ถนนสายนี้มีตะพาบ ก.ม.91 : นิทานปรัมปรา









นิทานปรัมปรา???????




วันหนึ่งกลางเดือนตุลาคม ในคืนเดือนมืดไร้ซึ่งแสงดาว

ท่ามกลางลมหนาวแรกที่มาเยือน เด็กน้อยกลุ่มหนึ่งนั่งล้อมรอบกองไฟ รับไออุ่น

โดยมีชายชราผมหงอกขาวโพลนนั่งเป็นจุดเด่นอยู่กลางกลุ่มเด็กน้อย

ชายชราเล่านิทานให้เด็กน้อยฟังด้วยน้ำเสียงเสียงอันแหบพร่า




"ครั้งหนึ่ง....นานมาแล้ว นานจนแทบจะลืมเลือน ได้มีเรื่องเล่าขานถึงเหล่าวีรชนคนกล้า

บ้างเป็นนักศึกษา บ้างเป็นกวี บ้างก็เป็นศิลปิน ครูอาจารย์ นักการเมือง

มีกระทั่งพ่อค้านักธุรกิจ กรรมกร และชาวบ้านธรรมดาๆ

พวกเขารวมตัวกันลุกขึ้นต่อสู้กับอำนาจเผด็จการทหาร

ด้วยเหตุผลนานาประการ บ้างอ้างว่าเพื่อเรียกร้องประชาธิปไตย

เรียกร้องเสรีภาพ บ้างว่าเพื่ออุดมการณ์ และมีไม่น้อยที่ต่อสู้เพื่อปากท้อง

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด พวกเขาต่างรวมใจกันเป็นหนึ่ง






เลือดสีแดงฉานของวีรชนไหลนองทาทาบทั่วท้องถนน

เสียงหวีดร้องคละเคล้าเสียงปืนกล เสียงล้อรถถังบดกับพื้นถนน

กลุ่มควันและเปลวเพลิง เปลวเพลิงจากไฟ เปลวเพลิงจากความเคียดแค้นชิงชัง"





ชายชราหยุดกระแอมไอ.....

สายตาจับจ้องอยู่ที่เปลวไฟเบื้องหน้า ก่อนจะเล่าต่อไปด้วยเสียงอันแหบและสั่นเทา





"เหล่าวีรชนผู้กล้า ล้มตายไปเป็นจำนวนมาก บ้างก็หายสาบสูญ

ชีวิตและเลือดเนื้อของวีรชนได้แลกมาซึ่งประชาธิปไตย

เป็นเช่นนั้นจริงหรือ ไม่มีใครตอบได้ เรื่องมันนานมากแล้ว...

หลายคนในเหตุการณ์ครั้งนั้นได้ถูกลืม ถูกกลืนหายไปในสังคม

บ้างแก่เฒ่าและตายจากไปตามกาลเวลา พร้อมๆกับเรื่องราวที่ถูกลืมเลือน...."






จู่ๆชายชราก็หยุดพูด นั่งนิ่งไม่ไหวติงใดๆ ดวงตาเหม่อลอยเข้าไปในกองไฟ

หูยังคงแว่วเสียงร้องครวญคราง เสียงปืนกล เสียงประทุของไฟ






เด็กน้อยนั่งฟังชายชราเล่านิทานปรัมปราให้ฟังอย่างตื่นเต้น แม้จะไม่เข้าใจทั้งหมด

อุดมการณ์คืออะไร เผด็จการณ์ล่ะ ไหนจะประชาธิปไตยอีกเล่า

หลายคำถามวนเวียนอยู่ในหัวสมองน้อยๆ

แต่สิ่งหนึ่งที่เด็กน้อยคิดคือโตขึ้นจะเป็นวีรชนบ้าง





.........





เรื่องราวของเหล่าวีรชนผู้กล้าผู้เสียสละเลือดเนื้อเพื่อแลกมาซึ่งประชาธิปไตย

จะยังคงถูกเล่าขานจากปากผู้เฒ่า ผู้แก่ชราต่อไป

แต่อีกไม่นานชายชราคงหยุดเล่าขานเมื่อถึงลมหายใจสุดท้าย

ปล่อยให้นิทานปรัมปรา ถูกกลืนหายไปตามกาลเวลา.....











ขอไว้อาลัยแด่วีรชนผู้กล้า 14 ต.ต. 2516












ขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เนต

ขอบคุณโจทย์คุณเป็ดหวัน

ขอบคุณพี่น้องเพื่อนตะพาบที่ร่วมเดินไปด้วยกัน







Create Date : 19 ตุลาคม 2556
Last Update : 19 ตุลาคม 2556 8:11:25 น. 17 comments
Counter : 609 Pageviews.

 

Like ให้เป็นคนที่ 1
แวะมาอ่าแล้วชอบค่ะไม่โหวตไม่ได้แล้ว

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
secreate Food Blog ดู Blog
smack Music Blog ดู Blog
ugly princess Literature Blog ดู Blog



โดย: อุ้มสี วันที่: 19 ตุลาคม 2556 เวลา:9:21:24 น.  

 
สวัสดีค่ะ...

วีรชนคนกล้า...เป็นนิทานปรัมปราที่ยังพอมองเห็น จับต้องได้

บางเรื่องต้องบอกเล่าต่อๆกันมา..

แต่ยังไง อดีตก็เป็นบทเรียนของคนในปัจจุบันนะคะ



โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 19 ตุลาคม 2556 เวลา:10:21:25 น.  

 
โหวตบล็อกงานเขียนให้เลยนะครับพี่

ชอบวิธีการเล่าเรื่องของพี่ครับ
แม้ผมจะเกิดไม่ทัน 14 ตุลาก็ตาม

ถ้าพฤษภาทมิฬนี่ยังทันอยู่ครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 ตุลาคม 2556 เวลา:12:27:24 น.  

