เมษายน 2560

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
19
21
22
23
25
26
27
28
29
30
 
 
24 เมษายน 2560
หวานผู้โชคร้าย





2017年4月24日(月)



           เป็นหวานไม่ยากเลย แค่ซวยกว่าคนอื่นนิดหน่อยเท่านั้นเอ๊ง วันนี้ที่หอมีงานปาร์ตี้อะไรสักอย่าง ไม่เข้าใจ ตอนกลับมาจาก รร กะว่าจะยื่นหน้าไปดูเฉยๆ จำได้ว่าตอนเช้าเห็นป้ายในลิฟต์ว่าวันที่วันนี้มีงานอะไรนี่แหละ ไม่ได้ใส่ใจ เปล่าคือจริงๆอ่านไม่ออก แล้วก็สายแล้ว จะกูเกิ้ลก็ไม่ทัน ป้าคนดูแลหอคงจะเห็น วิ่งมาเรียกทานชาโนกคุซังอย่างไว เกือบหนีขึ้นลิฟต์ได้แล้วเชี้ยววววว สบตากับชิงลัมเพื่อนคนฮ่องกงปริบๆ นางก็บอกให้มานั่งๆ แต่ค่ะแต่ ป้ามิยอมให้นวไปนั่งดีๆ ต้องนั่งตามชื่อที่ป้าติดไว้ที่โต้ะ สรุปโดนจับแยก โอเคไม่เป็นไร เรื่องเล็ก เรื่องใหญ่กว่าคือต้องออกไปแนะนำตัวกับทุกคนหน้าห้อง(อีกแล้ว) คือไอที่เคยท่องไว้แล้วมันก็จำได้อ่ะ แต่ป้ายื่นกระดาษโพยให้ไง ละแบบคันจิทั้งแผ่น โอ้วววว อู้วววว อ๊าววววว แม่ม อ่านไม่ออก พูดๆไปเลยละกัน คำถามสุดท้ายถามว่าอยู่ห้องเบอร์ไรนี้แหละ แต่คือยัยนวมันฟังไม่ออกค่ะ ตอนนั้นเบลออยู่ เกิดอะไรขึ้นกับชีวิต เลยตอบไปว่าไม่รู้ค่ะ ทุกคนขำสะนั่น คือเพิ่งมารู้ด้วยว่ามันคือคำถามเลขห้องตอนคนอื่นออกไปแนะนำตัวเหมือนกัน แค่นี้นะะะะะะะะ เขาคงคิดอ่ะ เอ้าอินี่ อยู่มาจะเดือนละ เลขห้องไม่รู้ได้ไง หลับตาเดินใช่มั้ยยยยย จ้ะ =_=


   เหนื่อยๆ วันนี้รู้สึกเปลี้ยอีกแล้ว การนอนดึกตื่นเช้าลงไปกินข้าวคือแบบ มันนอนขยักขย่อนอ่ะ สงสัยต้องเลิกกลับมางีบก่อนไปเรียนละ ทำไมเหนื่อยกว่าตื่นเช้าแล้วตื่นไปเลย แต่แบบในห้องมันมีเฟอร์นิเจอร์ไม่เยอะนี่หว่า เตียงกับโต้ะ ใจมันเอียงไปทางเตียงมากกว่า สไตล์คนขี้เกียจ555555 ต้องออกไปหาพาร์ทไทม์ทำละแหละ ไม่งั้นขี้เกียจกว่านี้ แย่ๆๆๆ 


         วันนี้เจอเวนดี้ กับอีกคนที่มาจากมาเลเซียที่เป็นนักเรียนต่างชาติอยู่หอเดียวกันแต่อยู่คนละโรงเรียนนะ รวมชิงลัมและเราด้วยก็ 4 คนพอดี แล้วแบบยัยสามคนนั้น นางรัวอังกฤษกันไวมาก โดยเฉพาะเวนดี้กับคนมาเล โอ้ยเราขอโทษเราจำชื่อเธอไม่ได้ เราเสียใจแรง นี่รีบมาเขียนไดอารี่เพราะกลัวลืมชื่อเวนดี้เนี่ย555555 แต่แหม่เวนดี้แซ่บลืม แซ่บแบบหัวตะวันตกสุดติ่งกระดิ่งแมว มันฟีลได้จากบทสนทนาที่คุยกันแล้วก็บุคลิกนางไรงี้ สนุกดี สรุปมาอยู่ญี่ปุ่นใช้สามภาษารัวๆ ไทยใช้กับตัวเอง ญี่ปุ่นคุยกับเพื่อนในห้อง อังกฤษเวลาเจอเพื่อนที่หอ หัวหมุนมากตอนนี้ อ่อนล้าอ่อนเพลีย เปิดซีรี่ย์เกาหลีดูต่อ อ่าว international ไปไหนชีวิตนี้ 5555555


