่อยปากลำบากพุง )

ลุงเขา - คนสวยไม่ค่อยป่วนครับ แต่ชอบทำให้เราป่วนมากกว่า


โดย: pok IP: 58.9.131.167 วันที่: 11 กรกฎาคม 2550 เวลา:22:49:46 น.  

 
นู๋ญ่าอัพบล็อกโดราเอาม่อนค่ะ..ว่างๆไปดูนะคะ..

ฝันดีค่ะ..


โดย: นู๋ญ่า (kayook ) วันที่: 12 กรกฎาคม 2550 เวลา:0:07:22 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

pilok
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






黒川 Kurokawa (black river) 明 Akira (bright)

บันทึกออนไลน์ของคนเล็กๆ แต่ตัวไม่เล็ก เก็บแง่มุมของคนนู่น เรื่องของคนนี้ ชีวิตของคนนั้น มาบอกเล่า เม้าท์ แซว ไปตามเรื่อง ประกอบกับรูปถ่ายเล่าเรื่องราวที่เจ้าของบล็อกกำลังหัดถ่ายอยู่ครับ


รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นว่าวที่กำลังสู้อยู่กับลม มีเพียงเชือกเส้นเล็กๆที่บอกไม่ได้ว่าคืออะไร ดึงรั้งชีวิตไว้ไม่ให้ลอยละลิ่วไปกับสายลมแรง


และหากมีใครสักคนกำลังโหยหากำลังใจ บล็อกเล็กๆนี้ ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่หัวใจกำลังอ่อนล้า อยากให้รู้ว่า ที่ตรงนี้ก็มีคนๆหนึ่งยืนอยู่เป็นเพื่อนทุกข์ เพื่อนสุข เพื่อนร้องไห้ เพื่อนหัวเราะ และยินดีที่จะให้กำลังใจคุณเสมอครับ













ขอบคุณที่เข้ามาเที่ยวคับ
Google
Friends' blogs
[Add pilok's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.