สุขใจที่ได้เขี่ย..เขียน พื้นที่เล็ก ๆ กับรอยยิ้มเล็ก ๆ:)
Group Blog
 
 
กันยายน 2553
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
13 กันยายน 2553
 
All Blogs
 

เพลงเก่า ๆ ความทรงจำเก่าๆ

"ฉันชื่นใจเมื่อได้เห็น หัวใจเต้นเมื่อได้เห็นดวงหน้า...
เฝ้าแต่มองมิคลายสายตา...ชื่นหนักหนา...."
เสียงเพลงสุนทรภรณ์คลอเบา ๆ อากาศครึ่ม ๆ เย็น ๆ ข้างนอก ถ้าออกไปมองฟ้าวันนี้ล่ะก็........
ภาพความทรงจำเก่า ๆ มันกลับมาอยู่ในหัว เพลงสุนทราภรณ์หลาย ๆ เพลงที่เราเปิดมาขึ้นมาฟัง.....ภาพความทรงจำดี ๆ ก็กลับมาอีกครั้ง...
เราโตมากับหมู่มวลเพลงสุนทราภรณ์.....เพลงแล้วเพลงเล่าที่ถูกร้องกรอกหูโดย พ่อ แม่ คุณตา คุณป้า ญาติ ๆ ไม่ตั้งใจจะได้ฟัง ไม่ตั้งใจจะได้ยิน ....แต่มันลอยเข้าหู และแล้วเมื่อเวลาผ่านไป...เราก็ร้องเพลงพวกนี้ได้โดยไม่รู้ตัว....
อากาศครึ้ม ๆ เย็น ๆ ด้านนอก...ไม่รู้อารมณ์ไหนเหมือนกัน อยู่ก็อยากฟังเพลงสุนทราภรณ์ขึ้นมา.....เลยเปิดเพลง(หากิน)ของแม่เราขึ้นมาฟัง เพราะมีงานไหน ถ้าเค้าให้ร้องเพลงแม่ร้องเพลงนี้ประจำ เอาเป็นว่าเป็นทั้งเพลงหากิน แลัเพลงประจำตัวแม่ก็แล้วกัน ....ทำนอง เสียงเพลง....ทำให้เรานึกถึงตอนเวลาเด็ก ๆ มีงานวันเกิดใครก็ตามในหมู่ญาติ ๆ เรามักจะมารวมญาติกัน ทำอาหาร บรรดาเด็ก ๆ ( ณ เวลานั้น) ก็เปิดเทป(สมัยนั้น) พี่เจ เจตริน..อ๊ะ ๆ อ๊า อ่ะ อ้าว...ฝากเลี้ยง...หรือว่าจะเป็น..กุ๊กกิ๊ก วัยหวานซ้ำยังอาโนแนะ(ดังสุดแล้วสมัยนั้น) เต้นกัน
บางครั้งระหว่างนั่งรอผุ้ใหญ่ร้องเพลงสังสรรค์เราก็นั่งคุยนั่งเล่น(ตุ๊กตากระดาษ) หรือเล่นรวมพลังพิชิตมาร ขบวนการพาวเวอร์เรนเจอร์ หรือขบวนการเจ๊ทแมน อะไรก็ว่า ส่วนผู้ใหญ่นะเหรอ...เปิดวงร้องเพลงสุนทราภรณ์กันลั่นบ้าน(ร้องเผื่อเพื่อนบ้านด้วยซ้ำไป)...ตอนนี้ล่ะที่ได้ยิน และเพลงลอยมาเข้าหู...หนึ่งปีมีหลายงานวันเกิด วันปีหใม่ สงกรานต์ จากปีก็ผ่านไปสองปี จากสองปีก็ผ่านไปหลายๆ ๆ ปี....
ตอนนี้ทุกคนโตกันหมดแล้ว ขวนการเจ๊ทแมน หรือพาวเวอร์เรนเจอร์ เหล่าอัศวินเซเลอร์(มูน) ก็จำต้องแยกย้าย พวกเรามีชีวิต มีทางเดินของแต่ละคนที่ไม่เหมือนกัน ด้วยการงาน อะไรก็หลาอย่าง ทำให้พวกเราเจอกันน้อยลง ส่วนผู้ใหญ่ก็อายุมากขึ้น เราเหลือญาติผู้ใหญ่ที่อายุมากที่สุดก็คือคุณตาเท่านั้น....เรามานั่งคิดว่าเวลานี่มันผ่านไปเร็วนะ เล่นแปลงร่าง ปล่อยลำแสงเหมือนจะเพิ่งเล่นกันไปเมื่อวาน วันนี้....หาเวลาตรงกันเพื่อที่จะกลับมาร่วมขวนการหรือแปลงร่าง(เอ่อ..)มันยากจริง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเราไม่ได้อยู่เมืองไทย....
ณ ตอนนั้นเรามักคิดว่าผู้ใหญ่นี่ร้องเพลงไรกันเนี่ย...ฟังเพลงไรก็ไม่รู้ช้ามากกกกก เนิบบบบเหลือเกินนนน เนิบมาก จะสนุกขึ้นมาหน่อยก็เพลงพวกจังหวะเต้นรำแทงโก้ ชะช่า ฟลอร์เฟื่องฟ้าแนวนั้น
โดยเฉพาะแม่เรา....ชอบทำเสียงแหลม ๆ (เลียนแบบให้ใกล้เคียงเสียงนักร้องต้นฉบับ)
แปลกนะ..ที่วันนี้กลับมาเปิดฟังอีกครั้งนี้ รู้สึกมันทำให้เรายิ้ม ทำให้เราหัวเราะ ทำให้เราคิดถึงญาติ ๆ คิดถึงตอนเด็ก ๆ และเรารู้สึกว่าเพลงสุนทราภรณ์เพราะมาก....เพราะจริงๆ
นั่นแน่.... คนที่คงจะคิดว่าเราอายุอานามคงปาไปไม่ต่ำกว่าห้าสิบกว่า หรือเฉียดหกสิบแน่ ๆ ถ้าเราจะบอกว่าเราอายุ(แค่) ยี่เสียบเจ็ด หรือว่านี่เรา.....เริ่มแก่....ไม่น๊าาาา




 

Create Date : 13 กันยายน 2553
0 comments
Last Update : 13 กันยายน 2553 18:19:47 น.
Counter : 391 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


zarwana
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add zarwana's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.