Group Blog
All Blog
|
สลับลายคดีรัก ตอนที่ 11 หน้า 2 เสียงพิชญาร้องอย่างดีใจ หันไปเจอลานเพย์ มีลายตารางกระโดดตั้งเต ก็วิ่งไปกระโดดอย่างชำนาญ ยังไม่พอ กระโดดขึ้นไปบนม้าโยก โยกทุกตัว อย่างสนุก ทุกคนมองแล้วก็ขำ “นี่....เรามาให้ยาไก่นะ เด็กน้อย” ก้องตะโกนบอกเตือนสติ “ฮ้าๆๆ... เด็กไม่เคยมาเที่ยว” ก้องขำ ทุกคนก็ขำ เหมือนนึกขึ้นได้ เธอเดินกลับมาอย่างอายๆ ยิ้มแห้งๆ “หนูก็แค่ คิดถึงตอนเด็กๆ ที่ได้กระโดดตั้งเต พอเห็นก็ห้ามขาไม่ได้เลยค่ะ” เธอยืนบิดอายๆ ทั้งที่น่าแปลกใจว่าเหตุใดนึกถึงวัยเด็กขึ้นมาได้ “เด็กๆ ทุกคนชอบ ไม่แปลกหรอก” ตาหัวเราะอย่างชอบใจ ก่อนจะพาทุกคนไปที่โรงเรือนไก่ พอทุกคนมาถึงโรงเรือนไก่ เกินที่ใครจะคิด พิชญากระโดดเข้าดงไก่ ไปเล่นกับไก่อย่างสนุก ไม่ได้มีความกลัวไก่อย่างคุณหนูพึงจะมี เพราะฟาร์มที่บ้านรัน ไม่ได้มีฝูงไก่มากมายขนาดนี้ มันจับอยู่ในกรงแยกตัวเรียบร้อย “ไหนๆ ตัวไหนซึม” เธอไล่หาตัวที่มีอาการซึมเพื่อมาหยอดยา “ผมว่าจับหยอดทุกตัวดีกว่าครับ ส่วนตัวที่ซีมมากๆ ก็จับแยกกรงไป” รันหันมาบอกตา “ดีๆ เดี๋ยวตาบอกคนงานมาช่วย แต่ดูแม่หนูสิ คล่องเชียว” ตามองพิชญาอย่างเอ็นดู รันได้แต่ยิ้ม รู้สึกชุ่มชื่นใจที่ใครๆ ก็ชอบ พิชญา ทำให้เราไม่รู้สึกว่าการพาเธอมาจะมีความอึดอัดใจอะไร ส่วนพิชญาก็ร่าเริงเล่นกับสัตว์อย่างสนุก พอเสร็จจากหยอดไก่ เธอก็เห็นกระต่ายในลานเลี้ยงก็ขอวิ่งไปเล่น แล้วเลยไป รีดนมวัวที่คอกวัวอีกอย่างชำนาญ จนพี่ๆ ก็ทึ่งในความเก่งของเธอ แล้วที่คิดว่าจะได้กลับไว ก็ต้องรอเธอสนุกให้เต็มที่ก่อน ตาโมท บอกคนสวนเก็บมะยงชิดที่พอเหลือรุ่นสุดท้ายให้ทุกคนเอากลับไปกินบ้านด้วย “อีก เดือน สอง เดือน ก็กลับมากินทุเรียนนะ เดือน พฤษภา เงาะกับมังคุดก็เริ่มออกแล้ว กับ สละ ก็มาเอาไปกินกันล่ะ” “ตาปลูกทุกอย่างเลยเหรอคะ?” “ก็ไม่ทุกอย่างหรอก แบ่งปลูกอย่างละนิดล่ะหน่อย” เธอมองป่าไกลสุดลูกหูลูกตาจนจรดเขาแล้ว ซึ่งแยกส่วนออกไปจากฟาร์มวัว “แล้วอย่างละหน่อยนี่มันกี่ไร่ค่ะ” “ไม่เยอะหรอก 200-300 ไร่เอง น้อยกว่าตาเพชรตั้งเยอะ” “โห...” พิชญาตาโต รถซาเล้งวิ่งออกมาจากสวน มีชายหนุ่มรุ่นๆ ใส่ชุดชาวสวน ขนมะยงชิดมาหลายเข่ง “สวัสดีครับพี่รัน” เขาลงรถมาแล้วไหว้ทุกคน ทุกคนต่างรับไหว้เขาเช่นกัน รวมพิชญา “เอ๋....