All life is an experiments the more experiments you make, the better....
Group Blog
 
 
ธันวาคม 2550
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
19 ธันวาคม 2550
 
All Blogs
 
4th Trip - เดินทาง

จริงๆ ทริปนี้มีการวางแผนไว้อย่างดิบดี แต่เพราะความหนาวและอาการอยากเห็นหิมะ ทำให้เกิดการท่องเที่ยวที่เหนือความคาดหมายขึ้น คงต้องมาตามพิสูจน์กันว่า จะออกนอกลู่นอกทางกันไปได้แค่ไหน

22/12/05

หลังจากเลิกเรียน เหมียว ปูนและเราก็หอบเป้ติดตัวกันคนละใบไปที่สถานีรถไฟ Bangalore City ที่นี่วุ่นวาย จอแจเต็มไปด้วยพี่แขก เรานั่งรถไฟสาย Karnataka Express ซึ่งขึ้นได้ที่ Platform no.1 รถไฟออกตอนหกโมงสี่สิบ




การเดินทางครั้งนี้เรานั่งรถไฟแบบ Sleeper Class เป็นตู้นอนติดพัดลม เราได้ตู้ที่สี่ติดหน้าต่าง แต่ละช่องของรถไฟจะแบ่งเป็นสองด้าน ด้านหนึ่งมีเตียงหกเตียง ตั้งอยู่ในด้านแนวนอนขวาง กับลำตัวของรถไฟ แบ่งออกเป็นด้านละสามเตียง ส่วนอีกด้าน ก็จะมีสองเตียงตั้งอยู่ในแนวเดียวกับลำตัวของรถไฟ เพื่อนร่วมเดินทางของเราคือครอบครัวน้องสุคตีฟ มีพ่อแม่ ลูกสาวและลูกชายที่อายุไม่น่าเกินสามขวบ



อากาศคืนนี้หนาวพอสมควรประมาณสิบองศาต้นๆ แต่ก็ยังถือว่าทนได้

23/12/05

ประมาณตีห้ากว่าคุณก็จะมีนาฬิกาปลุกเดินได้มาเรียกให้คุณตื่นจากนิทราอันแสนหวาน พี่นาฬิกาปลุกเดินได้จริงๆ แล้วก็คือคนขายชาและกาแฟ ที่ขยันขันแข็งมากเพราะเดินกันไม่มีหยุด บางทีก็เดินชนกันไปกันมาด้วยซ้ำ ชาในภาษาฮินดีเค้าเรียกว่าไชนะคับ สิ่งที่คุณจะมีโอกาสได้เห็นแน่นอน เมื่อนั่งรถไฟในอินเดียยามเช้าก็คือการเข้าส้วมแบบ Open air ของบรรดาพี่แขก อุปกรณ์ก็ไม่มีอะไรมาก ก็แค่น้ำหนึ่งกระป๋องแล้วก็เลือกทำเลเหมาะๆ ข้างทางรถไฟ ก็เท่านั้น (ใครอยากลองกับทางรถไฟบ้านเราบ้าง พี่แขกเค้าบอกว่าไม่สงวนลิขสิทธิ์นะคับ)



อาหารบนรถไฟก็มีขายกันตลอดเวลา (แต่อย่าไปเปรียบเทียบกับรถไฟไทยนะคับ เพราะคนละโยชน์เลย) หรือคุณๆ จะลงไปซื้อตามชานชลาเวลาที่รถจอดก็ได้ แต่ก็อย่าลืมวิ่งขึ้นมาให้ทันหล่ะ ช่วงสายๆ รถไฟจะเข้าเขตรัฐ Maharashtra ที่นี่สิ่งที่คุณไม่ควรพลาดก็คือฝรั่ง(ขี้นก) ที่เย็นเจี๊ยบแบบไม่ต้องแช่เย็น และจะมีสถานีนึงที่มีลูกเกตุเป็นสินค้าขึ้นชื่อ การเดินทางไกลๆ หากคุณจะมีไพ่สักสำรับก็เป็นของเล่นแก้เซ็งที่ดีพอสมควร







วันนี้เราได้เพื่อนร่วมเดินทางมาอีกคนเป็นผู้ชายเรียนจบหมอฟันจากบังกาลอร์กำลังจะกลับบ้านที่จัมมู ผู้ชายจัมมูนะแขกขาวนะคับ แต่เสียดายหมั้นสะแล้ว เฮ้อ

ตกเย็นเราก็เข้าเขตรัฐ Madhya Pradesh บรรยากาศสองข้างทาง ก็เป็นความแห้งแล้งของทุ่งหญ้ากึ่งทะเลทราย แม้แสงแดดจะแรง แต่เราก็ยังรับรู้ความเย็น ได้จากสายลมที่พัดผ่าน พ่อน้องสุกตีฟบอกเราว่าคืนนี้เมื่อถึงรัฐ Uttar Pradesh จะหนาวมากๆ ให้เตรียมตัวกันดีๆ เราก็คิดกันว่าจะสักเท่าไหร่เชียว เค้าก็บอกว่าเมื่อคืนที่ผ่านมานะเค้าเรียกว่าธรรมดา แต่คืนนี้นะหนาวมาก

สามทุ่มกว่าเราก็เริ่มเข้านอนกัน อากาศเริ่มเย็นลง แต่เสื้อสามชั้นที่ใส่ก็ยังพอรับไหว เรานั่งมองพี่แขกคนอื่นๆ ที่เริ่มเอาผ้าห่มผืนหนา ๆ ออกมา ใส่เสื้อคนสามสี่ชั้น ใส่หมวก ใส่ถุงเท้า เราก็ยังคุยกันว่าอ๋อไอ้กระเป๋าใหญ่ๆที่เค้าถือกันมาเหมือนย้ายบ้านมันบรรจุไว้ด้วยของพวกนี้เอง แล้วพอสักห้าทุ่มเราก็ได้คำตอบว่าทำไม ทำไมเค้าต้องเตรียมการกันถึงขนาดนั้น ก็พวกเราสามคนรู้สึกตัวขึ้นมา ด้วยความรู้สึกที่ว่าตอนนี้ขามันกลายเป็นน้ำแข็งไปแล้ว ตามตัวเหมือนโดนน้ำแข็งเกาะเลย อุณหภูมิประมาณศูนย์องศาเห็นจะได้ พวกเราหนาวกันจนนอนไม่หลับต้องลุกขึ้นมานั่งคุยกันจนถึงเช้า นั่งมองแขกที่หลับสบายในผ้าห่มด้วยความอิจฉา ถ้าฆ่าคนเพื่อแย่งผ้าห่มได้คงทำไปแล้ว



Create Date : 19 ธันวาคม 2550
Last Update : 20 ธันวาคม 2550 16:14:18 น. 1 comments
Counter : 399 Pageviews.

 
อาหาร...แค่รูป
กลิ่นเครื่องเทศลอยมาถึงเชียงใหม่เลยครับ



โดย: ก๋า เก็กเสียง (กะว่าก๋า ) วันที่: 8 มีนาคม 2551 เวลา:22:29:16 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

veeda
Location :
ประจวบคีรีขันธ์ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add veeda's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.