Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2552
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
20 สิงหาคม 2552
 
All Blogs
 
ปลื้มแบบหวั่น ๆ หัวใจสั่น ๆ สำหรับการรอคอยที่ใกล้สิ้นสุด

วันนี้นึกครึ้มอกครึ้มใจระหว่างเสริ์ชหาหนังสือนิยายลดราคา คิดบ้าอะไรไม่รู้พิมพ์คำว่า "บัลลังก์เสน่หา" ลงไป อยากดูว่าผลจากการค้นหาของเฮียกูนะจะมีลิงค์ไปไหนบ้าง

ซึ่งมันก็ออกมามีที่เด็กดี กระทู้ต่าง ๆ บ้านบล็อกแก็ง แต่มีสะดุดตาอยู่สองที่

มีเว็บนึงมีคนเขาถามว่ามีหนังสืออะไรใช้ภาษาสวย ๆ บ้างเขาอยากจำไปพูดคุยกับแฟน แล้วก็มีคนบอกรายชื่อสารพัดหนังสือแนะนำให้เขา แต่มีคนนึงเขาบอกว่า "บัลลังก์เสน่หา" ตอนแรกก็งง ๆ อยู่ แต่พอเห็นลิงค์ที่เขาทำ แถมมันมีชื่อว่าเป็นนิยายของเรา ก็เลยกดเข้ามา กรี๊ดดดดดนิยายเราจริง ๆ ด้วย เขิน ดีใจ ปลาบปลื้ม

แล้วก็ไปต่อ เป็นเว็บของหนึ่งในสนพ.ที่ติดต่อนิยายเราเข้ามา เขากำลังคุยกันว่านิยายเรื่องไหนที่อ่านแล้วติดอยู่ในใจประมาณนี้ล่ะ มีคนหนึ่งเราอ่านชื่อก็รู้ว่าเป็นนักเขียน และเราก็กำลังทำรายชื่อนิยายของคุณเขาที่เราอยากซื้อมาอ่านดู เพราะว่าเป็นนักเขียนมีฝีมือ ผลงานพิมพ์ซ้ำตั้งสามรอบมั้งในตอนนี้ เราเคยหยิบหนังสือคุณเขาที่ร้านแล้วหนนึงเมื่อกว่าหนึ่งปีก่อน แต่ก็ได้แต่จดจ้องแล้ววาง ไม่ได้ซื้อ รู้สึกว่าตอนนั้นไปถอยหนังสือเรียนภาษาจีนมาแทน ซึ่ง ณ บัดนี้ก็ยังไม่ไปถึงไหน ชาตินี้จะพูดกับที่รักรู้เรื่องหรือเปล่าก็ไม่รู้ คงได้แต่บอก หว่อ อ้าย หนี่คำนี้ไปจนตาย

เข้าเรื่อง ๆ เอ๊ะยังไงอินี่ เรื่องผู้ชายล่ะไม่ได้ แถไปเชียว

คุณเข้าก็บอกว่ากำลังอ่านนิยายเราอยู่ เขาชอบ มันก็เลยเกิดอาการกรี๊ดดดดด
รอบสอง นักแต่งนิยายอ่านนิยายเราด้วย ซึ้ง ดีใจ อีกรอบ

จะพยายามต่อไป มันต้องมีสักวันที่ได้ออกเป็นเล่มให้เราได้ลูบคลำ

มันต้องได้พิมพ์มากกว่าหนึ่งครั้ง (อิอิ ฝันไกลจริงตรู)

เงินทองมันต้องไหลมาเทมา

เพื่อจะได้เอาไปตามล่าผู้ชาย ชื่อวังตงเฉิงที่ไต้หวัน (ดูความคิดมัน)

ฝันหวานไปหรือเปล่าเรา

สาูธุขอให้ฝันเป็นจริง

ฝากนิยายรักแนวจีนย้อนยุครบพุ่งกันบนหลังม้า เรื่องบัลลังก์เสน่หาด้วยนะคะ นิยายที่พยายามใช้ภาษาสวย ๆ ไม่เน้นเรทเซ็กส์สวนกระแสสังคม ว่ายทวนน้ำจนเหนื่อยแทบขาดใจ เมื่อไหร่นิยายฉันจะเป็นที่รู้จักสักทีหนอ

แค่ชื่อคุณอาจคิดว่ามันเรท (หลายคนเขาเคยคิดแล้ว แล้วก็ไม่อ่านนิยายเราต่อเพราะว่าไม่เซ็กส์พอ) แต่มันไม่ใช่ค่ะ รักต่างชนชั้น การต่อสู้ฟันฝ่าสร้างครอบครัวของคนสองคนท่ามกลางไฟสงคราม ความรักต่อชาติบ้านเมืองคือสิ่งที่อิมาอิต้องการนำเสนอ




