|
เอเอื้อมมือไปปิดฝาโน๊ตบุ๊ค แล้วทิ้งตัวพิงพนักเก้าอี้ตัวสูง หลับตาอย่างอ่อนใจ อะไรๆ ก็ไม่ได้อย่างใจเลยสักอย่าง ลูกค้าเพิ่งมาบอกว่าส่งสเปกงานมาผิด ที่เขากับทีมอดหลับอดนอนทำงานกันแทบตาย คือ ต้องแก้ใหม่หมด ใดๆ ที่จะต้องใช้เพื่อซัพพอร์ตการแก้งานมันก็ตัดขัดไปหมด จนเขาแทบจะอยากโทร. ไปบอกลูกค้าว่า กูไม่ทำให้มึงแล้ว แต่เขาเลิกทำไม่ได้ กรรมการบริษัทหลายคนกำลังจับจ้องดูผลงานของทีมเขา ถ้ามันไม่เป็นไปตามเป้า ก็อย่าหวังเลยว่า จะมีใครสนับสนุน เอหงุดหงิดที่อัลฟาอย่างเขา มันใหญ่ไม่พอที่จะควบคุมอะไรต่ออะไรให้มันเป็นไปตามที่เขาต้องการได้ตลอดเวลา สายเลือดอัลฟาในตัวเขา มันทำให้คนอื่นคิดว่าเขาต้องเก่งกล้า ยิ่งใหญ่ จัดการได้ทุกอย่าง ไม่รู้บ้างหรือไงว่า ต้องเป็นแบบนั้นให้ได้ตลอดเวลา มันเหนื่อย!!! เอเลี้ยวรถเข้าบ้านเดี่ยวหลังเล็กที่เขาซื้อให้บีมอยู่ 2 ปีที่แล้วตอนเจอกัน บีมกำลังลำบาก เอจำได้ว่า เขาถูกเพื่อนหัวเราะใส่หน้า ถามว่า โอเมกาคนไหน ไม่ลำบากมั่งวะ ตอนที่เขาพาบีมมาอยู่บ้านนี้ ให้มาอยู่ในฐานะ คนของเขา ไม่มีสัญญา ไม่มีข้อผูกมัด เขาเอ็นดูบีม และบีมก็ดูเคารพเชื่อฟังดี ไม่เคยก่อปัญหา แสบบ้าง ซนบ้าง ก็ตามประสาเด็ก เพิ่ง 20 ต้นๆ อะไรก็ดูสดใสง่ายไปหมด เขาลงจากรถโดยไม่สนใจจะหยิบของส่วนตัวออกมาด้วย บีมเห็นแล้ว แต่ก็ยังยิ้มกว้าง ไม่แสดงอาการหวาดกลัวอะไร ปล่อยให้เขาจับมือดึงให้เดินไปห้องนอนเล็ก บีมเดินเข้าห้อง เปิดแอร์ เปิดไฟ อย่างรู้หน้าที่ เตียงน้ำที่ตั้งอยู่กลางห้อง เอซื้อมาเพราะคิดว่า มันจะทำให้บีมสบายขึ้น เจ็บน้อยลง แต่มันกลายเป็นเขาเองที่บางทีก็ไม่สนุกกับความยวบยาบ กว่าบีมจะเอาฟูกที่พับเก็บไว้ในตู้ ออกมาปูที่พื้นข้างเตียงทั้ง 2 ฝั่งเสร็จ เอก็ถอดเสื้อผ้าออกหมดแล้ว เขาจับตัวบีมกดลงบนเตียง แรงเคลื่อนของน้ำ ทำให้ร่างเปลือยเปล่าของบีมโยกขึ้นลงราวกับกำลังล่องลอย แต่เขาไม่สนใจมันเลยสักนิด เขามุ่งเป้าไปที่การจู่โจม ถ่ายเทพลังความเครียด ความไม่พอใจ ความไม่ได้อย่างใจ ออกไปอย่างไม่ปรานีปราศรัย ยิ่งแรงเท่าไหร่ ยิ่งเร็วเท่าไหร่ เขาก็จะปลดปล่อยออกไปได้มากเท่านั้น เขาเว้นจังหวะให้ตัวเองหายใจ ลากตัวบีมให้ลงมานอนบนฟูก กระแทกตัวเข้าใส่ รัวแรงไปจนถึงจุดสุดยอด ทั้งที่มันเพิ่งเริ่มได้ไม่นานเลย เอปีนกลับไปนอนหอบหายใจอยู่บนเตียงน้ำ มันก็เหมือนทุกที เวลาเขามาด้วยอารมณ์แบบนี้ บีมไม่เคยตามเขาทัน บีมเอนตัวลงบนเตียงข้างเขา ความแข็งตึงที่บอกถึงความคั่งค้างเด่นชัดอยู่ที่หว่างขา เอรู้ว่าถ้าปล่อยให้มันคั่งอยู่อย่างนั้น บีมจะเจ็บ เห็นแบบนี้ทีไรก็รู้สึกผิด แต่พออยากจัดๆ ก็ลืมทุกที เอกำลังจะขยับเข้าไปใช้มือช่วยบีม อย่างที่เขาเคยทำ แต่บีมกลับบอกเขาว่า บีมทำเองดีกว่า พี่เหนื่อยแล้ว เอชะงักมองบีมแบบอยากถามว่า แน่ใจนะ ก่อนจะเอนตัวลงพิงหมอน นอนดูบีมช่วยตัวเองด้วยการใช้มือรูดของตัวเองแรงๆ ด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก เพราะเขาไม่เคยเห็นมันมาก่อน เสียงครางที่เริ่มดังขึ้น สีหน้าที่บอกอารมณ์ที่พลุ่งพล่านอยู่ข้างใน จนถึงจุดที่ความเสียวซ่านมันสั่นสะเทือนจนน้ำพุ่งออกมา เอกะพริบตาถี่ๆ มองภาพนั้นด้วยความทึ่ง เขานอนกับบีมมาเป็นร้อยครั้ง ทำไมเขาไม่เคยเห็นเลยว่า ตอนที่ถึงจุดสุดยอด อาการของบีม เสียงร้องด้วยความสุขสมของบีม มันเย้ายวนแค่ไหน เอเผลอเอามือลูบของตัวเองที่ยังสงบไม่สนิท ได้ยินบีมถามอยู่ข้างหูว่า พี่ดีขึ้นแล้วใช่มั้ย น่าแปลกที่คำถามนั้นทำให้เขารู้สึกวูบวาบไปทั่วท้อง ทุกทีถ้าเขาเป็นคนช่วย มันจะนานกว่านี้ พอบีมเสร็จเขาก็หายเหนื่อยพอดี ก็เลยออกไปอาบน้ำ แล้วก็เลยไปที่ห้องนอนใหญ่ เดี๋ยวบีมก็ตามไปเอง เขาเลยไม่เคยได้ยินบีมถามแบบนี้ เขาไม่เคยเล่าเรื่องงาน เรื่องวุ่นวายนอกบ้านให้บีมฟัง ทำไมถามเหมือนรู้ ความรู้สึกผิดที่กลับมาอีก โถมทับด้วยความอยากเห็นภาพนั้นอีกครั้ง เขากระซิบตอบว่า พี่อยากดีกว่านี้ เมื่อกี๊มันเร็วไป สายตาคู่นั้น มีแววซนขึ้นมาทันตาเห็น บีมลุกขึ้นนั่ง วางมือบนหน้าอกเขา รีบพูดว่า งั้นพี่ให้บีมทำ พี่ห้ามขยับนะ เขาพยักหน้ารับ ทั้งที่ไม่ได้คิดจะทำตาม ถ้าเขาอยากขยับ บีมจะห้ามอะไรได้ แล้วอีกอย่าง แค่ก้นบีมมาเบียดอยู่ข้างขา ส่วนนั้นมันก็แข็งตัวรอแล้ว มือทั้งสองข้างของบีม ทาบอยู่บนหน้าอกของเอ ทุกครั้งที่บีมขยับขึ้นลง หัวนมที่ถูกเสียดสี ส่งความรู้สึกเสียวซ่านแผ่ลึกมาจากท่อนบนและท่อนล่างพร้อมกัน มันอัดล้นจนเขาอยากจะปล่อยออกไปให้หมดเร็วๆ แต่พอเขาดันสะโพกใส่ บีมก็ร้องว่า อย่า แล้วก็หยุดขยับ แรงกระเพื่อมของเตียงน้ำ ยังคอยดันให้ตัวเอแนบชิดกับบีมเป็นระลอก แต่มันเบาเกินไป ความรู้สึกที่เหมือนถูกแขวนอยู่กลางอากาศ ทำให้เขาต้องยอมพูดออกมาว่า บีมทำต่อนะ พี่ไม่ขยับแล้ว แต่เขาก็ทนอารมณ์ตัวเองไม่ไหว ยกสะโพกใส่บีมไปอีก