         เริ่มชินกับการอยู่ที่นี่แยะ ขาดอย่างเดียวคือยังไม่มีพาร์ทไทม์ทำนี่และ เอาตรงๆคือขาดเงินอาค่ะ ไม่หางานทำได้เรียนแค่เทอมเดียวแน่ ไม่เอาอ่ะ จะอยู่สักสองปี มุ้งมิ้งกับโซฮยอนมินจองก่อน สองคนนี้ตั้ลล๊ากกก มีการไปเรียนภาษาไทยแล้วเอามาพูดกับเรา นางพูดทั้งวันวันนี้ว่า หิวจังๆๆๆ ง่อวววว เอ็นดู สำเนียงเหน่อมาก5555 ก็เลยพูดเกาหลีที่เรียนจากซีรี่ย์มาแลกกัน งุงิคุยเรื่องไรกันไม่รู้ทั้งวัน อรั้ยมีฟามสุข มาเรียนที่ญี่ปุ่นครั้งนี้เป็นการเปิดโลกมากอีกแล้ว หลังจากที่เคยไปแลกเปลี่ยนที่เมกามาตอนมอห้า เปิดโลกแบบคนละโลกอะไรแบบนี้ อธิบายไม่ถูก อย่างสถานการณ์ตอนนี้ เค้าเรียกว่าไรงะ เวลาอยู่โรงเรียนคือมันอารมณ์ Asian vibe พอกลับมาหอมาเจอเวนดี้ ชิงลัม และเพื่อนมาเล มัน Westerner vibe อะไรแบบนี้ คนละฟีลกันเอ๊า เอออออ สนุกคนละแบบ 


         กลับมาที่เรื่องปาร์ตี้อีกรอบ ไหนๆหัวข้อวันนี้คือหวานผู้โชคร้าย ไม่ได้มีปัญหากับความโชคร้ายของตัวเองนะ ออกจะตลกมากกว่า ที่ปาร์ตี้มีเล่นบิงโก เราก้รับแผ่นมาแล้วเล่นไปกับเขา คือทุกคนบิงโกอะ ย้ำนะว่าทุกคนบิงโก แต่นี่ไม่ไง แม่ม แบบไม่บิงจริงจัง มันขาดตัวนึงของทุกช่องอ่ะ แล้วเลขที่เขาจับขึ้นมาไม่ใช่น้อยๆนะ ประมาณ 120 กว่าเลขได้ แต่คืออินี่ไม่บิงโกคือไรอ่ะะะ ฮารุนะซังกับไมกะซังที่นั่งโต้ะเดียวกันก็มาช่วยดู นางทำเสียงแบบแปลกใจว่าเอ้า ไมไม่บิงง้ะ แอบเหลือบมองแผ่นของนางสองคน โห บิงโกไปสองทางละ อัลไลลลลล อัลไล๊ ทำไมต้องนวววววววววววว ทำมวยยยยยยยยยยยยยยย บอกสิ นึกถึงตอนลงทะเบียนเรียน reg war กดเตรียมไว้เรียบร้อยเหลือกดโอเคพอถึงเวลา กดไปปุ้บ ผ่างงงงงงงงงงงง วิชาที่เลือกไม่เปิดให้ลงทะเบียนค่ะ เอ้าาา ไม่เปิดแล้วเอาขึ้นหน้าเว็บเพื่อ เพื่ออออออออ แล้วไงอ่ะ ก็ต้องไปกดเลือกใหม่หมดตั้งแต่ต้น สรุปเต็มทุกตัวต้องไปขอ add เอา ไม่เคยลงทะเบียนทันเลยตั้งแต่ปีหนึ่งยันปีสี่ ขนาดเปิดสามเครื่อง คอม ไอแพด มือถือ ยังไม่รอด ดวงของ นว ไม่ธรรมดาเลยค่ะ สะพรึงยิ่งนัก ตอนปีสี่เทอมสองนี่จำแม่นเป็นพิเศษ น้องแนทประกวด miss universe ตอนประกาศเข้าสิบคนนั่นแหละ มัวแต่เฮเป็นไงแกร๊ หลู่เรื่อง


         อุ้ยๆๆ นึกออกอีกเรื่อง เมื่อวานวันอาทิตย์ ที่หอไม่มีข้าวกินต้องทำเอง ครึ้มอกครึ้มใจลุกขึ้นมาทำโตเกียวกับแพนเค้กกินเอง แผ่นแรกไม่ขอพูดถึง ไม่รู้แป้งมันสุกหรือยัง แต่กินไปแล้วถือว่าจบไม่ขุดคุ้ยขึ้นมาอีก5555 แต่โดยรวมแล้วก็หน้าตาดีนะ ถ้าไม่ติดความไหม้นี้ดดดดดนิดดดด เอาน่ะ คนทอดไข่ยังไม่เป็นแผ่น อันนี้ถือว่าแอดว้านขึ้นมาบ้างแล้ว ปลอบใจตัวเองเบาๆ รับสมัครแฟนทำกับข้าวเป็นหนึ่งอัตรา เรากินง่าย อยู่ง่าย เลี้ยงง่าย ไม่ดื้อไม่ซน ถ่ายลงกระบะตลอด เดี๋ยวๆ เหมือนจะเริ่มไม่ใช่คน 


หน้าตาอาจไม่น่ากิน แต่ถ้าได้ลองแล้วจะติดใจ เหมือนเรางะ ง่อวววว อ่อยใคร อ่อยทำไม งงเด้ งงเด้