อังศุธรฉานส่องฟ้าทั่วหล้า
สิตางศ์เต็มดวงแจ่มจ้าดาวเคียง
สองร่วมนัมพรแต่มิอาจร่วมเรียง
กาลต่างเพียงเวียนอยู่ได้เดียวดาย


นานกว่าสองเดือนแล้วค่ะ ทีสนพ.ติดต่อมา ก็ไม่รู้จะหมู่หรือจ่า เขาจะเอาหรือมาหลอกให้เราดีใจเล่น


รอค่ะ ได้แต่รอ นิยายก็ยังค้างอยู่ ครึ่งหลังมันหนักน่าดู พยาย๊ามพยายาม แต่ก็ยังไม่ไปถึงไหนเลย คนอ่านเขาจะรอเราได้ไหมนี่

อีโมงาม ๆ ยังไม่มีปัญหาไปหาเองค่ะ เอาบ้านน้องข้าวมา




อาเฮียฟ๋านจิ้ง (ฝานจิ้ง)



แม่หนูหยางเสีย

ตัวอย่างฉากอารมณ์ของเฮียค่ะ (จะมองข้ามก็ได้นะคะ เพียงแต่อยากนำเสนอ)


พรุ่งนี้ได้มาถึงแล้ว...

เสียงกีบม้ากระทบพื้นดังกึกก้องไปทั่วเมือง ดวงหทัยของฟ๋านจิ้งที่ทรงกำลังควบม้าเต็มเหยียดห้อทะยานไปทุกตรอกทุกมุม เท่าที่จะมีทางให้ดั้นด้นไปถึงกลัดกลุ้มด้วยร้อนพระทัยดั่งโดนไฟสุม

เมืองแล้ว...เมืองเล่ารอบด่านเจิ้งถง

หมู่บ้านแล้ว...หมู่บ้านเล่าที่ทรงควบนำกองทหารม้า ให้ฝ่าทะยานมุ่งตรงไป หวังเพียงให้ถึงปลายทาง...ปลายทางอันจะหลุดพ้นจากไฟเพลิงที่คุกรุ่นปะทุไหม้ อยู่ในทุกอณูของความรู้สึกห่วงหา ซึ่งอัดแน่นโถมกระหน่ำใส่ไม่หยุดยั้งของทุกเสี้ยววินาทีที่เทพแห่งกาลเวลาเยื้องกายผ่านผัน

ความเยียบเย็นเหน็บหนาวของพายุลมแห่งเหมันต์ที่ทารุณ ซัดสาดบาดกระทบต้องพระวรกาย ไม่อาจเทียมได้แม้หนึ่งเสี้ยวสายลมของกาลเวลาที่ค่อยเคลื่อนตัวผ่านทีละน้อย...ทีละน้อย อย่างละมุนละไมแช่มช้า แต่ทว่าบาดลึกลงในหฤทัย

ตะวันกำลังจะลับพ้น รัตติกาลแห่งความปวดร้าวมืดมิด ย่างเข้าครอบครองยึดแผ่นฟ้าเบื้องบน ราวกำลังคลี่ยิ้มเยาะใส่หัวใจที่คำรามร้องหาเจ้ายอดชีวันมิได้หยุด

เวลาเลื่อนไหล...หัวใจข้าก็จะไกลห่างออกไปทีละน้อยเช่นกัน

ฟ้าไยไม่ปราณีข้า...

สายไปแล้วกระนั้นหรือ...

ช่วงเวลาแห่งความสุขจะมิอาจหวนย้อนคืน หลงเหลือไว้เพียงความทรงจำที่ขื่นขมอย่างนั้นหรือ...

ป่านนี้เจ้าดวงใจข้าจะอยู่ ณ แห่งหนใด จะเหน็บหนาว...โดดเดี่ยวอ้างว้างสักเพียงไหนกัน

“กระหม่อมทูลลา...” ถ้อยคำของนางยังติดโสต หากฉุกพระทัยสักนิด ถึงแววตาเศร้าระริกไหว ขัดกับเหมยกลีบน้อยผลิแย้มได้อ่อนหวานที่สุดเท่าที่ทรงเคยได้เห็นจากนาง จะไม่ทรงก้าวออกจากกระโจมแม้เพียงก้าวเดียว!

แค่ทรงคิดดำริว่า แต่นี้ไปกระโจมที่ประทับจะไม่มีเงาร่างอันแสนคุ้นเคย ให้ได้ทรงพบเห็นอีกแล้ว ก็เหมือนดั่งโดนคมศัสตราวุธนับร้อยนับพัน ทิ่มแทงใส่พระทัยให้ดับสูญสิ้นลงโดยพลัน!