เพราะยิ่งเขาพยายามไม่ขยับ เขายิ่งรู้สึกถึงความอัดอั้นที่จวนจะระเบิด แต่เขาไม่อยากเสร็จก่อน เอกำมือจิกหมอนไว้แน่น หวังว่ามันจะช่วยเกร็งส่วนนั้นไว้ไม่ให้ปล่อยอะไรออกมาตอนนี้ แต่พอบีมกดตัวลงมาหนักๆ แรงสะท้อนของน้ำยกตัวเขากระแทกสวน แล้วความพยายามของเขาก็หมดความหมาย เอครางออกมาด้วยความเสียวปนกับความผิดหวัง เขารู้สึกได้ถึงแรงกระตุกของตัวเขา ความร้อนของน้ำรัก ความอุ่นนุ่มข้างในของบีม และ การเคลื่อนไหวที่ยังไม่หยุด เอบิดตัวด้วยความตกใจและความเสียวที่พุ่งเข้าจู่โจมเขาอย่างหนักหน่วงตามแรงปั๊มของบีม ความรู้สึกตอนที่เขารัวใส่บีมสุดแรงมันแวบเข้ามาซ้อนกับภาพบีมตอนนี้ มันยิ่งทำให้ตัวเขาแข็งเกร็งจนเริ่มรู้สึกเจ็บ แต่แค่ไม่กี่วินาที มันก็ถูกแทนที่ด้วยความเสียวรุนแรงที่กระแทกใส่เข้าอีก ตอนที่เห็นบีมร้องออกมาดังๆ พร้อมๆ กับที่ตัวบีมกระตุก เขากระแทกตัวสวนด้วยความรู้สึกที่ควบคุมไม่ได้ มันระเบิดออกมาอย่างแรงจนเขาแทบจะหายใจไม่ออก น้ำของทั้งเขาและบีม ฉ่ำนองอยู่บนหน้าท้อง เขาคิดว่ามันจบแล้ว แต่บีมยังนั่งคร่อม สั่นสะท้าน บีมครางออกมาเบาๆ เสียงนั้นคงมาจากความรู้สึกลึกล้ำที่เอกำลังสัมผัสอยู่อย่างแนบแน่น อาการตอดตุบๆ เป็นจังหวะอย่างนุ่มนวล ราวกับมันกำลังเบียดแนบจนรู้สึกถึงจังหวะการเต้นของหัวใจของบีม ความรู้สึกนั้นมันทำให้เขาแทบคลั่ง ถ้าเขารู้ว่าร่างกายบีมมันจะโอบอุ้มเขาไว้ด้วยความอบอุ่นและอ่อนโยนได้ขนาดนี้ เขาจะไม่... เอแทบจะผวาตาม ตอนที่บีมค่อยๆ ยกตัวเองขึ้น แต่เขาไม่มีแรงจะทำอย่างนั้น ได้แต่มองดูน้ำรักที่ยังหยดย้อยมาจากข้างในตัวบีม ความรู้สึกเย็นเยียบเข้ามาแทนที่ความร้อน จู่ๆ เอก็รู้สึกกลัวขึ้นมาเฉยๆ ว่า บีมจะทิ้งเขาให้อยู่ในความเยียบเย็นนี้ แต่บีมไม่ได้ไปไหน บีมขยับลงมาทิ้งตัวนอนคว่ำเกยหมอนอยู่ข้างตัวเขา ของเหลวสีขาวขุ่นยังไหลย้อยออกมาเปียกเลอะอยู่ที่ข้างขาด้านใน แต่เจ้าตัวไม่สนใจจะเช็ด บีมนอนหลับตา หอบหายใจเบาๆ เอมองดูความชื้นแฉะบนตัวเขา สลับกับมองบีม มันช่างเป็นชัยชนะที่แสนเจ็บปวด เขาทำให้บีมถึงจุดสุดยอดได้แบบหมดจด แต่เขากลับรู้สึกโหยหาความอุ่นร้อน คับแน่น ที่ดูดกลืนเขาไปจนหมดเนื้อหมดตัว ความสุขสมของเขากับบีมที่ผสมผสานกลายเป็นกลิ่นคาวหวาน ลอยเข้าจมูกมากวนอารมณ์เขาอีก ยังมีอะไรอีกที่เขาไม่รู้ บังมีอะไรที่บีมทำให้เขาได้อีก บีมดูจะปกติดีแล้ว