Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2550
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
6 สิงหาคม 2550
 
All Blogs
 
แม่โกหกผม....8 ครั้งในชีวิต

ที่มา FW Mail และกระทู้จาก //www.thaimuscle.net



1. เรื่องเริ่มขึ้นตอนเมื่อผมเป็นเด็ก ๆ ผมเกิดในครอบครัวยากจน ครอบครัวของเราจนมากจนต้องอดข้าวบ่อย ๆ
เมื่อไหร่ก็ตามเมื่อถึงเวลากินข้าว...แม่จะแบ่งข้าวมาให้ผมเพิ่มขึ้นอีก พร้อมทั้งพูดว่า "ลูกต้องกินข้าวเพิ่มขึ้นนะ...ส่วนแม่ไม่ค่อยหิว" นี้เป็นครั้งแรกที่แม่โกหกผม

2. เมื่อผมเติบโตขึ้น คุณแม่เพียรพยายามหาเวลาว่างไปตกปลาในแม่น้ำ เพื่อว่าผมจะได้กินอาหารที่มีประโยชน์ต่อการเจริญเติบโตของผม แม่ต้มปลาที่ตกมาได้ทำเป็นซุปให้ผมกิน ในขณะที่ผมกินแกงต้มปลา..แม่จะนั่งข้าง ๆ ผมแทะกิน เศษเนื้อปลาที่ติดอยู่ตามก้างปลาหลังจากที่ผมได้กินเนื้อปลาไปแล้ว ผมรู้สึกตื้นตันใจมาก..ผมพยายามแบ่งเนื้อปลาให้แม่ แต่แม่ปฎิเสธทันควันพร้อมกับกล่าวว่า "ลูกกินเถอะ...แม่ไม่ค่อยชอบกินเนื้อปลา" นี่เป็นครั้งที่ 2 ที่แม่โกหกผม

3. เมื่อผมเรียนอยู่ชั้นมัธยม เราต้องใช้เงินเพิ่มมากขึ้น แม่ต้องหารายได้พิเศษด้วยการรับงานเล็ก ๆน้อยจากโรงงานมาทำที่บ้าน บางครั้งผมตื่นขึ้นมาตอนตี 1 หรือตี 2...ผมยังเห็นแม่กำลังทำงาน "แม่ครับ...นอนเถอะครับมันดึกมากแล้ว พรุ่งนี้แม่ต้องไปทำงานอีก " แม่ยิ้มกับผมพูดว่า "ลูกนอนต่อก่อนนะ...แม่ยังไม่เหนื่อย...นอนไม่หลับ" ครั้งที่ 3 แล้วที่แม่โกหกผม

4. ตอนเมื่อใกล้จบชั้นมัธยมผมต้องไปสอบเป็นวันสุดท้าย แม่อุตส่าห์หยุดงานไปเป็นเพื่อนและเพื่อเป็นกำลังใจให้ผม
มันเป็นวันที่แดดร้อนมาก ๆ...แม่ต้องรอผมอยู่หลายชม. เมื่อผมทำข้อสอบเสร็จ...รีบออกมาหาแม่ เห็นแม่ผมมีเหงื่อออกท่วมตัว.. แต่ท่านกลับรินน้ำเย็นที่เตรียมมาให้ผมดื่ม ผมเห็นแม่รู้สึกเหนื่อยและร้อนจึงขอให้แม่ดื่มน้ำก่อน แม่พูดขึ้นว่า "ลูกดื่มเถอะ....แม่ยังไม่กระหายน้ำ" นั่นเป็นครั้งที่ 4 ที่แม่โกหกผม

5. หลังจากที่พ่อผมล้มป่วยและเสียชีวิต คุณแม่ที่น่าสงสารต้องทำงานหนักขึ้นเพื่อหารายได้มาจุนเจือครอบครัว
แต่ก็ยังไม่ค่อยเพียงพอไม่ว่าคุณแม่จะพยายามมากขึ้นเพียงไร คุณลุงที่อยู่ข้าง ๆ บ้านท่านเป็นคนดี พยายามมาช่วยเหลือครอบครัวเราเสมอ....เช่นซ่อมแซมบ้านที่ผุพัง..ฯลฯ เพื่อนบ้านเห็นครอบครัวลำบากมากก็แนะนำให้แม่แต่งงาน ใหม่ แต่แม่ยืนกรานไม่เห็นด้วย แม่พูดกับผมว่า "แม่มีลูกอยู่ทั้งคน...แม่ไม่ต้องการความรักอีก" แม่โกหกผมเป็นครั้งที่ 5 แล้ว

