มิถุนายน 2555

 
 
 
 
 
1
2
4
5
6
7
8
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
ความเจ็บปวดและการสูญเสีย
หลังจากแอมท้องได้แค่  5 สัปดาห์ จู่ๆก็มีเลือดไหลออกมาค่ะ ตอนแรกกังวลมาก เลือดออกมาประมาณสีน้ำตาล แค่เปื้อนๆเท่านั้น แต่พอวันต่อมากลับกลายเปนสีแดงสด ตกใจมากค่ะ ที่นี้ รีบไปหาหมอที่ฝากครรภ์ไว้
หมอบอกว่าถ้าเลือดเปนหยดๆ ไม่เปนไรมาก แต่ถ้าเปนลิ่มๆ คงต้องรีบมา แล้วหมอยังบอกอีกว่า ยังไงทำใจด้วย เพราะืท้องแล้วเลือดออกมายังไงมันก็ไม่ปรกติ


วันต่อมาหลังจากเลือดยังไหล ไม่มีท่าทีว่าจะหยุด ทำให้แอมทำใจไว้แล้วล่ะค่ะ แต่อีกใจหนึ่งก็ยังหวังอยู่นิดๆ แล้วก็ไปทำงานตามปรกติ หลังจากนั้นช่วงบ่ายเริ่มปวดท้องแล้วล่ะค่ะ ปวดแบบประจำเดือน ปวดบิดๆ นั่งแทบไม่ไหว  แฟนเลยพามานอนพักที่บ้าน (เำพราะที่บ้านกับที่ทำงานไม่ถึงกิโลค่ะ) พอลงรถปุ๊บ ที่นี้ไหลโจ๊กเลยค่ะ เปนเลือดสดๆ เหมือนในละครเลย นั่งอยู่จมกองเลือด ทำไรไม่ได้เลย แค่ขยับก็เลือดออก


จนชุดทำงานที่ใส่อ่ะค่ะ เปนเลือดหมดเลย แฟนตกใจมาก รีบล้างตัวแล้วก็อุ้มขึ้นรถส่งรพ.ที่ใกล้ที่สุด แล้วเข้าห้องฉุกเฉิน ตอนนั้นปวดมาก ปวดจนเหงื่อท่วมเลย แขนขาชาไปหมด กว่าหมอจะมาก็นานมาก พยาบาลก็เลยเดินมาบอกว่าเดี๋ยวจะขูดมดลูกนะคะ (ในใจตอนนั้นจะทำอะไรก็ทำเถอะ ไม่ไหวแล้ว เจ็บมากเจ็บจนพูดไม่ได้ ได้แต่บีบมือแฟนที่นั่งอยู่ข้างๆ แฟนเราก็พยายามทำให้เราผ่อนคลาย เล่าเรื่องตลกๆ แต่สำหรับแอมตอนนั้นเนี้ย ขำไม่ออกจิงๆ แค่พูดยังไม่ได้เลย 


สักพักพยาบาลก็มารุมแอมที่เตียงค่ะ เจาะเลือด ใส่น้ำเกลือ ขอบอกเลยว่ามันเจ็บเล็กน้อยมาก ปวดท้องน่ะเจ็บกว่าหลายเท่า
ผ่านไป สองชั่วโมง ก็เข็นรถพาแอมเข้าห้องตรวจภายใน กว่าหมอจะมาก็ประมาณ 20 นาทีค่ะ โหทรมานมาก สุดๆ พอหมอเข้ามาก็เตรียมอุปกรณ์ เครื่องมือเยอะแยะ แอมเห็นแล้วกัวเลยค่ะ น้ำตาไหลเลยคิดว่าจากนี้คงไม่มีน้องอีกแล้ว หลังจากนั้นพยาบาลก็ฉีดยาเข้าสายน้ำเกลือ รู้สึกตอนแรกเหมือนจะอ้วกค่ะ แล้วก็ปวดมาก แล้วก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลย เหมือนกำลังฝันอะไรซักอย่าง 


