ธันวาคม 2568

 
1
3
4
5
6
7
8
9
11
12
13
14
15
17
18
19
20
21
22
24
25
26
27
28
30
31
 
 
All Blog
สลับลายคดีรัก ตอนที่ 9 หน้า 1
พิชญานั่งเล่นในห้องกับรักแรกพบและแจ่มใส กิติเทพเดินขึ้นมาชั้นบน กำลังจะตรงเข้าห้อง แต่ยืนหยุดคิดครู่ใหญ่ก่อนจะมาหยุดยืนที่หน้าห้องพิชญา แล้วเคาะเบาๆ พิชญามาเปิดประตูก็ตกใจ พยายามไม่เปิดอ้า ให้เขาเข้ามา

“คุณพ่อ มีอะไรคะ?”
“เปิด”

เขาออกคำสั่ง

“ทำไมคะ คุณพ่อจะเข้าห้องหนูทำไม?”

เธอตั้งคำถามหน้าซื่อๆ

“จะเปิด หรือไม่เปิด?”

หน้าตาดุดัน อารมณ์ร้ายของเขาทำเอาพิชญาใจเต้นแรง เพราะรู้ดีว่าทำตัวขัดใจเขาเข้าแล้ว คงจะมากระชากเอาสองแสบออกจากห้อง แต่เห็นสายตาอันดุดันของกิติเทพ ก็ต้องข่มใจไว้ เพราะเธอเองเพิ่งรับปากว่าจะไม่ทะเลาะกับเขาเพื่อแลกกับการที่เขายอมให้เลี้ยงเจ้า 2 แสบ

เธอจำใจเปิดประตูให้เขา กิติเทพมองไปรอบห้อง เดินเข้ามาอย่างช้าๆ ไปหยุดกลางห้อง ที่สองแสบนั่งหมอบกันอยู่

สัญชาตญาณสัตว์ก็พอรู้ว่า คนที่มาด้วยเจตนาไม่ดี มีรังสีอำมหิตทุกย่างก้าว กระต่ายเลยนั่งดูท่าที แจ่มใสเองก็สะบัดตูดไปนั่งลงข้างๆ แม้จะหมั่นไส้เจ้ารักแรกพบก็ตามที แต่เวลานี้ พวกเขาต้องผสานกำลังกัน พิชญารีบมานั่งคุกเข่าลงตรงหน้าเขาขวางเขาไว้

“คุณพ่อคะ อย่าโกรธหนูเลยนะ ที่หนูเอาน้องทั้งสองมานอนด้วย พวกเขาพึ่งมาอยู่บ้านเราอาจจะแปลกที่ กลัวน้องๆ จะนอนไม่หลับ”

เธอรีบพูดออดอ้อน หาข้ออ้าง

กิติเทพยืนกอดอกมองหน้าหวานที่ตีหน้าเศร้าตรงหน้า

“อย่ามามารยา พวกนี้เป็นสัตว์เลี้ยงจะมาอยู่ห้องกับคนได้ยังไง?”

เขาดุ

“คุณพ่อไม่รู้อะไร เจ้าสองตัวนี้ น่ารักนะ แสนรู้ เข้าใจภาษาคนด้วย นี่ๆ ถ้าไม่เชื่อ หนูจะเรียกให้ดู”
“นี่ๆ แจ่มใส่ รักแรกพบมานี่มา”

พอเรียกเสร็จ  2 แสบก็เดินมานั่งตักพิชญาอย่างง่าย

“เห็นไหม พวกเขาเรียบร้อยนะคะ คุณพ่อ เข้าใจว่าเราบอกอะไร พวกเขารู้ภาษาค่ะ”
“ยังไงก็เป็นสัตว์เลี้ยง ผมไม่อนุญาตให้คุณเอามาไว้ในบ้าน”
“พ่อขา น้องๆ เขาสะอาดนะคะ ถูกดูแลอย่างดี อาบน้ำทุกวันค่ะ แล้วนี่ รักแรกพบก็ตัวหอม แจ่มใสก็ตัวหอม”

กิติเทพได้แต่กัดฟันมองดูพิชญาหอมซ้ายทีขวาที

“ถ้าพ่อไม่เชื่อก็ดมดูไหม?”

เธอยก 2 แสบขึ้น

“ไม่”

เขารีบตอบ เบี่ยงหน้าหนี ยิ่งเห็นหน้าเจ้ารักแรกพบ ที่แสยะยิ้มให้เขาแล้วเลือดขึ้นหน้า

นี่เขาเป็นอะไรไป.....ทำไม?

