เข้ามา Blog นี้..มีแต่สิ่งดี ๆ มอบให้
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2550
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
3 ตุลาคม 2550
 
All Blogs
 
น้องโอมไม่สบาย

ขอย้อนหลังเล่าเรื่องน้องโอมไม่สบายหน่อยดีกว่า


วันที่ 16 มิถุนายน 2550 ประมาณบ่าย ๆ รู้สึกว่าตัวน้องโอมจะรุม ๆ ยังคิดอยู่เล้ยยยย....ไม่สบายรึเปล่าลูก พอตอนเย็นแม่กำลังเล่น net อยู่...เสียงพ่อหนูตะโกนบอก
"แม่...ลูกตัวร้อนจี๋เลย"
"แม่...ลูกตัวร้อนจี๋เลย"
"แม่...."
ได้ยินแล้วครับบบบบบบบบบ....แบบว่ากำลังปิด Com. อยู่น๊ะ พอลงไปข้างล่างจับตัวหนู...อูยยยยยยยย..ร้อนจิง ๆ ด้วย
"แม่...พ่อว่าพาลูกไปหาหมอดีกว่า"
"เดี๋ยว...เช็ดตัวลดไข้ให้ลูกก่อน...ดูอาการลูกก่อน"
พ่อมองหน้าแม่สักพักแล้วบอกว่า "ไปหาหมอเถอะแม่...หาหมอ"
"เดี๋ยวซิพ่อ...เช็ดตัวลดไข้ให้ลูกก่อน...แล้วสักพักลองกินยาลดไข้ดูก่อน...ไปหาหมอตอนนี้...หมอก็ต้องทำอย่างนี้แหละ...เช็ดตัว...กินยาลดไข้...แล้วก็ให้ยาลดไข้กลับมากิน...เหมือนครั้งที่แล้ว...จำไม่ได้เหรอพ่อ...เดี๋ยวน๊ะ...เดี๋ยวแม่เช็ดตัวให้ลูกก่อน...เช็ดแบบที่พยาบาลสอนไว้คราวที่แล้วไง...ใจเย็น ๆ "
แล้วแม่ก็ลงมือปฏิบัติการเช็ดตัวให้หนู...หนูให้ความร่วมมืออย่างดีมาก...ไม่ยอมนอนให้แม่เช็ดตัว...เอ้ายืนก็ยืน...แถมร้องเพลงให้แม่ฟังตลอดเล้ยยยยย...ไอ้แม่ก็ใจแป้วเหมือนกัน...แต่ก็ยังรับได้...ส่วนพ่อหนูเรอะ...หน้าเหลือแค่ 2 นิ้วเอง
พอเช็ดตัวเสร็จพ่อก็อุ้มกล่อมหนูนอน หนูนอนหลับไปได้แป๊บเดียวเองก็ตืน เอาอีกแล้ว
"แม่...ไปหาหมอเถอะ"
"เดี๋ยวซิพ่ออออออออ...อ๊ะ...ลองให้ลูกกินยาลดไข้ดูก่อน"
"อ้าว...ยาลดไข้ที่หมอให้มาหมดแล้วนี่...อ้อ..วันนั้นยายน้องออมเอายาลดไข้มาให้ขวดนึงใช่ไม๊...อยู่ไหนน๊ะ...นี่ไง เขาบอกว่าเด็กอายุไม่เกิน 1 ปี กิน .5 - 1 ช้อนชา..."
"เห็นไม๊พ่อ...ไข้ลูกลงแล้ว...ไว้ดูอาการลูกคืนนี้ก่อนน๊ะ...ถ้าพรุ่งนี้ยังตัวร้อนอยู่...ค่อยไปหาหมอ"
ปรากฎว่าพอเจ้าตัวเล็กค่อยยังชั่ว ไม่รู้พี่แกคึกอะไร เอาขึ้นห้องนอน ซึ่งปกติขึ้นไปก็จะยังไม่นอน จะเล่นสักพัก แต่วันนี้ก็เหมือนทุกวันคือเล่นแต่เล่นหนักกว่าเดิม คึกกว่าเดิม ไม่เคยวิ่งรอบห้อง (จริง ๆ ยังเดินเองไม่ได้แต่เค้าจะใช้วิธีให้พ่อกับแม่จับมือประคองเค้าเดิน) ก็วิ่งรอบห้องเลย ไม่ใช่รอบเดียวหลายรอบมาก ๆ แบบว่าสนุกมาก ๆ แล้วก็ไม่ยอมนอน จะกล่อมนอนก็ร้อง
"แม่...พ่อว่าลูกแปลก ๆ น๊ะ...ทำไมคึกจังเลย"
"เดี๋ยวดูก่อนพ่อ...ถ้าเขาไม่ซึม...กินได้...เล่นได้...แม่ว่าไม่น่าเป็นอะไรน๊ะ"
สักพักลูกก็มานอนเล่นบนที่นอน ดูดนิ้ว เหมือนอยากจะหลับ พลิกไปพลิกมา หายใจเสียงดังมาก
"แม่...พ่อว่าลูกหายใจเสียงดังมาก...อาการแปลก ๆ น๊ะ...ไปหาหมอเถอะ"
