***การอ่านหนังสือ คือ การเปิดโลกทัศน์ให้กับตัวเอง*** Open Your Mind by Reading***
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2555
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
14 มีนาคม 2555
 
All Blogs
 
นิทานเซน - ความในใจซือหม่าเจา แม้คนผ่านทางยังล่วงรู้

ซือหม่าเจาจือซิน ลู่เหรินเจียจือ 《司马昭之心,路人皆知》: ความในใจซือหม่าเจา แม้คนผ่านทางยังล่วงรู้
โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
24 พฤศจิกายน 2553 11:35 น.


司马昭 (sī mǎ zhāo) อ่านว่า ซือหม่าเจา(สุมาเจียว) คือเสนาบดีแห่งรัฐเว่ยในสมัยสามก๊ก เป็นบิดาของซือหม่าเหยียน(สุมาเอี๋ยน) ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์จิ้นตะวันตก
之 (zhī) อ่านว่า จือ เป็นคำเชื่อมแสดงความเป็นเจ้าของ
心 (xīn) อ่านว่า ซิน แปลว่า ใจ, หัวใจ, จิตใจ
路 (lù) อ่านว่า ลู่ แปลว่า ถนน, หนทาง
人(rén) อ่านว่า เหริน แปลว่า คน ในที่นี้คำว่า “ลู่เหริน” แปลว่า คนทั่วไป
皆 (jiē) อ่านว่า เจีย แปลว่า ล้วน, ทั้งหมด
知 (zhī) อ่านว่า จือ แปลว่า รู้, รับรู้, ทราบ

“ซือหม่าเจา” (สุมาเจียว) เป็นคนรัฐเว่ย บิดาของเขาเป็นแม่ทัพแห่งรัฐเว่ยมีนามว่า “ซือหม่าอี้” (สุมาอี้) เมื่อครั้งที่อ๋องแห่งรัฐเว่ย “เว่ยหมิงตี้ เฉารุ่ย” เสด็จสวรรคต สองแม่ทัพแห่งรัฐเว่ย คือ “เฉาส่วง” และ “ซือหม่าอี้” จึงได้สนับสนุนและชักใยให้ อ๋องแห่งรัฐฉี “เฉาฟัง” ซึ่งมีศักดิ์เป็นลูกเลี้ยงของเฉารุ่ยขึ้นสืบราชสมบัติต่อ อย่างไรก็ตาม เมื่อเสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้ สองแม่ทัพแห่งรัฐเว่ยก็ย่อมอยู่ร่วมกันมิได้ จึงเกิดการแย่งชิงอำนาจกัน โดยในที่สุดซือหม่าอี้ก็สามารถกำจัดเฉาส่วงสำเร็จและยึดครองอำนาจทางการเมืองและการทหารของรัฐเว่ยได้แบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด

ต่อมาเมื่อแม่ทัพซือหม่าอี้เสียชีวิตลง บุตรชายคนโต “ซือหม่าซือ” (สุมาสู) กลับเชิด “เฉาเหมา” ราชนิกูลผู้มีวัยเพียง 13 ปี ขึ้นครองรัฐเว่ยแทนที่เฉาฟัง ส่งผลให้อำนาจของคนในตระกูลซือหม่ายิ่งใหญ่คับฟ้า อย่างไรก็ตามหลังจากเชิดฮ่องเต้องค์ใหม่ขึ้นครองอำนาจได้ไม่นาน ซือหม่าซือกลับล้มป่วยลงอย่างกระทันหัน โดยระหว่างที่ป่วยหนักใกล้เสียชีวิตนั้นซือหม่าซือได้ยกอำนาจทั้งหมดให้กับซือหม่าเจา ผู้เป็นน้องชาย

“ซือหม่าเจา” เมื่อได้ครองตำแหน่งมหาเสนาบดีแห่งรัฐเว่ยก็ยิ่งลุแก่อำนาจ มักใหญ่ใฝ่สูงยิ่งกว่าบิดาและพี่ชาย คิดการณ์ใหญ่ถึงขั้นพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน โดยซือหม่าเจาได้ดำเนินแผนจัดการผู้ที่ไม่ยอมศิโรราบและตั้งตนเป็นศัตรูอย่างต่อเนื่อง

ด้านฮ่องเต้หนุ่มอย่าง “เฉาเหมา” เมื่อทราบแผนการณ์ของขุนนางใหญ่ ก็รู้ตัวดีว่าตนเองนั้นเป็นเพียงแค่ “ฮ่องเต้หุ่นเชิด” ของซือหม่าเจา จึงวางแผนที่จะจัดการกับซือหม่าเจาบ้าง โดยหวังเสี่ยงใช้แผนยกกองกำลังบุกเข้าจู่โจมสังหารซือหม่าเจาอย่างเงียบ ๆ

