<<
ธันวาคม 2565
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
5 ธันวาคม 2565
 

XX3MyYdiary - Part 23

13 ธ.ค.

ทำงานกับทีมของอายูมันยากกว่าที่คิด แล้วเริ่มทำให้ผมเหนื่อยแล้วด้วย

ผมต้องเสนอความต้องการของผมให้ทีมฟัง ทีมบอกล่าม ล่ามอธิบายให้ทีมอายูฟัง แค่สื่อสารกันแบบนี้ มันก็เข้าใจกันได้ไม่เต็มร้อยอยู่แล้ว ที่หนักกว่าคือ ดูเหมือนทีมทางอายูจะมีภาพผมมาอยู่แล้วว่าเขาอยากได้แบบไหน แต่มันดันไม่ตรงกับภาพในหัวผม ไม่ใช่สิ่งที่ผมอยากทำร่วมกับอายู ผมเคยปรึกษาอายู แต่เธอบอกว่า ทำตามเขาดีกว่า ทีมงานเขาดูผมมาสักพักแล้ว ถึงได้เลือกผม เขาต้องเห็นมุมที่เขาชอบในตัวผม ถึงได้ต้องการดึงส่วนนั้นออกมาทำให้มันชัดเจน

ผมโดนทำแบบนั้นมาตั้งแต่อายุ 15 ตอนนี้คิดว่าหลุดพ้นมาได้แล้ว พี่วินให้โอกาสผมได้ทำตามใจตัวเองมากขึ้น ตามศักยภาพที่โตขึ้น แต่นี่ ผมต้องกลับไปอยู่ในลูปเดิมอีกแล้ว ผมไม่ชอบเลย

ผมถามพี่วิน คำตอบก็ไม่ได้ต่างกันเลย พี่วินบอกว่า เราต้องการเรียนรู้วิธีการทำงานของเขา เราถึงได้ตกลงให้ทีมอายูเป็นฝ่ายทำเพลง ทีมของบริษัทเป็นแค่ที่ปรึกษา ให้คำแนะนำ ส่วนจะเลือกอะไรไม่เลือกอะไร เป็นสิทธิ์ของเขาทั้งหมด พี่วินบอกให้ผมอดทน สิ่งที่เขาเสนอมาให้ผมเลือก มันก็เป็นตัวผม แค่ไม่ใช่มุมที่ผมอยากทำออกไป ถึงตอนที่เพลงเสร็จจริงๆ ผมอาจจะชอบมันมากก็ได้

ผมก็อยากให้เป็นแบบนั้น ผมอยากให้เพลงเสร็จเร็วๆ

อายูยังทักมาหาผมเกือบทุกวัน แต่เรื่องที่คุยมันเริ่มไม่ใช่เรื่องงาน แรกๆ มันดีมากที่อายูสนใจอยากรู้จักผม ผมคิดว่าเราสนิทกัน รู้จักกันมากขึ้น ก็จะได้ทำงานง่ายขึ้น แต่ตอนนี้ อายูกำลังทำให้เกิดสิ่งที่ผมไม่เคยอยากให้เกิด

ผมมีความลับกับสาม

อายูคุยกับผมแทบทุกเรื่อง นอกจากเรื่องงาน ก็ยังมีเรื่องการ์ตูน เสื้อผ้า แฟชั่น เกมส์ หนัง ทริปที่ผมชอบ เราสนิทกันมากขึ้น อายูก็เริ่มถามเรื่องสาม ถามว่าผมกับสามเจอกันได้ยังไง สามรู้ได้ยังไงว่าผมรักเขา กว่าเราจะคบกันแบบเปิดเผยได้ ยากมั้ย

ผมกับสามต้องแยกกันทำงาน เราได้เจอกันน้อยลง มีเวลาคุยกันน้อยลง ผมรู้ว่าผมไม่ควรทำแบบนั้น แต่ผมตื่นเต้นจนไม่ได้คิด ผมตัดบทสามไปหลายครั้ง เพราะอายูทักมา

สามไม่ว่าอะไร แรกๆ สามก็คงเข้าใจความตื่นเต้นของผม  แต่หลายๆ ครั้งเข้า เป็นผมก็คงไม่ชอบ สามงอนให้ผมเห็น น่าจะดีกว่าเงียบๆ แบบนี้

หรือเพราะว่าผมไม่มีเวลาให้เขางอนก็ไม่รู้

เรามีคิวเข้าบริษัทพร้อมกัน แต่เราทำงานกันคนละห้อง ผมเห็นสามวนๆ อยู่หน้าห้อง แต่พอผมเสร็จงาน ออกไปหา สามก็เข้าไปทำงานแล้ว ผมอยากรอจนสามเสร็จงาน แต่อายูให้ผมไปช่วยซื้อของ ผมอยากบอกสามว่าทำไมผมอยู่รอเขาไม่ได้ ทำไมผมต้องไปซื้อของเอง แต่อายูขอให้เรารู้กันแค่ 2 คน ผมก็เลยบอกสามไม่ได้อีกว่าทำไมผมไม่อยู่รอเจอเขา