ต้องขุ่นเคืองถึงเพียงนี้ พอได้สติ ภาระกิจเขาคือทำให้พิชญาสารภาพเรื่องวันที่เกิดเหตุไม่ใช่หรือ? เขาต้องกระชากหน้ากากหวานๆ ออกมา เผยฆาตกรใจดำที่พรากชีวิตมิลินน้อยไปจากเขา เพราะฉะนั้น อารมณ์อย่างอื่นต้องตัดไปก่อน ต้องคิดเพียงว่าทำอย่างไรพิชญาถึงจะฟื้นความทรงจำให้ไวที่สุด

“จะเลี้ยงก็ได้ แต่เราก็ต้องมีระเบียบวินัย”
“พ่อขา น้องก็มีหัวใจนะคะ น้องอยากมาอยู่กับหนูก็เพราะเราผูกพันกัน สายสัมพันธ์เราดั่งญาติ ให้น้องนอนกับหนูนะนะ”

แล้วสายตาขี้อ้อนแบบนี้ เธอไปเรียนรู้มาจากไหนกัน ทั้งคำพูดคำจา อีกเล่า ทั้งกระต่ายกับเป็ดก็เสแสร้งทำหน้าเศร้า ทั้งที่ตอนแรกทำยโสใส่เขาอยู่แท้ๆ

ที่มาใช่ว่าอยากจะมาเอาชนะ แต่เหตุใดเขาต้องยอมให้แก่พิชญา

“คุณพ่อขา”
“หยุดเรียกผมว่าพ่อได้แล้ว”

แม้เสียงจะไม่ได้ดุดันเหมือนตอนมาแล้ว แต่สีหน้าเรียบเฉย พิชญาสบตาดุเพื่อประเมินสถานการณ์ก่อนจะเริ่มแผน 2 เธอคลานเข้ามากอดขาเขา

“สามีก็เหมือนพ่อคนที่ 2 ก็มีแต่คุณที่ดูแลหนู ญาติคนอื่นๆ ไม่เห็นจะเหลียวแลหนูเลย ถ้าไม่มีคุณแล้ว หนูก็ไม่มีใครเลยนะคะ คุณทั้งหล่อ ตัวสูง ใจดี คุณเมตตาพวกเราทั้ง 3 คุณให้ข้าวให้น้ำ ให้ที่อยู่ ให้เงินหนูใช้ เอาใจใส่หนูทุกเรื่อง ไม่เรียกพ่อแล้วจะเรียกอะไรล่ะค่ะ”

หน้าตาแสนเศร้าเคล้าน้ำตานี่มันละครบทไหนกัน เงยหน้าทำน้ำตาคลอเบ้าสบตาอันดุดัน จนเขาแทบตั้งตัวไม่ติด

“คุณพ่อขา ให้พวกเราอยู่ด้วยกันนะคะ”

คนไม่เท่าไหร่ ทั้งเป็ดและกระต่ายก็เข้ามาคลอเคลียขาเขาเข้าไปอีก จนทนไม่ไหว

“พอๆ..อยากอยู่ก็อยู่กันไป”

พูดแล้วก็สะบัดตัวออกมาจากห้องพิชญา
พิชญากอดรักแรกพบและแจ่มใสอย่างดีใจ

กิติเทพยืนทำหน้างงๆ อย่างไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมเขายอมได้ แต่อีกใจพอคิดถึงหน้าหวานอ้อนวอนเขา

“คุณพ่อขา”

ดูคุ้นเคยกับกิริยาแบบนี้จากไหนกัน
ตอนเช้าพิชญาตื่นแต่เช้า กินข้าวเสร็จเธอออกจากบ้านก่อน 7 โมงเช้า โดยเอารักแรกพบกับแจ่มใสไปด้วย

กิติเทพลงมาจากบ้าน 8 โมง กว่า มองหาพิชญา ก็ไม่มี เห็นป้าแมวเตรียมอาหารไว้แค่ชุดเดียว ไม่มีจานฝั่งตรงข้ามก็อดไม่ได้ที่จะถามป้าแมว

“คุณเพื่อนยังไม่ตื่นเหรอครับ”
“เปล่าค่ะ คุณเพื่อนไปทำงานแล้วค่ะ เห็นบอกว่าเวลาทำงาน 7 โมงเช้าค่ะ เลยไปก่อน 7 โมง แล้วเลิกงาน 5 โมงครึ่ง เพราะขอเจ้านายเลิก 5 โมงครึ่งค่ะ”
“อ้อ....ขยันเหมือนกันนิ”

เขาพยักหน้ารับทราบ แม้จะมีความไม่เข้าใจ และแปลกใจในตัวหญิงสาวก็ตาม

“แล้วไอ้ 2 แสบล่ะ”

“อ้อ เอาไปด้วยค่ะ เห็นบอกว่าไม่อยากกลับมาเห็นเป็นกระต่ายกับเป็ดแดดเดียว”

ป้าแมวแอบขยี้ชายหนุ่ม ทำเอาเขาจุกอกไปทันที ก่อนจะกินข้าวเงียบๆ

พอไปทำงานวันนั้น เขาก็นั่งแอบส่องกล้องที่บ้านทั้งวัน ไม่พบว่าพิชญากลับมากินข้าวตอนเที่ยง อยากจะโทรกลับไปถามป้าแมว แต่ก็ห้ามใจไว้

 



Create Date : 23 ธันวาคม 2568
Last Update : 23 ธันวาคม 2568 7:09:13 น.
Counter : 292 Pageviews.

1 comments
Share to Facebook

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณหอมกร

  
โดย: หอมกร วันที่: 23 ธันวาคม 2568 เวลา:15:26:37 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

unitan
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]