แม่...บอกปะป๋าอย่าไปกรุงเทพ

ลอกมาจาก //noah.bloggang.com เป็นข้อความแรกที่ผมโพสต์ลงในบล็อกเมื่อสองปีที่แล้ว เป็นข้อความที่ทำให้รู้จักกับเพื่อนต่างเมืองแต่ไม่ต่างบ้าน และต่างฝ่ายต่างนับถือชื่นชมกันและกัน (ผมเดาเอาเอง)





ตอนที่ 1

เมื่อเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา ผมกลับบ้านที่ขอนแก่นครับ ทุกครั้งที่กลับบ้านประโยคข้างบน จะกระตุ้นต่อมความจำขึ้นมาทุกครั้ง เจ้าของประโยคคำพูดข้างบนคือ เด็กหญิงธัญพิชชา ซึ่งกล่าวไว้ในวัย 3 ขวบเมื่อเดือนตุลาคม 5 ปีที่แล้ว

เมื่อปี 2000 (พ.ศ.2543 สุขภาพดีถ้วนหน้า) ผมออกจากบ้านขอนแก่นมาทำงานที่กรุงเทพฯตั้งแต่ต้นปี ช่วงกลางๆเดือนตุลาคมผมกลับบ้านเนื่องจากมีวันหยุดติดต่อกัน 3 วันคือวันเสาร์ที่ 21 ถึงวันจันทร์ที่ 23 ตุลาคม ซึ่งปรกติเวลากลับบ้านผมจะกลับคืนวันศุกร์ และกลับเช้าวันจันทร์โดยรถประจำทาง ยกเว้นบางครั้งรีบด่วนหรือในช่วงเทศกาลสำคัญ จะหารถโดยสารลำบาก ผมถึงจะนั่งเครื่องบิน

ช่วงเวลาที่ผมอยู่ที่บ้านจะเป็นเวลาที่ลูกใช้อย่างคุ้มค่าที่สุด แต่ละคนจะดูลิงโลดจนทำอะไรไม่ค่อยถูก ส่วนวันหยุดที่บ้านสำหรับผมจะหมายถึงวันที่ผมได้นอนดูหนัง และรายการถ่ายทอดสดฟุตบอลช่วงสุดสัปดาห์ทางเคเบิ้ลทีวี ซึ่งอยู่กรุงเทพฯจะไม่ค่อยได้ทำอะไรแบบนี้ วันเสาร์ช่วงหัวค่ำขณะกำลังเตรียมตัวดูฟุตบอลทีมรัก เตะกับทีมฟุตบอลทีมเกลียดที่โอลด์แทรฟฟอร์ด เห็นพี่กะน้องสองคนกระซิบกระซาบกัน แล้วคนพี่ก็ผลักน้องมาเป็นตัวแทนการเจรจา คนน้องเดินมาหาแล้วบอก
"ปะป๋า น้องเน็ตกับพี่ซอฟต์อยากไปเที่ยวแฟรี่" (1)
โอย....เอาหละสิ อยากไปเที่ยวอะไรตอนนี้ ผมเลยบอก

"ครับ แต่ให้ป๊าดูบอลจบก่อนนะ"
....สองพี่น้องช่วยกันส่ายหน้า
"งั้นป๊าดูครึ่งเดียวนะ" ผมต่อรอง
"ไม่...ก็ไหนป๊าบอกว่าจะพาไปตอนแดดไง"(2) คนน้องตอบ
ยังไงโดนสองรุมหนึ่งไม่นับรวมแม่เขาอีกคน ผมไม่มีทางต่อรองชนะแน่ จึงจำใจพาลูกไปเที่ยว เด็กสองคนดีใจวิ่งชนหน้าชนหลัง ส่วนผมก็อมยิ้มดูลูก

หมายเหตุ
(1) แฟรี่ - ห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่(หรือเปล่า)ที่สุดในขอนแก่น เดี๋ยวส่งบิลไปเก็บค่าโฆษณา
(2) ตอนแดด/ตอนมืด - ศัพท์ส่วนตัวของ ด.ญ.ธัญพิชชา หมายถึงกลางวัน/กลางคืน