พอมารู้สึกตัวอีกที ก็เห็นแฟนนั่งอยู่ข้างๆแล้วล่ะค่ะ ความเจ็บปวดเมื่อกี้ หายเปนปลิดทิ้ง ไม่เจ็บอีกเลย แถมเดินกลับไปที่เตียงได้อีกสบายเลย แต่มีอาการเพลียๆ ก็เลยหลับไปอีกรอบ พอกลางดึกเราตื่นมานึกย้อนสิ่งที่เกิดขึ้น เริ่มจำได้ก็นอนร้องไห้ตลอดเลยค่ะ  เศร้ามาก ใจหาย หลังจากนี้ไม่มีน้องอีกแล้ว น้องไม่อยู่แล้ว ร้องมาตลอด จนวันนี้ก็ยังร้องอยู่ค่ะ แต่ไม่มากแล้ว เริ่มเข้มแข็งแล้วล่ะค่ะ 

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่น้องจะมาอีกนะ  หมอบอกงดพักมดลูก 3 เดือน ให้นอนพักเฉยๆเปนอาทิตย์เลย เปนความรู้สึกที่เจ็บปวดมาก ไม่รู้สิหลายคนบอกว่าแค่ก้อนเลือดเองยังไม่เปนตัวเลยอย่าคิดมาก แต่สำหรับแอมแล้วก้อนเลือดแอมก็รักคุุ่ะ  รู้สึกผูกพันธ์มาก แม้ว่าเค้าจะยังไม่เปนรูปร่างแต่เค้าก็มีชีวิต อยากบอกเค้าว่าถ้าเรามีวาสนาต่อกันก็มาเกิดเปนลูกเราอีกนะ 



Create Date : 09 มิถุนายน 2555
Last Update : 9 มิถุนายน 2555 18:02:26 น.
Counter : 1285 Pageviews.

5 comments
  
เป็นกำลังใจให้นะค่ะ
เราเองก็เคยเป็นอย่างคุณ
มาแล้วถึงสองครั้ง
พยายามต่อไปนะค่ะ
อย่าท้อนะค่ะ
โดย: ละลองเทียน วันที่: 9 มิถุนายน 2555 เวลา:21:41:46 น.
  
สวัสดีค่ะ แวะมาเป็นกำลังใจให้นะคะ ^^ สู้ สู้นะคะ เราก็รอจะเป็นคุณแม่เหมือนกันค่ะ
โดย: duenpen sang วันที่: 15 มิถุนายน 2555 เวลา:13:05:08 น.
  
สู้ๆ นะคะ มาเรามาจับมือกัน แร้วสู้ไปด้วยกันนะค๊า ^^ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ
โดย: duenpen sang วันที่: 16 มิถุนายน 2555 เวลา:16:26:37 น.
  
เช่นกันค๊า ยินดีมากๆเลย
โดย: gumber วันที่: 18 มิถุนายน 2555 เวลา:16:05:32 น.
  
พี่แวะมาอ่านย้อนหลังค่ะแอม
เพื่อนคนไทยที่เมืองพี่อยู่ก็แท้งตอนที่อายุครรภ์ได้ 7 อาทิตย์ค่ะ
แต่เพื่อนคนนี้เขามีประวัติแท้งมาก่อนสองราย
และลูกที่ไม่แท้งก็คลอดก่อนกำหนดทั้งสองคนค่ะ
เพื่อนพี่เขาเชื่อเรื่องบุญกรรม เขาก็ทำใจ
และพูดเสมอว่าทุกวันนี้เขาคิดแต่เรื่องทำบุญทำทาน
เพื่อไถ่บาปให้เจ้ากรรมนายเวร
น่าเห็นใจหัวอกคนที่เป็นแม่แล้วต้องสูญเสียลูกตั้งแต่อยู่ในท้องมากๆเลยค่ะ

ขอเป็นกำลังใจให้แอมอีกคนนะคะ
โดย: เกลือหนึ่งกำน้อย วันที่: 27 มิถุนายน 2555 เวลา:2:23:06 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

gumber
Location :
ลำพูน  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ชื่อ แอมจ้า เปนคนร่าเริงอารมณ์ติสๆ บ้าๆบอๆ ต๊องๆ
ตามประสา อารมณ์ขึ้นอยู่กับสภาพอากาศและสิ่งแวดล้อม
แต่ไม่เรื่องมากน๊าาา.*o* ถ้ามีเพื่อนๆพี่ๆคนไหนแวะเข้ามาเยี่ยมชมก็อย่าลืมติชมหรือว่ามีคำแนะนำในส่วนไหนก็ช่วยกรุณาบอกด้วยนะคะ** บล็อคนี้เน้นความเป็นกันเองค่า.อิอิ