Group Blog
All Blog
|
สลับลายคดีรัก ตอนที่ 2 หน้า 4 พิชญาอยู่ที่บ้านหลังจากพูดคุยเรื่องชีวิตของเธอกับป้าแมวอย่างคนไม่รู้อะไรอยู่นาน ป้าแมวขอมาทำงานบ้าน พิชญาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ออกมาจากห้องก็เดินตามพูดคุยกับป้าแมวไปรอบบ้าน ช่วยป้าแมวทำงานบ้าน ทำกับข้าว กิติเทพที่เปิดกล้องดูก็ให้รู้สึกแปลกใจ แม้จะรับรู้ความเปลี่ยนแปลงมากมายตั้งแต่เธอฟื้นมาครั้งนี้ และปักใจเชื่อว่านี่คือการแสดง แต่เธอจะแสดงได้เนียน จนไม่หลงเหลือพฤติกรรมเดิมอย่างนั้นเชียวหรือ ผ่านไปร่วมอาทิตย์ที่พิชญาออกมาจากโรงพยาบาล วันๆ เธออยู่ที่บ้าน คอยถามนั่นถามนี่ป้าแมว จนไม่เหลืออะไรจะเล่า บางวันเธอก็นอนที่โซฟา บางวันเธอก็นอนเล่นที่ห้อง บางวันก็รื้อบ้านหาอะไรที่สงสัยทำ กิติเทพมองสิ่งเหล่านั้นผ่านกล้องวงจรปิด เธอไม่ได้ออกไปไหน ไม่มีใครโทรหาเธอ ทำให้เขาไม่สามารถสืบอะไรเพิ่มจากเดิมได้มากนัก บางวันป้าแมวสอนดูติ๊กต๊อกบ้าง Facebook บ้าง พอให้เธอไม่เหงา เวลาเจอกับกิติเทพตอนเย็น ก็มักก่อกวนอารมณ์เขาตลอด จากที่คิดว่าเธอน่าจะแกล้งความจำเสื่อม เขาเองก็พบว่าสิ่งเหล่านั้น ไม่ใช่แค่ความจำเสื่อม เหมือนเธอไม่ใช่พิชญาที่เขาเคยรู้จัก เหมือนเขาอยู่กับใครที่ไม่รู้จักกันเลย กิติเทพเก็บความสงสัยเหล่านั้นกดโทรศัพท์หาหมอมู เพื่ออยากซักถามข้อข้องใจ “ว่าไงแก” “ฉันมีเรื่องสงสัยเกี่ยวกับพิชญา” “ทำไมเหรอ?” “การที่คนความจำเสื่อม เขาจะมีอะไรที่เปลี่ยนไปบ้าง?” “ก็มีโอกาสเปลี่ยนไปทุกอย่าง ไม่ว่า ความคิด คำพูด การกระทำ อย่างเช่น เขาเคยกินเต้าฮู้ เขาก็อาจจะไม่ชอบเต้าฮู้ เขาเคยเรียบร้อย เขาก็อาจจะก้าวร้าว หรือเขาเคยรักแกก็อาจจะเหม็นขี้ขึ้นมา แกเจอแบบไหนล่ะ? หรืออาจจะเป็นสิ่งที่ถูกเก็บกดอยู่ในใจเขา อาจจะแสดงออกมาอย่างเต็มที่” หมอมูถามอย่างรู้ทัน “แล้วเขาจะหลงเหลือพฤติกรรมเดิมเขาไหม?” “ฉันก็ไม่กล้าฟันธงนะแก มันก็แล้วแต่บุคคล แต่ละเคสอาจจะมีความแตกต่างออกไป บางคนอาจจะเคยชินทำอะไร มันก็อาจจะยังติดมาอยู่ แต่บางคนก็จำไม่ได้เลย” “แล้วความจำเดิมเขายังมีหลงเหลือไหม?” “มันก็ขึ้นอยู่กับสมองเขานะ ว่าโดนกระแทกแรง หรือเขาสำลักน้ำแรงไหม แกก็ลองดูว่า อะไรที่เขาเคยชอบเขายังทำเหมือนเดิมไหม พฤติกรรมซ้ำๆ คนเคยชิน