สายตาจับจ้องอยู่ที่ร่องรอยหยาดเยิ้ม และส่วนนั้นของเอที่ยังสั่นน้อยๆ แววตาดูกังวล แค่แรงกระเพื่อมตอนที่บีมลุกไปหยิบผ้าขนหนู เขาก็รู้สึกเหมือนถูกไฟช็อต ยิ่งพอบีมกดผ้าลงบนหน้าท้อง เขาเสียววูบจนต้องงอตัว ตามด้วยเหยียดเกร็งจนเจ็บ เอพยายามจะปัดมือบีมออก แต่เขากลับทำได้แค่ ยกแขนขึ้นนิดหน่อย แล้วก็ปล่อยให้มันตกกลับลงมา เอรู้สึกว่าเขากำลังถูกสะกดให้ต้องอยู่นิ่งๆ เพื่อซึมซับความรู้สึกที่ลึกที่สุด แนบแน่นที่สุด ที่บีมเพิ่งให้เขา มันไม่ใช่ความผ่อนคลาย แต่มันเหมือนเนื้อตัวอุ่นๆ ที่กอดรัดเขาไว้แน่น เขาจะทิ้งตัวแรงแค่ไหน อ้อมกอดนั้นก็ยังจะกระชับรับร่างเขาไว้ เขาพยายามหายใจให้ช้าลง เขาว่า บีมรู้แล้วว่า เขาขยับตัวไม่ไหว แววตาซุกซนนั่นกลับมาอีกแล้ว บีมเลิกพยายามเช็ดคราบบนตัวเขา เปลี่ยนเป็นก้มลงมาเม้มติ่งหูเอ เขาพยายามหันหนี แต่กลายเป็นว่า มันยิ่งเป็นการเปิดช่องให้บีมไซ้ซอกคอเขาได้เต็มที่ ไฟกำลังช็อตเขารัวๆ ไปทั้งตัว ความอัดอั้นกำลังจะท่วมท้นตัวเขา เขาพยายามรวบรวมกำลัง ส่งเสียงออกมาให้ดังที่สุด แต่มันกลับได้ยินเสียงตัวเอง เต็มไปด้วยความซ่านสยิว พูดกับบีมว่า พอเถอะ พี่ไม่ไหวแล้ว เอรู้สึกว่าบีมหยุดแล้ว ลมหายใจร้อนๆ ถอยห่างออกไป เอรีบพยายามหายใจ แต่มันก็แทบจะหยุดลงอีก เพราะบีมเม้มยอดอกเขาแรง แม้มันจะแค่วูบเดียว แต่ม้นก็หนักจนเขาระเบิดออกมาเป็นครั้งที่ 4 เขารู้สึกถึงความเจ็บหน่วง และแรงบีบเค้นที่ว่างเปล่า เขาได้ยินเสียงตัวเองครางถี่ ความสุขสมที่ฉีดพล่านไปทั่วตัว กำลังหลอมละลายตัวเขาจนแทบไม่เหลืออะไรแล้ว ไม่มีอะไรเหลือ น้ำหมด แรงหมด ถ้าใครอยากฆ่าเขาตอนนี้ เขาก็คงตายไปโดยไม่ได้ต่อสู้อะไรเลย เอลงมานอนหมดสภาพอยู่บนฟูกข้างเตียง บีมคงเห็นอาการกระตุกเบาๆ ของเขา เวลาที่บีมขยับตัวแล้วเตียงน้ำมันยวบยาบตามแรง ก็เลยประคองเขาลงมา ส่วนนั้นของเขายังสั่นระริก ราวกับกำลังหัวเราะใส่เขา บีมเองก็กำลังหัวเราะหรือเปล่า ที่ตอนนี้เขาควบคุมอะไรไม่ได้เลย กลิ่นคาวหวานยังก่อกวนประสาทเขาอยู่ แต่กลิ่นที่ให้ความรู้สึกสงบอบอุ่นที่แทรกเข้ามา ทำให้เขารู้สึกสบายขึ้น เขาอยากหลับ แต่ก็ไม่อยากอยู่ในสภาพที่ทั้งชื้นทั้งเหนอะแบบนี้ เอพูดกับบีมที่นั่งมองอยู่บนพื้นข้างฟูกว่า พี่อยากอาบน้ำ บีมมองเขาอย่างชั่งใจ ก่อนตอบว่า บีมว่า พี่นอนเลยดีกว่า แล้วลุกไปเอาฟูกที่อีกฝั่งของเตียง มาปูข้างกัน ค่อยๆ วางผ้านวมนุ่มๆ ลงบนตัวเขา กลิ่นคาวหวานถูกซ่อนอยู่ใต้ผ้าห่มแล้ว เขาสูดหายใจยาวขึ้น เพื่อรับกลิ่นอุ่นอ่อนจากตัวบีม มันทำให้เอรู้สึกเบาสบายขึ้นทีละน้อย เขาได้ยินเสียงกระซิบแผ่วเบาว่า พี่อย่าเป็นอะไรนะ บีมขอโทษ แล้วบีมก็ไถ่โทษด้วยการจูงมือเขาไปเต้นรำท่ามกลางสายน้ำที่มีกลีบดอกไม้หอมโอบล้อมรอบตัว เอซุกตัวเข้าหาความอบอุ่นตรงหน้าอย่างเกียจคร้าน ตัวก็อุ่น กลิ่นก็หวาน เขาลืมตาช้าๆ นี่มันห้องนอนเล็ก เขานอนอยู่บนฟูกบนพื้น เอจำได้ว่า ตอนเขาหลับ บีมห่มผ้าให้ แต่ตอนนี้ เขาพบว่า ตัวเองกำลังนอนซุกอกบีมอยู่ เขารีบขยับตัวออกมาสำรวจสภาพตัวเอง เนื้อตัวยังเปลือยเปล่า ร่องรอยยังอยู่ครบ เอสะบัดผ้าห่มออก รีบลุกไปเข้าห้องน้ำ เขาหลับทั้งที่ตัวเปื้อนขนาดนี้ได้ยังไง แล้วยังนอนซุกอกเด็กอยู่บนพื้น เอรีบเปิดก็อก เอาน้ำเย็นล้างหน้า แต่พอเงยขึ้นมา ก็เห็นกระจกสะท้อนเงาตัวเขาที่มีรอจ้ำแดงๆ อยู่บนหน้าอก แถวซอกคอก็มี เอสะดุ้งสุดตัว เมื่อได้ยินเสียงบีมตะโกนอยู่หน้าห้องน้ำว่า พี่ บีมปวดฉี่ เขาตะโกนตอบแทบจะทันทีว่า ไปฉี่ที่อื่น พลางนึกในใจว่า เด็กแสบ แค่ที่ฝากไว้นี่ ยังไม่พอหรือไง บีมได้ยินเสียงในใจเขาหรือเปล่า ถึงได้ยังยืนตะโกนว่า บีมปวดขี้ ไปขี้ที่อื่น!!! เอตะโกนไล่สุดเสียง มือกำขอบอ่างล้างหน้าไว้แน่น เพื่อสะกดความรู้สึกหวามๆ ที่ทำท่าจะแข็งตัว แค่เพราะได้ยินเสียง ไม่ได้นะ นั่นมันแค่โอเมกา แต่ดูมันเถอะ บีมระเบิดเสียงหัวเราะออกมา พูดด้วยเสียงล้อเลียนว่า บีมไปก็ได้ ตามด้วยเสียงประตูห้องเปิด แล้วก็ปิดดังๆ เอยกมือขึ้นกุมหน้าผาก พึมพำออกมาว่า ฉิบหายแล้วกู บีมไม่อยู่ในห้องแล้วจริงๆ เอถอนหายใจอย่างโล่งอก ขอมีเวลาจัดระเบียบร่างกายตัวเองหน่อยก็ยังดี ได้หายใจแบบไม่ติดขัด เอขยับคอเสื้อเชิ๊ตให้ขึ้นมาปิดรอยช้ำที่คอ พลางคิดว่า ทำไมแดงขนาดนี้ เมื่อคืนไม่เห็นเจ็บเลย รู้สึกแต่... เอรีบยกมือขึ้นปัดไล่ความคิดออกไปจากหัว รูดเนคไทขึ้นชิดคอเสื้อ จะเสียศูนย์ยังไง เขาก็คืออัลฟาที่มีภาระหน้าที่ต้องออกไปทำ นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน ที่เขาวางแผนงานในหัวได้ตั้งแต่ยังไม่ออกจากบ้าน เขาจะไปล็อบบี้ให้ลูกค้ายอมเซ็นสัญญาใหม่ ยืดวันกำหนดส่งงาน และยกเลิกค่าปรับกรณีส่งงานล่าช้า น่าจะต้องเพิ่ม AI มาอีกตัว เอามาช่วยให้ทีมรันงานทั้ง 2 โปรเจคท์ที่ดันมาซ้อนกัน เพราะความผิดพลาดของลูกค้า