สามไลน์มาบอกว่าเขาเสร็จงานแล้ว ผมว่างตอนไหนให้โทร.หา แต่กว่าผมจะหาของให้อายูได้ กว่าจะคุยกันเสร็จก็ค่ำแล้ว ผมโทร.หาสาม คุยกันได้ไม่เท่าไหร่ อายูก็ทักมาอีกแล้ว

ผมเข้าใจสิ่งที่อายูเป็น เห็นใจเขาด้วย แต่มันไม่ยุติธรรมกับสาม ผมมีความลับกับเขามากเกินไปแล้ว

ผมบอกม๊าว่าผมไม่มีเวลาให้สามเลย เขาคงงอนผมไปแล้ว ม๊าส่ายหัว พูดกับผมว่า ก็สมควรแล้วนี่ ม๊าเห็นเอาแต่คุยกับอายู ผมบอกม๊าว่าอายูน่าสงสาร ผมยังพูดอะไรตอนนี้ไม่ได้ สามต้องเข้าบริษัทแต่เช้า ผมขอให้ม๊าทำอาหารเช้าให้ แล้วผมก็รีบไปบริษัท จะได้กินพร้อมสาม แต่ผมมีธุระด่วนเข้ามาอีก เลยได้แต่เขียนโน๊ตบอกรักสาม แล้วก็ฝากพี่มีนเอาให้เขาด้วย

สวนกันไปสวนกันมาแบบนี้ สักวันผมกับสามต้องมีปัญหากันแน่ๆ อีกไม่กี่วันผมก็ต้องบินไปเจออายู ผมไม่อยากให้สามเข้าใจผิดไปกันใหญ่ ตอนนี้ ผมคุยเรื่องอายูให้สามฟัง เพราะผมอยากให้สามรู้ทุกอย่างที่ผมรู้ แต่เหมือนจะกลายเป็นว่าผมคุยแต่เรื่องคนอื่น ไม่สนใจจะคุยเรื่องเรา สามก็เอาแต่ฟังแล้วก็เริ่มไม่เล่าอะไรเรื่องเขาให้ผมฟัง

ผมไม่อยากให้เป็นแบบนี้แล้ว ผมตัดสินใจบอกอายูว่า ผมจะเล่าให้สามฟังทุกเรื่อง ผมไม่อยากมีความลับกับสามแล้ว ผมเข้าใจว่านี่คือเรื่องส่วนตัวของอายู แต่สามเป็นแฟนผม ถ้าผมบอกสามเรื่องนี้ไม่ได้ ผมก็ขอให้อายูเลิกคุยเรื่องนี้กับผม อายูทำเสียงอ่อยๆ พูดว่า บอกสามก็ได้ แต่ช่วยกำชับสามด้วย เขาไม่มีใครที่คุยเรื่องนี้ด้วยได้ นอกจากผม

พี่มีนบอกว่าสามมีคิวงานตอนเย็น ผมจะบินคืนนี้ จะไม่อยู่อีกอาทิตย์นึง ผมมีเวลาว่างทั้งวัน ผมก็เลยไปหาสามตั้งแต่เช้า แม่บอกว่าสามยังไม่ตื่น ผมขึ้นไปหา สามนอนตะแคงหันหลังให้ผม ผมคิดว่าสามหลับสนิท แต่พอเข้าไปใกล้ๆ ถึงได้เห็นว่าสามนอนน้ำตาซึม ผมลงนั่งข้างๆ แตะตัวเขา แต่เขาก็ยังไม่ตื่น เขาสะอื้นหนักกว่าเดิมจนผมตกใจ ผมรีบเขย่าตัวเขาให้เขาตื่น

สามลืมตามองผม น้ำตาเต็มตา ผมรีบถามว่าเป็นอะไร เจ็บตรงไหนรึเปล่า ร้องไห้ทำไม สามเหมือนไม่ได้ฟังผม เขามองแล้วถามว่า ทำไมคุณอยู่นี่ ไม่ไปกับอายูเหรอ ผมมองสามงงๆ บอกเขาว่า ผมกำลังจะไปคืนนี้ ยังไม่ได้เจอกับเลย จะไปกับเขาได้ยังไง เป็นอะไร ผมเขี่ยผมที่หน้าผากเขาออก เช็ดน้ำตาให้ เขากะพริบตาถี่ๆ ผมดึงตัวเข้ามากอด ถามว่าฝันอะไร สามบอกว่า เขาฝันว่า ผมจะไปเวิลด์ทัวร์กับอายู แล้วจะไม่กลับมาหาเขาอีก