 
วันก่อนอ่านเฟซบุ๊คเสก โลโซตลกดีครับ
พี่เสกแกเขียน "40 ปี 14 ตุลา"

มีคนมาอวยพรวันเกิดเพียบ 5555
จริงๆแกเขียนรำลึก 14 ตุลาต่างหาก




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 19 ตุลาคม 2556 เวลา:13:52:43 น.  

 
ตัวเองเพิ่งเขียนบล็อค ตะพาบ เสร็จค่ะ(คนที่ 10)
ก็ย้อนอ่านขึ้นมาจากลำดับที่ 9
เปิดอ่านมาเม้นท์มา จนถึงลำดับที่ 3

อึ้ง!!!
คารวะให้กับ ตะพาบ นิทานปรัมปรา บ้านท่านหญิงนี้ อย่างจริงใจ

ขอสดุดีวีรชน 14 ตุลา
ขอนิทานเรื่องนี้เป็น คติสอนใจ
ผู้มีอำนาจปกครองบ้านเมือง
อย่าให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 19 ตุลาคม 2556 เวลา:15:46:50 น.  

 

ยังจำเหตุการณ์วันที่ 14 ตุลาได้ค่ะ
วีรชนผู้สูญเสียชีวิตเพื่ออุดมการณ์ ท่ามกลางน้ำตาของญาติมิตร และประชาชนทั้งประเทศ

เป็นความทรงจำที่เป็นประวัติศาสตร์ของ
ชนรุ่นหลังตลอดไป

newyorknurse




โดย: newyorknurse วันที่: 19 ตุลาคม 2556 เวลา:18:09:11 น.  

 
เป็นรอยแผล

แห่งความทรงจำ

ไม่มีวันหาย

แต่บางครั้งก็หลงลืม



โดย: Pikake วันที่: 19 ตุลาคม 2556 เวลา:20:10:31 น.  

 
สวัสดีค่า ^^

มาอ่านตะพาบค่า
วีรชน 14 ตค นุ่นยังไม่เกิดเลย
แต่ได้ยินได้ฟังเรื่องราวมามากมาย

เหมือนกับตอนจบที่บอกเลยค่ะ
สักวันเรื่องนี้อาจจะเลือนหายไปตามกาลเวลาถ้าไม่มีการพูดถึงหรือกล่าวขานต่อไปก็ได้นะคะ

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆค่า



โดย: lovereason วันที่: 19 ตุลาคม 2556 เวลา:21:25:01 น.  

 
ผมเกิดทันครับ ตุลา 2514 อิอิ จำภาพได้แม่นเลยถ่ายทอดสดทีวีด้วยตอนนั้นป.1ครับ

ไม่อยากให้เกิดเลยครับน่ากลัวมากๆ

แต่ส่วนใหญ่ประวัติศาสตร์มักจะย้อนรอยเสมอๆ

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมนะครับท่านหญิง ^^



โดย: วนารักษ์ วันที่: 19 ตุลาคม 2556 เวลา:21:48:50 น.  

 
ตามอ่านตะพาบครับ
วีรชนผู้กล้าเหล่านี้ ไม่ถูกลืมไปตามกาลเวลาครับ
ยังมีคลื่นลูกใหม่มาแทนคลื่นลูกเก่าเสมอ


โดย: เศษเสี้ยว วันที่: 19 ตุลาคม 2556 เวลา:22:09:28 น.  

 
สำหรับเราแล้ว ... มันเป็น " ตำนาน "
เป็น " ประวัติศาสตร์ " ที่ใครๆ ต่างก็หยิบยกมา
เป็น ตย. ให้คนรุ่นหลังได้ฟัง ได้อ่าน แต่ว่าบางที
ก็ไม่ได้คิดตามเลยล่ะค่ะว่า อดีต มันมีเรื่องแบบนี้
เพราะอะไร ยังไง ..



โดย: JewNid วันที่: 19 ตุลาคม 2556 เวลา:22:55:55 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่





โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 ตุลาคม 2556 เวลา:6:25:52 น.  

 
วีรชนคนกล้าน่านับถือหัวใจพวกเขาจริงๆ



โดย: NENE77 วันที่: 20 ตุลาคม 2556 เวลา:9:29:46 น.  

 
ไว้อาลัยแด่วีรชนผู้กล้า 14 ต.ต. 2516 เช่นกัน จะว่าไปพวกที่ตายๆ ไปคนลืมกันหมด และมักเป็นพวกตัวเล็กๆ แต่พวกตัวใหญ่ๆ นี่นกรู้ หนีหมด


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 21 ตุลาคม 2556 เวลา:0:03:09 น.  

 
สวัสดีค่ะ
เป็นตะพาบที่ เข้ากับเดือนตค. เป็นเดือนแห่งประวัติศาสตร์จริง ๆ


โดย: ตาลเหลือง วันที่: 22 ตุลาคม 2556 เวลา:11:24:06 น.  

 
มาอ่านตะพาบค่ะพี่ เศร้าจัง


สวัสดีค่ะ
ทานข้าวเย็นให้อร่อยนะคะ






โดย: ญามี่ วันที่: 22 ตุลาคม 2556 เวลา:13:26:59 น.  

 
ด้อมๆมามอง ตอนหลังมื้อเที่ยงครับ


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 24 ตุลาคม 2556 เวลา:12:15:22 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ugly princess
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




เพจท่านหญิงน่าเกลียด

Promote Your Page Too
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2556
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
19 ตุลาคม 2556
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ugly princess's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.