พี่สาวคนสวยนี้ใครครับ แฟนพี่รันเหรอ” พิชญาถึงกับตาโต ที่ถูกถามซึ้งๆ หน้า รันได้แต่ยิ้มๆ “โอว....ฉันเป็นลูกจ้างเขาหรอก ว่าแต่ ใครเนี่ย” “ผมละมุด ลูกแม่ม้วนครับ” เขาแนะนำตัวเอง ตาแบ่งนมวัวสดให้พิชญา 1 กระป๋อง ส่วนหนุ่มๆ บอก ไม่กินนมขวด เลยไม่เอา “นี่นมสด ต้องรีบกินนะ สดๆ จะอร่อยมาก หอมละมุนเลย” “แบบนี้เราเอาทำโยเกิร์ตกรีกได้ใช่ไหมคะ” ตาถึงกับอึ้ง ไม่คิดว่าจะมีคนสนใจเรื่องนี้ “ได้สิ” “ที่จริงตาก็มีควายพันธุ์นมด้วยนะ นมของควายเอาไปทำเนยคุณภาพดีมาก” “เอาไว้มารอบหน้าหนูจะมารีดนมควายนะคะ” “หนูขอลูกจามาคารูด้วยได้ไหมคะ แล้วก็ขอต้นด้วยค่ะ” กินแล้วขอและห่อ ตัวแม่อย่างเธอไม่เคยพลาด ตาถึงกับขำอย่างเอ็นดู “ก็เอาสิ มาๆ ละมุดไปแบ่งต้นจามาคารูให้พี่เขาหน่อย” “มีที่พี่ลินทำไว้ ตาให้ใช่ไหม” หลายชายถาม “ให้ไปเลย เอากี่ต้นก็พาพี่เขาไปดูเอา” พิชญายิ้มดีใจ มาระยอง มันคุ้มกว่าที่คิด ได้ทั้งผลไม้ ได้ทั้งต้นไม้ไปปลูก “ไม่สนใจเอาต้นทุเรียนไปปลูกเหรอ?” ตาแกล้งถาม “ถ้าให้ก็เอาค่ะ” มีหรือจะปฎิเสธ รันได้แต่อมยิ้ม สุดท้ายพิชญาได้กระบองเพชรมา 2 ต้น ทุเรียน 2 ต้น เกินคาดของหนุ่มๆ ว่าสาวน้อยของพวกเขาจะระวังเนื้อระวังตัวกับคนแปลกหน้า ไม่กล้ากินไม่กล้าพูดอะไร พอได้ของที่ถูกใจแล้ว ทุกคนต่างร่ำลากัน วันนี้ตาดีใจที่รันกับทีมงานมาช่วยหยอดยาไก่ให้ และได้พาสาวน้อยที่สร้างสีสรรและรอยยิ้มมาได้รู้จักกันอีก “อย่าลืมมากินทุเรียนกันนะ” ตาย้ำ ก่อนจะโบกมือลาและส่งทุกคนขึ้นนั่งรถแล้วมองไปจนลับตา ละมุดหันมามองหน้าตา “พี่คนนี้คุ้นๆ นะตา” “คุ้นยังไง” “เหมือนเห็นในรูปเพื่อนๆ พี่ลิน” ละมุดกับตาเข้าไปในบ้าน เขาก็เดินมาชี้ที่รูปรับปริญญาของมิลิน ที่ถ่ายร่วมกับเพื่อนๆ “นี่ไงตา พี่เขาแต่งหน้าจัดๆ” “เออ ว่ะ ก็ว่าอยู่ หน้าคุ้นๆ” ตาเองก็มองหน้าหลานชาย “เขาไม่เคยมาบ้านเราใช่ไหม?” “นั่นสิ ไม่เคยเห็นนะตา”
 โดย: หอมกร
  วันที่: 31 มกราคม 2569 เวลา:17:21:44 น. |
unitan
 ฝากข้อความหลังไมค์ Rss Feed  Smember ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]  Link |
||||||||||||||
