ต่อให้ชั้นพยายามมากมายสักเพียงใด...สุดท้ายชั้นก็คิดถึงคุณอยู่ดี
ต่อให้ชั้นพยายามมากมายสักเพียงใด...สุดท้ายชั้นก็คิดถึงคุณอยู่ดี



"เป็นได้เพียง...ดอกหญ้าริมทาง"

2-3 วันมานี้ฟังเพลงอะไรน้ำตาก็ไหลออกมาเป็นน้ำตก ซกเล็กกันเลยทีเดียว พยายามยิ้ม(ทั้งน้ำตา) ร่าเริงต่อหน้าเพื่อนๆ เพราะขนาดร้องไห้เพื่อนในกลุ่มยังกลัว เงิบเลยจ่ะ! เป็นผู้หญิงที่ดุขนาดนั้นเลยหรอ? พึ่งรู้ตัว 

เราไม่ได้คุยกัน 3 วันแล้วนะ พยายามคิดเข้าข้างตัวเองว่า พี่เค้าคงงานยุ่งเลยไม่มีเวลามานั่งเล่นนั่งคุยกับเรา แล้วทำไมมีเวลาไปกินเหล้าถึงบ้านโป่งวะ? ก็คิดเข้าข้างตัวเองอีกว่า พี่เค้าคงมีเรื่องเครียดๆมั้ง เลยไปหาน้าๆที่บ้านโป่ง เพราะจากสุพรรณไปราชบุรีก็แป๊บเดียว

พยายามคิดในทางแบบนี้ แต่มันก็มีอีกความคิดนึง คือ เราไม่เคยอยู่ในสายตาเค้าเลยหรอ? เค้าถึงไม่คิดถึง ไม่แคร์ แต่ผู้ชาย...เวลาที่อ่อนแอ คงไม่อยากให้ผู้หญิงเห็นในมุมนั้นหรอกมั้ง นั่นไงสุดท้ายชั้นก็คิดแต่แง่ดี

คุณจะรู้มั๊ยว่าชั้นทุกข์ใจขนาดไหนกับการที่ต้องเก็บความรู้สึกไว้ในใจ  คุณรู้ไหมว่าชั้นรักคุณมากขนาดไหน เป็นห่วงคุณมากแค่ไหน สุดท้ายแล้ว ความรักความห่วงใยมันก็ไม่เคยไปถึงคุณเลยสักนิด...ชั้นพยายามตัดใจ ร้องไห้ให้เต็มที่ เพื่อที่จะลืมคุณ แต่เมื่อคืนคุณกลับทักเฟซมา เพื่อ? ทักมาตอนที่เรานอนแล้ว ส่งรูปหัวใจมา เพื่อ? มันทรมานนะที่ไม่เคยรู้เลยว่าคุณคิดยังไงกันแน่

ช่วยบอกให้รู้หน่อยได้ไหม...ว่าคุณคิดกับชั้นแค่ไหน "น้องสาว" ใช่ไหม?





Create Date : 05 กุมภาพันธ์ 2556
Last Update : 5 กุมภาพันธ์ 2556 9:02:18 น.
Counter : 604 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Escherichia coli
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]



กุมภาพันธ์ 2556

 
 
 
 
 
2
4
9
11
14
16
18
19
21
22
23
24
25
26
27
28
 
 
All Blog