ถนนสายนี้มีตะพาบ ก.ม. 118 : ระลึกความหลัง








"อันความรักมิใช่รักแบบชู้สาว

แต่เป็นรักชั่วคราวแบบเพื่อนๆ

ที่รักกันฉันญาติมิตรมิบิดเบือน

รักแบบเพื่อนเท่านั้นมิปันหทัย"



บทกลอนสั้นๆที่เขียนด้วยลายมือเป็นระเบียบ แม้ไม่สวยงามนัก

แต่ฉันรู้สึกได้ถึงความตั้งใจและบรรจงของผู้เขียน ฉันพบบทกลอนนี้

อยู่ในเศษกระดาษสมุดที่เก่าจนเหลือง เบื้องหลังกระดาษแผ่นนี้นั้น

แปะรูปถ่ายใบหน้าของหนุ่มน้อยคนหนึ่ง ผู้ซึ่งมีไรหนวดบางๆขึ้นเหนือริมฝีปาก

เขาเอียงคอ ยิ้มน้อยๆให้กล้อง ดวงตาเล็กหยี ดูขัดกับคิ้วเข้มๆของเขา



ฉันจำได้ดีว่าฉันได้ตัดบทกลอนนี้มาจากกระดาษจดหมายฉบับหนึ่ง

เป็นจดหมายฉบับแรกและฉบับเดียวของเขา ที่ส่งมาถึงฉันที่บ้าน

โดยทางไปรษณีย์ ในวันหยุดปิดเทอมหน้าร้อนตอนมอสอง



เขาเป็นหัวหน้าห้อง ซึ่งเป็นหัวหน้าห้องที่ไม่เอาไหนเสียเลย

ไม่รู้ว่าใครมันแกล้งยกมือโหวด ให้เขาได้เป็นหัวหน้าห้องในปีนั้น

เขามักจะเข้าห้องเรียนสาย โดดเรียน และไม่ส่งการบ้าน

วันๆฉันเห็นเขาเล่นแต่ฟุตบอล



เวลาที่ฉันว่างจากคาบเรียน หรือเวลาพักเที่ยง

ฉันมักจะหลบมานั่งเหม่อมองออกไปที่สนาม

ไม่ว่าจะจากมุมไหนของของโรงเรียน จากระเบียงชั้นสองจากห้องอาหาร

จากใต้ถุนอาคาร หรือจากโต๊ะม้าหินริมสนาม เมื่อมองไปที่สนามครั้งใด

ฉันจะต้องเห็นเขา วิ่งไล่แย่งลูกบอลกลมๆอยู่กลางสนามเสมอๆ



ใบหน้าของเขาดูเคร่งเครียด จริงจัง เหงื่อที่ไหลชุ่มโชก

ชายเสื้อนักเรียนสีขาวหลุดรุ่ยจากขอบกางเกงสีกากี

เขาดูแข็งแรงและมีชีวิตชีวา เขาดู.....น่ามอง....และ....



เอิ่ม.....ฉันเล่าถึงไหนแล้วนะ อ้อ...เขาเป็นหัวหน้าห้องที่ไม่เอาไหนใช่มั๊ย

ดังนั้นฉันจึงเขียนโน๊ตใส่กระดาษสมุดไปเตือนเขา ถึงการกระทำ

ที่ดูไม่เหมาะสมกับการเป็นหัวหน้าห้อง และแนะนำให้เขาปรับปรุงตัว

ใช่...ฉันเขียนจดหมายไปต่อว่าเขาและลงท้ายจดหมายว่า

ด้วยรักและหวังดี ลงชื่อ xxx พร้อมกับเขียนสัญลักษณ์หน้ายิ้ม :)




หลังจากนั้น...ฉันก็จำได้ไม่แน่ชัดนักว่าเขาเริ่มรู้ได้อย่างไรว่าจดหมายมาจากฉัน

ฉันแค่เขียนชื่อเล่นที่ไม่มีใครรู้จัก และแค่พยายามเขียนสัญลักษณ์หน้ายิ้ม :)

ลงบนปกสมุด และปกหนังสือทุกเล่มก็แค่นั้นเอง เขารู้ได้ไงน๊าาา..เก่งจัง



แล้วจู่ๆวันหนึ่ง เขาก็เดินมาขอยืมหนังสือเรียนจากฉัน อ้างว่าลืมเอามา

และวันรุ่งขึ้นเขาก็เอามาคืน พร้อมกับจดหมายน้อยๆที่แอบสอดมาในหนังสือ

ซึ่งฉันเพิ่งมาเห็นในภายหลังว่า หน้าที่เขาสอดจดหมายไว้นั้น

เขาได้เขียนคำว่า"ตู้จดหมายของเรา" (หรืออะไรประมาณเนี๊ย จำไม่ได้ละ ^^)