          เอ้อจริงๆวันนี้ไปเดินเล่นแถวๆที่พักมาด้วย ก้ไม่ได้ไปไกลอะไรมากมาย เดินเป็นวงกลม เราอยู่จังหวัดฟุกุโอกะก็จริง แต่ไม่ได้อยู่ในตัวเมือง อารมณ์แบบเป็นอำเภอไรงี้มั้ยอ่ะ หรือจังหวัดรอบๆ นั่นแหละ เอาเป็นว่าอารมณ์คล้ายทำงานในกรุงเทพ แต่บ้านอยู่นน ไรแบบนี้อ่ะ ที่เราอยู่เรียกว่า onojo นั่ง express train 13 นาทีถึง tenjn ตัวเมืองที่เจริญสุดอานะ ดูใช้คำ5555 


          ไม่ค่อยมีอะไรนะ ไม่รู้จะถ่ายอะไรเลย หรือมีตาหาแววไม่ไม่รู้ แต่ชอบอยู่อย่าง เห็นภูเขาด้วย ฮ้าาา อยากไปปีนเขาสูดอากาศให้ชื่นปอดจังเลย 



รูปนี้ นึกถึงโดราเอม่อนเลยงะ แบบภูเขาหลังโรงเรียนที่พวกโนบิตะชอบไปกัน 55555


   พูดถึงสงครามประสาทระหว่างอเมริกับกับเกาหลีเหนือ พูดขึ้นมาทีไรก็หนาวทุกที คือญี่ปุ่นก็มีส่วนเอี่ยวในสงครามที่จะเกิดขึ้นสูงใช่ป่ะละ เมื่อวานคุยกับเพื่อนคนไทย นางอ่านชื่อขีปนาวุธให้ฟัง อะไรดองๆ นี่อะ เม้าส์เรื่องความเป็นอยู่ในเกาหลีเหนือยาวเลย คุยกันเป็นชม สไตล์คนเหงาสองคน5555 นี่ล่าสุดประกาศคู่มือภาวะฉุกเฉิน จะมีสัญญาณ J alert ให้ทุกคนหาที่หลบภัย เช่น ให้ลงไปศูนย์การค้าใต้ดิน หรือหลบเข้าอาคารตึกที่แข็งแรง อยู่ห่างจากที่ที่มีหน้าต่าง ปิดช่องลมทุกช่อง อินี่ตื่นกระหนกมาก นั่งเรียนๆอยู่เสียงรถหวอดังแบบดังมากกกกกกกกกกก ใจสั่น เหลือบมองเซนเซเผื่อแกจะตื่นตัวเหมือนเรา อ่อเปล่า รถพยาบาลขอทางฉุกเฉิน แค่นี้นะะะะะะะะะะ ใจหายไปสามวิ ขี้ตกใจเกิ้น เบลอไปเลยตอนนั้น กำพาสปอร์ตในมือแน่น ไม่ได้ช่วยอะไรหรอก ไม่ได้อุ่นใจด้วย กำไปงั้นๆแหละ แฮ่-..- 


   โอยพรุ่งนี้โรงเรียนจัดสอนคันจิคลาสพิเศษให้คนที่ไม่ได้มาจากประเทศที่ใช้อักษรจีน คือบับบบ ขี้เกียจ แต่ต้องไป ไม่งั้นไม่รอดไม่ไหว เอาฟร้ะะะะ คิดซะว่าไปวาดรูปเล่น โรงเรียนนี้นี่ดีทุกอย่างเลยนะยกเว้นเวลาเรียน ไม่ชอบเลยที่ต้องเรียนบ่ายแล้วเลิกเย็น มันหางานพิเศษทำยากกกกกกก อยากย้ายไปเรียนที่เวนดี้กับเพื่อนมาเลเรียนทันที ฝรั่งเยอะด้วยประเด็น อ่าว ตกลงยังไง มาเรียนหรือมาหาผู้ถามใจตัวเองดู หลอกน่า ต้องมาเรียนสิ55555 โฟกัสหลายเรื่องไม่ได้ เดี๋ยวพัง โนๆๆ 

          อ้ะวันนี้พอแค่นี้แหละ การบ้านอีกเป็นกระบุงยังไม่ได้เริ่มเขียนสักตัว ไหนจะต้องใช้เวลาบิ้วตัวเองอี้ก เป็นศิลปินนี่ลำบ๊ากลำบาก อารมณ์ล้วนๆ นี่เปล่าบอกตัวเองขี้เกียจเลยนะ มันเป็นฟีลลิ่งงงง


รัก จากหวานถึงหวาน

21:24 福岡県 



Create Date : 24 เมษายน 2560
Last Update : 24 เมษายน 2560 19:33:38 น.
Counter : 324 Pageviews.

1 comments
(โหวต blog นี้) 
  
สู้ๆๆนะคะ สักวันจะต้องเป็นวันของเราคะ^^
โดย: Gesetz วันที่: 3 พฤษภาคม 2560 เวลา:11:59:28 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



สมาชิกหมายเลข 3815328
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]