Oh!! my sassy boss ตอนที่ 38 หน้า 4
มีเพียงเท่านี้ที่พระรองอย่างเขาจะพอทำได้ แม้ใจ อยากให้เมขลาปฎิเสธว่าไม่จริง เธอไม่ได้สนใจอะไรกฤษ หรือสักวันหนึ่งเขาจะเลิกกัน แต่ดูเหมือนว่าเมขลา ก็ไม่ได้เอ่ยมันออกมา เธอพูดแค่ว่ายอมรับเรื่องนี้แล้ว
หมอเอก “คุณเริ่มคบกันเมื่อไหร่กัน?”
เป็นสิ่งที่เขาพยายามฝืนใจถาม แม้อยากรู้ แต่เหมือนเหงือกกับฟันก็อ่อนแรงแทบไม่ขยับ
เมขลา “ก็ไม่นานเท่าไหร่หรอก เรื่องมันดูซับซ้อน ฉันก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไงต่อหรอก เฮ้อ”
เห็นเมขลาถอนหายใจแบบนี้ก็พลอยกังวลไปด้วย หรือว่ามีเรื่องหนักใจ
หมอเอก “ถ้าเขาไม่ดีพอสำหรับคุณ ก็บอกผมได้นะ”
เขาปลอบเธอเบาๆ
หมอเอก “คุณอายุมากแล้ว เขายังเด็ก ช่องว่างมันมีเยอะ”
เมขลา “ฉันก็ว่าอย่างนั้นแร่ะ ก็เลยขอเวลา แต่ขอเท่าไหร่ เวลาก็ไม่ช่วยอะไรเลย”
เมขลาเหมือนท้อแท้ เรื่องจริง ที่เธออยากให้กฤษ อยากจะเลิกกับเธอ แต่มาถึงวันนี้แล้ว น่าจะยากเข้าไปใหญ่ แล้วเธอก็ผัวพันกับเขาเกินเลยพี่สาวไปแล้วนั่น คิดแล้วก็ถอนตัวยาก
หมอเอกได้แต่ดูหน้า น้อยๆ ทำคอตกเดินจากไป แม้จะคลุมเคลือในความรู้สึก แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้แล้วตอนนี้ เพราะสิ้นหวังกับเมขลา หัวใจบอบช้ำ หลักฐานมันชัดเจนมาก ที่ว่าเมขลาไม่ได้ใจแข็งเหมือนศิลาเหมือนเมื่อก่อน
เย็นวันนั้น เขาเจอน้ำฝนที่ปาดหน้าไปจอดมอเตอร์ไซด์หน้าหอเช่นเคย เลยพาเธอไปกินชาบูเป็นเพื่อนเพื่อย้อมใจ
เมขลาหนีไปนอนอีกห้องสำเร็จช่วงที่กฤษออกไปอาบน้ำ พอเขาเข้าห้องมาไม่เจอร่างเธอก็ฉุน ไปเปิดห้องน้อยไม่มี เหลือห้องที่เขาไม่เคยเปิดเลย พอจับลูกบิดก็ล็อค
กฤษ “คิดอยากจะหนีไปนอนคนเดียวเหรอ?”
เขาพึมพำเบาๆ ก่อนจะเริ่มลงมือเคาะห้องนอน เมขลาหันมามองประตูคิ้วขมวด
เมขลา “มีอะไร?”
เธอร้องถาม
กฤษ “ผมปวดท้อง”
เมขลา “ปวดท้องก็ไปหายาข้างล่างกินสิ”
เธอตอบเสียงดัง
ลูกไม้ตื้นๆ จะมาหลอกเธอให้เปิดประตูได้อย่างนั้นหรือ
กฤษ “ผมปวดท้องจริงๆ นะ”
เมขลา “ยาอยู่ข้างล่างไปเลือกกินเอาสิ”
เธอก็ยังคงไม่ยอมเปิด
กฤษเริ่มหน้านิ่ว จะเอายังไง เขาเคาะเรียกเธออีก นี่ขนาดว่าเขาไม่สบายก็ยังไม่สนใจ
กฤษ “พาผมไปหาหมอไม่ได้เหรอ? ผมปวดมากเลยนะ”
เมขลา “เป็นอะไร กลางวันยังดีอยู่เลย อย่ามาหลอกฉันเปิดประตูให้ยาก แล้วเธอเป็นหมอรักษาตัวเองไปสิ”
เธอร้องตอบ เริ่มโมโหกับลูกไม้ของกฤษ
กฤษ “พี่ไม่ห่วงผมบ้างเลยเหรอ? ผมเป็นหมอสมองนะ ไม่ใช่หมอเวชกรรมทั่วไป”
เขาต่อว่าเธอ
เมขลา “เรื่องอะไร เธอก็แค่อยากกวนฉันเท่านั้นแร่ะ คิดว่าไม่รู้หรือไง?”
เธอสวนกลับ
กฤษชักไม่ได้การกับการโกหกไม่เนียน เขาเลยกลับไปที่ห้องเมขลาได้ยินเสียงเขาเงียบลงก็สงสัย แม้จะอยากรู้ว่ากฤษเป็นอะไรจริงหรือเปล่าก็ตาม แต่เธอตั้งใจแล้วว่าจะแยกห้องกับเขาให้ได้ กฤษ ไปเอากระป๋องมา โยนลงพื้นที่หน้าห้องแล้วร้อง
“โอ้ย”
เมขลาตกใจรีบเปิดประตู กฤษก็รีบกระแทกตัวเข้ามาในห้อง กระโดดขึ้นเตียงไป ทำเอาเมขลาหน้าตื่นตกใจกับการแพ้พ่ายมารยาเด็ก
เมขลา “นี่เธอ หลอกฉันเหรอ”
กฤษลุกจากเตียงรีบมาดึงแขนเมขลาเอาไว้ก่อนเธอจะหนีออกจากห้อง ปิดประตู ปิดไฟแล้วก็พาเธอขึ้นเตียงนอนกอดเอาไว้
กฤษ “นอนๆ ดึกแล้ว”
เขาไม่สนใจท่าทีโมโหของเธอ
เมขลา “นี่ เธอ”
เธอพยายามดิ้น แต่ก็สู้การพันธนาการตัวเธอเอาไว้ไม่ได้ เลยต้องยอมนอนไปอย่างนั้น
รุ่งเช้า กฤษ รู้สึกตัวตอนเมขลาลุกจากที่นอนไป เขาเลยลุกตามออกมา เมขลาไปอาบน้ำข้างล่าง เขาเลยอาบน้ำข้างบน พออาบน้ำเสร็จเธอมานั่งแต่งตัวหน้ากระจก
กฤษ ก็มาแต่งตัวหน้ากระจกเบียดเธอด้วย เธอมองหน้าเขาถามด้วยสายตาว่าจะวุ่นวายกับเธอทำไม?
กฤษไม่ได้สนใจ เอาหวีมาหวีผม มองหน้าสวยๆ ของภรรยาและก็ทำเป็นหวีผมให้ เมขลามองอย่างระแวงระไว ว่าเขาจะเล่นอะไรของเขา
กฤษ “ผมสวยจัง “
เมขลามองเขาอย่างไม่เข้าใจ จะมาเล่นหัวเล่นหางอะไรของเขา หวีไปหวีมาทำไม ผมเธอสั้น แทบจะไม่เคยหวีผมเลยด้วยซ้ำไป
เมขลา “มีอะไรหรือเปล่า?”
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [
กินเนื้อหาพระนางไปเยอะค่ะ