My baby...my hubby...my family...MY WORLD ^^

ที่มา...มือใหม่ หัด cook!

เกิดมาแต่เด็กจนโต ไม่เคยทำอาหารกินเองค่ะ อยู่บ้านก็มีคุณแม่ผู้แสนประเสริฐ ทำอาหารสุดอร่อยให้ทานอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แถมมีคุณลูกมือคุณแม่อีก อยากทานอะไร... บอกเขาไปก็มีคนทำ (หรือสรรหา) มาให้ทาน ก็เลย...ไม่เคยมีความคิดในหัว ว่าจะหัดจำ หัดทำไปทำไม (ในเมื่อ...มีแม่ทำอร่อยอยู่แล้ว! และมีคนทำให้ทานอยู่แล้ว) แถม...อยู่ในเมืองไทย ไปทางไหน ร้านอาหารสำเร็จ หรือแกงถุง ก็มีอยู่ทั่วไป ไม่ต้องดิ้นรนให้เหนื่อย...

จนกระทั่ง...วันหนึ่ง ชีวิตต้องระหกระเหิน ไปศึกษาต่อที่ต่างบ้านต่างเมือง ใช้ชีวิตในบรรยากาศใหม่ ภาษาใหม่ คบคนใหม่ๆ มากสัญชาติ ที่อังกฤษนี่แหล่ะ โชคดีที่ได้รู้จักเพื่อนคนไทยที่นิสัยดี (สวรรค์คงส่งมาให้ ด้วยความเห็นใจ หรือให้มาดัดนิสัย...ก็ไม่รู้)

ช่วงเรียนภาษา (ให้แข็ง ก่อนเข้ามหาลัยฯ) ก็ใช้ชีวิตเรียนๆ เล่นๆ อยู่กับกลุ่มเพื่อนคนไทยกลุ่มนี้ ถ้าไม่มีเรียน ไม่มีเที่ยว ก็สุมหัวกันอยู่บ้านเพื่อนสนิทคนหนึ่ง ทำอาหารไทยกินกัน (อ่า...เรากินอย่างเดียว เหมือนเดิม ทำอะไรไม่เป็น!)

เพื่อนผู้ชายในกลุ่มคนหนึ่ง (ชายแท้ 100%) ซึ่งเป็นเจ้าของบ้าน และเพื่อนสนิทสุดของเรา เป็นเด็กหนุ่มที่ไม่น่าเชื่อมาก เธอทำอาหารไทยได้ทุกอย่าง และอร่อยมากๆ ด้วย ถึงของจะมีไม่ครบเหมือนเมืองไทย แต่เธอมีความสามารถในการดัดแปลง ให้ออกมาเหมือนของไทยเป๊ะ

เป็นโชคของเรา...ช่วงเรียนภาษาอยู่ใน London เลยไม่เคยอดอาหารไทย ก๋วยเตี๋ยวสารพัด อาหารไทยสารพัด คุณเพื่อนทำให้ทานได้ไม่มีขาด อยากกินอะไร ไปบ้านมันมีกินตลอด (เรานี่...เป็นเพื่อนกินโดยแท้!)

คุณเพื่อนผู้แสนดี นี่แหล่ะ ที่เป็นคนผลักดันให้เรารู้จักจับมีด จับตะหลิว หัดทำโน่นทำนี่ในครัวเวลา ทำอาหาร (เพราะโดนขู่ว่า...ถ้าไม่ช่วย...ไม่ให้กิน!) ทำอะไรก็ไม่เป็นสักอย่าง คุณเพื่อนก็สอนตลอด (และบ่นตลอด!) เธอบอกว่าเป็นสาวเป็นนาง หัดทำไว้บ้าง จะได้มีเสน่ห์ปลายจวัก (สามีจะได้กลับบ้านทุกวัน!) ไอ้เรื่องกลัวผัวหนีนี่ ไม่ได้คิดหรอกค่ะตอนนั้น (แหม...แม่บ้านก็มี ใช้เอาก็ได้) แต่คุณเพื่อนขู่ว่าตอนย้ายขึ้นไปอยู่ Leeds คนเดียว (ไปเข้ามหาลัยฯ) จะกินอะไร? ถ้าไม่หัดทำไว้บ้าง ก็เลย...ยอมๆ หัดๆ ยอมช่วยคุณเพื่อนไปค่ะ กลัวอด!