แม่ก็เงียบไปสักพัก
"แม่พ่อว่าลูกคึกผิดปกติ...ดูซิ...เขาไม่เคยเป็นอย่างนี้เลยน๊ะ...ไม่เคยวิ่งรอบห้อง...ไม่เคยรื้อของอย่างนี้"
"แล้วจะให้แม่ทำไงล่ะ"
"ไปหาหมอเถอะแม่"
"เอ้า...ไปก็ไป...แต่แม่ว่า...ถ้าบอกหมอว่า...ลูกคึกผิดปกติ...หมอจะงงไม๊พ่อ...แล้วเขาจะจ่ายยายังไง"
"น่า...ไปหาหมอก่อนเถอะ"
และแล้วก็ไปถึงโรงพยาบาล พ่อมันส่งหน้าประตูแล้วก็วนหาที่จอดรถ แม่มันซิต้องแจ้งที่เค้าน์เตอร์ว่าลูกเป็นอะไร จะบอกไงดีหว่า
"สวัสดีค่ะ...น้องเป็นอะไรค๊ะ"
"อ๋อ...พอดีเมื่อเย็นน้องตัวร้อนจัดค่ะ...ก็เลยเช็ดตัวลดไข้ให้แล้ว...กินยาลดไข้แล้ว...ตอนนี้ไข้ลดแล้วค่ะ"
"เดี๋ยวชั่งน้ำหนัก วัดส่วนสูง วัดปรอด แล้วรอพบคุณหมอน๊ะค๊...น้องหนัก 8.9 โล สูง 74 เซนต์ค่ะ มีไข้นิดหน่อยค่ะ 38.1 องศา"
ตอนนี้พ่อมันมาถึงพอดี
"ลูกหนัก 8.9 โล"
"อ้าว...ยังไม่ 10 โลอีกเหรอ"
"จะบ้าเหรอพ่อ...น้องออม..1 ขวบกับ 6 เดือนหนักแค่ 9.5 โลเอง นี่ลูกเราแค่ 11.5 เดือนเองน๊ะ"
พอดีพยาบาลเรียกให้เข้าพบคุณหมอเพราะดึกมากแล้วจึงไม่มีคนไข้
"เป็นอะไรมาค๊ะ"
"เมื่อตอนเย็นน้องตัวร้อนจัดค่ะ ก็เลยเช็ดตัวลดไข้ให้ กินยาลดไข้แล้ว ไข้ลดลงแล้วแต่ยังมีไข้อยู่ค่ะ ตอนเย็นให้ทานนมก็อาเจียรออกมา นมที่ออกมาร้อนจี๋เลยค่ะ แต่ตอนหัวค่ำให้ทานนมก็ทานได้น๊ะค๊ะ...ไม่อาเจียรแล้ว......อ้อ...อีกอย่างค่ะ...อันนี้พ่อมันกังวลมากคือ ให้น้องกินยาลดไข้ซ่าร่าสำหรับเด็ก พอทานเสร็จไข้ลดน๊ะค๊ะแต่รู้สึกน้องคึกมากกว่าปกติ ปกติไม่เคยวิ่งรอบห้องก็วิ่งรอบห้องค๊ะ สงสัยว่าไม่รู้ให้ยาลดไข้หรือยาม้าก็ไม่รู้"
"คุณหมอก็หัวเราะ...ก็ดีแล้วนี่ค๊ะ...น้องไม่ซึม...ก็ไม่น่าเป็นห่วง...ปอดก็ปกติ...ตอนนี้น้องก็ปกตินี่ค๊ะ..นั่งเงียบเรียบร้อยเชียว...ไหนหมอดูคอหน่อยน๊ะค๊ะ...คอแดงนิดหน่อย...คงเพิ่งเริ่มเป็น...เป็นอาการเริ่มแรกของไข้หวัดน๊ะค๊ะ...ไม่ต้องห่วง...เดียวหมอให้ยาลดไข้ไปน๊ะค๊ะ...ยาแก้อักเสบ...อ้อแล้วยาแก้อาเจียรด้วย
"เฮ้ออออออ...ค่อยยังชั่วหน่อย...แค่นี้แหละ..พ่อสบายใจแล้ว"
หลังจากนั้นกลับบ้าน เจ้าตัวเล็กก็หลับมาในรถ เอาขึ้นห้องนอนหลับปุ๋ยเลย
"เอาไงดีพ่อ...จะให้ลูกนอนหรือกินยา"
"กินยาก่อนเหอะ...เดี๋ยวไข้ขึ้นอีก"
"น้องโอมครับ...กินยาก่อนน๊ะลูก..."
ป้อนยาเสร็จปรากฎว่าคุณเธอไม่ยอมนอนอีกแระ ต้องนอนเล่น นั่งเล่นเป็นเพื่อนลูกกัน
จนลูกง่วงสุด ๆ จะให้กล่อมนอน กล่อมเสร็จหลับปุ๋ยทั้งแม่ทั้งลูกเลย (พ่อมันเป็นคนกล่อม...แม่มันให้กำลังใจ)
พอรุ่งเช้าลูกไม่มีไข้แล้ว...เห็นไม๊..แม่บอกแล้ว...อิอิอิ
แต่ถ้าลูกเป็นอะไรเยอะ...แม่มันโดนเหยียบแน่เล้ยยยยยยยย
พ่อกับแม่รักหนูน๊ะลูก...ขอให้หนูแข็งแรงมาก ๆ น๊ะจ๊ะ..เจ้าตัวเล็กของแม่

