จดหมายถึงบู้




20 มิถุนา 2551

บู้บี้จ๊ะ..

วันนี้ครบปีแล้วนะ ที่หนูหนีพี่วีไปวิ่งเล่นสวรรค์น่ะ ไม่น่าเชื่อเลยว่า เวลามันจะผ่านไปรวดเร็วขนาดนี้..

ตอนนี้หนูเป็นไง สบายดีไหม พี่วีว่า อย่างหนูน่ะ ไม่ใช่นางฟ้าตัวน้อยทำตัวคิกขุแน่นอน
...เป็นหัวโจกนำทีมอยู่ข้างบนสนุกสนานเลยล่ะซี้


ลูกสบายดีนะ ยังอ้วนอยู่ แต่ไม่อ้วนไปกว่าเดิม ไม่ป่วยไม่ไข้อะไร มีแค่ฟันหน้าหลุดเพิ่มไปอีก 3 ซี่ กับกลัวเสียงฟ้าร้องมากกว่าเดิม
คงเพราะหนูไม่อยู่ ไม่มีที่พึ่งพิงให้ลูกได้อุ่นใจแน่เลย
หม่ามี้พี่วีไม่ค่อยมีประโยชน์เท่าไหร่ ^^"


อ่อ มีน้องมาอยู่เป็นเพื่อนลูกอีก 2 ตัว ชื่อน้องแบม กับน้องบุย
หนูคงรู้จักแล้วใช่ไหม เห็นเรียกแบ๊มขึ้นไปอบรมอยู่บ่อยๆ นิ

แบ๊มเนี่ย นิสัยเหมือนหนูเด๊ะๆ เลยนะ alert นักเลง เรื่องมาก กินยาก
แต่มันขี้อ้อนมากกว่าหนูเยอะเลย หนูจะออกแนวสวยเริ่ดเชิดหยิ่งมากกว่า
ไม่รู้เพราะหนูสอนมาดี หรือว่าเป็นเรื่องปกติของหมานิสัยเสีย 5555555

ส่วนน้องบุย หม่ามี้เขาไปเอามาให้เป็นเพื่อนเล่นกับแบ๊ม แบ๊มจะได้ไม่กวนลูกไง
แต่ขอโทษ ไอ้ที่กวนบั๊บกลายเป็นน้องบุย น้องบุยชอบมาอ้อล้อกับบับเบิ้ล
มานอนหงายท้องให้ลูกขู่แหง่งๆๆๆ แล้วก็จากไปพร้อมขนมของลูก ..มันกวนดีมั้ยล่ะ 55555

ดีที่เป็นลูก ขู่ๆ ไปงั้น ถ้าไม่เหลืออดจริงๆ ลูกก็ไม่ทำไรหรอก
แต่ถ้าเป็นหนูเนี่ย พี่วีรู้ว่าหนูไม่ยอมแน่ ใช่มั้ย ^^



แล้วตั้งแต่มีเจ้าตัวอิจฉาสองตัวเนี่ย ลูกยอมกินผัก ผลไม้ด้วยนะ
แต่ก็ได้ขนมน้อยลง หนูจำได้ไหม สมัยหนูกับลูกเนี่ย เจอไฮวันละซอง
แต่ตอนนี้ ลูกได้อย่างมากวันละ 3 แท่ง ลูกมีโทรไปบ่นกับหนูบ้างรึเปล่า??



แล้วหนูอยู่บนนั้น ได้ยินหม่ามี้กับพี่วีนินทาบ้างมั้ย ตอนนี้พี่วีมีแรงนินทาหนูได้แล้วนะ
ก่อนหน้านี้นี่ไม่ได้เลย ตอนนี้พอได้บ้างแล้วล่ะ

แต่นั่งพิมพ์ๆ อยู่นี่ก็ชักจะไม่ไหวล่ะ
คนข้างๆ คนตรงข้ามเริ่มมองหน้าพี่วีแล้ว..เอาแค่นี้ก่อนละกันนะบู้นะ



คิดถึงหนูนะจ๊ะ

ปล. เมื่อคืนพี่วีนั่งดูรูปหนู บางรูปก็ฮาดี บางรูปก็เศร้าแฮะ พี่วีเอามาให้หนูดูด้วยละกัน ^^








































































































































Create Date : 20 มิถุนายน 2551
Last Update : 20 มิถุนายน 2551 11:13:44 น. 21 comments
Counter : 539 Pageviews.