ไว้ที่มุมของหน้าหนังสือ น่ารักมุ๊งมิ๊งมากเลย.. ^^



เราคุยกันทางจดหมายได้ไม่กี่ครั้ง พูดคุยกันจริงๆไม่กี่หน (ซึ่งสั้นมากๆ)

แล้วฉันก็ได้รับรู้ว่า เขากำลังคบ และคุยอยู่กับนักเรียนหญิงอีกคนหนึ่ง

ซึ่งอยู่คนละห้องกับเรา แต่เขาไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอ

ไปกินข้าวด้วยกัน เรียนลูกเสือด้วยกัน(หล่อนเรียนเนตรนารีส่วนฉันยุว)

กลับบ้านพร้อมกัน และอาจจะทำอย่างอื่นๆด้วยกันอีก...



นั่นเป็นสาเหตุนึงที่ฉันคุยกับเขาน้อยลง จากที่น้อยอยู่แล้วอ่ะนะ

จนเราเลิกคุยกัน และห่างกันไปในที่สุด (เพราะย้ายห้องตอนมอสามด้วยแหล่ะ)

ฉันเองไม่เคยคิดว่าความสัมพันธ์ในครั้งนั้น จะเรียกว่า ความรัก

หรือเรียกว่า เป็นแฟนกันได้หรอกนะ ก็แค่เพื่อน หรือคนพิเศษไรงี้

ก็แค่เสียใจ นอนร้องไห้ขี้มูกโป่ง และใช้เวลาในการลืมเขาแค่ปีเดียวเอ๊ง...



ฉันเก็บกระดาษแผ่นนั้นกลับเข้าที่เดิม (อย่างดีด้วย)

เคยคิดจะทิ้งเสียก็หลายครั้ง แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไม มันยังคงอยู่ที่เดิม

อยู่ในซอก อยู่ในกล่อง ถูกเก็บมิดชิด อยู่บนชั้นในตู้

รอเวลาให้ฉันรื้อมาเจอ มาอ่าน มาระลึกความหลัง ครั้งเยาว์วัย



เฮ้อ....อยากกลับไปอายุ 14 อีกครั้งจัง......


















คุยกันท้ายเรื่อง :

ท่านหญิงฯห่างหายงานตะพาบไปนานมากกกกกกเลย คิดถึงทุกคนมากๆนะคะ

โจทย์วันนี้ไม่ยาก เลยขอร่วมแจมเสียหน่อย พอดีช่วงนี้กำลังระลึกความหลัง

เพื่อเขียนบล็อกไดอารี่แห่งความทรงจำอยู่พอดีค่ะ

เขาว่ากันว่าคนที่ชอบนึกถึงความหลังนี่แสดงว่าเริ่มจะแก่แล้ว จริงไหมนะ หุหุ









รักนะจุ๊บๆๆ









Create Date : 21 พฤศจิกายน 2557
Last Update : 21 พฤศจิกายน 2557 11:41:36 น. 24 comments
Counter : 1353 Pageviews.

 
เขียนถ่ายทอดได้ สวยงาม น่ารักครับ

ทำให้นึกถึงตอนวัยรุ่นเหมือนกัน แหะ ๆ
แอบมอง รุ่นพี่ที่อายุน้อยกว่าครับ


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 21 พฤศจิกายน 2557 เวลา:11:40:59 น.  

 
เป็นความทรงจำที่ดี( หรือเศร้า?)
แต่ความหลังก็ทำให้เรายิ้มได้นะคะ

เรื่องแอบชอบสมัยเรียนนี่ ต้องมีบ้างเกือบทุกคนแหละ ^^

กระดาษกลอนที่เก็บไว้ ยังสภาพดีอยู่เลย


โดย: กาบริเอล วันที่: 21 พฤศจิกายน 2557 เวลา:12:17:45 น.  

 
กรี๊ดดดดดดดดดดด ปลื้มหัวหน้าห้องจัง


โดย: มี้เก๋ + ป๊าโอ๋ = ซีทะเล (kae+aoe ) วันที่: 21 พฤศจิกายน 2557 เวลา:12:45:54 น.  