ปล. ไม่ใช่ว่าแม่ไม่เป็นห่วงหนูน๊ะลูก...ที่แม่ไม่รีบพาหนูไปหาหมอเพราะแม่รู้ว่า...เด็ก ๆ กับไข้เนี๊ยะเป็นของคู่กัน

ด้วยความที่อ่านหนังสือเกี่ยวกับลูกค่อนข้างเยอะ...อ่านบทความของแม่ ๆ เกี่ยวกับลูก ๆ ค่อนข้างเยอะ...จึงรู้ว่า เมื่อลูกเป็นไข้...สิ่งที่แม่ควรทำคือ...พยายามลดไข้ให้ลูก...ด้วยการเช็ดตัวด้วยน้ำธรรมดาหรือน้ำอุ่น...รวมทั้งให้กินยาลดไข้...แล้วดูอาการของลูก...ถ้าไข้ลด...ลูกไม่ซึม...กินได้...เล่นได้...ถือว่าเป็นปกติ...ไม่จำเป็นต้องไปพบคุณหมอ...






Create Date : 03 ตุลาคม 2550
Last Update : 3 ตุลาคม 2550 12:12:20 น. 26 comments
Counter : 394 Pageviews.

 
น้องวรรณทำถูกแล้วละจ๊ะ เด็กมีไข้สูงให้รีบวัดไข้ จับอาบน้ำ หรือเช็ดตัวก็ได้ แล้วให้ยาลดไข้ รอดูอาการไม่ดีขี้น พาหาหมอ

พี่อยากแนะนำให้อาบน้ำดีกว่า เพราะเช็ดตัวเด็ก เด็กจะเจ็บแล้วจะชยาด พี่จับอาบน้ำ แล้วก็นวดๆเขาหยำๆเขาในน้ำ น้องก็ไม่ต่อต้านด้วยจ๊ะ


โดย: Mimi Mice วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:12:07:26 น.  