 
เศร้าจัง


โดย: superss วันที่: 20 มิถุนายน 2551 เวลา:13:57:14 น.  

 
เสียใจด้วยนะค่ะ แต่เชื่อว่าน้องอยู่บนโน้นต้องไม่เหงาแล้วก็มีความสุขมากๆแน่นอนค่ะ

บั๊บเบิ้ล แบ๊ม บุย สบายดีเป่าค่ะ ได้ไปเที่ยวที่ไหนกันอีกเป่า เอารูปมาให้ดูบ้างนะค่ะ


โดย: iam_zuzie (iam_zuzie ) วันที่: 20 มิถุนายน 2551 เวลา:16:38:49 น.  

 
บู้ อยู่บนโน้นคงมีความสุขแน่นอนค่ะ ไม่แน่นะ อาจเป็นเพื่อน กะ ปิงปิง ด้วยก็ได้ แต่ปิงปิง ขึ้นไปวิ่งเล่นบนโน้นก่อนลู้ นะ ต้องเป็นรุ่นพี่แน่เลย อิอิ

คิดถึงจังเลย แล้วพา เด็กๆ ไปเที่ยวที่ไหนมั่งคะ


โดย: แม่มินมิน (nardlada ) วันที่: 23 มิถุนายน 2551 เวลา:11:46:18 น.  

 
น่ารักกันจังเลยนะคะ


โดย: หมอภัทร (patra_vet ) วันที่: 24 มิถุนายน 2551 เวลา:0:45:04 น.  

 
บู้บี้เอ๊ย หนูรู้ไหม ว่าหนูน่ะโชคดีแค่ไหน

ยังมีอีกหลายล้านชีวิตที่ไม่เคยรู้จักคำว่ารัก

แต่สำหรับหนู แม่ฟู้รับรู้ได้ว่าชีวิตของหนูเต็มเปี่ยมไปด้วยรัก ทั้งที่หนูมอบให้พี่วีแลม่ามี๊และที่พี่วีกับม่ามี๊มอบให้หนู

ไม่ว่าหนูจะอยู่ที่ตรงไหนที่เรามองหนูไม่เห็น ที่แน่ๆหนูอยู่ในใจของคนหลายๆคน



โดย: แม่หนูโทฟู (Appreciator ) วันที่: 3 กรกฎาคม 2551 เวลา:13:23:29 น.  

 
รวมรูปได้น่ารักมากค่ะ เป็นความทรงจำที่ดี เกํบไว้ให้ระลึกถึงและมีกำลังใจสู้ชีวิตต่อไป


โดย: khowtok IP: 58.136.117.65 วันที่: 7 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:18:15 น.  

 
น้องเค้าน่ารักมากๆเลยนะคะในเวลาที่เค้าแข็งแรงสมบูรณ์ แต่พอเวลาเค้าป่วยดูเศร้ามาก เค้าเป็นอะไรถึงไปสวรรค์ล่ะคะ ไม่ทราบมีที่มาที่ไปเค้าในบล๊อกหรือเปล่า แต่เดี๋ยวจะกลับมาหาอ่าน อยากทราบว่าเค้าเป็นอ่ะค่ะ

ตั้งแต่เลี้ยงน้องหมามายังไม่เคยมีใครจากไป แต่ตอนนี้น้องหมาตัวนึงที่กรุงเทพก็อายุมากแล้ว ฟันร่วงเกือบหมดแล้วค่ะ เดือนหน้ากำลังจะไปเยี่ยมเค้าแล้ว หวังแต่เพียงให้เค้ามีชีวิตต่อไปอีกนานเท่าที่เค้าจะอยู่ได้

ขอบคุณมากๆนะคะที่ไปให้กำลังน้อง Giant ที่บลีอคค่ะ อยากเห็นเค้าแข็งแรงไวๆ และพยายามทำทุกอย่างที่จะทำได้เพื่อให้เค้าได้มีชีวิตที่ดีเติบโตแข็งแรง