รอยยิ้มพิสุทธิ์หวานละไมลึกล้ำที่นางมอบให้ยังจำได้ติดเนตร ฝังลึกลงกึ่งกลางหทัย ไม่มีวัน...ไม่มีวันที่พระองค์จะปล่อยให้มันเป็นรอยยิ้มสุดท้ายจากนาง ริมปากอิ่มเรื่อ ดวงตาที่มีแต่ความจริงใจซื่อตรงคู่นั้น แล้วยังร่างอ่อนนุ่มซึ่งเคยแนบชิดอิงอุ่นในอ้อมพาหานั่นอีก ต่อให้ต้องตามหานางไปจนสุดหล้า ต่อให้ต้องเสียเวลาไปมากเท่าไหร่ ก็จะทรงตามนางให้พบ!

วันพรุ่ง...อาทิตย์แห่งโลกหล้าก็จะเวียนคืนมาใหม่ แล้วอาทิตย์แห่งใจข้านี้เล่า ยังจะฉายแสงมอบความอบอุ่นให้เห็นได้อีกหรือไม่

ฟ๋านจิ้งทรงเงยดวงพักตร์คมคายดุจเทพสวรรค์ปั้นแต่งขึ้นสู้ผืนนภาอันดำมืด สายพระเนตรคมแข็งกร้าวมุ่งมั่นแรงกล้า “ในเมื่อพวกท่านลิขิตให้ข้าได้พบและมีนางในชีวิตแล้ว อย่าหวังแม้เพียงนิด ว่าจะพรากนางไปจากข้าได้ ข้าจะไม่อ่อนแอเป็นดังเช่นกาลก่อน กายนี้...หัวใจข้านี้จะขอยึดนางไว้สุดกำลัง กายข้าอยู่หนใด หัวใจข้าก็ย่อมต้องอยู่ที่นั่น กายและใจดวงนี้จะไม่ยอมพรากจากกันอีกเป็นอันขาด!” สุรเสียงห้าวคำรามก้องกังวานท้าทายยังเทพสวรรค์เบื้องบน

หยางเสีย อาทิตย์ดวงน้อยแห่งข้า เจ้าไปหลบลี้รอนแรมอยู่ ณ ที่ใดกัน...

ดวงใจข้า...เจ้าอยู่ ณ ที่ใด...




มาถึงซีนอารมณ์ของหนูเสียเมื่อตอนเป็นเด็ก

เสียงคมมีดกรีดเฉือนบาดผิวเนื้อ ระคนเคล้าเสียงกรีดร้องโหยหวนดังระงมทั่วทั้งหมู่บ้านเหมยหลิน ไฟเพลิงสีแดงฉานลุกท่วมทั่วหลังคาของบ้านหลายหลัง ท่ามกลางปุยหิมะสีขาวที่เริ่มร่วงตกโปรยปราย

"อาเสียวิ่งลูก...วิ่ง!" หลินเหนียงคว้าแขนลูกสาวคนเดียวให้วิ่งตาม เด็กหญิงร่างเล็กแทบจะตัวปลิวขาไม่ติดพื้นไปกับแรงฉุด หูได้ยินเสียงร้องร่ำไห้กระจองอแงดังไม่ขาดจากเบื้องหลัง

หางตาหลินเหนียงเห็นคนกลุ่มหนึ่งวิ่งไล่กวดมาจากด้านหลัง นอกจากนางและลูกสาวยัง มีอีกหลายครอบครัวที่วิ่งหนีตายออกจากหมู่บ้านซึ่งกำลังลุกท่วมด้วยเปลวเพลิง ทุกชีวิตวิ่งหนีตายจากคมดาบที่หมายเข่นฆ่าเอาชีวิต

เด็กน้อยจะหันหน้ากลับไปดู "อย่าหันไป...วิ่ง!" เสียงแม่สั่งเร่งเร้า

ทั้งสองวิ่งจวบจนใกล้ถึงตีนเขาปากทางเข้าหมู่บ้าน เสียงฝีเท้าและเสียงร้องโหยหวนจากด้านหลังยังดังไม่หยุด ลมหิมะเริ่มพัดโหม หิมะกองหนายากต่อการก้าวย่าง ฉุดรั้งให้สองขาน้อย ๆ ล้มพับลง เมื่อคิดว่าอาจจะไม่รอดแน่ หลินเหนียงจูบที่หน้าผากของลูกสาว ตัดสินใจเด็ดขาดที่จะทำทุกทางช่วยให้ลูกสาวตัวเองรอดชีวิต นางถอดเสื้อนอกห่อตัวเด็กหญิง สังเกตเห็นพุ่มไม้หนามมีหิมะเกาะตัวบนกิ่งก้านหนาแน่น จึงรีบอุ้มบุตรสาววิ่งเข้าไป เหมือนสวรรค์เป็นใจช่วยเหลือลูกน้อยของนาง ใต้พุ่มไม้ปรากฏโพรงเล็ก ๆ ขนาดพอดีตัวของอาเสีย