ตอนที่ 2

ถึงเช้าวันที่ 24 ตุลาคม ผมต้องกลับกรุงเทพฯ ซึ่งก็เหมือนกับทุกครั้ง สะพายกระเป๋าแล้วบอกลูก
"ป๊าไปนะลูก ทำงานหาตังค์ให้น้องกะแม่นะ"
แทนที่จะได้ยินคำว่า "จ้า" เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา คราวนี้เงียบครับ เงียบอยู่ได้ซักครู่ก็เดินไปหาแม่ที่นั่งอยู่แล้วก้มบอกแม่ว่า
"แม่ บอกปะป๊าอย่าไปกรุงเทพฯ"
ทุกคน(ตายายและแม่)พากันหัวเราะในความไร้เดียงสา แต่ผมสิแค่ยิ้มปลอบลูกยังทำไม่ได้ หันหลังเดินไปเอารถ จากนั้นผมและภรรยาก็มาถึงที่สถานีรถปรับอากาศ ตอนมาตลอดทางสมองผมทำงานวุ่นวายไปหมดกับคำพูดของลูกสาว ผมยืนอยู่นานจนภรรยาถามว่าจะไปรถเที่ยวเวลาไหน อีกอึดใจผมถึงทำลายความเงียบขึ้นว่า
"ป๊าจะไปพรุ่งนี้"
แล้วก็พากันกลับบ้าน พอถึงบ้านคนพี่มองเห็นพ่อเลยถามขึ้นว่า
"ทำไมป๊ากลับมาหละ"
ผมตอบ "ก็น้องไม่ให้ป๊าไป วันนี้ป๊าก็จะอยู่กับน้องสิครับ"
เท่านั้นแหละ สองคนพี่น้องวิ่งกระโดดไชโยไปรอบบ้าน ประมาณว่าสติแตก ผมไม่เคยเห็นลูกดีใจอะไรแบบนี้มาก่อนเลย

นี่เป็นเหตุผลที่ทำให้ผมใช้โทรศัพท์กรุงเทพฯ-ขอนแก่นอยู่มากโขเอาการ และทุกครั้งที่โทรไปก็จะได้ยินเสียงลูกสาวพูดประโยคเดิมทุกครั้ง
"น้องเน็ตคิดถึงปะป๊ามากสุดสุด"
"แล้วน้องเน็ตไม่รักแม่เหรอลูก" เสียงจากแม่น้องเน็ต
"รัก" เสียงตอบ
"รักเท่าไหร่" แม่ถาม
"รักเท่าฟ้าใหญ่" น้องเน็ตตอบ
"แล้วปะป๊าหละลูก น้องเน็ตรักเท่าไหร่" แม่เขาซักต่อ
"รักเท่าฟ้าหญ่ายยยย..สุดสุดมากเลย"
"อ้าว...ทำไมรักปะป๊ามากกว่าหละ" คนนึงอุทานมาตามสาย
"ก็ปะป๊าตัวใหญ่กว่าแม่น้อ.." เสียงจากน้องเน็ต
คนที่ถือสายฟังที่กรุงเทพฯ "....... ????"

เรื่องนี้ทำให้ผมนึกถึงตัวเองตอนอายุ 3-4 ขวบ คงมีไม่กี่เรื่องที่เราสามารถจำความได้ที่อายุขนาดนั้น
คุณพ่อผมต้องไปสัมมนาที่ต่างจังหวัดเป็นเวลา 1 สัปดาห์ ผมและพี่สาวเพียรถามแม่ทุกวันๆว่าเมื่อไรพ่อจะกลับ แม่ก็บอกเหลือเท่านั้นวันเท่านี้วัน จนถึงวันที่คุณพ่อกลับ แม่ก็พาไปรอที่ปากทางเข้าหมู่บ้าน จำได้ว่าแว่บแรกที่เห็นพ่อ ผมกับพี่สาว ทั้งสองคนปล่อยโฮลั่น ไม่รู้ว่าตัวเองดีใจเพียงไร ผมถึงรู้ว่าอะไรเป็นสาเหตุที่ทำให้สองคนพี่น้อง(ซอฟต์กะเน็ต) ดีใจวิ่งกระโดดไปรอบบ้าน










Last Update : 28 พฤศจิกายน 2548 22:42:44 น.
11 comments













มาชื่นชมครอบครัวน่ารักของคุณโนอาร์....หนูธัญพิชชา ชื่อเพราะจังเลยค่ะ คงกำลังอ้อนเก่งน่าดู ขนาดป๊ายังต้องตัดใจพาไปเที่ยวแทนดูรายการสุดโปรด....พี่ซอฟต์ละคะ ชื่อจริงว่าอะไร...หน้าตาน่ารักน่าชังเหมือนกัน...แล้วจะแวะมาเยี่ยมชมอีกนะคะ









โดย: แม่ของจิตร วันที่: 23 สิงหาคม 2548 เวลา:2:06:53 น.
















