ถนนสายนี้มีตะพาบ กม.65 : โลกหลังปี 2012!!!~














วันที่ 1 ธันวาคม 2012

?คุณจะไปจริงๆหรือคะ?


เสียงหญิงสาวดังขึ้นด้านหลังเขา น้ำเสียงนั้นแผ่วเบาและสั่นเครือ

ทำให้เขาต้องชะงักฝีเท้าที่กำลังจะก้าวพ้นประตู เขาหันกลับไป

หาหล่อน และสังเกตเห็นหล่อนทำตาโตค้างอยู่แวบหนึ่งก่อนที่จะ

เบนสายตาขึ้นสบตาเขา เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่มั่นคงและเด็ดเดี่ยว


?ใช่..ผมจะไปในเมื่อผมทำมันเสร็จแล้วทำไมผมจะไม่ไปล่ะ?

?คุณจะไปทั้งๆที่รู้ว่าอาจจะไม่ได้กลับมางั้นหรือคะ

อย่าทิ้งพวกเราไปเลยค่ะ?


?แต่ผมทำเพื่อทุกคนนะ ผมกำลังทำเพื่อมวลมนุษยชาติ

ถึงผมอยู่ก็ช่วยอะไรไม่ได้ แต่ถ้าผมไปผมอาจจะมีหนทางที่จะช่วย

พวกเราทุกคนได้นะ ผมจะเปลี่ยนชะตาโลก...ถ้า...ผมได้กลับมา?


?แต่ที่ๆคุณจะไปอาจไม่มีอยู่แล้วก็ได้นะคะ แล้วถ้าคุณหลุดออก

ไปในมหาจักรวาลล่ะ คุณ..?


?ผมต้องไปจริงๆ ถ้าโชคดีผมจะกลับมาวนิสา ...?


?แต่....?



แล้วหล่อนก็ไม่อาจพูดต้านทานเขาได้อีกเมื่อมองลึกเข้าไปใน

นัยน์ตาเขา หล่อนเห็นแต่ความเด็ดเดี่ยวมุ่งมั่น



?ก็ได้ค่ะด็อกเตอร์ แต่สัญญานะคะว่าจะกลับมา?

?ครับผมสัญญา?


ขาดคำด็อกเตอร์หนุ่มก็หันกายกลับก้าวข้ามประตูกระจกหนาหนัก

เข้าไปในตู้สี่เหลี่ยมบานประตูเลื่อนปิดดังคลิกแสงสีแดงสว่างขึ้น

เหนือศีรษะอาบร่างเปลือยของเขาให้เป็นสีแดงเรื่อเรือง

หล่อนส่งยิ้มให้กำลังใจเขาจากด้านนอก พยายามจับสายตาให้อยู่

แต่ที่ใบหน้าเขา ก่อนจะเอื้อมมือไปกดปุ่มสีเขียวที่มีหน้าปัดแสดงตัวเลข

01122012-01122052 อยู่ด้านบน แสงสีแดงได้กลับกลายเป็นสีม่วง

ครามน้ำเงินเขียวเหลืองแสดแดง ก่อนจะสว่างวาบขึ้นเป็นแสงสีขาว

เจิดจ้าจนหล่อนต้องหลับตา ทุกอย่างบังเกิดขึ้นเพียงเสี้ยววินาที

เมื่อหล่อนลืมตาขึ้นร่างเปลือยของด็อกเตอร์หนุ่มก็หายไป

















วันที่ 1 ธันวาคม 2052


เกิดแสงสีรุ้งสว่างวาบขึ้นที่กลางทุ่งนา ก่อนที่จะสว่างวาบขึ้นเป็น

แสงสีขาวเจิดจ้า เมื่อแสงนั้นหายไปทุกสิ่งทุกอย่างดูเงียบสงบอย่าง

ที่เคยเป็นมา ผิดแต่ชายชราที่ยืนจ้องมองมาจากปลายทุ่ง

ใจเขาเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นยินดี



?ในที่สุดเจ้าก็มาจนได้สินะ หึหึ?


ชายชราเดินดุ่มตรงไปยังจุดที่เกิดแสงประหลาดนั้น เมื่อไปถึงเขา

เห็นมนุษย์ผู้ชายตัวโตใหญ่นอนขดกายเหมือนทารกในครรถ์มารดา


?ทำยังไงถึงจะพาเจ้านี่กลับบ้านได้ล่ะนี่?


ชายชราพึมพำเบาๆก่อนจะพยายามแบกร่างนั้นกลับไป


?โอ้ว..แม่เจ้า....ว้าว...วู้..?