"ซ่อนตัวไว้ อย่าได้ออกมา ไม่ว่าจะได้ยินเสียงอะไรอย่าออกมาเป็นอันขาด" หลินเหนียงสั่งกำชับ จูบลงบนแก้มน้อย ๆ ที่แดงเพราะความหนาวเหน็บ

"ข้าจะไปกับแม่ จะไปกับแม่" เด็กน้อยร้อง

"อย่าดื้อ...เดี๋ยวแม่มารับ แม่จะไปตามน้าของเจ้า" นางโกหกไปอย่างนั้น เพราะจนด้วยเหตุผล ตอนนี้จะไปตามไปช่วยเหลือใครได้ ชีวิตตัวเองก็ยังจะรักษาไม่รอด

"อย่าออกมา หลบเข้าไปใต้โพรงนี่ เชื่อแม่นะเสียเอ๋อร์...ลูกต้องเชื่อฟังแม่ แม่จะกลับมารับหนู ถ้าหนูรักแม่หนูต้องซ่อนตัวให้ดี เมื่อหนูซ่อนตัวดี ๆ แม่จะกลับมา อย่าร้อง...อย่างส่งเสียงดังให้ใครรู้" หลินเหนียงพูดจบก็วิ่งจากไปไม่มีโอกาสแม้จะได้หันกลับมามองหน้าลูกน้อยอีกเป็นครั้งสุดท้าย

อาเสียนั่งขดตัวซุกอยู่ในโพรง แม่จากไปแล้ว สักพักแว่วยินเสียงคนร้องไม่ห่างออกไปนัก เด็กหญิงตัวสั่นด้วยความหนาวเหน็บและความหวาดกลัว เพราะนั่นเป็นเสียงผู้ชาย...ผู้ชายหลายคน

เดี๋ยวแม่ก็มา...เดี๋ยวแม่ก็มา เด็กน้อยพร่ำปลอบตัวเอง

แม่จะมารับข้า...แม่จะต้องมารับข้า พลันหูได้ยินเสียงร้องคล้ายแม่ดังฝ่าเข้ามาในโสตประสาท อาเสียมุดออกจากโพรงไม้ ค่อยโผล่หัวขึ้นมาดู
ที่ห่างไกลออกไป มีผู้ชายคร่อมอยู่บนตัวของแม่!

"แม่..." เสียงเรียกติดอยู่ที่ริมปาก เด็กหญิงตัวแข็งทื่อ...แม่สั่งห้ามไม่ให้ร้อง
แม่ซึ่งไร้เสื้อผ้าอาภรณ์ปกปิดร่างกาย นอนอยู่บนพื้นหิมะขาวโพลนที่หนาวเย็นเสียดแทรกไปถึงกระดูก ผู้ชายตัวใหญ่สองคนกำลังกดคร่อมร่างของแม่ไว้ เสียงแม่กรีดร้องและดิ้นทุรนทุราย ประกายวาววับของมีดในมือชายคนหนึ่งต้องกระทบแสงตะวันที่กำลังจะตกดิน สายลมพัดกรูหมุนวน กลีบดอกเหมยที่ร่วงหล่นเกลื่อนกลาดปลิวล่องตามสายลมแรง ผู้ชายคนที่ถือมีดเงื้ออาวุธเล่มนั้นขึ้นสูง

อาเสียรีบหดตัวลงมุดเข้าไปในโพรงดังเดิม ก่อนจะได้ยินเสียงร้องสุดท้าย...
ความมืดมิดของราตรีกำลังเข้ามาเยือน เด็กน้อยนั่งปิดปากตัวเอง ซุกงอตัวร้องไห้เบา ๆ

ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่แม่...ไม่ใช่แม่ เดี๋ยวแม่ก็มา แม่สัญญาแล้ว เดี๋ยวแม่จะกลับมารับข้า...เดี๋ยวแม่ก็มา...เดี๋ยวแม่ก็มา...

จวบจนรุ่งเช้า...เด็กหญิงร้องไห้จนเผลอหลับไปทั้งคราบน้ำตาเต็มหน้า หิมะกองโตปิดกลบปากโพรง กิ่งก้านที่หนาแน่นและเสื้อนอกที่แม่ถอดใส่ให้ ช่วยบรรเทาความเหน็บหนาวมาได้ตลอดทั้งคืน

สองมือน้อยคุ้ยปุยหิมะที่ขวางกั่นปากโพรงออก ค่อย ๆ ยื่นหัวขึ้นเหนือพุ่มไม้ บนพื้นหิมะไกลออกไป

...ไร้ซึ่งผู้คน เด็กหญิงอาเสียคลานขึ้นมาจากที่ลาดข้างตีนเขา ค่อยคลานไปข้างหน้า ที่ละน้อยบนพื้นเย็นเยียบ มองไปทางไหน ก็มีแต่ความว่างเปล่า พื้นดินถูกทับถมด้วยหิมะขาวสุดลูกหูลูกตา ต้นเหมยสลัดดอกลอยว่อนสองข้างทาง

บนพื้นหิมะไม่มีใคร...ไม่มีใคร แล้วแม่อยู่ไหน

อาเสียใช้มือคุ้ยเขี่ยพื้นตรงจุดที่เห็นแม่นอนอยู่ เมื่อวานแม่น่าจะนอนอยู่ตรงนี้...สองมือยังคุ้ยค้นต่อไป ใต้ผืนหิมะขาวบริสุทธิ์ รอยเลือดซึมแผ่ขยายเป็นวงกว้าง...