วันหนึ่ง เฉาเหมาได้เรียกกลุ่มขุนนางคนสนิทเข้าเฝ้า โดยพระองค์ตรัสกับขุนนางเหล่านั้นว่า “ความในใจซือหม่าเจา แม้คนผ่านทางยังล่วงรู้ ข้ามิอาจทนรองรับความอับอายของการถูกโค่นล้มโดยไม่ลงมือกระทำการใด ๆ ได้ ข้าต้องการให้พวกเจ้าไปจัดการกับซือหม่าเจาร่วมกับข้า”

เหล่าขุนนางใหญ่ เมื่อได้ยินดังนั้น ต่างก็เห็นว่าวิธีการของเฉาเหมามิแตกต่างจากแมงเม่าบินเข้ากองไฟ จึงพยายามเกลี้ยกล่อมให้ฮ่องเต้หนุ่มอดทนอีกสักนิด โดยขุนนางผู้หนึ่งนามหวังจิงได้ลุกขึ้นกล่าวว่า

“ณ วันนี้อำนาจทั้งหมดอยู่ในมือซือหม่าเจา ทั้งขุนนางบู๊และบุ๋นในราชสำนักต่างเป็นคนของเขา กำลังของพระองค์ถือว่ายังอ่อนแอนัก การลงมือกระทำการใด ๆ โดยวู่วาม อาจก่อให้เกิดผลร้ายที่คาดคิดไม่ถึงตามมาได้ พระองค์โปรดพิจารณาให้รอบคอบก่อน”

อย่างไรก็ตาม เฉาเหมากลับไม่ฟังคำทักท้วงของเหล่าขุนนางทั้งหลาย โดยในที่สุด พระองค์ได้นำกำลังประกอบด้วยผู้ติดตามและราชองครักษ์หลายร้อยคนบุกเข้าจู่โจมหวังสังหารซือหม่าเจา โดยมิทราบว่าในหมู่ขุนนางคนสนิทนั้นมีไส้ศึกที่เป็นคนของซือหม่าเจาปะปนอยู่ ไส้ศึกเหล่านั้นได้นำแผนการของพระองค์ไปบอกกับซือหม่าเจาไว้ล่วงหน้าแล้ว ด้วยเหตุนี้ ซือหม่าเจาจึงใช้โอกาสดังกล่าว นำกำลังทหารมาปกป้องตัวเองและลงมือสังหารฮ่องเต้หนุ่มเฉาเหมาเสีย

ภายหลัง ชาวจีนได้นำสำนวน “ความในใจซือหม่าเจา แม้คนผ่านทางยังล่วงรู้” มาใช้อธิบายถึงพฤติกรรม ประสงค์ หรือแผนการชั่วร้ายของบุคคลใด ที่แม้บุคคลนั้นจะไม่ประกาศหรือแสดงออกมาอย่างชัดเจน แต่คนทั่วไปก็สามารถรับรู้ได้

หมายเหตุ : ค.ศ.265 ซือหม่าเหยียน บุตรชายของซือหม่าเจา ได้ประกาศตั้งราชวงศ์จิ้นตะวันตก (ซีจิ้น) ขึ้นแทนที่ราชวงศ์เว่ยของเฉาเชาหรือโจโฉ และตั้งตนเป็นฮ่องเต้จิ้นอู่ตี้ (ขณะที่ยกย่องเชิดชูบิดาของตนคือซือหม่าเจาให้เป็นจิ้นเหวินตี้) โดยเมื่อถึงปี ค.ศ.280 จิ้นตะวันตกสามารถปราบก๊กอู๋ลงได้ ทำให้สภาพการแบ่งแยกอำนาจของสามก๊กสลายตัวลงและแผ่นดินจีนก็สามารถรวมเป็นหนึ่งเดียวได้อีกครั้ง

-----------------------------

นำมาจากเว็บไซต์ผู้จัดการค่ะ




Create Date : 14 มีนาคม 2555
Last Update : 14 มีนาคม 2555 19:57:04 น. 1 comments
Counter : 583 Pageviews.

 
แล้วรู้หรือยังล่ะ "วันใดขาดฉันแล้วเธอจะรู้สึก"
อยากบอกอะไรก็จะรับรู้ไว้...ว่าฉันก็เป็นเหมือนเธอ..
อยากบอกให้เธอได้รู้ไว้เธออยู่ในใจฉันเสมอไม่เคยลืม
เวลาเจอก็ดีใจถึงแม้ว่าไม่ได้พูดได้คุยกับเธอก็ตาม
แต่อยากให้รู้ว่า "ยังรัก" เสมอ เช่นกัน


โดย: วินัย นักรบนพดล IP: 210.246.186.4 วันที่: 28 กันยายน 2555 เวลา:21:30:17 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
wanalee
Location :
ระยอง Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




คนธรรมดาที่กำลังพยายามละกิเลส เพื่อลดความอยากและไม่อยากให้มากที่สุด (ยากนะ แต่จะพยายาม)
New Comments
Friends' blogs
[Add wanalee's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.