เสียงหญิงวัยชราดังขึ้นเมื่อเห็นสิ่งที่ชายชราแบกเข้ามาในบ้าน


?นี่ๆ คุณไปหาผ้ามาให้เขาใส่หน่อยไป วู้ว้าวอยู่นั่น?


เขาหันไปบอกหญิงชราพร้อมส่งสายตาดุๆไปให้ แต่หญิงชรากลับยิ้มขัน




















?จิ๊บ จิ๊บ จิ๊บ?

เสียงนกกระจิบดังอยู่ข้างหน้าต่าง ชายหนุ่มลืมตาขึ้นเขามองไป

รอบตัวเห็นสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย เขานึกย้อนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

เขาคือดร.สีหราช เกรียงไกร นักวิทยาศาสตร์จากปี2012

เขาเดินทางมาอนาคตด้วยกระสวยดักแด้ที่เขาคิดค้นขึ้นสำเร็จ

แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนกันใช่โลกอนาคตหรือไม่ ทุกอย่างรอบ

ตัวดูไม่ต่างจากปี2012เท่าไร หรือว่าโลกจะรอดจากหายนะ2012มาได้

แล้วหญิงชราคนหนึ่งก็เปิดประตูเดินเข้ามาพร้อมกับชายชราคน

หนึ่งเขารู้สึก คุ้นตากับชายหญิงชราคู่นี้เหลือเกินแต่นึกเท่าไรก็นึก

ไม่ออกว่าเคยเห็นหรือรู้จักที่ไหนมาก่อน


?ตื่นแล้วรึพ่อหนุ่ม? ชายชราเอ่ยทัก


?เอ่อ..ครับ นี่ผมอยู่ที่ไหน พวกคุณเป็นใคร ตอนนี้พ.ศ.อะไร ฉอดๆๆ?


?ใจเย็นๆ ค่อยๆถามทีละข้อก็ได้ เดี๋ยวผมจะเล่าทุกอย่างที่คุณ

ควรรู้ให้ฟัง? ชายชราเอ่ยขัดขึ้นก่อนที่เขาจะพล่ามมากไปกว่านี้



?ผมชื่อ...ตาสี ส่วนภรรยาผมชื่อยายสาเราทำนามาตั้งแต่แผ่นดินเพิ่งเกิด

ที่นี่ไม่มีไฟฟ้า ไม่มีถนนซึ่งแน่นอนไม่มีรถยนต์ ไม่มีน้ำประปา

เราใช้น้ำจากลำธาร เราดื่มน้ำฝน เราปลูกข้าว ปลูกผักหาปลา

ของหวานเรอะกล้วยอ้อยในสวนนั่นไง ?


?สงครามรึ ที่นี่ไม่มีหรอก เราไม่มีปืนสักกระบอกด้วยซ้ำ

มีแต่หนังสะติ๊กเอาไว้ยิงนกน่ะ คริคริ?


ยายสาเล่าบ้างหล่อนเป็นหญิงชราที่สวยสง่าและมีอารมณ์ขัน เขาคิด


?ใช่เราไม่มีสงครามไม่มีการแย่งดินแดนแย่งเกาะ ไม่แบ่งเชื้อชาติ

ศาสนาและไม่มีสี เพราะเรามีเผ่าพันธุ์เดียว เชื้อชาติเดียว ดินแดนเดียว

ศาสนาของเราคือธรรมชาติ ลำธาร ป่าเขา ผืนดิน สายลมแสงแดด เรารัก

ศรัทธาและบูชาในธรรมชาติ? ตาสีเสริมขึ้น



?เรื่องอื่นผมพอเข้าใจ แต่ดินแดนเดียวนี่คือยังไงครับ

โลกเราตอนนี้มีแค่ประเทศเดียวงั้นรึ? ดร.หนุ่มถามอย่างกังขา


?จะว่างั้นก็ได้ โลกใบนี้มีแผ่นดินแค่ผืนเดียวเป็นกระจุกสีเขียวชอุ่ม

อยู่ด้านบนที่เรียกว่าขั้วโลกเหนือไงล่ะ ที่เหลือเป็นผืนน้ำทะเลสีฟ้า?


?มองลงมาจากข้างบนแล้วจะดูเหมือนตัวตลกหน้าสีฟ้าที่มีผม

สีเขียวอยู่หย่อมนึงบนหัวไง คริคริ?

ยายสาหยอดอารมณ์ขันอีกตามเคย


?เอ๊ะ พวกคุณไม่มีไฟฟ้า ไม่มีเครื่องยนต์ แล้วคุณเห็นโลกจาก

ข้างบนนั่นได้ยังไงล่ะครับ? ดร.หนุ่มยังสงสัย


?หึหึ เราไม่มี แต่เพื่อนเรามี ?


?เพื่อนรึครับ ไหนว่ามีแผ่นดินเดียวประเทศเดียว?


?บ๊ะ คุณนี่ช่างสงสัยสมเป็นนักวิทยาศาสตร์จริง เพื่อนเราอยู่บนโน้นน่ะ?


ตาสีว่าพลางเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า


?เทวดาไงล่ะ เพื่อนของเราคือเทวดา?


ยายสาเฉลยส่งยิ้มละไมมาให้เขา ดร.หนุ่มชักไม่แน่ใจว่าเขาหลุดมา

อยู่ที่ไหนกันแน่หรือจะเป็นโรงพยาบาลบ้าในปี52กันแน่


?คุณคงคิดว่าพวกเราบ้า เหมือนมนุษย์พวกนั้นสินะ มนุษย์เมื่อ40ปี

ก่อนโน้นที่ไม่ยอมเชื่อเราจึงต้องพบจุดจบอย่างน่าอนาถกับหายนะ2012?


ตาสีเริ่มเสียงดังส่งสายตาขวางๆจนยายสาต้องสะกิดเตือน


?เอ่อ..ไม่ใช่อย่างงั้นครับ แหะๆ คุณช่วยเล่าเรื่องหายนะ2012ที่ว่า

นั่นให้ผมฟังหน่อยได้ไหมครับ เพราะนี่คือจุดประสงค์หลักที่ผมเดินทาง

มาที่นี่ผมอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ผมจะได้กลับไปแก้ไขไม่ให้มัน

เกิดขึ้นน่ะครับ?


?หึหึ ผมก็เคยคิดอย่างคุณ แต่เชื่อเถอะว่าคุณทำไม่ได้หรอก

พวกเขาไม่เชื่อคุณหรอก?


ตายิ้มหยันก่อนจะเล่าต่อไปว่า


?หายนะ2012 เกิดจากมนุษย์ต่างดาวจากดาวสวรรค์ที่ผมเรียกเขาว่า

เทวดาอย่างไรล่ะ พวกเขาทนดูมนุษย์ทำร้ายดาวโลกทำร้ายเผ่าพันธุ์

กันเองไม่ไหว จึงได้ส่งสาร์นเตือนถึงหายนะ2012พวกเขาจะทำลายล้าง

โลกหากมนุษย์ยังไม่ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม แต่พวกมนุษย์กลับไม่กลัว

เกรงยังคงเข่นฆ่ากันเอง แย่งชิง แก่งแย่งโลภโมโทสันมนุษย์ฆ่ากัน

ได้เพียงแค่ใส่เสื้อต่างสี เพียงแค่อยู่ต่างสถาบันการศึกษา

เพียงแค่นับถือคนละศาสนา เทวดาจากดาวสวรรค์หอบน้ำมาสาดหวัง

ให้เลิกกัดกันก็ไม่สำเร็จ จึงหันไปเขย่าโลกให้สะเทือนหัวสั่นหัวคลอน

ไปตามๆกัน ดาวอาทิตย์ก็มาช่วยสาดแสงสุริยะเข้าใส่มนุษย์ก็ไม่สำนึก

เทวดาจึงจัดชุดใหญ่ประเคนทั้งหมัดเข่าศอก จนดาวโลกต้องถึงกาล

พินาศแทบเตกดับไปในคราวนั้น?



?แล้วคุณสองคนรอดมาได้ยังไงกันครับ? ดร.หนุ่มถามขัดจังหวะ


?เพราะเราเชื่อและศรัทธาในการทำความดีน่ะสิ เราหมั่นทำความดี

สร้างเสริมบุญ นั่งสมาธิ บำเพ็ญเพียร เมื่อถึงกาลวิบัติเทวดาจากดาว

สวรรค์ก็มาช่วยเราให้รอดพ้นภัยมาได้? ยายสาตอบแทนตาสี


?เราคือคนที่ถูกเลือกให้อยู่ต่อในโลกใบใหม่เพราะแน่ใจได้ว่าเรา

จะไม่ทำร้ายโลกไม่ทำร้ายผืนดินสายน้ำสายลมที่เรารักและศรัทธา?

?ผมเข้าใจแล้วครับ ผมจะกลับไปบอกพวกเขาให้รักและศรัทธา

ในธรรมชาติ แล้วธรรมชาติจะช่วยเราให้พ้นภัย?


ดร.หนุ่มยิ้มอย่างยินดีที่เขามีหนทางจะช่วยเหลือมวลมนุษยชาติแล้ว
























ดร.สีหราช เกรียงไกร ยืนเปลือยกายกลางทุ่งนากว้าง กางแขน

ขนานกับผืนนาเขียวชอุ่ม ใบหน้าแหงนหงายรับสายลมเย็น

เขาหลับตาพริ้มอย่างเปี่ยมสุข ทันใดนั้นก็บังเกิดแสงสีรุ้งสว่างวาบ

ขึ้นรอบกายเขาก่อนจะกลายเป็นแสงสีขาวเจิดจ้าเมื่อแสงนั้นจางลง

ร่างของเขาก็หายไป



?ขอให้โชคดีนะ หึหึ ไม่มีใครเชื่อเจ้าหรอกเจ้าสีเอ๋ยมีแต่คนจะว่า

เจ้าเพี๊ยนน่ะสิ?

ตาสีรำพึงสายตายังจับจ้องยังจุดที่ชายหนุ่มหายตัวไป


?อย่างน้อยก็มีฉันคนนึงล่ะที่เชื่อคุณนะคะด็อกเตอร์?


ยายสาเข้ามายืนเคียงข้างด้วยรอยยิ้มละไม


?คุณคะ ฉันเกือบลืมไปแล้วนะคะนี่ว่าตอนหนุ่มๆน่ะคุณหล่อขนาดไหน?


?ผมรู้ว่าผมมันหล่อมากกก ถึงได้รีบส่งไอ้หนุ่มนั่นกลับไปไง

ก่อนที่คุณจะไปกิ๊กกับตัวผมเองน่ะนะ หึหึ?



















สวัสดีค่ะ เพื่อนๆชาวตะพาบทุกท่าน

ท่านหญิงกลับมาแว้วววววววววววว

จากไปกับงานตะพาบครั้งที่26

กลับมาอีกทีเดินต้วมเตี้ยมมาถึงกม.65กันแล้ว

ท่านหญิงเพิ่งเห็นโจทย์เมื่อคืน เช้ามาก็รีบปั่นงาน

มาส่งเลยค่ะ ยังอุ่นๆอยู่เลย อิอิ

ผิดตกประการใดก็ขออภัยนะคะ

เรื่องนี้ย๊าวยาวค่ะ ได้ตัดทอนไปเยอะแล้วนะเนี่ย

ท่านใดอ่านรวดเดียวจบมีรางวัลค่ะ หุหุ























Create Date : 03 ตุลาคม 2555
Last Update : 27 มีนาคม 2557 11:31:28 น. 12 comments
Counter : 940 Pageviews.

 
เข้ามาอ่านครับ
แต่ยังอ่านไม่จบ
เพราะเรื่องยาวมากกกครับ อิอิอิ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 ตุลาคม 2555 เวลา:22:33:35 น.  

 
ขอคาระวะท่านหญิงครับกระผม

เดี๋ยวมาอ่านให้จบนะขอรับ อิอิ ไปหม่ำๆ เอ๊ย ไปเหวยก่อนครับ ^^


โดย: วนารักษ์ วันที่: 4 ตุลาคม 2555 เวลา:12:18:30 น.  

 
พยายามจับสายตาให้อยู่

แต่ที่ใบหน้าเขา

โดนไปหนึ่งดอก
.
.
สีม่วง

ครามน้ำเงินเขียวเหลืองแสดแดง

จัดไปอีกหนึ่งดอก อิ อิ

ศาสนาของเราคือธรรมชาติ ลำธาร ป่าเขา ผืนดิน สายลมแสงแดด เรารัก

ศรัทธาและบูชาในธรรมชาติ

มองลงมาจากข้างบนแล้วจะดูเหมือนตัวตลกหน้าสีฟ้าที่มีผม

สีเขียวอยู่หย่อมนึงบนหัวไง

ู^^

เสียดายแทนยายสานะคะ
ทำไมไม่สักหน่อย ไม่บาปหรอก เพราะเป็นคนเดียวกัน เอิ๊กๆๆ


แอมอร



โดย: peeamp วันที่: 4 ตุลาคม 2555 เวลา:14:17:42 น.  

 
ตามมาอ่านตะพาบค่ะ อ่านรวดเดียวจบเลยแหละ สนุกมากเลยค่ะ ช่างจินตนาการจังเลย มีรางวัลให้หรือเปล่าคะ


โดย: ประกายพรึก วันที่: 4 ตุลาคม 2555 เวลา:14:55:08 น.  

 
ว๊าว อ่านจบแล้วสนุกและมีความสุขมากๆครับ

เหมือนได้เห็นแสงส่วางที่ปลายอุโมงค์แว๊ปนึง อิอิ ^^

ใฃ่แล้วครับ ธรรมชาติลงโทษแต่เราก็ไม่เคยฟัง

หรือสนใจสิ่งที่ธรรมชาติบอกเราเลย

อย่างนี้ต้องทำอย่างที่ตาสีแนะนำซะแล้วครับ อิอิ

เขียนได้ดีมากๆ เนื้อเรื่องน่าติดตาม หักมุมได้น่าสนใจ ได้แง่คิดที่ดีมีสาระ ทั้งสนุกและบรรเทิงเลยครับ

เขียนให้อ่านกันบ่อยๆนะครับ ชอมมากๆเลย ^^


โดย: วนารักษ์ วันที่: 4 ตุลาคม 2555 เวลา:17:31:06 น.  

 
เมื่อวานอ่านจบเม้นท์เสร็จแล้วรีบไป
วันนี้มาทวงรางวัลค่ะท่านหญิง

นานๆครั้งแวะมาเขียนด้วยกันก็ดีใจแล้ววว
รางวัลขอเป็นสองจุ๊บซ้ายขวา555+

แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 5 ตุลาคม 2555 เวลา:6:17:47 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


สวัสดีเช้าวันศุกร์ค่ะท่านหญิง
ไม่ได้ทักทายกันนาน
ท่านหญิงสบายดีนะค่ะ


โดย: ดอกฝิ่นในสายลมหนาว วันที่: 5 ตุลาคม 2555 เวลา:8:18:25 น.  

 
แหม ของรางวัลเหนือความคาดหมายมากค่ะ ฮ่าๆๆๆ พอดีอ่านหนังสือเร็วค่ะ ก็เลยอ่านจบเร็วไปด้วย
แวะมาทักทายยามสายๆ ค่ะ มีความสุขกับการทำงานนะคะ


โดย: ประกายพรึก วันที่: 5 ตุลาคม 2555 เวลา:8:58:02 น.  

 
เขียนได้ดี ก็อ่านรวดเดียวจบเลยครับผม อิอิ ^^

พักผ่อนมีความสุขนะครับคุณหญิง

ฝากดอกไม้ไว้บานที่บ้านนี้สองดอกครับ







โดย: วนารักษ์ วันที่: 5 ตุลาคม 2555 เวลา:16:06:52 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ มี่นึกว่าพี่ย้ายไปเล่นที่อื่นแล้ว อิอิ สบายดีนะคะ

สวัสดีกับคืนวันเสาร์ค่ะ
พักผ่อนกันได้อีกแล้วนะคะ....หลับฝันดีค่ะ




โดย: ญามี่ วันที่: 6 ตุลาคม 2555 เวลา:21:41:31 น.  

 
ยินดีต้อนรับกลับมาครับ

นี่ไปอนาคตเลย จะว่าไปเท่าที่เคยอ่านบทความเดี่ยบกับเรื่องโลกแตกปี 2012 เขาก็พยายามเขียนวิธีแก้ไขคือให้ทำความดี ละเว้นความชั่ว ซึ่งถ้าทำได้ก็เป็นเรื่องดี เดี๋ยวนี้ถ้าติดตามข่าว หลายๆ ประเทศทะเลาะกัน คิดๆ ไปแล้วก็น่ากลัวเหมือนกัน เพราะอาวุธสมัยนี้น่ากลัวกว่าแต่ก่อนเยอะ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 7 ตุลาคม 2555 เวลา:0:05:57 น.  

 
เย้ๆๆๆสวัสดีค่าพี่ท่านหญิง ตะพาบเขียนดีคุณภาพกลับมาแล้ววววว
ท่านหลวงยืนกางแขนที่ผื่นนาด้วยความสุข..โอ้สวรรค์ช่วยคนดีจิงๆด้วยเด่วแพมมาอ่านต่อนะค่ะ^^


โดย: mastana วันที่: 7 ตุลาคม 2555 เวลา:8:25:02 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ugly princess
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




เพจท่านหญิงน่าเกลียด

Promote Your Page Too
Group Blog
 
 
ตุลาคม 2555
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
3 ตุลาคม 2555
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ugly princess's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.