"แม่จ๋า...แม่ แม่...แม่จ๋า แม่อยู่ไหน" เด็กหญิงลุกขึ้นเดิน เดินย้อนกลับไปยังหมู่บ้านที่วิ่งจากมา ข้างหน้ามีคนนอนอยู่...

อาเสียหวีดร้องสุดเสียงเมื่อเดินไปใกล้ มันเป็นศพของผู้ชายคนหนึ่ง ห่างออกไปมีเด็กผู้ชายตัวเล็ก ๆ นอนอนอยู่ เลือดสีแดงฉานซึมเต็มพื้นหิมะ

"เห็นแม่หนูมั้ย มีใครเห็นแม่หนูบ้าง" เด็กหญิงเฝ้าถามตัวเองอยู่อย่างนั้น ท่ามกลางแสงอาทิตย์สาดส่องพื้นพิภพยามรุ่งอรุณ...



พยายามอย่างที่สุดจะไปให้ถึงฝั่งฝัน ไม่อยากลอยเรืออยู่กลางน้ำว่าเป็นนักอยากเขียนที่เขียนนิยายไม่จบ สู้ค่ะ


Create Date : 20 สิงหาคม 2552
Last Update : 10 สิงหาคม 2553 11:28:39 น. 34 comments
Counter : 721 Pageviews.

 
เข้ามาเป็นกำลังใจให้คุณอิมาอิจ้า "ต้องมีซักวัน ต้องมีซักวัน"


โดย: ส้มแช่อิ่ม วันที่: 20 สิงหาคม 2552 เวลา:18:12:33 น.  

 
เป็นกำลังใจให้นะคะ ชอบกลอน อังศุธร ที่คนอิมาอิซังแต่งค่ะ เพราะดี ตัวเองไม่มีฝีมือทางด้านนี้เลย แหะๆ ^^


โดย: พินทุมดี (ไม่ได้ล็อคอินจ้า) IP: 110.49.94.129 วันที่: 20 สิงหาคม 2552 เวลา:23:39:58 น.  

 


โดย: นู๋หญิงจ๋า วันที่: 21 สิงหาคม 2552 เวลา:5:15:29 น.  

 
สวัสดีคะ
ขอบคุณนะคะที่แวะไปเยี่ยมชมที่บลอค
ความสามารถของ คุรอิมาอิซังเปี่ยมล้นอย่างนี้ ขอให้สมหวังดังปราถนานะคะ เป็นกำลังใจให้คะ
ดิฉันขออนุญาติแอดเพื่อน ไว้โอกาสหน้าจะขอแวะมาอ่านบัลลังค์เสน่หานะคะ
ขอบคุณมากคะ
รูปสวย น่ารัก glitter emoticon //www.yenta4.com


โดย: pinklilac วันที่: 21 สิงหาคม 2552 เวลา:8:26:51 น.  

 
มีเพื่อเป้นนักปั้น ก็มีแล้ว ตอนนี้มีเพื่อนเป้นนักเขียน อิอิ ดีไม่เบา


โดย: เอื้องผึ้งจันทร์ผา วันที่: 21 สิงหาคม 2552 เวลา:8:45:17 น.  

 
เข้ามาให้กำลังใจค่ะ ความฝันอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมแล้ว


โดย: กล้ายางสีขาว วันที่: 21 สิงหาคม 2552 เวลา:11:05:12 น.  

 
หวัดดีค่ะ ^__^

- ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมบ้านนะคะ
- สู้ต่อไปนะคะ สำหรับงานเขียน

กิ๊กค่ะ


โดย: ชีวิตชีวา วันที่: 21 สิงหาคม 2552 เวลา:16:06:52 น.  

 
^
^
เข้ามาก็เจอเฮียฟ๋านโหมดเศร้าเลย

เล่าให้พี่บุ๋มฟังว่า คุณพี่อยากเป็นกีตาร์ เท่านั้นล่ะ พี่บุ๋มหัวเราะงอหายเลยค่ะ (ดีนะฤทธิ์ยาชายังไม่หมด ไม่งั้นคงเจ็บแย่เลย)

ไปดูแบบเต็มๆที่นี่ดีกว่านะ
https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=larien&month=21-08-2009&group=6&gblog=10


โดย: ข้าวสวยหุงไม่สุก วันที่: 21 สิงหาคม 2552 เวลา:21:02:41 น.  