ถ้ายังไงดิฉันขออนุญาติแอดคุณไว้เป็นเพื่อนในบล๊อคนะคะ จะได้กลับมาอ่านได้ง่าย และเดี๋ยวทำอะไรเสร็จแล้วจะได้มาตามอ่านเรื่องราวของน้องๆเค้าต่อค่ะ เพราะเห็นมีหลายบล็อคที่เกี่ยวกับน้องหมาด้วย

มีความสุขนะคะ


โดย: amskye วันที่: 20 สิงหาคม 2551 เวลา:19:59:13 น.  

 


ป่านนี้บู้บี้กำลังอบรมน้องส้ม - น้องใหม่ อยู่บนสวรรค์แล้วมั้งค่ะ...ยังไงฝากให้บู้ช่วยดูแลน้องส้มแทนพี่คนนี้ด้วยนะค่ะ.....

ขอบคุณค่ะ.....อยากจะเขียนให้มากกว่านี้..แต่ไม่ไหวแล้วค่ะ.....


โดย: แม่น้องส้ม (Molajung ) วันที่: 27 สิงหาคม 2551 เวลา:20:43:52 น.  

 
แวะมาทักทาย สบายดีมั๊ยคะ


โดย: amskye วันที่: 28 กันยายน 2551 เวลา:19:16:46 น.  

 
เค้าไม่อ่านนะ
เค้าเห็นรูปบู้เค้าก็ scroll down ลงมาเลย

:D


โดย: =p o o k p u i= วันที่: 1 ตุลาคม 2551 เวลา:16:07:48 น.  

 
ลอกข้อสอบ=p o o k p u i=

เช่นกัน....

อ่านได้สามบรรทัด....

ยิ่งพอเห็นรูป ต้องฟาสท์ ฟาสท์ และฟาสท์ เท่านั้น....

เห็นผ่านเร็วๆ ยังจะ...

อ่ะนะ...

เจ๊แหนมคิดถึงวีและเด็กๆนะ
แต่ด้วยวาระ "กรรมกร" อยากเป็น "กรรมกิน"
งาน งาน และ งาน

ทำให้มาบ้างหายไปบ้าง....

แต่ก็คิดถึงเสมอจ๊ะ


โดย: เจ๊แหนมกะน้าพุ้ย วันที่: 4 ตุลาคม 2551 เวลา:18:32:01 น.  

 
มา Merry Christmas ค่ะ


โดย: amskye วันที่: 23 ธันวาคม 2551 เวลา:7:45:57 น.  

 


โดย: เจ๊แหนมกะน้าพุ้ย วันที่: 12 เมษายน 2552 เวลา:16:19:35 น.  

 
สองปีผ่านไป ไวเหมือนโกหก..

บู้จ๋า หนูกำลังทำอะไรอยู่ที่ไหนน้อ
พวกเราทุกคนคิดถึงหนูเสมอนะจ๊ะ

ลูกแข็งแรงดี ฟันเขี้ยวหลุดไปซี่นึงแล้ว ต้องเย็บเหงือกด้วย เพราะเหงือกอักเสบ
เวลาลูกนอนหลับลิ้นเลยโผล่เหมือนหนูเลย แบร่ๆ :P

น้องแบมน้องบุยสร้างสีสันในบ้านได้เป็นอย่างดี
แบ๊มถอดแบบความซ่าจากหนูมาเปี๊ยบ แต่มันก็ขี้กลัวด้วย ชอบกลัวอะไรไร้สาระ ร่มเงี้ย ถุงพลาสติกเงี้ย ^^"

บุยผ่าขาเรียบร้อยดี ตอนนี้ก็เริ่มซ่าล่ะ ช่วงไหนซ่ามากหน่อย พี่วีเรียกมันว่า พิตบุย 55555


หม่ามี้ก็สบายดีตามสภาพ.. สองเดือนก่อนหกล้มกระดูกเท้าซ้ายร้าว ต้องใส่เผือกกันอยู่นาน
หม่ามี้เขาเลยหาเรื่องอู้ ไม่ไปทำงานล่ะบู้ วันๆ นั่งเปิดอีแมวอยู่กะบ้าน แต่ตอนนี้ไปทำงานได้แล้ว
คุณอารีย์ให้ยืมรถเกียร์ออโต้มาใช้ อู้มะได้แล้ว ฮ่า


คิดถึงหนูนะ จุ๊บๆ


โดย: พี่วีเอง IP: 58.11.38.166 วันที่: 21 มิถุนายน 2552 เวลา:0:11:50 น.  

