ปล่อยให้โลกแคบลง......แต่อย่าปล่อยให้ใจเราแคบตาม
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2553
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
2 พฤษภาคม 2553
 
All Blogs
 

...สลักรัก


หอมพยอมกลิ่นเคล้า..................................รัญจวนใจ
ระรื่นจิตกลีบละใบ......................................ผ่านคุ้ง
กระนั้นจึ่งหวนไห้........................................พิศเพรียก เรียกนวล
เหตุเพราะพยอมฟุ้ง.....................................ประทิ่นเจ้า ทรามเชย

งามจันทราแจ่มฟ้า......................................ทอนวล
สาดส่องละอองชวน....................................เพริศพริ้ง
ดุจรักพี่สลักตรวน.......................................ผูกแม่
จักหมื่นภพมิเกรงทิ้ง....................................รักสิ้น นางเดียว

แม่ดอกดวง พวงพยอม หอมชื่นกลิ่น
รวยระริน กรุ่นนวล ชวนพี่หอม
หยอกลมเย้า เคล้าลมเล่น เร้นลมดอม
ผิแกล้งน้อม กิ่งโน้ม มาโลมเชย

อยากจะแปลง จำแลงเร้น เป็นภมร
บินวะว่อน ซ้อนกลีบนาง บางผิวเผย
ชอนกลีบเลี้ยง เคียงกลีบนอก ละดอกเปรย
หวังจูบเย้ย เกยกอดกลีบ มิรีบลา

ราตรีแจ่ม แต้มรานี ฉวีผ่อง
แสงจันทร์ส่อง ต้องพยอม หอมบุบผา
หากไฉน ใคร่วิโยค โศกอุรา
ฤาจันทรา บังองค์ อนงค์นวล

หอบกลิ่นหอม พยอมฉม ไปพรมแม่
ตามกระแส พระพายพัด ระบัดหวน
ฝากรำพัน คำรำพึง ถึงรัญจวน
ว่าพี่ครวญ พร่ำเพรียก เรียกหานาง

บุหลันเจ้า เป็นสักขี วจีข้าฯ
ตราบดินฟ้า วารี ราตรีสาง
จะขอรัก ภักดิ์หทัย ไม่จืดจาง
แม้นมล้าง โลกมาม้วย ด้วยเภทภัย

จักภพนี้ ภพหน้า ข้าฯคงมั่น
มิประหวั่น สั่นคลอน ฤาอ่อนไหว
จักมั่นคง ดั่งหินผา หิมาลัย
ด้วยเรือนใจ ตอกสลัก รักเพียงนาง




 

Create Date : 02 พฤษภาคม 2553
5 comments
Last Update : 2 พฤษภาคม 2553 21:05:48 น.
Counter : 1365 Pageviews.

 

สวัสดีค่ะ เเวะมาอ่านมาทักทายค่ะ

 

โดย: นางมารร้าย ทะเล้น 3 พฤษภาคม 2553 9:05:19 น.  

 

สวัสดีจ้า
หนีบกลอนมา1บทมาฝาก อิอิ

O ด้วยวิถีผู้กล้ายืนท้า,ถั่ง-
โถมเติมเต็มด้วยพลังทุกฝั่งฝัน
กระหึ่มโหมหึกหาญทุกวารวัน
มิหวาดหวั่นรวนเร..ทุกเวที


 

โดย: คนสาธารณะ 23 พฤษภาคม 2553 10:47:52 น.  

 

แวะมาเยี่ยมหน้าเวปครับ

 

โดย: พี่ชายตัวดี IP: 183.89.74.176 29 มิถุนายน 2553 23:34:04 น.  

 

กลอนเพราะมากค่ะ

 

โดย: บ้านลีลา 26 กรกฎาคม 2553 19:38:54 น.  

 

๏ ถึงทุกถาม ที่ถกในอก,ถั่ง- ๏

๒๒๒๐

๏ เมื่อคำถาม..มาถก..ในยกแรก
ใจเริ่มแปลกจิตป่วนสำนวนผ่าว
ร้อยลำดับเรียงดื่นในคืนดาว-
ที่เผยพราวลมผ่านซับลานทรวง

๏ จึงหลากคำถามไถ่ที่ใจถัก
ด้วยแห่งรักซ่อนสืบติดหลืบบ่วง
คลำเงื่อนปมเปิดทางให้ว่าง,ทวง-
คืน,ที่ห่วง หาคำ ตอบนำทาง

๏ ที่แห่งไหน หลายหับได้รับ-ตอบ
คือส่งมอบเสียงมั่นไม่หวั่นหมาง
เสียงอารมณ์อุ่นรัดเริ่มจัดวาง
เติมความว่าง,วาดต่อให้พอเพียง

๏ ถึงทุกถาม ที่ถกในอก,ถั่ง-
โถมความหวังเพียงสุขด้วยทุกเสียง-
ที่บอกผ่านกลอนพร่ำกรุ่นสำเนียง
มาร้อยเรียงคำเกริ่นที่เพลินกานท์

๏ โอ..คำตอบ ที่เติม มาเสริมต่อ
หามากพอกับถ้อย ที่ร้อยผ่าน
เพราะเพลงยุทธ์ลึกล้ำดุจลำธาร
ไหลเชี่ยว,ชาญ..เชิงรัก..ที่ถักแรง

๏ คือคำถาม ที่ถก..จากอกนั้น
ยังหวาดหวั่นใจปร่าที่ล้าแปร่ง
ตอบทุกถ้อยคำนี้ดั่งชี้แจง
ในห้วงแห่ง..ใจถาม...จากความนัย

๒๓๐๐
๒๘๐๘๕๓

คิดถึงนะตะเอง จุ๊ฟๆ

 

โดย: คนสาธารณะ 6 กันยายน 2553 11:58:10 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


นครเหมันต์
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add นครเหมันต์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.