 
อ่านแล้วอมยิ้มเลยครับพี่

เรื่องราวดีดีในวัยเยาว์
พอหวนไปนึกถึง
มักจะทำให้ยิ้มได้เสมอเลยนะครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 21 พฤศจิกายน 2557 เวลา:12:58:42 น.  

 

มาเยี่ยมชม มาทักทายครับ

มาตามอ่านงานตะพาบครับ ความรักความหลังสมัยที่ยังเป็นป๊อปบี้เลิฟนั้นดูน่ารักและอ่นอหวานมากเลยครับ

แต่น่าเสียดายที่ จขบ. ผิดหวัง ชายหนุ่มแต่งกลอนรักให้แบบนี้ก็ไม่น่าจะพลาดนะครับ

อิอิ


โดย: อาคุงกล่อง วันที่: 21 พฤศจิกายน 2557 เวลา:12:59:38 น.  

 
มาอ่านความหลังเมื่ออายุ 14 ค่ะ
ช่วงนั้น มักจะมีเรื่องอะไรน่ารักๆ มากมายให้จดจำ และนึกถึงนะคะ

ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมค่ะ


โดย: พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ วันที่: 21 พฤศจิกายน 2557 เวลา:13:57:10 น.  

 
หวานๆขมๆจมน้ำตา แต่ใช้เวลาตั้งปีกว่าจะลืม
ก็พิเศษพอตัวอยู่ละครับ

ส่วนที่บ้านผมน่ะ ผมว่าหวังดีเฉยๆก็น่าจะมากไปแล้ว
เบื่อความหวังดีที่ชอบลุกลามเป็นจุ้น อิอิ

ท่านหญิงหายไปนานมาก เลยเก็บล็อกอิน
เข้ากรุไป ตอนนี้ปล่อยออกมาวิ่งเล่นแระ
เย้ ๆได้ยืดเส้นยืดสายเนอะ



โดย: nulaw.m (คนบ้า(น)ป่า ) วันที่: 21 พฤศจิกายน 2557 เวลา:16:14:10 น.  

 
อิอิ ตอนรุ่นๆเรียนม.ปลายชอบอยู่คนหนึ่งได้แต่แอบมองกันจนเรียนจบยังไม่ได้คุยกันเลยจบมาตั้งหลายปีแล้วไม่เจอกันเลยและยังไม่รู้เลยค่ะว่าเค้าชื่ออะไร อิอิ

อยากกลับไปตอนรุ่นๆเรียน ม.ปลายเหมือนกันค่ะ คราวนี้จะทักทายและถามชื่อเลยล่ะและอยากจะถามว่า มองอยู่ได้มองทำไมมองแล้วไม่ทักทาย เฮ้อ...

เจียนได้ถูกใจกดไลท์ให้เลยค่ะ อิอิ



โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 21 พฤศจิกายน 2557 เวลา:16:55:32 น.  

 
โห..อุตส่าห์ลุ้น นึกว่าจะลงเอยกันแบบในนวนิยาย สุดท้ายก็ชีวิตจริงต่างคนต่างไปซะเนี่ย แต่ก็เป็นความทรงจำที่น่ารักดีของเด็กวัยรุ่นละนะ


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 21 พฤศจิกายน 2557 เวลา:20:29:02 น.  

 
สิ่งที่เธอรับรู้ นั้นเป็นเพียงบางส่วนของเรื่องที่ไม่จริง ที่เธออาจไปฟังใครมา

ฉันไม่รู้หรอกนะ ผู้หญิงเนตรนารีคนนั้นที่เธอเอ่ยถึงเขาคือใคร และฉันทำอะไรอะไรกับเขา เธออาจจินตนาการไปไกลเกินกว่าจะเหลียวมองกลับมา

หนึ่งปีที่เธอใช้เวลาลืมฉัน หนึ่งปีมันมากเกินไปสำหรับฉันด้วยซ้ำ แต่สำหรับเธอมีค่ามากเหลือ เพราะฉันใช้เวลาทั้งหมดในชีวิตของฉันเพื่อจดจำเธอ

ฉันดีใจนะ ที่เธอยังคงเก็บกลอนที่ฉันบรรจงแต่งขึ้น เขียนมันลงไปด้วยลายมือที่ไม่ค่อยสวยนัก

ฉันดีใจที่เป็นส่วนหนึ่งแห่งความสุขของการระลึกถึง ฉันมีความสุขเหลือเกิน



โดย: เทียนส่องแสง (tiensongsang ) วันที่: 21 พฤศจิกายน 2557 เวลา:21:52:14 น.  