 
บู้จ๋า

เจ๊ฮอลล์ตามบู้ไปอยู่บนสวรรค์แล้วนะ วันที่ 4 ต.ค. 2552 นี่เอง.. ตรงกับวันเกิดครบ 16 ขวดของเค้าพอดี
(พี่วีว่านะ ป่านนี้หนูคงจะได้เจอกันแล้วแหละ แล้วไม่ต้องไปแข่งอะไรกันนะ ยกให้เป็นสาวสองพันปีทั้งคู่แหละ ^^)


เจ๊ฮอลล์มีเนื้องอก พี่บีตัดสินใจเอาออก มาทำที่มหิดลเมื่อวันที่ 1 นี่เอง
ผ่าเสร็จวันแรกก็ไม่มีอะไร ฟื้นตัวตามสภาพ แต่หลังจากนั้นสิ แย่เลย เห็นว่าเกิดไตวายเฉียบพลัน แล้วทุกๆ อย่างก็ค่อยๆ แย่ลง แย่ลง..

..เหมือนหนูเด๊ะ T_T



แต่เจ๊ฮอลล์ดีกว่าหนู ตรงที่ว่าเค้าไม่ต้องทรมานมาก สามวันเค้าก็ไปแล้ว
หนูสิ อดทนอยู่ได้ตั้งยี่สิบวัน



คิดถึงหนูขึ้นมาจับจิตจับใจเลย

พี่วีต่อมน้ำตาแตกอีกตามเคย...
เล่าให้หม่ามี้ฟังเมื่อตอนขับรถกลับจากบ้านโป่ง มี้ก็ทำเฉไฉฮาเฮกลบไว้
มาอ่านทู้เอาเมื่อตอนหัวค่ำ มี้ก็ยังทำเป้นขำทีวีกลบเกลื่อน พี่วีรู้ :P
..แต่ก็ดีแล้วล่ะ อย่าให้หม่ามี้เศร้ามาก ไม่ดีเนอะ



วันนี้กอดเลยลูกมากเป็นพิเศษ แต่ไม่กอดฟรีหรอกนะ ต้องเอาหนมไปแลก lol


หนูไม่ต้องรีบชวนลูกไปอยู่ด้วยเลยนะ ให้บับเบิ้ลอยู่กับพี่วี หม่ามี้ เจ้าหนูแบม ยายกระบวย ไปนานๆ ก่อนนะ

แล้วก็ขออย่าให้ลูกเป็นอะไรร้ายแรง เจ้าแบ๊มเจ้าบุยด้วยเหมือนกัน หม่ามี้อีก
เดี๋ยวพี่วีจะเหงา..




นะบู้นะ


โดย: พี่วีอีกนั่นแหละ IP: 58.9.136.120 วันที่: 5 ตุลาคม 2552 เวลา:2:03:24 น.  

 
16 เมษายน 2554

บับเบิ้ลจากพี่วีและหม่ามี้ไปอยู่กับหนูแล้ว ...หนูได้เจอกันแล้วใช่ไหมจ๊ะ?

ลูกเลือกเวลาได้เหมาะสม ให้พี่วีและหม่ามี้(อากงด้วย) ได้อยู่กับหนู ดูแลหนูจนวินาทีสุดท้าย

ระยะเวลาแค่หนึ่งสัปดาห์เท่านั้น จะว่าเร็วก็เร็วมาก จะว่าช้าก็ช้าเหมือนกัน
เพราะลูกให้เวลากับพวกเรามาถึง 17 ปีแล้ว (มากกว่าของหนูอีกแน่ะ)
พี่วีนับนิ้วไว้แล้ว 17 ปี 2 เดือน 24 วัน เทียบกับของหนู 15 ปี 10 เดือน กับอีกกี่วันหนอ
ลูกทำลายสถิติหนูนะจ๊ะ ^^

ส่วนหนึ่งคงเพราะน้องแบมกับน้องบุย มาช่วยกระตุ้นให้ลูกได้มีกิจกรรมนู่นนี่ ไม่ได้นอนเป็นหมาแก่ไปวันๆ







โดย: viee วันที่: 18 เมษายน 2554 เวลา:14:33:36 น.  

 
ลูกจากไปเพราะปอดอักเสบ
ก่อนหน้าที่เราจะไปอนันตศิลากัน ลูกไอเหมือนมีอะไรติดคอ พี่วีเลยชวนหม่ามี้พาลูกไปหมาหมอก่อนดีกว่า

หลังจาก x-ray แล้ว หมอหน้าเครียดผิดไปจากตอนแรกที่เจอ (ทีแรกหมอยังตกใจ อายุ 17 จริงเหรอเนี่ย :P)
หมอบอกว่า ปอดลูกอักเสบ ปกติแล้วควรจะมองเห็นเป็นสีดำ แต่ของบับเบิ้ลเป็นสีขาวเยอะมาก..
หลอดลมก็ตีบด้วย นี่เป็นสาเหตุที่ทำให้ลูกมีอาการอย่างทีว่า
หมอให้ลูกแอดมิททันที พี่วีขอต่อรองให้ลูกไปเที่ยวก่อนซักสองคืน ..หมอไม่ยอม - -"

ลูกได้อยู่ในตู้ ให้อ๊อกซิเจน ลูกก็ยอมแต่โดยดี ไม่รู้เพราะไม่มีซี่ลูกกรงให้แทะเลือดอาบอย่างหนูรึเปล่า

ลูกถูกทิ้งเหมือนคราวต้องผ่ามดลูก - ที่หนูได้ฉายเดี่ยวที่ซันเซท จำได้ไหมจ๊ะ

จากสามคืน เราลดเหลือสองคืน ทั้งๆ ที่พี่วีอยากให้หม่ามี้ได้พักผ่อน ลั้นลาสมใจอย่างที่หม่ามี้ตั้งใจ (แต่พี่วีก็หน้าบูดใส่หม่ามี้เรื่อย เวลาที่หม่ามี้กินของผิดระเบียบ ^^")
เรามารับลูกกลับบ้าน วันแรกที่เจอ ลูกก็ยังลั้นลาอยู่เลย พี่เจ้าหน้าที่เอายายัดอาหารลูกก็กินง่ายแต่โดยดี ยังตะกละ..ว่างั้น 555

วันต่อๆ มา พุธ พฤหัส ศุกร์ ลูกต้องมาพ่นยาขยายหลอดลม(หม่ามี้เรียกรมควัน ..บั๊บรมควัน lol)
พี่วีเป็นคนพามา ให้หม่ามี้อยู่บ้านพักผ่อนกับอากง


สองวันหลัง ได้เจอหมอติ๊ก รู้สึกอุ่นใจ อ่อ! หมอเปี๊ยบลาออกไปแล้วนะ
วันศุกร์ ลูกไม่ยอมกินข้าว พร้อมกับเริ่มมีอาเจียน จับอ้าปากยัดยา(เม็ดบะเริ่ม!) ยังไงก็ไม่สำเร็จ ลูกงับพี่วีตั้งหลายที ..ไม่กินก็ไม่ต้องกิน ฟ้องหมอหมอก็จับเสียบน้ำเกลือทันที พร้อมกับเจาะเลือดหนูไปดู
ปรากฎว่า ค่าไตพรวดไป 3 ทั้งๆ ที่เมือวันเสาร์ที่แล้วเพิ่งจะ 1 !!!
ค่าไอ่นู่นไอ่นี่ก็พร้อมใจกันขึ้นตามมา หมอติ๊กบอกว่าเป็นไปได้จากการกินยา ผลข้างเคียงกระทบกันไปมา ว่างั้น (ถ้างี้จะกินทำไมฟระ?)
จบน้ำเกลือธรรมดาก็ต่อด้วยน้ำเกลือสำหรับโรคไต (พ่นยาเรียบร้อยแล้ว)
หนนี้ใช้เวลา 4 ชั่วโมง นานหน่อย พี่วีเลยกลับบ้านไปกินข้าวเย็นกับอากงก่อนแล้วค่อยมารับลูก

หนนี้ลูกอยู่ชั้นสอง กรงปูนใหญ่มากกก ลูกนอนไม่มีแรง ไม่ได้เดินไปเดินมา คางเปียกอีกต่างหาก - -"
กลั้นใจถามหมออย่างที่หม่ามี้ถามพี่วี "ข้างในมันไม่ไหวแล้วรึเปล่าหมอ"
หมอเด็กๆ (ไม่ใช่หมอติ๊กแล้ว หมอติ๊กออกเวร 5 โมงเย็น) บอกว่า ก็ใช่ แต่ถ้าเค้ายังกินได้ รักษาไปตามอาการ ทั้งอาการโรคไตและปอด ก็ยังสบายๆ อยู่ ระหว่างนี้ก็มาพ่นยา วันจันทร์นัดหมอโรคหัวใจตามนัด..

คุยกับหมอลูก ลูกร้องขึ้นมาแอ๊กนึง ..อยากกลับบ้านแล้วใช่ม้า ^^
พี่วีคุยอยู่ได้ บั๊บอยากกลับบ้านนนนนน


โดย: viee วันที่: 18 เมษายน 2554 เวลา:15:11:48 น.  

 
กลับมาบ้าน ลูกดูไม่มีเรี่ยวไม่มีแรงเอาซะเลย พี่วีแหกกฎหมอ ต้มตับให้กินลูกยังเมิน!!
(มีแต่แบ๊มบุยมานั่งรอกินน้ำลายหก บุยพยาย้ามมม จะกินให้ได้ นี่มันยาป้าหนูเฟ้ยยย :P)

ข้าวกินไม่ลงไม่เท่าไหร่ แต่พอพี่วีเห็นลูกเดินไปทำท่าจะกินน้ำแต่ก็กินไม่ลงนี่สิ แป้วแล้วบู้เอ๊ยยย
หมอบอกให้งดน้ำงดอาหาร จะได้ไม่อาเจียน ถ้ายังฉี่ได้-ไม่มีอะไรน่ากลัว
แต่นี่ลูกไม่ฉี่ พร้อมกับมีอาการขย้อนบ่อยมาก ออกมาเป็นน้ำลายสีน้ำตาลอ่อน.. ยาใช่ไหมบั๊บ?

นอนๆ อยู่ ลูกก็หายใจแรง
นอนๆ อยู่ ลูกก็ลุกพรวด มาขย้อน

แบ๊มบุยหนีขึ้นห้องแอร์ไปแล้ว ลูกเดินไปนอนกับหม่ามี้ตรงเตียงหน้ากระจกระหว่างรอพี่วีอาบน้ำเก็บของ
..ลูกสงบ นอนนิ่งเลย ^_^


ขอยืมกรงน้องบุยมาให้ลูกนอนชั่วคราว ลูกจะได้ไม่ต้องเดินไปเดินมาให้เหนื่อย แต่พี่วีก็สังเกตได้ว่าลูกไม่มีแรงแม้แต่จะขยับตัว..
อยู่ลูกก็ทำท่าจะลุกขึ้น เอาวะ นอนข้างนอกด้วยกันก็ได้ ก็อุ้มลูกมานอนที่พี่วี ..พี่วียอมนอนพื้นไม้!

กอดไป ลูบไป เช็ด(น้ำลาย)ไป ได้หลับบ้างนิดหน่อย
ลูกสงบนิ่งดี แต่การหายใจเริ่มทำให้พี่วีแป้วมากขึ้นเรื่อยๆ
ฟังดูก็รู้ ว่ามีน้ำในปอดลูก ทำให้ลูกหายใจไม่ถนัด นอนคว่ำอยู่ก็มีอาการขย้อนออกมาเรื่อยๆ บางครั้งถึงกับพ่นน้ำออกทางจมูก T_T

[หมอเมื่อเย็นบอกไว้ว่า การรักษาโรคไตกับโรคหัวใจมันคนละทางกัน "ไต ต้องได้น้ำเกลือช่วย แต่หัวใจ ไม่ชอบน้ำ"
วิธีการรักษาบับเบิ้ลเลยออกจะแย้งกันอย่างไม่รุ้จะทำยังไงดี]




โดย: viee วันที่: 18 เมษายน 2554 เวลา:15:44:06 น.  