ต่อให้ความจำเสื่อมแค่ไหน กายปฎิบัติอาจจะทำตามความเคยชิน ความเคยชิน มันอยู่เหนือสมองไปแล้ว อย่างเช่น เวลาที่แกเจอลูกอมโบราณก็อดที่จะซื้อติดมือมาไม่ได้” หมอมูพูดแทงใจดำกิติเทพอย่างแรง ทำเอากิติเทพ เงียบไปครู่ใหญ่ “ที่เขาเป็นอยู่ทุกวันนี้ อาจจะเป็นจิตใต้สำนึกที่เขาอยากแสดงออกมาจริงๆ ก็ได้ใช่ไหม?” “มันก็อาจจะมีส่วน” “มิน่าล่ะ หน้ากากมันถูกกระชากออกมาแบบนี้เอง” เขาฟันธงอย่างมั่นอกมั่นใจนัก ที่แล้วมาที่ทำตัวเรียบร้อยแท้จริงก็ปกปิดจิตใจอันร้ายกาจอย่างที่เขาคิดไว้ จริงๆ แล้วเธอเป็นคนหยาบกระด้าง ใจคอโหดร้าย “ฉันจะทำให้เขาฟื้นความทรงจำได้เร็วที่สุดได้ยังไง?” “ก็อย่างที่ฉันบอกแก มันขึ้นอยู่ที่เขา” “เราจะทำยังไงได้บ้างล่ะ?” “เท่าที่ฉันดูหนังไทยมานะ” “ทำไมต้องหนังไทย แล้ววงการแพทย์ไม่มีข้อมูลเรื่องนี้เลยเหรอไง?” เขาเริ่มหงุดหงิด “แกเชื่อแล้วใช่ไหมล่ะว่าเขาความจำเสื่อมจริงๆ? ฉันหมายถึงว่า ถ้าเขาโดนกระแทก เราก็คงต้องให้เซลล์สมองถูกกระแทกอีกครั้ง ถ้าเขาเคยจมน้ำสำลักน้ำ ก็อาจจะต้องสำลักน้ำอีกหน อะไรประมาณนี้ ถ้าทางวิทยาศาสตร์ พิสูจน์กันได้ เราก็ต้องพยายามติดตามอาการ และกระตุ้นด้วยเรื่องราวที่ผ่านมาของเขา” นี่ก็เป็นเรื่องใหญ่พอสมควร เพราะเขาแทบไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับพิชญา “ครอบครัว ญาติ มิตร เพื่อน มีส่วนสำคัญที่จะช่วยกระตุ้นเขามากที่สุด เพราะฉนั้น แกก็ต้องเป็นคนที่จะทำให้เขาฟื้นความทรงจำ โดยการให้ข้อมูล พาเขาทำสิ่งที่เขาเคยทำ คอยพูดคุยเรื่องราวที่ผ่านมา เคยทำอะไรด้วยกันบ้าง เขาชอบอะไร กินอะไร ไปเที่ยวที่ไหน แกก็ต้องพาเขาทำ แล้วคอยสังเกต ว่า อะไรบ้างที่เขาทำอย่างเคยชิน จะเป็นจุดที่กระตุ้นได้ไว” ที่แล้วมาอย่างนั้นเหรอ เขาอาจจะปรนเปรอพิชญาด้วยเงินไม่ให้ขาดมือ ผู้หญิงที่เอาแต่เที่ยว งานไม่ทำ ช้อปปิ้งไปวันๆ นั่นสิ ถ้าเธอชอบช้อปปิ้ง เขาก็ควรพาเธอช้อปปิ้งสินะ “ก็ได้” แผนนี้น่าจะดีที่สุด ที่เขาจะพอทำได้ “ยังไงครบเดือนแล้วก็พามาเช็คอีกทีนะ” หมอมูบอกชายหนุ่ม
เพิ่งเห็นค่ะบล็อกนี้
 โดย: หอมกร
  วันที่: 12 สิงหาคม 2568 เวลา:17:59:07 น. |
unitan
 ฝากข้อความหลังไมค์ Rss Feed  Smember ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]  Link |
||||||||||||