 
สรุปว่าทุกอย่างที่คุณพี่ทำไปก็เพื่อผช.ที่ชื่อ วังตงเฉิง เอ๊ย!... ม่ายช่ายๆ เพื่อความฝันของคุณพี่
ยังไงก็เชียร์นะคะ มีนักเขียนนิยายอ่านนิยายของคุณพี่กะรัตด้วย เป็นปลื้มแทน แต่นิยายพี่ก็ภาษาสวยจริงๆแหละ รอวันให้ได้รวมเล่มนะคะ เขียนให้จบสู้ๆ

ปล.แล้วคุณเหอของมินนี่ได้ฤกษ์ออกโรงหรือยังเนี่ย?


โดย: minnie_RR IP: 110.49.157.182 วันที่: 21 สิงหาคม 2552 เวลา:22:58:01 น.  

 
ถึงน้องมินนี่

ยังไม่ได้ออกโรงเลยค่ะ ตอนนี้เน้นที่ฝ่ายเฮียหรูค่ะ


นิยายไม่หวานแล้ว คนอ่านชักจะเบื่อ ร่ำร้องหาฉากหวาน ๆ พี่จัดให้ ฟันคอกันขาดเลือดพุ่งเลย

ขอบคุณทุกคนที่แวะมาค่ะ อิมาอิกลับไปทักทายครบทุกคนแล้วนะคะ


โดย: อิมาอิซัง วันที่: 22 สิงหาคม 2552 เวลา:8:25:03 น.  

 
มาคอนเฟิร์มว่านิยายคุณพี่ใช้ภาษาได้สละสลวยจริงๆ สักวันฝันต้องเป็นจริงแน่ๆค่ะ (ถึงวันนั้นอย่าลืมส่งมาให้เค้าอ่านซักเล่มนะ 555) เอ๊ะ..สรุปที่ทำมาทั้งหมดนี่เพื่ออิตงหรอกเรอะ 55 ล้อเล่นนะคะ


โดย: xinru (Twin dolphin ) วันที่: 22 สิงหาคม 2552 เวลา:18:41:15 น.  

 
มาบอกว่า
ผมร้องไห้เมื่อรับพลังจากการดูภาพในหลวง
เพิ่มภาพหาดูยากในหลวง 291ภาพ
คลิกที่ภาพได้เลยครับ



โจจัง


โดย: พลังชีวิต วันที่: 22 สิงหาคม 2552 เวลา:21:54:55 น.  

 
บ้านใหญ่เค้าพรีออเดอร์โฟโต้บุ๊คกันแล้วนะคะ (หมดเขตไปแล้วด้วย)

มีคนส่งข่าวหาคุณพี่แล้วใช่มั้ยคะ (ถ้าคุณพี่ไม่รู้เรื่อง เค้าจะรู้สึกผิดมากเลยนะเนี่ย)


โดย: ข้าวสวยหุงไม่สุก วันที่: 23 สิงหาคม 2552 เวลา:0:31:57 น.  

 
ไม่เคยอ่านนิยายแนวจีนๆเลยค่ะ แต่ลองอ่านคร่าวๆของคุณอิมาอิซังแล้ว สำนวนดี บรรยายได้เห็นภาพเลยค่ะ
สู้ต่อไปน่ะค่ะ เป็นกำลังใจให้


โดย: กล้ายางสีขาว วันที่: 23 สิงหาคม 2552 เวลา:14:36:31 น.  

 
มาเป็นกำลังใจให้คุณอิมาอิซังค่ะ..

สู้ ๆ จ๊ะ - - ซักวันต้องเป็นของเรา


โดย: SongPee วันที่: 23 สิงหาคม 2552 เวลา:19:49:13 น.  

 
แวะมาเยี่ยมบ้านประจำวันที่ 24 สิงหา
วันเกิดที่รักของใครหลายๆคน อิอิ
วันนี้คุณพี่เตรียมนัดตงไปไหนหรือเปล่าเนี่ย? อิอิ ^^


โดย: minnie_RR IP: 125.26.91.120 วันที่: 24 สิงหาคม 2552 เวลา:11:49:23 น.  

 
พี่จะนัดอิตงไปไหนได้ คิวทองมีแต่คนรุมซะขนาดนั้น

พี่มันก็แค่นางเล็ก ๆ ปลายแถว พ่อคุณคงไม่ชายตาแลให้เสียสายตา

วันเกิดพ่อยอดดวงใจ นางน้อยคนนี้ก็คงนั่งเศร้าอยู่คนเดียว

(ตอนนี้กำลังอินจัดกับพล็อตนิยายในรั้วในวัง รู้สึกว่าตัวเองมันช่างคล้ายสนมปลายแถวเหลือประมาณ)


โดย: อิมาอิซังค่ะ IP: 125.26.223.156 วันที่: 24 สิงหาคม 2552 เวลา:12:46:35 น.  

