มกราคม 2550

 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
24
25
26
27
28
30
31
 
 
23 มกราคม 2550
โดน tag ซะงั้น
เฮ้อออ.....เจ๊นะเจ๊ทำไมทำกันอย่างนี้อ่ะ มาtagกันเอง

1. นักกรีฑา
เคยได้เป็นนักกรีฑาตอนอยู่อนุบาล ไม่รู้ว่าได้เป็นยังไง เพราะตัวเองยังจำไม่ได้เลย
รู้อย่างเดียว ครูจะพาไปซ้อมวิ่งทุกวัน เราก็วิ่งดิ ครูสั่งนิ แต่ดันวิ่งเร็วกว่าเพื่อน ..ก็
โชคดีไป ครูจับไปแข่งอนุบาลจังหวัดซะ (ถ้าจำไม่ผิด) มีแต่เด็กเล็กๆทั้งนั้น(ก็เด็กอนุบาลนี่หว่า)
ถึงวันแข่งจริง เราตื่นสนามซะงั้น กรรมการสั่งเข้าที่ ... ระวัง...ปัง เรายืนดูเฉยเลยอ่ะ ไม่ยอมวิ่ง
พ่อกะแม่ต้องวิ่งไปเรียกไป จนถึงเส้นชัย ได้ที่โหลอ่ะ ก๊ากกกกกก พอพ่อมาถามทำไมไม่วิ่งละ
ก็ครูไม่ได้สั่งนิ..... แป่ว
กลับไปวิ่งอีกครั้งตอนป.4 แต่คราวนี้ทำเอาเดี้ยง หยุดเรียนไปหลายวัน กล้ามเนื้อฉีก ตั้งแต่นั้น
ไม่เอาแล้วค๊าบบบบ ไม่วิ่งอีกเลย พอมีทดสอบสมรรถภาพทีไร ได้ที่โหล่ทุกทีสิน่า...เฮ้อ

2. จำไปจนตาย
เรื่องนี้เกิดตอนป.2 ทำให้จำไปจนตายจริง ๆ จนตอนนี้ยังมีแผลเป็นอยู่ที่หลังมือเลย ถ้าใครไม่รู้นึกว่าเป็นปาน
แต่มันไม่ใช่ ช่วงนั้นพ่อจะพาไปดูหนังบ่อย ไปทีก็ทั้งบ้าน 5 คนพ่อแม่ ลูกอีก 3 มีพี่สาว(ลูกป้า)ก็ไปด้วย ไปกะมอไซค์
นั่งกัน 2 เที่ยว ไปดูหนังของเฉินหลง น้องมันชอบ ก็อืม ๆ ยอม ยังเด็กนิ พอโรงหนังเลิก พ่อก็มาส่งเรา น้องคนกลาง
แล้วก็พี่ ตอนนั้นยังไม่รู้ไงว่ามอไซค์โดนตะปู รถกำลังเลี้ยวโค้งพอดี โครมเดียวเลย เราได้มา 2 ฝ่ามือ 2 หัวเขา
หยุดเรียนไปเกือบเดือน เพราะเขียนหนังสือไม่ได้ มันกำมือไม่ได้เลย แผลมันตึงไปหมด ตั้งแต่นั้นมาถ้าให้ขี่มอไซค์ทีไร
ก็เสียว ๆ ขี่คนเดียวได้ ให้ใครมาซ้อนไม่ได้เลยง่ะ เลื้อยยังกะงู

ล่าสุด ตอนนี้ขับรถยนต์ได้ไม่นาน ก็ขับคล่องแล้วนะ ไม่กระตุก ไม่เงอะๆงะๆด้วยความที่ถนนว่างอ่ะ เราก็ขับไปเรื่อย ๆ ก็ก้มไปดูอ่ะ สายสมอลทอล์กมันพันกัน แกะมันซะหน่อยดีกว่า
ก็ระหว่างที่กำลังแกะก็ไม่ได้จอดรถหรอกนะ ด้วยความชะล่าใจไง ไม่รู้รถมันเปลี่ยนไปอยู่อีกเลนตั้งแต่
เมื่อไหร่ รู้สึกตัวอีกที รถคันหลังบีบแตรซะดังลั่น โอ้...ตกใจหมดเงยหน้ามาดูถนน เฮ้ย รถเปลี่ยนเลนไป
เมื่อไหร่ฟะ ก็หักพวงกลับไปอยู่เลนเดิม ขับช้ากว่าเดิมอีก กลับไปไม่กล้าเล่าให้แม่ฟังง่ะ หวาดเสียวววว กลัวง่ะ

3.เกลียดหนอนสุดๆๆ
เกลียดหนอนนะ ไม่ใช่ป้าหนอน ป้าหนอนอ่ะชอบบบบบ เหอๆๆๆๆ
ที่เกลียดก็มีสาเหตุนะ กำลังจะขัดรองเท้านักเรียน (ตอนนั้นบ้าขัดรองเท้ามากกก
เพราะอาจารย์จะมาตรวจเกือบทุกวัน) ก็ไปหยิบผ้า หยิบแปรงจะเอามาขัดนี่แหละ
แล้วไม่รู้ว่ามีหนอนขน ตัวสีดำ ตัวใหญ่มากกกก เราก็จับหมับ....โดนเต็ม ๆเลยคับ
โอย...มืองี้บวมฉึ่งเลยง่ะ ขนหนอนติดเต็มมือเลย วิธีแก้ตอนนั้นแม่ก็ไม่อยู่อีก
ก็เอาเทียนมาถู ๆ เอาขนหนอนออกง่ะ กว่าจะเอาออกหมด ง่า ทรมาน
ตั้งแต่นั้นแหละ เห็นหนอนเมื่อไหร่ ตัวเป็นๆนะ ของปลอม ของเทียมไม่กระเทือน
เห็นทีไร ขนแขนแสตนอัพทุกทีเลยง่ะ