ขอบคุณคุณแม่ของจิตรครับ ตอนนี้คนพี่ 'ชินาธิป' อยู่ป.4 แล้วครับ ส่วนคนน้องอยู่ ป.2 เรียนอยู่ที่เดียวกัน คนน้องเป็นหัวหน้าห้องด้วยครับ ได้ข่าวว่า 'จิตร' ก็ซนเอาการนี่ครับ ว่างๆเอามาเล่าให้ฟังบ้างนะครับ









โดย: โนอาห์ วันที่: 23 สิงหาคม 2548 เวลา:18:34:40 น.















น้องซอฟต์กับน้องเนตโชคดีจังค่ะ...มีพ่อที่มีความละเอียดอ่อนทางความคิด...และมีแม่อบรมเลี้ยงดูเขาอย่างดี ...ความประทับใจในวัยเด็กต่อคนเป็นพ่อแม่ค่อนข้างสำคัญ...อ่านบทบันทึกที่คุณเขียนแล้วตื้นตันใจแทนเด็กน้อยสองคน...ถ้าวันหนึ่งเขาสองคนได้มีโอกาสมาเป็นผู้อ่านเหมือนดิฉันบ้างคงรู้สึกไม่แตกต่างกัน.. อาจรู้สึกมากกว่าด้วยซ้ำไปเพราะมีประสบการณ์ตรง...

.เด็กชาย ชินาธิป กับ เด็กหญิง ธัญพิชชา...ฝากกอดเต็มๆอ้อมแขนถึงทั้งสองคนด้วยค่ะ...น้องซอฟต์อาจจะอายุไล่เลี่ยกันกับจิตร....ลูกชายดิฉันตอนนี้ก็สิบขวบเต็มพอดี ไม่ซนแต่ช่างคิดเป็นผู้ใหญ่เกินตัว เพราะเป็นเด็กบ้านแตก พ่อกับแม่แยกทางกันตั้งแต่เขาอายุได้สี่ขวบ....ขอแวะเวียนมาอ่านมุมมองและเรื่องราวของคุณโนอาร์บ่อยๆนะคะถ้าไม่ขี้เกียจอัพเดท แหะ แหะ









โดย: Jit's Mom IP: 216.31.89.13 วันที่: 23 สิงหาคม 2548 เวลา:19:20:04 น.















อ่า..ละเอียดอ่อนทางความคิด
บทจะทำร้าย(จิตใจ)ลูกก็เคยทำนะครับ
ว่างๆเอาไว้เล่าให้ฟังอีกทีครับ









โดย: โนอาห์ วันที่: 24 สิงหาคม 2548 เวลา:13:18:12 น.















ไม่มีเวลาทำไร หรือไม่ก็ไม่มีไรทำ
แวะเล่นบล็อกตัวเอง









โดย: โนอาห์ IP: 61.90.45.133 วันที่: 26 กันยายน 2548 เวลา:16:37:57 น.
















"นี่ไง!
คุณโนอาห์คนนี้ไง
ผมรู้จักนะ
เค้าเขียนหนังสือเก่ง
เล่าเรื่องได้งดงาม
ผมรู้จักเค้าก่อนที่จะออกหนังสือซะอีก
จริง จริ้ง
ผมรู้จักเค้าด้วยนะ..."









ซักวันนึงผมคงมีโอกาสได้โม้ให้คนอื่นฟังแบบนี้นะครับ.









โดย: หัวใจไข้ขึ้น IP: 58.147.64.191 วันที่: 16 ตุลาคม 2548 เวลา:2:35:24 น.