 
สวัสดีคะพี่วรรณ...เด็กๆ กับไข้เนี้ยของคู่กันจริงๆ คะ
เมื่อก่อนตอนลูกเล็กๆ เวลาเป็นไข้ตัวร้อน ก็ตื่นเต้นกันทั้งแม่ทั้งพ่อ รีบพาไปคุณหมอ แต่พอนานเข้าก็มีประสบการณ์ ทำแบบพี่วรรณคะคือเช็ดตัว และให้ยาลดไข้ ส่วนมากถ้าสองวันไข้ไม่ลดถึงจะพาไปหาคุณหมอคะ


โดย: นางฟ้าตาหวาน วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:12:20:14 น.  

 
ถูกต้องเลยค่ะ น้องวรรณ นี้เป็นผลของการอ่านมาก การที่เรารู้มากมันเป็นประโยชน์มาก ๆ เลยใช่ป่ะล่ะ ลูกคนแรกพี่เป็นอะไรก็วิ่งไปหาแต่หมอตลอด พอมาคนที่สองเจ้าคิงคองพี่รู้เลยอาการอย่างนี้ ต้องกินยาแบบนี้ ไม่ต้องหาหมอเลย ไปแต่ร้านขายยา หมดไม่เกิน สองร้อย แต่ถ้าไปหาหมอ ก็เจ็ดแปดร้อยแน่นอน แต่ถ้าเป็นมากก็ต้องพึ่งคุณหมอแหละจ๊ะ


โดย: kateking(แม่คิงคอง) (kateking ) วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:12:21:52 น.  

 
มาเยี่ยมไข้ น้องพิงค์กับพี่ศีดาและแม่มุกเพิ่งหายจากไข้มาเหมือนกันดูแลรักษาสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: null (Mooky Miracle Mom ) วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:12:22:06 น.  

 
ขอให้น้องแข็งแรงนะคะ คุณแม่จะได้ไม่ต้องมานั่งกังวล


โดย: นิวคะ (-:-น้องนาจา-:- ) วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:12:22:16 น.  

 
คงจริงอย่างพี่เต้ยบอก...ครั้งแรกที่น้องโอมโดนเช็ดตัว...ตอนนั้นไข้สูงมาก..ไปโรงพยาบาล..พยาบาลเช็ดตัวให้..น้องโอมร้องไห้ตลอดเลย..ตอนดูเขาเช็ดก็คิดว่าเช็ดแรงไปรึเปล่า..หลังจากนั้น..พอไข้สูง..วรรณก็จะเอาผ้าชุบน้ำเช็ดตัวให้เขา..แค่เห็นเอาผ้าชุบน้ำเท่านั้นแหละ..ร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร..ร้องจนตัวงอเลย..คงจะเข็ด..และจะเป็นอย่างนี้ตลอด..สงสัยต้องเปลี่ยนมาอาบน้ำให้อย่างที่พี่เต้ยว่าแล้วล่ะ..ขอบคุณน๊ะค๊ะสำหรับคำแนะนำ


โดย: วรรณ wan_wan วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:12:26:51 น.  

 
ช่วงนี้ยิ่งอากาศแปรปรวนเหมีอนกัน เดี๋ยวร้อน เดี๋ยวฝนตก พี่วรรณต้องดูน้องโอม อย่าให้เป็นหวัดนะ เด็กนี่เวลาไม่สบายร้องไห้งอแง เห็นแล้วสงสาร เปิ้ลก็เป็นคนพี่วรรณ ตอนเจ้าไผ่ไม่สบายครั้งแรก แค่ตัวร้อนเองนะ ไม่อ้วก ไม่ซึม รีบไปหาหมอ หมอก็บอกว่าแค่เป็นหวัดไม่ต้องตกใจคะคุณแม่ แล้วหมอก็เทศนาซะยาวเลย
แหะ แหะ ก็แม่มานมือใหม่ ไม่เคยมีลูกมาก่อน และแม่เปิ้ล (อาม่า)ก็ห่วงหลานซะมากมาย


โดย: pomme (n-thrin ) วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:12:50:30 น.  