 
เขียนนิยายเหรอคะเนี่ย มีเรื่องอะไรบ้างคะ จะตามไปหามาลองอ่านค่ะ

รูปด้านบนนั่นรูปคุณเองหรือเปล่าเอ่ย ถ้าใช่เราก็คอเดียวกันอีกเรื่องด้วยค่ะ


โดย: blue passion วันที่: 24 สิงหาคม 2552 เวลา:21:50:20 น.  

 
ลองอ่านดูสิครับ
แล้วอาจจะติดใจ ^^

บล็อกสวยน่ารักไว้จะแวะมาบ่อยๆนะคับ


โดย: นายหน้าหวาน (PTNCenter ) วันที่: 24 สิงหาคม 2552 เวลา:22:56:38 น.  

 


อรุณสวัสดิ์ค่ะ มาเป็นกำลังใจ ไปได้ไกลแล้วนะคะ


โดย: redclick วันที่: 25 สิงหาคม 2552 เวลา:6:58:48 น.  

 
หุหุ วีรกรรมขนาดนั้น เก่งมากที่กล้าขี่อีก คุณแม่เคยขี่ตกคลองตอนสาวๆ ท่านไม่กล้าขี่อีกเคย 555+


โดย: blue passion วันที่: 25 สิงหาคม 2552 เวลา:13:20:29 น.  

 
ตระเวณเยี่ยมเพื่อนบ้านเลยแวะมาหาค่ะ

แสดงความยินดีกับหนังสือด้วยนะคะ แมวเองก็อยากเขียนอะไรบ้างเหมือนกัน แต่สุดท้าย คิดว่าคงเขียนได้แค่ขายหัวเราะหรือมหาสนุกเลยเลิกไป กร๊ากกกกกกกกกกกก

ปล สำหรับการพยายามทำอะไรเพื่อให้ได้เจอหรือพบปะหน้าผชอ่ะ เป็นเรื่องปกติ ใครๆก็เป็นกัน (เหรอ )

สู้ๆค่า ไว้มีโอกาสคงได้หาหนังสือคุณกะรัตมาอ่านมั่ง ตอนนี้ไม่มีเวลาโงหัวไปไหน โผล่หัวมาจากธีสิสก็เฟย อยากจะอ๊อกออกมาเปนผชกับหนังสือเหลือเกิน


โดย: แมวจรจัด วันที่: 25 สิงหาคม 2552 เวลา:15:10:53 น.  

 
โถ...คุณพี่ น่าสงสารสนมปลายแถวเหลือเกิน..
เดี๋ยวคุณน้องจะรีบไปตามจิกอิตงมาจากอ้อมอกน้องข้าวให้มาหาคุณพี่ละกัน
คอยหน่อยน้า ยังหาสองนี้ไม่เจอเลย อิอิ ^^


โดย: minnie_RR IP: 125.26.94.181 วันที่: 25 สิงหาคม 2552 เวลา:19:48:34 น.  

 
แหมๆ พูดกันอย่างนี้ข้าวก็กลายเป็นนางมารร้ายสิคะ

ตงมันเป็น ผู้ชายสาธารณะค่ะ เป็นที่รักของปวงชน กว่ามันจะนึกถึงเราก็ไม่รู้ว่าต้องรอนานแค่ไหน สภาพข้าวก็ไม่ค่อยต่างจากคุณพี่หรอกค่ะ นางสนมปลายแถวเหมือนกัน ยิ่งเราไม่ค่อยได้ไปให้มันเห็นหน้า บางทีอาจจะลืมไปแล้วก็ได้ว่ายังมีเค้าอยู่บนโลกใบนี้ด้วย กาซิกๆ แล้วสัญญาที่เคยให้ไว้ว่าจะมาเมืองไทยเนี่ย ยังจำได้มั้ยน้อ emo

ทุกวันนี้ก็ได้แต่ทำใจค่ะ "เกิดเป็นเมียตง ต้องอดทน" (เหมือนเกิดเป็นเมียแดงไบเล่ย์ยังไงไม่รู้ 55)


โดย: ข้าวสวยหุงไม่สุก วันที่: 26 สิงหาคม 2552 เวลา:0:22:31 น.  

 
งั้นเค้าจะทำใจแล้วมตั้งเป้ามุ่งมั่นจะเขียนหนังสือตลกเต็มตัวแล้วล่ะ 5555


โดย: คม (แมวจรจัด ) วันที่: 27 สิงหาคม 2552 เวลา:15:23:21 น.  

