เทอมแห่งการอดทน...ปี 3 เทอม 2 // หัดถ่ายพลุครั้งแรก
เทอมแห่งการอดทน...ปี 3 เทอม 2

เข้าสู่สัปดาห์การสอบมิดเทอมอีกครั้ง หลังจากที่พึ่งเปิดเทอมมาได้เพียง 1 เดือนกับ 15 วัน เรียน 5-7 วัน/สัปดาห์ รายงาน 5 เล่ม/สัปดาห์ และข้อมูลโปรเจคเบื้องต้นที่ต้องนำไปเสนออาจารย์ ยะฮู๊ว!!!!! เรียนเข้าไป เรียนเข้าไป เด็กไทยเอ๋ย...ตั้งแต่เปิดเทอมจนถึงวันนี้ยังไม่รู้เลยว่าเรียนอะไรไปบ้าง เรียนบรรยายเสร็จวิ่งไปตรวจแลป ตรวจแลปเสร็จ ไปทำแลปต่อ...คือชีวิตจะไม่มีช่วงหยุดนิ่งเลยหรือ????

รุ่นพี่หลายๆคนบอกว่า เทอมนี้ ปล่อยไปตามยถากรรมเถิด...อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด ทำเท่าที่ได้ ทำให้เต็มที่ก็พอ สรุปคือ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน...ก็ไม่เป็นไร๊ แค่นี้จิ๊บๆๆ เด็กจุลฯอุตฯลาดกระบังซะอย่าง สบ๊ายอยู่แล้ว ถึกและบึกบึนเป็นที่สุด

แต่ถึงจะยุ่งขนาดไหน งานจะสุมหัวขนาดไหนแต่ก็ยังมีเวลาไปถ่ายภาพ ก็นะ ทำในสิ่งที่รัก ถึงเหนื่อยมันก็สุข หลายๆคนบอกว่า ทำไมเอ็งไม่ไปเรียนนิเทศน์ หรือถาปัตวะ นั่นนาสิ ทำไม??? แต่ก็นะ อีกปีกว่าก็จบแล้ว อดทน ดิ้นรนสู้ต่อไปกับสายวิทยาศาสตร์ !!!

 ________________________________________

เมื่อวันที่ 10 ธ.ค. ได้มีโอกาสไปหัดถ่ายพลุที่สวนหลวงร. 9 กับพี่ระ เป็นครั้งแรกที่ได้เจอพี่ในห้องกล้อง และได้เจอพี่เอก ซึ่งต้องขอบคุณพี่เอกมากๆที่ขับรถมาส่งถึงหอ และขอบคุณพี่ระที่คอยบอกจังหวะการลั่นชัตเตอร์ หลายๆคนไปเพื่อดู แต่สำหรับเรา ไปเพื่อเก็บบันทึกความทรงจำ หลายครั้งที่ผ่านอะไรที่น่าจดจำ แต่สุดท้ายกาลเวลาก็ทำให้เราค่อยๆลืมเลือน สิ่งที่คอยเตือนและทำให้เราย้อนกลับไปมองอดีตที่ผ่านมาได้ ก็คงเป็นเพียงภาพถ่ายเท่านั้น....




แม้จะเป็นการถ่ายภาพพลุครั้งแรก แต่ที่ผ่านมาได้มีโอกาสถ่ายภาพแลนด์สเคปมาบ้างแล้ว ก็เลยคิดว่า เอาวะ! พลุมันคงไม่ยากมากหรอก ผลที่ได้ออกมาเลย เสียไปหลายใบ 




หลายครั้งในชีวิต ที่เหนื่อยและท้อสุดๆ แต่ก็มีกล้องตัวน้อย(หรอ?)ที่คอยทำให้มีแรงที่จะทำในสิ่งที่รักต่อไป บางครั้งการที่เราเรียนในสิ่งที่เราสนใจ มันก็ตรงข้ามกับตัวตนของเราจริงๆ



เหนื่อย...มันเป็นเพียงคำพูดสั้นๆ ที่ใครไม่เจอกับตัวคงไม่รู้สึก ปี1 ว่าเรียนหนักแล้ว เจอปี 3 ทรหดกว่าเยอะ หลายครั้งที่ท้อแท้ เหนื่อยจนจะร้องไห้ แต่ก็ทำได้เพียงยิ้ม และหายใจเข้าลึกๆให้มันผ่านไปวันๆ



วกกลับมาเรื่องถ่ายภาพต่อ...บางทีการถ่ายภาพก็ต้องอาศัยจังหวะและดวงอีก 99% + กับฝีมืออีกเล็กน้อย มีพี่คนนึงบอกว่า "อย่าไปหวังอะไรกับธรรมชาติ เพราะสิ่งเหล่านั้นไม่เคยหยุดนิ่ง" ปลายเดือน ม.ค. จองทัวร์ไปเขาช้างเผือก ก็ยังกังวลใจนิดๆ แต่ก็เอานะ ต้องไปให้ได้ เพื่อเก็บภาพบรรยากาศ และ feel ที่จะได้ไปกางเต๊นท์กลางเขาครั้งแรก



ได้แต่เพียงหวังแค่ว่า...ขอให้ร่างกาย และ จิตใจพร้อมสำหรับการไปเที่ยวในครั้งนี้ ถ้ามีเพื่อนไปด้วยซักคนก็คงจะดี ฮ่าๆๆ แต่นะ การเดินทาง เพื่อนร่วมทางหาเอาข้างหน้าก็ได้ บางครั้งการที่เราได้ทำอะไรด้วยตัวเอง มันก็ดีอย่าง จะได้ไม่ต้องรอหรือพึ่งใคร แต่บางครั้งมันก็เหนื่อยและเหงาสุดๆๆ ขอให้วันพรุ่งนี้ เป็นวันที่สดใสกว่าเมื่อวานก็พอละ





Create Date : 15 ธันวาคม 2555
Last Update : 15 ธันวาคม 2555 20:02:57 น.
Counter : 1008 Pageviews.

5 comments
  
ภาพสวยมากค่ะ
เห็นแล้วอยากได้กล้องดีๆบ้างจัง
ปีสามแล้ว อีกไม่นานก็จบแล้ว
สู้ๆนะคะ
:D
โดย: กุหลาบสีเพลิง วันที่: 15 ธันวาคม 2555 เวลา:20:55:05 น.
  
ภาพสวยมากเลยค่ะ
เรียนลาดกระบังเหมือนกันด้วย 55
โดย: vanil11 IP: 180.183.116.55 วันที่: 15 ธันวาคม 2555 เวลา:22:41:40 น.
  
แวะมาเยี่ยมยามค่ำคืน...ภาพสวย Like ครับ
โดย: **mp5** วันที่: 15 ธันวาคม 2555 เวลา:23:16:23 น.
  
ภาพสวยมากค่ะ^^
โดย: เจ้าหญิงแห่งความเหงา วันที่: 15 ธันวาคม 2555 เวลา:23:18:12 น.
  
ขอบคุณทุกคนมากค่ะ
โดย: water_pleiades วันที่: 15 ธันวาคม 2555 เวลา:23:37:02 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Escherichia coli
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]



ธันวาคม 2555

 
 
 
 
 
 
1
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
17
19
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog