วันที่ 12


วันนี้บู้บี้หงุดหงิดแต่เช้า แทะกรงกันให้เห็น จนต้องใส่ collar
พอใส่ก็พยายามเขี่ยออก สุดท้าย เขาเลยถอดให้มันเลย แต่มันก็ไม่แทะกรงอีก ..เอาคุณนายเธอสิ -*-

ได้เจอพนักงานใจดีอีกแล้ว ดีใจ ^^

กินข้าวได้อีกตะหาก ถึงจะกินแล้วอ๊อกออกมาเหมือนเคยก็เหอะ
เขาบอกว่า กินเองด้วยนะ ไม่ได้ป้อน คงจะหิวจัด ก็กี่วันแล้วล่ะ ที่ไม่ได้กินน่ะ บู้เอ๊ยยย


@@ตอนเย็น บู้บี้แกล้งพี่วี..@@
สงสัยเห็นว่าพี่วีกลับช้า เลยทำโทษหรือยังไงไม่รู้ (รถติดน่อ ไม่ได้เถลไถล)

ทักทายกันเสร็จ เช็ดขา เช็ดอ๊อกที่เลอะคางให้มัน บู้บี้หลับ..
เห็นมีขี้ตาสีออกเทาๆ ติดอยู่นิด ก็เช็ดออกให้ แต่รู้สึกแปลกๆ เลยลองเปิดตาดู

ที่เห็นคือ..ลูกนัยน์ตาที่ปกติจะปูดกลมมันหดหายไป ตาดำหายไปไหน เหลือแต่ตาขาว
สีเลือดไม่มีให้เห็น แล้วก็แห้งมาก ไม่มีความชุ่มชื้นเอาซะเลย



บอกพี่ พี่บอกตะกี้ยังไม่เป็นไรเลย..

อุ้มมานอนหน้าบ้าน พื้นกระเบื้องในครัวมันเย็น
หมอบอกพยายามอย่าให้กินน้ำแข็งเยอะ อย่าให้อยู่ในห้องแอร์
ดีหน่อยที่บู้บี้กินน้ำเองได้แล้ว แต่ก็ยังให้แบบจิบๆ อยู่ดี

มันนอน เราก็นั่งดูมัน ใจก็คิดว่าตกลงเกิดอะไรขึ้นกับตามันกันแน่

...ตาปิดสนิท
หลับ?
ลืมตาไม่ขึ้น?

เผยอดูนิดๆ ก็ยังเหมือนเดิม ดูเลวร้ายกว่าเมื่อกี้อีก แห้งสนิท
หูก็ซีด เหงือกไม่ต้องดู ซีดมาหลายวันแล้ว

บู้บี้เอ๊ย บู้บี้เป็นอะไร

ไอ้เชื้อบ้าบอคอแตกนั่นมันแพร่กระจายเข้าตาแล้วหรือไง

บู้บี้กำลังจะทนไม่ไหวแล้วเหรอ

บู้บี้กำลังจะหลับยาวแล้วรึเปล่า

ไม่ไหวแล้ว ทนไม่ไหว


ร้องไห้จนบับเบิ้ลเข้ามาดู แล้วก็เลียๆๆๆๆ ไม่ได้เลียเช็ดน้ำตา แต่เลียปาก 5555



ตัดสินใจ หอบหิ้วกันไปโรงพยาบาลอีกรอบ
มีรถเลี้ยวเข้าไปก่อนเราหนึ่งคัน ระหว่างเขากะลังจอด พี่วีรีบอุ้มบู้ลงก่อนเลย อย่ามาแซงคิวบู้บี้นะเฟ้ย

...ปรากฏว่า เขามารับหมาเขากลับบ้าน 55555555555

ตอนนั่งรอ บู้บี้ ทำตาแป๋วใสซื่อ งงว่ามาที่นี่ทำไมอีกเนี่ย อยู่มาทั้งวันแล้ว บู้เบื่อแล้ว
เราก็ อะไรวะ คนละเรื่องกับตอนอยู่ที่บ้านเลยนะบู้นะ

บอกอาการให้หมอฟัง หมอก็งง เพราะก่อนกลับหมอก็เห็นปกติดี อยู่ๆ เป็นได้ไง แล้วอยู่ๆ ตาใสแล้วเหรอ

เออ ดีจริง


พอดีว่า ก่อนพามา จับเช็ดตาด้วย normal saline ตอนนี้เลยตาแฉะ น้ำตาไหล
หมอว่า ไม่ควรใช้ normal saline เพราะมันแสบ จะยิ่งทำให้เคือง ให้ใช้น้ำตาล้างตาดีกว่า ..หนูไม่รู้ หนูขอโต้ดดดด ฮือ

วัดน้ำตา ..เยอะ เพราะเคืองตา
หยอดยาอะไรไม่รู้ สีเขียวๆ ดูว่ามีแผล หรือเป็นอะไรรึเปล่า ..ไม่มี
เอาไฟส่อง วัดการตอบสนอง ..ปกติ


ตกลงไม่เป็นอะไร แง่งงงงงงงงง



หมอติ๊กบอกว่า หลักๆ เลยก็คือร่างกายอ่อนแอนี่แหละ
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เพราะเชื้อมันแพร่เข้าตา
(มีโอกาสเหมือนกันในบางราย บางทีก็ขึ้นสมอง แต่ไม่ใช่บู้บี้ตอนนี้)
แล้วก็อธิบายมาว่าเพราะอะไร ยังไง แต่จำไม่ได้แล้ว น่าเตะไหม ^^”

สรุปว่าเคืองตา ตาแห้ง
แล้วพอบู้บี้หลับ ลูกนัยน์ตามันก็กลิ้งๆ เหลือกๆ ได้
เราไปแหวกดูเจอจังหวะที่เห็นแต่ตาขาวพอดี

ได้น้ำตาเทียมมาหนึ่ง หยอดทุกสี่ชั่วโมง
ได้ยาหยอดลดอาการระคายเคืองมาอีกหนึ่ง หยอดตอนไหน จำไม่ได้

สรุปว่าพี่วีเอง พี่วีเป็นกระต่ายตัวยักษ์ ใจมันหายแว้บบบบบจริงๆ นะ ตอนนั้นน่ะ
หรือบู้เห็นว่า วันนี้หม่ามี้จ่ายไปไม่ถึงพัน เลยมาเอาให้ครบ :P

กลับมา นอนหลับตาพริ้ม นอนไปละกันบู้ พี่วีไม่แอบดูแล้ว
พี่วีเป็นโรคหวาดผวาไปแล้ว



.. แต่ตามันก็แห้งจริงๆ นะ ..

อ่านไปน้ำตา คลอไป...

เข้มแข็งนะวี....

รู้ว่าวี เหนื่อย...กังวล...

แต่ความหวัง ยังมี

แต่วีก็เต็มที่ ผลก็น่าจะดีขึ้นน๊า....

ฟังดูอาการ..
เหมือนๆว่ายาที่ฆ่าเชื้อตัวนี้จะเข้าไปฆ่าเชื้อในร่างกายบู้บี้ได้...
จิ้มมือถือไปคุยกับเพื่อนที่เป็นอาจารย์หมอหมา..
เขาบอกว่า... Imipenem ไม่จำเป็นก็ไม่ต้องใช้ เนื่องจากมันแรงเกินไป และยังไม่แน่ใจว่า safety กับหมาที่อายุมากแค่ไหนด้วย (ถาเป้นหมาเด็กๆ ตับไต แข็งแรงพอขับยาได้ มันก็โอเคอยู่ ถ้าอยากจะลองเสี่ยงจริงๆ)