 
กว่าลูกจะยอมนอนตะแคงได้ ก็จับกันหลายครั้งอยู่ ..แต่ก็เหมือนว่า นอนตะแคงสบายตัวกว่า ลูกนิ่งกว่าตอนนอนคว่ำเยอะเลย


ตีสอง ลูกเริ่มครืดคราดมากขึ้น เริ่มสูดหายใจมากขึ้น อุ๊อุเริ่มออกมา เหมือนอย่างหนูคราวนั้น.. พี่วีเช็ดให้ลูกสะอาดไม่ต้องห่วง เอาผ้ารองซับของหนูมาใช้ด้วย

แล้วก็ไม่รู้ว่าพี่วีนึกยังไง ปลุกหม่ามี้ให้ตื่นมาอยู่กับลูก พี่วีอุ้มหนูขึ้นนอนบนหมอน อยู่ตรงหน้าหม่ามี้เลย
ระหว่างที่พี่วีสาละวนกับการจัดท่า กับการเช็ดตัวให้ลูก ลมหายใจเฮือกสุดท้ายของลูกก็หมดลง ..บนอ้อมกอดหม่ามี้ที่หนูกับลูกรักและรักหนูกับลูกมากที่สุดในโลก (ไม่น้อยกว่าพี่วีแน่นอน)






ขอให้บับเบิ้ลหลับให้สบาย หมดเวลาของลูกตรงนี้แล้ว
จิตใจจะเข้มแข็งขนาดไหน แต่ร่างกายไม่ไหวแล้ว


พี่วีรู้ว่าใจหนูและลูกยังอยู่กับเรา ไม่ได้ไปไหนเลย เราห่างกันแค่เพียงร่างกายเท่านั้นเอง ..เนอะ..



โดย: viee วันที่: 18 เมษายน 2554 เวลา:15:55:00 น.  

 
คราวนี้ ถึงตาหนูทั้งสอง ช่วยพี่วีดูแลหม่ามี้
ให้หม่ามี้แข็งแรง เข้มแข็ง มีกำลังใจต่อสู้กับโรค อยู่กับพี่วีไปอีกนานๆ ...นะจ๊ะ



หนูต้องช่วยพี่วีดูแลน้องแบมน้องบุยด้วย ให้น้องสุขภาพแข็งแรง อยู่เป็นเพื่อนพี่วีหม่ามี้ไปอีกนานๆ เช่นกัน

สองวันที่ผ่านมา แบ๊มกลายเป็นเด็กมีปัญหา ขู่เอาเรื่องบุยบ่อยจนบุยเป็นโรคประสาทไปแล้วมั้ง

สองหมาน้อยคงรับความเครียด ความเศร้าไปจากพี่วีหม่ามี้
..สัญญาว่าจะกลับมาสดใสในเร็ววัน ไม่ให้สองหมาน้อยเครียดนานจ้ะ







อืมมมม ต่อไปเราจะเรียกกันยังไงดีน้อ..
เรียกสองหมาไม่ได้ล่ะ เด่วจะซ้ำและฉับฉน
เรียกสองหมาน้อย กับ สองหมาใหญ่ ดีมั้ยเอ่ย

(บับเบิ้ลไม่ยอมชัวร์!! เพราะเขาเป็นลูกหมาเด็กมาแต่ไหนแต่ไรแล้วนิ lol)


โดย: viee วันที่: 18 เมษายน 2554 เวลา:16:00:54 น.  

 
5 ปีผ่านไป ...ไวเกิ๊นนนนนนนนน

miss you both na ja


โดย: viee วันที่: 25 มิถุนายน 2555 เวลา:12:05:58 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

viee
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2551
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
20 มิถุนายน 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add viee's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.