ตุลาคม 2557

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
15
16
17
18
19
21
22
23
24
25
26
28
29
30
31
 
 
All Blog
เป็นเด็กโตแล้วนะ!!!
วันก่อนเอื้อถามว่าทำไมไม่เขียนบล็อกของเอื้อเลย…. (อ่ะนะ!! อย่างน้อย ๆ ก็มีเอื้อคอยติดตาม แบบห่าง ๆ เพราะยังอ่านไทยไม่ถึงขั้น แต่คงดูรูปเอาว่ารูปนี้มันอยู่นานเกินไปล่ะ ควรมีรูปใหม่มาได้แล้ว) ก็เลยรู้สึกผิดต้องลุกขึ้นมาปัดฝุ่นกันซะหน่อยแล้ว

เริ่มต้นจากการเรียนเขียนอ่านไทยกันก่อนเลย

ตอนนี้มานีขึ้นชั้นป. 4 แล้ว เอื้อก็อ่านกันต่อไป แม่ก็สอนต่อไป….

เขียนกันครั้งละ 6 บรรทัด เริ่มจากบรรทัดที่หนึ่ง เขียนวันที่ บรรทัดที่สอง เป็นชื่อ สกุล ส่วนบรรทัดที่สาม ถึงหก ก็เป็นเรื่องราวที่แม่บอกให้เขียน ซึ่งเราก็ฝึกฝนกันต่อไป เดี๋ยวนี้เอื้อก็ให้ความร่วมมือดีขึ้นมาก แม้ว่าจะต้องเรียกกันไม่ต่ำกว่าห้าครั้งถึงจะเริ่มเรียนได้ก็ตาม T_T

ส่วนเรื่องอารมณ์ สังคม

เอื้อก็ยังคงเป็นเพื่อนที่ใคร ๆ ก็มาเคาะประตูเรียกให้ไปเล่นด้วยตลอด (บางครั้งบ่อยจนพ่อกับแม่รำคาญกันเลย) เพราะด้วยบุคลิกที่เป็นมิตร เข้าได้กับทุกคน อาจจะมองดูเป็นพวกหัวอ่อน แต่ในมุมของแม่ขอแค่ไม่เป็นเรื่องร้ายแรงที่ยอมไม่ได้แล้ว ส่วนเรื่องอื่น ๆ จะยอม ๆ บ้างก็ไม่เห็นเป็นไร

เรื่องอารมณ์มั่นคงขึ้นมาก สามารถมองข้ามบ้างเรื่องได้ ทั้งที่ก่อนหน้านั้นไม่ยอมเลย บางทีก็ทำให้แม่ถึงกับต้องหันมามองตัวเองเลยทีเดียว ว่ารึเราเรื่องมากเอง!?!?! เช่น เรื่องของใช้ เมื่อก่อนอะไรที่ออกแนวเป็นของเด็กผู้หญิงเอื้อจะไม่ยอมแตะเลยทีเดียว แต่เดี๋ยวนี้พอแม่ถามว่าจะโอเคไหม เอื้อกลับตอบหน้าตาเฉยว่า It doesn’t matter. แค่แปรงสีฟันจะสีอะไรก็ได้ แค่ใช้แปรงฟันได้ก็พอแล้ว อืม… ตอบได้แมนมาก ลูกแม่

หรือเรื่องบางเรื่องแม่กังวลเกิน เอื้อก็จะตอบว่า I’ll be fine. เอื้อไม่เป็นไร…. แม่ถึงกับอึ้ง!!!

อาหารการกินก็กินผักเก่งขึ้นมาก จำนวนชนิดได้หลากหลายขึ้น อาหารก็เริ่มกินง่ายขึ้น ไม่เรื่องมากเหมือนก่อน จะข้าวผัดแบบไทย ๆ หรือข้าวผัดกระเพา ก็กินได้หมดไม่มีบ่น อันนี้แม่ขอบอกว่าเปลี่ยนแบบเหมือนมีใครไปตั้งโปรแกรมใหม่ยังไงยังงั้นเลย

ความมีระเบียบวินัย ความรับผิดชอบ ก็ดูสมกับอายุ แต่งตัวไปโรงเรียนได้เรียบร้อยดี การบ้านบอกให้ทำก็ทำ แม้ว่าจะมีโอ้เอ้บ้าง และตอนนี้ก็ตอบรับกับการเปลี่ยนแปลงหลักสูตรของอังกฤษที่ให้ยากขึ้น เอื้อก็มีการบ้านที่เยอะขึ้น และยากขึ้นตามนั้น เลขนี่อาทิตย์ละ 36 ข้อ มี Writing ด้วยทุกอาทิตย์ แถมคำศัพท์ให้ท่องด้วยอีก 20 กว่าคำ

ทั้งหมดทั้งปวง ดูเป็นแนวโน้มที่ดี เป็นเรื่องที่น่าชื่นใจจริง ๆ

แต่ก็มีเรื่องที่น่ากังวลด้วยเหมือนกัน…. มันจะดีไปซะทั้งหมดได้ยังไง….