ตอนนี้ที่เขาเป้นห่วงมากคือภาวะไตวายอันเกิดจากการที่เชื้อจากมดลูกบู้บี้ว่าจะเข้าไปที่ไตรึเปล่า แต่ดูจากที่พี่ viee บอกมา.. ไตน่าจะปกติอยู่
ก็ประคองไปเรื่อยๆ อะค่ะ พี่วี.. สู้ๆนะคะ ยาถ้ากินไม่ได้ก็ฉีดเอา

พยาธิเม็ดเลือด ถ้าเกิดว่า Smear test เอาเลือดบู้บี้ไปตรวจแล้วเจอตัว ก็ confirm ว่าใช่แน่ๆ

เพราะค่าเม็ดเลือดขาว 70000 มันก็สูงไปถ้าเกิดว่าจะมีการติดเชื้อแค่มดลูกอย่างเดียวนะ ^^! อาจจะมีอาการติดเชื้อจากกระเพาะอักเสบรวมไปด้วย

เรือ่งผล lab.. จริงๆ ก็ไม่อยากฟันธงว่า lab มันเชื่อได้หรือเชือ่ไม่ได้ แต่ถ้าเป็นอร อรจะจ่ายทรัพย์ เจาะเลือดแล้วขอไปส่ง 2 lab confirm ผลอีกที (เหมือนกับ ส่งไปต่าง lab กันอะค่ะ)
ก็นะ = ='' ทำได้แค่ให้ข้อมูล สันนิษฐานความน่าจะเป็นเท่านั้นเองจริงๆ

ไตไม่ปกติแล้วน้องอร
เจาะเลือดตรวจไปเมื่อตอนสาย
ค่าไต 3.3
เม็ดเลือดขาวแสนสอง


หมดแรง

เข้มแข็งเข้าไว้นะน้องวี... บู้บี้ด้วย

พี่แนะนำอะไรไม่ได้เลย ไม่มีความรู้เรื่องนี้
ได้แต่สวดภาวนา ขอให้บู้ไม่เป็นไร...

เฮ้ยย หมดแรงได้ไง อย่าเพิ่งหมดน้า
มาเอาแรงที่มด.นี่ อย่างน้อยตอนนี้ก็มีแรงเชียร์ให้
สู้ๆก่อนค่ะ

เหนื่อยได้

ล้าได้...

อย่าเพิ่งท้อน๊า วี....

จริงอยู่พี่อาจจะไม่ได้อยู่ตรงจุดเดียวกะวี..

แต่รับรู้นะวี...มีกำลังใจให้เสมอ...


เชื่อเถอะ ถ้าเราเต็มที่แล้ว อะไรจะเกิด

ก็ไม่สำคัญเท่าเจตนา.. ที่เราทำ เราพยายาม

และเชื่อว่า บู้ รับรู้ได้เสมอและตลอดเวลา ที่...วีและครอบครัว ดูแล อารีย์กับบู้ตลอดมา...

สู้ๆ นะวี เหนื่อยนัก ก็พักไป แด๊นส์ บ้างเน้อ...

แพมเชื่อว่า วีคงไม่หมดแรง แต่วีอาจจะอยู่ในภาวะเครียด และกังวล

วีดูแลบู้บี้ได้ดีมากๆค่ะ ...ถ้าแพมดูแลบู้บี้อาจจะดูแลได้ไม่ได้ดีเท่าวีเลยค่ะ

บู้บี้คงรับรู้ได้ถึงความรักและเป็นห่วงของวีและพี่สาว

แพมเห็นด้วยกับเจ๊แหนมว่า วีเหนื่อย วีก็พัก.. ซักนิด

หายเหนื่อยหายท้อ แล้วสู้กันใหม่นะคะวี ...สู้ๆนะคะ

ถึงเราจะไม่เคยรู้จักกัน แต่ได้เข้ามาอ่านก็สงสาร บู้ จับใจ
ยังไงก็ต้องสู้นะค่ะ ส่งกำลังใจช่วยค่ะ

*** หวัดดีจ้า แวะมาเยี่ยม มีความสุขมากๆ และมีสุขภาพที่ดีตลอดไปนะคะ ขอให้น้องหมาหายไวไวนะคะ ***