 
วันนี้บล๊อคพี่กะรัตป็นไรไม่รู้ค่ะ
ภาพพื้นหลังมันแปร่งๆ
มีปัญหาที่เวปฝากรูปหรือเปล่าเนี่ย?


โดย: minnie_RR IP: 125.26.79.137 วันที่: 27 สิงหาคม 2552 เวลา:16:27:49 น.  

 
แก้ไขชั่วคราวค่ะ ไม่มีภาพมีสีมันซะเลย

ลุ้นคุณแมว ๆ จะได้อ่านเรื่องราวตลก ๆ จากคุณแมวค่ะ


โดย: อิมาอิซัง วันที่: 27 สิงหาคม 2552 เวลา:16:59:49 น.  

 
มาทวงของฝากค่ะ อัพหน้าใหม่แย้วววว คุณพี่ไปดูจอมยุทธ์ตงที่บ้านเค้าเร็ว ไม่รู้เคยเห็นยัง คิดว่าคุณพี่ต้องชอบแน่ หุหุ


โดย: xinru (Twin dolphin ) วันที่: 30 สิงหาคม 2552 เวลา:18:38:23 น.  

 
ยินดีด้วยค่ะ ความพยายามสำเร็จสมดังตั้งใจแล้วนะคะ
ช่วงนี้เร่งทำวิทยานิพนธ์ค่ะ เขียนตำราประกอบการสอนด้วย 2 เรื่อง แต่ยังเขียนนิยายตามใจฉันให้เพื่อนๆ อ่านสนุกๆ ค่ะ


โดย: redclick วันที่: 30 สิงหาคม 2552 เวลา:21:01:01 น.  

 
โอ้วว้าวนึกว่าใคร คนสวยนี่เอง เหอๆ
แวะมาเยี่ยมและแอดเป็นเพื่อนด้วย


โดย: moony (Moony_Lupin ) วันที่: 31 สิงหาคม 2552 เวลา:10:44:22 น.  

 
แวะมาทักทาย
สบายดีนะค่ะ


โดย: กล้ายางสีขาว วันที่: 31 สิงหาคม 2552 เวลา:20:18:26 น.  

 
ได้ตีพิมพ์เมื่อไหร่ แวะไปกระซิบบอกกันบ้างนะคะ หวานเย็นจะได้อุดหนุนไงคะ อีกอย่างชอบอ่านตอนรวมเล่มแล้วมากกว่าค่ะ

เป็นกำลังใจให้นะคะ


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 1 กันยายน 2552 เวลา:12:56:17 น.  

 
ไม่ชอบแนวทะเลทรายแบบที่คุณอิมาอิซังบอกเหมือนกันค่ะ แนวพระเอกข่มเหงนางเอกหรือแก้แค้น อ่านไม่ได้เลย เรื่องราคาหนังสือยอมรับว่าของเค้าไม่แพง แต่ตัวเล็กอ่านแล้วปวดตาค่ะ


โดย: กล้ายางสีขาว วันที่: 1 กันยายน 2552 เวลา:14:13:51 น.  

 
ขอให้กำลังใจไม่มีวันสิ้นสูญนะครับ
เหนื่อยนักก็พักก่อนมองดูพ่อของเรา


โดย: พลังชีวิต วันที่: 1 กันยายน 2552 เวลา:15:11:29 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
นางสาวอ้วนจัง ตังค์มากมี
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]





ฝาก"บัลลังก์เสน่หา : จากหนึ่งคำมั่น ตราบสิ้นนิรันดร์" ด้วยค่ะ
กรงขังสิเนหา
ทาสสวาทเงาเสน่หา
บุพเพเล่ห์จันทร์
ในรั้วรัก
เสี้ยวสิเน่หา
รอยนิรันดร์
กลีบเหมยกลางทราย
เล่ห์รักร่ายปรารถนา
ตะวันเยี่ยมรุ่ง
ขวัญข้าเอย
ลิขิตลวง
สิ้นแสงรังสิมา (หนึ่งหทัยมังกร)
ดาริกากลางใจ (ดวงใจรักจ้าวยุทธ์)
หากฟ้าไร้เมฆินทร์ (ทาสรักสลักใจ)
ฤาศศินอำพราง (ยอดพธูจอมทัพ)
รื่นกลิ่นปทุม
รักลุ้นวุ่นหวาน
สัญญาลับฉบับรัก
เพียงสิ้นชีวา
เนื่องนิจสิน
แม้นเดือนดับ
จันทร์ร้างฟ้า
กรงบรรณาการ
ฝนซาเมื่อฟ้าสาง
กลีบเก็ดถวา
แสงแรกของตะวัน
ทั้งหมดภายใต้นามปากกา วิรมย์รดา กะรัต ลนาริน ธาราพิศุทธิ์
Friends' blogs
[Add นางสาวอ้วนจัง ตังค์มากมี's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.