 
ดีแล้วจ๊ะที่ไม่เป็นอะไรมาก ของพี่ก็จะเหมือนของพี่นิดแหละ
ตอนน้องแพรวาไม่สบายก็จะไปหาหมอทุกที แต่พอมาน้อง
ไหมเนี่ยแม่มันมีประสบการณ์ละ จัดยาเองเสร็จเลย ค่อยยังชั่วหน่อย สตางค์ในกระเป๋ายังอยู่
น้องแพรวาเห็นผ้าชุบน้ำก็ร้องไห้เหมือนกันจ๊ะ เพราะเวลาที่เป็นไข้ เราจะต้องเช็ดตัวให้แรงๆ แล้วเช็ดย้อนขึ้น เพื่อเปิดรูขุมขนให้ความร้อนระบายออกมา ห้ามทาแป้งด้วยนะ แต่เราก็เข้าใจล่ะว่ามันเจ็บ ถ้าต้องเช็ดตัวทีไรก็จะพยายามให้เบามือที่สุด แต่มันก็ร้องไห้ทุกทีเหมือนกัน


โดย: ลูกไหม (ลูกไหม ) วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:12:52:57 น.  

 
ต้องเช็ดตัวด้วยน้ำอุณหภูมิห้อง

แล้วเช็ดเข้าหาหัวใจค่ะ (ย้อนรูขุมขน)

พี่เป็นพยาบาลบอกว่า ระหว่างที่เช็ด ให้เอาอีกผืน เหน็บไว้ที่รักแร้หรือว่าขาหนีบ เพื่อลดอุณหภูมิลงเร็วๆ ค่ะ


โดย: โกะ IP: 125.26.67.13 วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:12:59:49 น.  

 
ดีแล้วคะที่น้องโอมไม่เป็นรัยมาก ทำใจเลยแม่วรรณเด็กกับการป่วยเนี้ย ลูกเค้าสองคนก็ป่วยบ่อย


โดย: หนุ่มน้อยแห่งลุ่มแม่น้ำบางปะกง วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:13:00:07 น.  

 
พี่วรรณ ยังไงขอให้น้องโอมสุขภาพแข็งแรงๆนะคะ รักษาสุขภาพเยอะๆด้วยนะคะพี่วรรณ


โดย: eeh (คิตตี้น้อยสีชมพู ) วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:13:05:38 น.  

 
อิอิ คุณแม่เก่งค่ะ เราเองเวลาลูกเป็นไข้ก็สงสารเหมือนกัน
เช็ดตัวอยู่นั่นแหละ เดี๋ยวๆ ก็ลดแล้ว โชคดีที่เจ้าสองลิง
มานแข็งแรงค่ะ ไม่ค่อยเป็นอะไรก็เค้า...


โดย: ฟ้าสวยมาก วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:13:15:25 น.  

 
เห็นกระทู้แล้วตกใจหมดเลย พอเข้ามาอ่านค่อยโล่งใจหน่อย ยังไงขอให้น้องโอม และแม่วรรณแข็งแรงนะคะ


โดย: petch IP: 210.86.207.207 วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:13:51:44 น.  

 
เหอๆ คุณพ่อน่ารักดีง่ะ ชอบๆ


โดย: หมูดำหมูแดง IP: 61.19.196.218 วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:15:55:25 น.  

 
ขอให้หายไวๆนะคะ จะได้วิ่งซนได้เหมือนเดิมเนอะ


โดย: aey_tara วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:16:03:42 น.  

 
หายไข้หรือยังเนี่ย
จะแนะนำอะไรก็ไม่รู้
เพราะไม่เคยมีลูก
เอาเป็นว่า หายเร็วๆนะหลาน เด๋วลุง ต้มโจ๊ก ให้หม่ำ นะ
( เอ หม่ำ มันมาเกี่ยวไรด้วยฟระ )


โดย: ตาอ้วนชวนคุย วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:16:21:30 น.  

 
หายเร็ว ๆ นะคะ น้องโอม


โอมมมมมเพี้ยง !


โดย: โสดในซอย วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:16:29:10 น.  