แต่จากการเป็นลูกมือช่วยคุณเพื่อนพ่อครัวบ่อยๆ ก็ทำให้ได้ความรู้เรื่องอาหารไทยมาเยอะ... ทำให้รอดชีวิตยามอยู่ในหอพักมหาลัย แถมได้อวดฝีมือทำกินกับเพื่อนๆ ต่างชาติในหอพักด้วย พอกลับบ้านเมืองไทยช่วงปิดภาคเรียน ก็ได้กลับไปทำอวดฝีมือให้คุณพ่อคุณแม่ได้ทานอีกต่างหาก...

พ่อแม่เราประทับใจมากกกก...ไม่ใช่ ฝีมืออาหารเราหรอกนะคะ...ประทับใจคุณเพื่อนผู้สอนให้อิฉันรู้จักหัดทำกับข้าวกับปลา (เพราะคุณแม่เข็นไม่ขึ้น!) ประทับใจมากกก จนอยากได้เธอมาเป็นลูกเขยอ่ะคะ (ขนาดนั้น)

แต่...ก็จากการที่คุณเพื่อนช่วยผลักดัน ให้หัดทำ นั่นแหล่ะค่ะ ทำให้เราทำอาหารไทยได้เอง และเพราะการได้อยู่ต่างบ้านต่างเมืองด้วยตัวเองด้วยอีกนั่นแหล่ะ ทำให้ต้องดิ้นรน หาทางทำอะไรๆ กินเอง ถ้าไม่ดิ้นรนด้วยตัวเอง ก็อดสิคะ แหม...อาหารในร้านไทย ไม่ใช่ถูกๆ จะไปฝากท้องบ่อยๆ ก็ใช่ที่ เสียดายเงินค่ะ

สมัยนั้น...ได้ข่าวจาก กพ. บอกมาเหมือนกันว่า มีเด็กไทยที่ไปเรียน (เมืองไหนจำไม่ได้) กินมาม่า ทุกวันเป็นปีจนต้องเข้าโรงพยาบาลเลยอ่ะ! ถ้าไม่ได้ คุณเพื่อนผู้แสนดี หัดให้ทำกับข้าวกับปลา สงสัยเราคงต้องฝากชีวิตไว้กับมาม่า...เหมือนเธอคนนั้นแน่ๆ เลย!!!

^_^"








 

Create Date : 13 กุมภาพันธ์ 2549
3 comments
Last Update : 13 กุมภาพันธ์ 2549 22:54:09 น.
Counter : 662 Pageviews.

 

น่ารักนร้ะทคกตท

 

โดย: นาน IP: 125.24.194.72 17 กุมภาพันธ์ 2550 12:17:43 น.  

 

อิอิ เหมือนกันเลยค่ะ แต่ว่าไม่ได้มาเรียนเมืองนอกหรอกจ้า มาแต่งงานก็ต้องทำอาหารให้แฟน ว่าแต่ตอนนี้คุณแม่น้องเชลซีทำเก่งแล้วนี่คะ แอบไปเห็นที่ทำอาหารเลี้ยงวันเกิด อุอุ

 

โดย: thaispicy 31 สิงหาคม 2550 7:16:47 น.  

 

ความอยาก (กิน) ไม่เข้าใครออกใครค่ะ คุณอร อยากกิน ก็ต้องหัดทำใช่ไหมคะ ไม่งั้นอดค่ะ เดี๋ยวนี้ไม่ง้อร้านไทยแล้วค่ะ ทำกินเองก็ได้ ประหยัดกว่ากันเยอะเลยเนอะ

 

โดย: virgo girl 9 กันยายน 2550 6:24:07 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


virgo girl
Location :
กรุงเทพ United Kingdom

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]








Group Blog
 
 
กุมภาพันธ์ 2549
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
 
13 กุมภาพันธ์ 2549
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add virgo girl's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.