6. ในทื่สุดผมก็เรียนจบและมีงานทำ ผมอยากให้แม่ซึ่งตรากตรำทำงานหนักมาตลอดได้พักผ่อนบ้าง แต่แม่ไม่ยอม.....กลับไปตลาดทุกเช้า ขายผักที่หามาได้เพื่อเลี้ยงชีพทั้ง ๆที่ผมพยายามส่งเงินมาให้แม่ (ผมต้องไปทำงานในเมืองที่ห่างไกล) แม่ผมไม่ค่อยยอมรับเงินผม..บางครั้งยังส่งเงินกลับคืนให้ผมอีกแม่พูดกับผมว่า "แม่มีเงินพอใช้แล้ว...ลูกควรเก็บเงินไว้สร้างฐานะ" แม่โกหกผมเป็นครั้งที่ 6

7. เพื่ออนาคตที่ก้าวหน้า.. ผมตัดสินใจเรียนต่อปริญญาโทด้วยทุนของมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงในอเมริกา เมื่อผมเรียนจบก็ได้งานทำที่นั่นและมีเงินเดือนค่อนข้างสูง เมื่อทำงานไปได้สักพัก...ผมอยากให้แม่ผมมาอยู่กับผมที่อเมริกา
เพื่อว่าแม่จะได้หยุดทำงาน...พักผ่อนให้สบายในบั้นปลายของชีวิต แต่แม่ผมไม่อยากรบกวนผม...บอกผมว่า "แม่ไม่คุ้นเคยกับชีวิตต่างแดน" ครั้งที่ 7 แล้วซินะที่แม่โกหกผม

8. เมื่อแม่แก่ตัวลงไปเรื่อย ๆ.. ในที่สุดแม่ก็เป็นมะเร็งและต้องเข้ารับการผ่าตัดที่โรงพยาบาล ผมลางานแล้วรีบบินกลับมาหาแม่สุดที่รักทันที
แม่ผมนอนพักฟื้นอยู่บนเตียงเมื่อผมไปถึง น้ำตาผมไหลอาบแก้มเมื่อเห็นแม่ซึ่งผ่ายผอมและดูทรุดโทรมลงอย่างมาก แม่รู้สึกดีใจมากที่เห็นผม....พยายามยิ้มอย่างสดชื่น ด้วยความลำบาก ผมรู้ดีว่าแม่ได้ฝืนความเจ็บปวดรวดร้าวอย่างสุดฝืน จากโรคมะเร็งร้ายที่ลามไปทั่วทั้งตัว ผมโอบกอดแม่พร้อมกับร้องไห้ด้วยความสงสาร หัวใจผมในขณะนั้นเศร้าหมองและเจ็บปวดอย่างที่สุด แม่พยายามปลอบผมด้วยเสียงที่แหบพร่าและสั่นเครือ "ลูกรักของแม่...เห็นหน้าลูกแม่ไม่รู้สึกเจ็บแล้ว" นี่เป็นครั้งที่ 8 ที่แม่โกหก และเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิตของแม่ที่โกหกผม

แม่ที่ผมรักและบูชามาตลอดชีวิตได้ปิดตาลงและจากผมไปอย่างไม่มีวันกลับ หลังจากที่เธอกล่าวคำโกหกครั้งที่ 8 จบลง.........




ปล....
....
...
..........วันแม่ หยุดยาวปีนี้ ผมจะแวบออกจาก กทม...แค่ไปพาแม่หนีเที่ยวก็พอ คุณละครับ ว่าไง อิอิ
ขอบคุณแม่ครับ ที่ทำให้ผมเกิดมาและรักแม่มาก ๆ


Create Date : 06 สิงหาคม 2550
Last Update : 6 สิงหาคม 2550 10:50:12 น. 6 comments
Counter : 263 Pageviews.