 
คนที่รำลึกความหลังยังไม่แก่ค่ะ ยืนยัน


โดย: Mir & deS วันที่: 21 พฤศจิกายน 2557 เวลา:22:39:11 น.  

 
สวัสดีครับท่านหญิง ^^

วนารักษ์มาร่ายงานตัวก่อนนะครับ

เดี๋ยวมาใหม่ตาจะปิดแล้ว 555++

ขอบคุณที่แวะไปให้กำลังใจกันนะครับ


โดย: วนารักษ์ วันที่: 21 พฤศจิกายน 2557 เวลา:22:46:47 น.  

 
หวานมากเลยอ่าาาาาาาาาาา


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 21 พฤศจิกายน 2557 เวลา:23:17:44 น.  

 
ความรักวัยเด็กสมัยก่อนมันหอมหวานจริงๆ แหละครับ สมัยนี้ซั่มกัน (เร็วโคตรเลย)


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 22 พฤศจิกายน 2557 เวลา:0:25:19 น.  

 
สวัสดีค่า ท่านหญิง ^^
มาอ่านตะพาบค่ะ
เปิดจากบล็อคคุณเป็ด สงสัยได้อ่านบล็อคนี้สุดท้ายก่อนนอนแล้วค่ะ ดึกๆ T T

ิbg สวยมากๆเลยค่ะ นุ่นชอบ
เรื่องราวน่ารัก รักแรกน่ารัก อยากอ่านของทุกๆคนเลย พออ่านของท่านหญิงจบ

น่าจะมีโจทย์นี้ อิอิ

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวระลึกความหลังค่า


โดย: lovereason วันที่: 22 พฤศจิกายน 2557 เวลา:2:25:47 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่หญิง



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 22 พฤศจิกายน 2557 เวลา:6:26:16 น.  

 
อร๊ายยยย !!

อิจมากคะ

ตุ๊ดอยากจะกรี๊ดดังๆ !!


โดย: Chic Bossy วันที่: 22 พฤศจิกายน 2557 เวลา:22:54:43 น.  

 

กลับมาโหวตให้บล็อกนี้ครับ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ




บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

ugly princess Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้นอิอิ





โดย: อาคุงกล่อง วันที่: 22 พฤศจิกายน 2557 เวลา:22:55:21 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 23 พฤศจิกายน 2557 เวลา:6:40:15 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ค่ะท่านหญิง

แฮ่...รับปากว่าจะมาตั้งแต่เมื่อวันก่อน
เพิ่งจะว่างได้นั่งหน้าคอมเต็มๆก็วันนี้
สมาร์ทโฟนไม่ถนัดมือเล้ย

อ่านไปอมยิ้มไป แก้มแดงผสมดำๆไป
เพราะเราก็นึกถึงความหลังเหมือนกัน
วู้ยใครว่าแกร่กันจ๊ะ555

แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 23 พฤศจิกายน 2557 เวลา:7:19:26 น.  

 
สวัสดีค่ะ ท่านหญิง

อ่านไปก็ยิ้มไปค่ะ คิดถึงวันวานจัง..
วันนี้เดินสายทักทายเพื่อนๆ ค่ะ
คิดถึงบรรยากาศเก่าๆ
สบายดีนะคะ

สองพี


โดย: SongPee วันที่: 23 พฤศจิกายน 2557 เวลา:9:31:32 น.  

 
เเวะมาอ่านงานตะพาบน่ะค่ะ
อ่านเเล้วคิดถึงสมัยเรียนเลยค่ะ


โดย: pichsiny วันที่: 24 พฤศจิกายน 2557 เวลา:7:02:31 น.  

 
สวัสดีค่ะ แวะมาอ่านเรื่องราวความหลังน่ารักๆ
นึกถึงเมื่อไหร่ก็ยิ้มได้ทุกทีซิน่า

เอารูปลอยกระทงกาบกล้วย มาฝากค่ะ



โดย: ดาวริมทะเล วันที่: 24 พฤศจิกายน 2557 เวลา:10:43:10 น.  

 
แวะมาอ่านงานตะพาบค่ะ อ่านไปยิ้มไป
เคยมีความรู้สึกแบบนี้เหมือนกัน อิอิ สีสันของชีวิตเน๊าะ ^^


โดย: สมุดบันทึกสีเทา วันที่: 26 พฤศจิกายน 2557 เวลา:21:17:36 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ugly princess
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




เพจท่านหญิงน่าเกลียด

Promote Your Page Too
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2557
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
21 พฤศจิกายน 2557
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ugly princess's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.