 
คุณพ่อน้องโอมท่าทางจะเป็นโรคเดียวกับคุณพ่อน้องบูมเลย คือวิตกกเกินเหตุ

ตอนเจ้าบูมยังไม่ครบเดือนเลยพ่อเค้ากลับมาบ้าน อาบน้ำเสร็จแล้วมาจับลูกก็บอกวาลูกตัวร้อน แม่มันบอกว่าไม่ร้อนปกติดี แต่พอให้นมเจ้าบูมก็อาเจียนออกมา พ่อมันก็กังวลสุดๆ สรุปเราก็กลัวว่าถ้าลูกไม่สบายจริงเราตายแน่ เลยต้องยอมอุ้มลูกไปหาหมอกลางดึกเหมือนกัน แล้วเป็นไง หมอบอกว่าปกติ ที่อาเจียนเพรากินเยอะไป .... แป๋ว


โดย: โบค่ะ (bodiamond1 ) วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:17:59:58 น.  

 


ขอบคุณ..พี่ ๆ ..น้า ๆ..ลุง ๆ..ป้า ๆ ทุกคนน๊ะครับ...น้องโอมหายดีแล้วกั๊บ...


โดย: วรรณ wan_wan วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:20:44:54 น.  

 
พี่วรรณ กลับกันกับโบว์คะ ถ้าลูกเป็นไรนิดหน่อยก็ต้องไปหาหมอคะ แบบว่าโบว์กลัวและไม่กล้าให้ยาเองอะคะ ไม่รู้ซิคะ
โบว์ว่ามันสบายใจดีที่พาไปหาหมอ ไม่แน่ถ้า ON-ON โตกว่านี้อีกหน่อย ก็คงกล้าให้ยาก่อนแล้วค่อยพาไปหาหมอทีหลังคะ


โดย: โบว์ภคพร วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:23:54:08 น.  

 
เข้าใจความรู้สึกเลยค่ะ เวลาลูกไม่สบายเนี่ย กังวลกันไปหมด ไปหาหมอดีแล้วค่ะ อย่างน้อยก็ได้วัดไข้ เช็ดตัว ครวจร่างกาย

ขอให้น้องโอมหายไวๆนะสุดหล่อ


โดย: หมูเหมียว วันที่: 4 ตุลาคม 2550 เวลา:1:34:31 น.  

 
ลูกป่วยนี่ หัวใจแม่แทบแตกสลายจริงๆ นะคะ
แต่คุณแม่ก็เยี่ยมนะคะ ที่ควบคุมสติ ทำอะไรได้ดีอยู่


โดย: YGHarding วันที่: 4 ตุลาคม 2550 เวลา:2:36:56 น.  

 
กว่าจะได้มาเยี่ยมหลาน โธ่...น้องโอมหายแล้วเหรอลูก น้าอุ่มอุ้มช้าตามเคย อย่าป่วยบ่อยน๊ะลูกนะ(ทำอย่างกะห้ามกันได้แน่ะยายน้านี่ก้อ...!!!)...ป่วยทีไรแม่วรรณใจจะขาดอยู่แล้วลูก...จุ๊ฟ จุ๊ฟ น้องโอมน๊ะค๊าบ


โดย: Bigmommy วันที่: 4 ตุลาคม 2550 เวลา:6:35:20 น.  

 



ขอบคุณครับ...มานั่งรถกับน้องโอมไม๊...เดี๋ยวน้องโอมขับพาเที่ยวครับ


โดย: วรรณ wan_wan วันที่: 4 ตุลาคม 2550 เวลา:9:12:34 น.  

 
รถมีที่นั่งเดียว จะให้นั่งตรงไหนดีละลูก ป้ายิ่งก้นบานๆอยู่


โดย: พี่เต้ย IP: 74.173.1.211 วันที่: 4 ตุลาคม 2550 เวลา:11:14:01 น.  

 
55555...ป้าเต้ย...นั่งตักน้องโอม..เอ้ย..ให้น้องโอมนั่งตักก็ได้ครับ...นาน ๆ จะได้นั่งตักสาว ๆ ทีน้องโอมชอบ...........555555


โดย: วรรณ wan_wan วันที่: 5 ตุลาคม 2550 เวลา:21:01:03 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

วรรณ wan_wan
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




คุณแม่ลูก 2 แล้วค่ะ
Friends' blogs
[Add วรรณ wan_wan's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.