 
บ๊อกนี้มาแอบเอาน้ำตาผมไปอ่ะ


โดย: Kurt Narris วันที่: 6 สิงหาคม 2550 เวลา:11:15:04 น.  

 
แม่โกหกเพราะรักไง ถ้าเป็นสาวๆเค้าโกหกเพราะอะไรก็คงรู้ๆกันอยู่ แต่ดีจังได้ไปกราบแม่แล้ว เราสิ ไม่มีแม่ให้กราบแล้ว กราบรูปก็ยังดี...เนอะ


โดย: ผลส้ม (ผลส้ม ) วันที่: 6 สิงหาคม 2550 เวลา:11:45:56 น.  

 
ไม่น่าเชื่อว่ามาคราวนี้ลุงวินจะมาแนวซึ้ง

ว่าแต่ว่าลุงวินเจอกะอีเก่งบ่อยๆไม่กลัวมันกระโดดงับหูเอาเหรอคับ
เคี้ยงละกลัวแทนเลยอ่ะ

ถ้าเจอคราวหน้าก็ฝากยันๆแถวก้านคอมันไปสักที 2 ทีจะเป็นพระคุณอย่างสูง


โดย: หมวยเคี้ยง วันที่: 6 สิงหาคม 2550 เวลา:14:25:44 น.  

 
ฮือ น้ำตาร่วงเลยอ่ะค่ะลุง

งือ งือ

เห็นทู้นี้เป็นทู้แนะนำอยู่ที่ห้องสวนลุม แต่นังฉุกไม่ได้เปิดอ่าน

แต่ในที่สุด ก็มาเสียน้ำตาเพราะเรื่องนี้ที่บล็อกลุงยิมเข้าจนได้


โดย: ฉุกละหุก วันที่: 6 สิงหาคม 2550 เวลา:15:13:39 น.  

 
อิอิ งานนี้บ่อน้ำตาตื้นกันเป็นแถวเลย ใครที่คุณแม่ไปอยู่บนฟ้าแล้วก็..คิดถึงวันดีๆ ที่ยังมีท่านอยู่ละกันครับ
ส่วนคุณแม่ลุงก็แก่แล่ว 75 ปีนี้ละ แต่ชียังเปรี้ยวอยู่เลย
ร่ำๆ ว่าอยากไปประเทศเชค พอถามว่าจะไปทำไม ชีบอกว่าจะไปซื้อเครื่องแก้วเจียระไน โอ๊ะๆๆๆ เก๋เนอะ รู้ด้วยว่าเช็คมีเครื่องแก้วสวย เอากะเธอสิ่...แล้วงี้ ลุงจะทำไงดีหว่า ..................

อ้อ หมวยเคี้ยงเคอะ ตี๋เก่งมันทำกับข้าวอร่อยนา เมื่ออาทิตย์ที่แล้วทำน้ำปลาหวานมาให้กิน อร่อย..อย่าบอกใคร เลยสั่งให้มันทำมาให้อีก มันจะคิด 100 นึง ดูความเค็มของมันดิ่ ก็เลยบอกว่า จะกินฟรี นี่เป็นคำสั่ง หมวยมากินกะลุงป่ะ...แซบอีหลี่นะ....<


โดย: ลุงวิน (วินยิม ) วันที่: 6 สิงหาคม 2550 เวลา:16:30:45 น.  

 
แหวะ ขี้มืออีเก่งไม่กินหรอกค่า

แหวะ (อีกรอบ)
ไม่รู้ว่ามันเกาตูดไปทำไปรึเปล่าด้วยอ่ะดิ่ แหยะ


โดย: หมวยเคี้ยง วันที่: 6 สิงหาคม 2550 เวลา:19:01:07 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

วินยิม
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ก็เป็นแค่ชายกลางคนคนหนึ่ง...ที่แอบซึ้งเกินใจจะใฝ่หา....มองหารักเรื่อยไปไร้เวลา.....เมื่อใดหนารักแท้จะได้เจอ....เคยแอบคิดแอบรักแอบใฝ่ฝัน.....ว่าคืนวันจะสุขแม้ยามเผลอ....แต่คืนวันก็ทำร้ายให้ละเมอ....โอ้ละเหนอหัวใจของชายกลาง
Friends' blogs
[Add วินยิม's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.