เด็กแว่นผู้ถูกเส้นด้ายครอบงำ

:: If I never know you ::

บ้านหลังเก่าของเรา



17 มีนาคม 2551


ถึง... อาย ของผม

สวัสดีครับ ผมชื่อต้อย จำผมได้มั้ย เราเคยเป็นเพื่อนกันสมัยมัธยมไงล่ะ อายสบายดีมั้ยครับ เป็นยังไงบ้าง ทำงานอะไรอยู่ เราไม่ได้เจอกันตั้งนานแหนะ ตั้ง 12 ปี เห็นจะได้ คิดถึงจังเลยนะครับ แต่ก่อนเราอยู่ด้วยกันตลอดเลย (โดนแชวตลอดด้วย ฮ่า ๆ ๆ) เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันมาตลอด ไม่รู้ว่าอายจะจำได้บ้างรึเปล่า ขอให้จำได้ทีเถอะ ผมเกรงว่าอายจะลืมผมไปด้วย ผมกังวลไปใช่มั้ยครับ

อาย...รู้ใช่มั้ยว่าผมคิดยังไง? ผมก็รู้อยู่เต็มอกว่าอายไม่รักผม แต่ทำไงได้ก็มันรักไปแล้วนี่นะ ผมคิดอยู่เสมอว่าถ้าเราไม่รู้จักกันเลยก็คงดี มองหน้ากันก็ผ่านเลยไป ไม่มีความรู้สึกอะไร ไม่มีความเจ็บปวดที่มันแปล๊บขึ้นมาเมื่อรู้สึกว่าคุณไม่สนใจ ในรอยยิ้มที่คุณมีให้ทุกครั้ง ผมรู้สึกได้ว่ามันไม่ใช่รอยยิ้มที่คุณตั้งใจมอบให้ผม พอ ๆ กับหัวใจที่คุณ(อาจจะ)มอบให้ใครไปแล้ว (โอ้วว ไม่นะ) ลึก ๆ ผมก็ยังมีความหวังอยู่เสมอ ตลอดเวลาที่ได้รู้จักอาย ผมไม่เคยคบผู้หญิงคนอื่นในฐานะแฟนอีกเลย ถึงจะพยายามคบไปก็ทำไม่ได้ มันเหมือนกับว่าหัวใจของผมมีไว้ให้อายคนเดียวเท่านั้น (ได้โปรด อย่าอ้วก) ความรู้สึกที่มันมากมายเช่นนี้ ผมต้องทนเก็บมันเอาไว้ อายเข้าใจใช่มั้ยว่ามันอึดอัดใจแค่ไหน นั่นแหละ ผมถึงคิดว่า ถ้าเราไม่ได้พบกันตั้งแต่แรกคงดี แต่จะให้ "กลับไปม่รู้จักกัน" ตอนนี้ อย่าเลย มันคงเจ็บจนทนไม่ไหว

นับจากวันนั้นที่เราเรียนจบม.ปลาย เราเรียนมหาวิทยาลัยคนละซีโลกเลย แต่ความรู้สึกของผมก็ยังเหมือนวันเก่า เหมือนกับคุณนั่งเรียนอยู่ข้าง ๆ ผมมาตลอด 4 ปี ตลกดีนะครับ อย่างไรก็ตามผมก็เรียนจบแล้ว บังเอิญได้งานใกล้ ๆ บ้านอายพอดีเลย (แหม บังเอิญจัง) ถึงจะพูดอย่างนั้นก็เถอะ เดิมทีบ้านเรามันอยู่ใกล้กันอยู่แล้วนี่นะ ผมก็แค่เลือกงานใกล้ ๆ บ้านเท่านั้นเอง แต่มันก็เหมาะเลยล่ะ ไม่ได้เจอกันตั้งนาน มาพบกันหน่อยดีมั้ย? มีบ้านร้างที่เราเคยหนีเรียนไปด้วยกันไง (จำได้มั้ยเนี่ยว่าหลังไหน) ถ้าไม่สะดวกยังไงก็ตอบกลับมานะ วันเวลาให้เธอกำหนดเองก็แล้วกัน

สุดท้ายนี้ ขอให้อาย คนที่ผมรัก มีความสุขนะครับ

ปล. กลัวเธอด่ามาในจม.ตอบกลับจัง ฮ่า ๆ ๆ ไว้เจอกันนะครับ

คิดถึงเสมอ


ต้อย คนเดิม...






กลับไปไม่รู้จัก
ศิลปิน : พอร์ทเทรต (potrait)


จำได้ไหมที่เราทั้งสองนั้นยัง ไม่พบ ไม่รู้จักกัน
จำชีวิตก่อนเธอและฉันรักกัน ได้ไหม . ..
ในวันนี้ตัวฉันจะขอให้เรา ได้ย้อนกลับคืนหัวใจ
ขอให้เรากลับไปและใช้ชีวิตแบบนั้น

* นับแต่นี้ต่อไปในทุกๆวัน เธอกับฉันคือคนไม่เคยรู้จัก
เหมือนเราไม่เคยพบ ไม่เคยรัก ไม่เคยจากกัน

** ความรัก . .เคยสร้างความสุขมากมายได้เท่าไหน
วันนี้ . .ทำร้ายหัวใจฉันตาย . .ได้เท่านั้น
อยากลบ . .อยากลืมภาพเธอที่เดินไปจากฉัน
วันนี้ฉันทนไม่ไหว สุดท้ายต้องลวงหลอกใจ
ทำเหมือนว่าเรากลับไป . . .ไม่รู้จักกัน.

ลืมที่มีรอยยิ้มและเสียน้ำตา ร่วมกันผ่านมามากมาย
เรื่องที่ดี ที่เลว ที่ร้ายของเธอกับฉัน
เจอเมื่อไรให้ทำไม่เห็นและอย่าทัก เพราะเราไม่รู้จักกัน
รักเรานั้นไม่เคยเกิดขึ้น ไม่เคยจบลง

( ซ้ำ * , ** )

จาก: //www.musicatm.com/view.php?No=8274


Get this widget | Track details | eSnips Social DNA





 

Create Date : 19 มีนาคม 2551
2 comments
Last Update : 19 มีนาคม 2551 13:03:26 น.
Counter : 342 Pageviews.

 

- -*

 

โดย: BJ IP: 202.91.18.205 19 มีนาคม 2551 13:37:55 น.  

 

นี่สองคนนี่เขียนเรื่องอะไรกันน่ะ - -*

หุหุ ^^"

 

โดย: หยาดน้ำฟ้า IP: 124.121.85.187 21 มีนาคม 2551 19:09:44 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


เส้นด้ายร้อยลูกปัดผัดผงกระหรี่
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เส้นด้ายคืออะไรใครรู้บ้าง
ดูทั้งเล็กทั้งบางน่าสังสัย
ถ้าอยากรู้ว่ามันคืออะไร
จะบอกให้พวกคุณคิดเอาเอง

555+
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2551
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
19 มีนาคม 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add เส้นด้ายร้อยลูกปัดผัดผงกระหรี่'s blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.