นั้นก็คือเรื่องภาษา เอื้อเป็นเด็กสองภาษาแบบไม่ต้องสงสัย เอื้อจะพูดอังกฤษด้วย ไทยด้วย บางที่ก็คู่กันไปเลย (สังเกตุได้จากเรื่องเล่าด้านบนที่มีอังกฤษด้วยไทยด้วย นั้นไม่ใช่ศัพท์ไตเติ้ลแต่อย่างใด)

แต่สิ่งหนึ่งที่เพิ่งจะสังเกตเห็นได้ชัดขึ้นเรื่อย ๆ คือ เอื้อเริ่มจะไม่สามารถอธิบาย, ถาม หรือเล่าอะไรที่ซับซ้อนเป็นภาษาไทยได้แล้ว หรือแม้แต่แม่อ่านหนังสือไทยที่เป็นเรื่องราวซับซ้อนให้เอื้อฟัง เอื้อก็จะไม่อยากฟัง แล้วพูดให้แม่อึ้งอีกเหมือนกันว่า “เอื้อไม่เข้าใจ!!!!”

นี่เป็นการตอกย้ำอย่างชัดเจนว่าสิ่งแวดล้อมมีผลกับการเรียนรู้เป็นอย่างดี!!!!

แม้ว่าจะเข้าใจเหตุ และผลว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะมากถึงขนาดนี้ นี่เราก็มาถูกทางแล้ว พูดไทยกันตลอด เรียนเขียนอ่านไทยไม่ขาด แม้ว่าจะยากขนาดไหนเราก็พยายามกันมา…….

และก็พยายามกันต่อไป!!!!!

แล้วก็อย่างที่รู้กันวันใดที่เอื้อต้องกลับไทย เราก็จะเริ่มพูด เรียน เขียนอ่านอังกฤษกันที่บ้าน….

การเรียนไม่มีวันหยุดจริง ๆ……. แม่ยืนยัน!!!!!!








Create Date : 14 ตุลาคม 2557
Last Update : 14 ตุลาคม 2557 18:29:49 น.
Counter : 401 Pageviews.

3 comments
  
ดีใจที่เห็นคุณแม่น้องเอื้อกลับมาอัพเดตบล็อคนะคะ เห็นได้ชัดเลยว่าโตขึ้น (เกือบ) เป็นหนุ่มจริงๆ ตัวสูงขึ้นเยอะนะคะ ลูกดิฉันเองยังไม่สูงเท่านี้เลยค่ะ เห็นด้วยกับการเรียนรู้นะคะ ไม่มีวันหยุดจริงๆ ดิฉันจ้าง
ฝรั่งที่เป็นชาวอังกฤษมาพูดกับลูกที่บ้าน พูดและสนทนากันอย่างเดียวสัปดาห์ละครั้ง ครั้งละสองชั่วโมง และก็นั่งฟ้งด้วยคุยด้วยบ้าง ก็ได้พอประมาณล่ะค่ะ....ก็หวังว่าจะดี ซึ่งก็ต้องทำเพื้่ออนาคตของลูกเรา

เป็นกำลังใจให้กันต่อไปนะคะ เพื่อ (ความสุข) ที่ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงและพัฒนาการที่จะดีขึ้นไปเรื่อยๆ หน่ะคะ

บุญรักษาครอบครัวคุณแม่น้องเอื้อนะคะ :-)
โดย: นางฟ้า เชียงใหม่ IP: 1.10.216.111 วันที่: 17 ตุลาคม 2557 เวลา:9:53:58 น.
  
ขอบคุณ คุณนางฟ้าฯมากเลยค่ะ สำหรับกำลังใจและคำอวยพร ขอให้ความปรารภนาดี และคำอวยพรกลับไปที่คุณนางฟ้าฯ และครอบครัวเช่นเดียวกันนะคะ. ขอยืนเคียงข้างกันไปในการเลี้ยงดูลูก ขอให้เขาเป็นเด็กที่มีความสุขในชีวิต ไม่ว่าจะต้องเจอกับเรื่องไหนๆขอให้เขาผ่านไปได้อย่างสมความภาคภูมิ....
โดย: แม่พี่เอื้อ IP: 94.23.252.21 วันที่: 20 ตุลาคม 2557 เวลา:15:47:36 น.
  
รออ่านนานมากคับ
โดย: น้าเรย์ (ray.amp ) วันที่: 22 ตุลาคม 2557 เวลา:10:56:46 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Valentine's Month



viji
Location :
Lancaster  United Kingdom

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



คุณแม่ ลูกหนึ่ง...
เมื่อมีลูก จึงรู้ว่าแม่รักลูกมากแค่ไหน...
และจึงรู้ว่ารักแม่ แค่ไหนด้วย....