มาหลายสิบรอบแล้ว ไม่เห็นอัพซักทีเลยเพ่








โดย: หัวใจไข่ดัน IP: 216.31.92.90 วันที่: 21 ตุลาคม 2548 เวลา:2:45:27 น.
















แหะ แหะ ใจเย็ลล์ๆสิคุณแม่ฯ
ว่าจะออกปีละครั้งเหมือนออกพรรษาน่ะ

ขนาดแวะเยี่ยมบล็อกตัวเองยังแทบไม่ได้ทำ
แล้วจะเอาเรณูมยุราที่ไหนมาอัพบล็อก









โดย: หัวใจไข่ใคร อิอิ IP: 203.146.102.2 วันที่: 21 ตุลาคม 2548 เวลา:19:17:40 น.
















ขอบคุณคุณลุงหัวใจฯ(ตัวจริง)มากๆครับ
ผมวิเคราะห์ตัวหนังสือทุกตัวของลุงฯแล้ว
สรุปได้ว่าเป็นคำชมล้วนๆไม่วาระซ่อนเร้น(อิอิ)

ขอบคุณครับ









โดย: โนอาห์ IP: 203.146.102.2 วันที่: 21 ตุลาคม 2548 เวลา:19:28:14 น.














แย่ละซี พักนี้มีตัวปลอมแยะ
ฉงฉัยต้องไปจดลิขสิทธิ์ซะแล้ว


"นามนี้เป็นนามที่ใช้เฉพาะบุคคล เพื่อสร้างความรื่นรมย์เฉพาะในหัวใจสาวๆ ตามหน้าจออินเตอร์เน็ตเท่านั้น
ห้ามทำซ้ำหรือเลียนแบบส่วนหนึ่งส่วนใดโดยไม่ได้รับอนุญาต
ผู้ฝ่าฝืนอาจถูกลงโทษสถานหนักจากมวลชน
เพราะไอ้เจ้าของชื่อนี้ไปสร้างวีรเวรกับชาวบ้านไว้นักต่อนัก (อ้าว)......"



อืม........
งั้นไม่เอาดีกว่า
ปล่อยให้มั่วเข้าไว้
ตัวปลอมหรือตัวจริง
โจทก์จะได้เล่นไม่ถูกตัว


อิ อิ




"ผมชมจริง" ครับคุณโนอาห์
เป็นคำชมที่ผมยังยืนยันเหมือนกับที่เอ่ยไว้ใน คห.ที่ 8
กระทู้ทำเนียบนามฯ นั่นแหละ

ผมยังรู้สึกเหมือนเดิม




นี่คุณมิน
ไอ้ชื่อ "หัวใจไข่ดัน" เนี่ยมัน...............
เอ่อ....มัน....


มัน.....ยางงายๆ อยู่นา


จั๊กกะจี้อ่ะ (ทั้งๆ ที่ไข่ดันคือต่อมน้ำเหลืองธรรมดาๆ นี่เอง เนอะ อิ อิ)









โดย: หัวใจไข้ขึ้น IP: 202.12.74.8 วันที่: 21 ตุลาคม 2548 เวลา:20:36:25 น.






 

Create Date : 09 สิงหาคม 2550
4 comments
Last Update : 25 สิงหาคม 2550 11:13:45 น.
Counter : 388 Pageviews.

 



ครอบครัวอบอุ่นจังน่ารักดีเน๊าะน้อง
เราเพิ่งแวะมาทักทายจ้า

 

โดย: อุ้มสี 9 สิงหาคม 2550 6:10:10 น.  

 

ขอคำเดียวสั้น ๆ นะ "น่ารัก"

 

โดย: น้องนู๋_หมูหวาน 9 สิงหาคม 2550 7:50:04 น.  

 

เข้ามาอ่าน นึกว่าจะมีภาคต่อ จากเดิมซะอีกค่ะ

 

โดย: ชมพู่มะเหมี่ยว 9 สิงหาคม 2550 14:06:45 น.  

 

เข้ามาเยี่ยม P'Net P'Sorf

 

โดย: nong now IP: 222.123.72.201 19 ตุลาคม 2550 12:16:59 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


Valentine's Month


 
z2k
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






Group Blog
 
 
สิงหาคม 2550
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
9 สิงหาคม 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add z2k's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.