4. ไม่อ่านหนังสือเยย
เป็นคนไม่ชอบอ่านหนังสือเลยอ่ะ โดยเฉพาะหนังสือเรียน เพราะตั้งแต่อนุบาลยันมัธยมเลยนะ เวลาจะสอบเราก็ ทำเป็นเปิดไปงั้น ๆ แหละ แต่ก็สอบผ่าน ไม่เคยต้องสอบซ่อม อย่างมากก็ผ่านคาบเส้น จนจบประถมต่อมัธยมต้น ก็ไม่อ่านกะเค้าอีก พอเปิดอ่าน หลับทุกที แต่ก็สอบเข้าเรียนต่อได้นะ การบ้านก็ไม่ค่อยส่งอาจารย์อีก
แต่ก็รอดมาตลอด มาจะตายก็ตอนจะต่อม.ปลาย โอยทำไงฟะ พอดีเค้าให้โอกาสเด็กเก่าสอบเข้าก่อน สบายไป พอเริ่มเรียนม.ปลาย มาเริ่มอ่านหนังสือบ้าง ก็ตามประสาอยากเรียนนั่นเรียนนี่
แต่ก็บ้าๆเป็นพัก ๆ ไม่เคยอ่านจบเล่มกะเค้า ไม่เคยไปเรียนพิเศษ เช้าไปโรงเรียน เย็นก็รีบกลับบ้านมาดูการ์ตูนซะ เสาร์อาทิตย์ไปเล่นบาส กลางวันก็ดูทีวีซะมากกว่า หนังสือเริ่มมาอ่านก็ ม.3 นี่แหละ เริ่มอ่านหนังสือการ์ตูนก่อนเลย อย่าคิดว่าหนังสือเรียนจะมาเป็นอันดับ 1
คะแนนสอบก็ดี ไม่ตก ไม่ต้องซ่อม (ช้านชอบ) ไปเรียนต่อป.ตรี ก็ ใช้สอบตรงเอา ไม่ต้องอ่านหนังสือก็สอบผ่านไป เพราะเค้าสัมภาษณ์ ก็ใช้ผลการเรียน ตอนนี้เริ่มบ้าขึ้นมาอีกนิด ขยันอ่านกะเค้ากลัวสอบตกง่ะ แต่ไม่วาย ไปห้องสมุดก็ขนนิยายกลับบ้านทีนึง 2-3 เล่ม
บ้างครั้งบัตรยืมเต็ม ให้เพื่อนยืมให้อีก แต่นั้นแหละ ผ่านมาได้ตลอดรอดฝั่ง มีแค่หวาดเสียว จบมาได้ก็บุญแล้ว รอดตาย เดี๋ยวนี้เลยอ่านล้างแค้นอ่านทุกอย่างที่ขวางหน้า
ปล.1 นี่ถ้าอาจารย์รู้นะ คงซึ้งใจพิลึก
ปล.ห้ามเลียนแบบนะ ความสามารถเฉพาะตัว เพราะส่วนใหญ่อาศัยฟังจากในห้องเรียนไง กลับมาบ้านก็เฮฮาไป


5. ไม่ถูกโรคกะความเย็น
เป็นภูมิแพ้อย่างนึง ถ้าอาบน้ำเย็น เย็นจัดๆเลยนะ จะขึ้นผืน แตกลมพิษทั้งตัวเลย ก็ไม่ค่อยชอบแล้ว มันคันนิ นอกจากน้ำเย็นแล้ว ถ้านั่งในห้องแอร์ ไม่ว่าจะในรถ หรือห้องประชุม
ห้องเรียน ถ้าเปิดแอร์เย็นมากๆ ก็จะคัน เริ่มจากที่เท้าก่อน แล้วค่อย ๆ คันไปทั้งตัว ตอนเรียนเพื่อนจะรู้เลยนะ นั่งมาได้ตลอดพออากาศในห้องเย็นลงเรื่อย ๆ ก็ยุกยิก นั่งไม่นิ่งแล้ว ทรมาน นอกจากคัน มันยังขึ้นเป็นจุดดำๆ อีก แม้แต่ถือแก้วน้ำเย็น ๆ ยังคันเลยอ่ะ แต่ต้องถือไว้นานมากกกกก ทานไอติม ยังคันปาก คันลิ้นเลย ลำบากง่ะ

อ่ะ ครบล่ะ 5 ข้อ แต่จะหาใครมาสืบทอดคงจะยาก คงโดนกันทั่วหน้าแล้วล่ะ ฝากไว้ก่อนนะเจ๊ ฮึ่ม



Create Date : 23 มกราคม 2550
Last Update : 24 มกราคม 2550 15:21:13 น.
Counter : 367 Pageviews.

3 comments
  
ฝากไว้นาน ๆ ระวังพี่โซดาลืมนะคะ
โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 26 มกราคม 2550 เวลา:10:13:12 น.
  
พี่ต้องขา น้ำเพชรได้ทรานสคริปต์แล้วนะคะ แวะมาบอกให้ช่วยดีใจหน่อยฮับ
โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 28 มกราคม 2550 เวลา:14:20:19 น.
  
ดีใจด้วยนะเพชรที่นี้จะได้สมัครงานสักกะที
โดย: ติกาหลัง วันที่: 29 มกราคม 2550 เวลา:18:57:29 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ติกาหลัง
Location :
สุราษฏร์ธานี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



อย่าเอาความรักไปผูกพันกับเวลา อย่ากลัวที่จะเสี่ยง เพราะคุณไม่อาจจะวิ่งหนีไปตลอดชีวิต