วัตถุดิบจากแหล่งใหม่ที่ลูกค้ายังลังเล ถ้ามีใบรับรองคุณภาพ ก็น่าจะช่วยได้ คงต้องไปหาทางเร่งขั้นตอน เอเดินมาจนถึงโต๊ะกินข้าวแล้ว เขาวางของไว้ที่เก้าอี้ข้างตัว กำลังคิดต่อว่า หรือจะไปเอาจากเจ้าอื่น สายตาเอก็ปะทะเข้ากับ นมแก้วใหญ่ ไข้ 4 ฟอง กล้วย 2 ใบ และ บีมที่กำลังมองเขาขณะที่นิ้วก็ไล้ผิวกล้วยไปมาอย่างแผ่วเบา เอเกือบจะเผลอร้อง ซี้ด ออกมา เขาดีดตัวจากเก้าอี้ สั่งเสียงเข้มว่า พี่จะไปกินที่ทำงาน เอาใส่กล่องไปให้ที่รถ แล้วคว้าของเดินมาดเข้มออกมาทิ้งตัวหอบหายใจอยู่ในรถ เด็กแสบ ถ้าไม่ติดงาน จะล่อให้ร้องไม่ออกเลย บีมเดินยิ้มหวานมาพร้อมกล่องพลาสติกกล่องใหญ่ และแก้วเก็บความเย็น เขาน่าจะสั่งให้บีมเอาวางไว้ที่เบาะหลัง ไม่น่าลดกระจกลงเพื่อรับของเองเลย ขนาดมีช่องแค่พอให้ส่งของเข้ามาได้ บีมก็ยังแกล้งเป่าลมโดนขมับเขาจนขนลุกเกรียวไปทั้งตัว เอรีบเหยียบคันเร่ง พุ่งรถออกจากบ้านทั้งที่หน้าต่างรถยังปิดไม่สนิท เป็นบ้าอะไรก็ไม่รู้ ทำแบบนั้น นึกว่าเขาชอบหรือไง เอตรงไปสั่งงานตามแผนที่เขาวางไว้แล้ว ค่อยกลับเข้ามากินมื้อเช้าในห้องทำงาน เขากดล็อกประตูห้อง เพื่อจะให้แน่ใจว่า จะไม่มีใครเข้ามาเห็น ตอนเขาเผชิญหน้ากับ กล้วย นม ไข่ เขาโกรธที่ถูกล้อเลียน แต่มันก็แฝงด้วยความตื่นเต้น ตอนที่เขาค่อยๆ เปิดฝากล่อง เขากะพริบตาถี่ๆ ในกล่องมีแค่แซนด์วิช 4 ชิ้น กับผลไม้อีกนิดหน่อย ที่ใต้ฝากล่อง มีกระดาษโน๊ตติดอยู่ ในนั้นมีข้อความว่า บีมรักพี่เอนะครับ เอวางกระดาษแผ่นเล็กนั้นลง เริ่มลงมือกินแซนด์วิช บีมบอกรักเขาบ่อย แต่เขาไม่เคยสนใจ โอเมกาก็ต้องทำแบบนี้เพื่อความอยู่รอดทั้งนั้น มันไม่เคยมีความหมาย แต่วันนี้ ข้อความเดิมนั้น สะกดให้เขาต้องอ่านมันซ้ำแล้วซ้ำอีก แซนด์วิช 4 ชิ้น สำหรับ 4 ครั้งของเมื่อคืนนี้หรือ กล้าทำให้เขาหมดสภาพ แล้วยังมาตอกย้ำกันอีก เอ๋หยิบกล้วยที่ปอกแล้วมากินเป็นอย่างสุดท้าย แล้วยังปล่อยให้เขานอนบนฟูก นึกว่าอกตัวเองมันอุ่นพอหรือไง เอดื่มนมจนหมดแก้ว ดึงกระดาษโน๊ตออกจากฝากล่องเอาไปใส่ลิ้นชักโต๊ะทำงาน เก็บกล่องไปวางรวมกับกระเป๋าสะพาย แล้วออกเดินไปห้องประชุมอย่างกระฉับกระเฉง ยิ้มทักทายทุกคน จนลูกน้องคนสนิทถามว่า บอสได้ยาดีอะไรมา สดใสเป็นคนละคนกับเมื่อวานเลย
| Create Date : 18 มกราคม 2569 |
|
0 comments |
| Last Update : 18 มกราคม 2569 22:02:44 น. |
| Counter : 114 Pageviews. |
|
 |
|