ผมกอดเขาแน่นขึ้น โยกตัวเบาๆ ถามเขาว่า ตื่นหรือยัง ผมมีอะไรจะบอก

สามดีดตัวขึ้นมา แล้วก็ดันตัวออกสุดแรง เขาทำท่าเหมือนไม่อยากฟัง จนผมต้องบีบไหล่เขา จับตัวเขาให้อยู่นิ่งๆ แล้วก็รีบพูดว่า ผมไม่ได้คิดอะไรกับอายูนะ ฟังผมก่อน ผมคุยกับเขาบ่อยๆ เพราะผมสงสารเขา อายูไม่มีใครที่จะคุยเรื่องนี้ด้วยได้ เขาแอบมีแฟน แฟนเขาเป็นผู้หญิง

สามหันมามอง บอกให้ผมพูดใหม่

ผมดึงตัวสามมากอดไว้เหมือนเดิม เล่าให้เขาฟังว่าอายูรู้ว่าเราเป็นแฟนกัน อายูก็อยากคบกับแฟนแบบเปิดเผยเหมือนเรา แต่ทำไม่ได้ ถ้าปล่อยให้คนรู้ อาชีพศิลปินของอายู จบแน่ แต่อายูยังไม่พร้อมจะให้จบตอนนี้ แฟนอายูไม่ใช่คนในวงการ จะไปมาหาสู่กันบ่อยๆ ไปไหนมาไหนด้วยกันอย่างที่อยากทำก็ไม่ได้ เพราะคนจะสงสัย แฟนอายูชอบงานฝีมือกับเครื่องหอมของเมืองไทย อายูอยากได้เอาไปเซอร์ไพรส์วันเกิดแฟน ขอให้ผมช่วยหาซื้อ แล้วเอาไปให้ตอนที่เจอกัน จะได้ไม่มีใครสงสัยเรื่องของ นอกเหนือจากเรื่องงาน เหตุผลที่ผมต้องคุยกับเขาบ่อยๆ ต้องไปหาของให้อายู ก็มีแค่นี้

สามยังถามว่า ถ้าอายูอยากให้เป็นความลับ ทำไมมาบอกขา ผมมองตาสาม เขายังไม่หายงอนผมเลย ผมถามว่า ขอจูบก่อนได้มั้ย คิดถึง สามไม่ว่าอะไร ผมก็เลยจูบเขา แล้วก็พูดต่อว่า ผมขอโทษ ผมรู้ว่าคุณไม่สบายใจ ผมก็ไม่สบายใจเหมือนกัน ผมไม่เคยอยากมีความลับกับคุณ ผมบอกอายูไปแล้วว่า ถ้าผมบอกเรื่องนี้กับคุณไม่ได้ ผมก็คุยกับเขาเรื่องนี้ต่อไปไม่ได้เหมือนกัน

ผมบอกให้สามนอนต่อ ผมจะไปแล้ว ต้องไปเอาของที่บริษัทก่อนไปขึ้นเครื่อง สามบอกว่าพี่มีนนัดทุ่มนึงไม่ใช่เหรอ มีเวลาอีกตั้งหลายชั่วโมง สามเบียดเข้ามา พาดขาทับตัวผม พูดกับผมว่า คิดถึงผมเป็นคนเดียวหรือไง ผมก็คิดถึงคุณนะ สามเบียดเข้ามาอีก ผมบอกสามว่า อย่า เดี๋ยวเสื้อยับ แต่สามกลับบอกว่า กลัวยับก็ถอด แล้วเขาก็ถอด

ถึงไม่ค่อยได้เจอกัน ผมก็รู้ว่าสามอยู่ใกล้ๆ นี่ผมจะต้องอยู่ไกลเขาจริงๆ ตั้ง 7 วัน ทีนี้ ผมคงได้รู้ว่า คิดถึงใจจะขาด มันเป็นยังไง

สามถามตอนผมแต่งตัวว่า  ถ้าอายูชวนผมไปเวิลด์ทัวร์จริงๆ  ผมจะไปมั้ย  ผมบอกสามว่า  ผมไม่รู้  ตอบตอนนี้ไม่ได้  แต่ที่แน่ๆ  ถึงผมไป  ผมก็ไม่มีวันไปแล้วไม่กลับมาหาเขา  เพราะการได้อยู่กับคนที่ผมรักไปตลอดชีวิต  ก็เป็นความฝันของผมเหมือนกัน

ผมจูบแก้มเขา  บอกสามว่า  ผมสัญญานะ  ผมจะทำตัวดีๆ  ไม่นอกใจคุณ  ไม่ต้องงอนผม  ตั้งใจทำงาน  สงสารน้ำนิ่ง  มาฟ้องทุกวันว่า  พี่สามหน้าเหมือนตูด

สามหัวเราะ  จูบผม  กระซิบข้างหูผมเบาๆว่า  ผมรักคุณ




 

Create Date : 05 ธันวาคม 2565
0 comments
Last Update : 5 ธันวาคม 2565 12:17:41 น.
Counter : 66 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

 
Name
Opinion
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก

BlogGang Popular Award#18


 
วัลยา
 
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




[Add วัลยา's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com