ถนนสายนี้มีตะพาบ ก.ม.15......ผีหลอกวิญญาณหลอน..









ตุ้บ..

เฮ้อ..หมดซะทีลังสุดท้ายแล้วสินะ

ลั่นทมปาดเหงื่อที่ชื้นอยู่บนใบหน้าหลังโยนลังกระดาษใส่ของซ้อนลงไปบนอีกหลายๆลังที่กองอยู่หน้าห้องภายในอพาร์ตเม้นต์เล็กๆเก่าๆโทรมๆ นั่นไม่ใช่เรื่องแย่ที่สุดของที่นี่หรอก ที่แย่กว่านี้คือห้องของเธออยู่บนชั้นหกที่เดิมเคยเป็นดาดฟ้ามาก่อนที่จะมีการต่อเติมในภายหลัง แถมอพาร์ตเม้นต์แห่งนี้ยังอยู่ห่างไกลจากตัวเมืองและอยู่ในซอยลึกและเปลี่ยว แต่ทำยังไงได้เธอไม่มีทางเลือกมากนักในขณะที่กำลังตกงานและเงินเก็บเริ่มร่อยหรอ ที่นี่จึงเป็นทางเลือกที่ดี ที่จะช่วยเซฟเงินเธอได้ด้วยค่าเช่าที่ถูกแสนถูก




เธอง่วนกับการจัดเก็บข้าวของให้เข้าที่เข้าทางจนเวลาผ่านไปจนถึงเวลาค่ำ ท้องไส้ของเธอเริ่มร้องโครมครามขอเศษอาหารประทังชีวิต เธอจัดแจงต้มน้ำด้วยกระติกน้ำร้อนใบเล็กหวังจัดการอาหารญี่ปุ่นเป็นมื้อค่ำ ระหว่างรอน้ำร้อนเธอปีนขึ้นไปบนเตียงเหล็กเล็กๆที่ปูผ้าไว้อย่างลวกๆนั่งขัดสมาธิเปิดโน้ตบุ๊คเข้าอินเทอร์เนตเพื่อเช็คเมล์เผื่อจะมีเมล์ตอบรับการสมัครงานของเธอมาบ้าง




ท้องฟ้าด้านนอกมืดครึ้มอย่างรวดเร็วเสียงลมกรรโชกกระแทกหน้าต่างกระจกที่เปิดอ้าค้างไว้เสียงดังกึกกัก จนเธอต้องลุกไปปิดก่อนที่มันจะหลุดล่วงลงไปโดนหัวคนข้างล่าง ลมเย็นชื้นไอน้ำลอยมากระทบใบหน้า

อา...เย็นดีจังข้างนอกไกลๆนั่นฝนคงตกแล้วสินะ อีกพักก็คงมาถึงนี่ ดีจริงคืนนี้จะได้นอนหลับสบาย

เธอเอ่ยอย่างมีความหวังว่าฝนจะตกเพื่อจะได้ประหยัดไม่ต้องเปิดแอร์ เสียงเพลงดังมาจากโน้ตบุ๊คของเธอ เป็นข้อความเตือนว่ามีเมล์เข้ามาใหม่ในกล่องข้อความ เธอรีบกดดู ทันที

เฮ้อ..ฟอร์เวิร์ดเมล์อีกละส่งอะไรมาอีกล่ะยายชวนชม หนอยไม่ว่างมาช่วยย้ายบ้าน แต่มีเวลาส่งเมล์ไร้สาระนะยะหล่อน

ลั่นทมบ่นงึมงำแต่มือก็คลิกลิงค์ที่แนบมากับเมล์ ข้อความในเมล์บอกว่าเป็นลิงค์ภาพหนุ่มสาวผู้เข้าประกวดนายแบบนางแบบของรายการๆหนึ่ง ทันใดนั้นภาพหน้าจอของเธอก็เปลี่ยนไป



กรี๊ดๆๆ กรี๊ดๆๆ กรี๊ดๆๆ


เสียงดังหวีดออกมาจากโน้ตบุ๊คของเธอพร้อมกับหน้าของผู้หญิงผมยาวซูบเซียวแห้งตอบดวงตากลวงโบ๋จ้องถลนมาที่เธอ ปากแยกเขี้ยวแสยะยิ้มน่าสยดสยอง


กรี๊ดๆๆ กรี๊ดๆๆ กรี๊ดๆๆ



ลั่นทมนั่งตัวแข็งทำอะไรไม่ถูกไปสองวิ เธอหลับตาลงเพื่อไม่ต้องเห็นหน้านั้นมือสั่นระริกควานเปะปะหาปุ่มปิดหน้าจอ เสียงกรีดร้องยังดังไม่ยอมหยุดเธอตัดสินใจปิดสวิตซ์เครื่อง เครื่องดับวูบลงพร้อมเสียงกรีดร้องที่หายไป


เธอนั่งก้มหน้านิ่งเหงื่อกาฬแตกพลั่กใจสั่นระริกคล้ายจะเป็นลม เมื่อตั้งสติได้เธอโกรธจนลมออกหู เปิดโน๊ตบุ๊คขึ้นมาอีกครั้งทั้งที่ใจยังหวั่นๆกลัวมันจะโผล่หน้ามากรี๊ดใส่เข้าให้อีก เธอรีบลบเมล์นั้นทิ้งทันทีที่เข้าเมล์ได้ก่อนจะส่งเมล์กลับไปต่อว่าเพื่อนชวนชมของเธอที่ส่งเมล์ผีบ้ามาให้เธอ ได้ระบายอารมณ์โกรธเกรี้ยวแล้วค่อยคลายความตึงเครียดลง นั่งรอสักครู่หวังว่าเพื่อนจะเมล์กลับมาขอโทษแต่ก็เงียบหายไป



เอ..หรือว่าเราจะว่าแรงไปมันโกรธคืนซะละมั้ง เชอะช่างแม่มเถอะ เดี๋ยวพรุ่งนี้โทรไปง้อก็ได้ วันนี้นอนดีกว่าฝนตกพรำๆเย็นสบายดีจัง ฮ้าววววว












กลางดึกสงัดลั่นทมนอนกระสับกระส่าย หูได้ยินเสียงดังครืดๆ คราดๆ เธอนอนหลับตาด้วยความง่วงและเพลียจากการย้ายบ้านแต่ไม่อาจหลับสนิทได้อย่างใจอยากเสียงยังคงดังครืดๆคราดๆ อยู่ตลอดคืน


โอ๊ย...หนวกหูจริง ใครมาย้ายของอะไรกลางดึกฟระ ตรูจะนอน


เธอบ่นงึมงำผ่านหมอนที่ปิดหน้าอยู่และผลอยหลับไป แต่ก็ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกครั้งจากเสียงเคาะระรัวที่หน้าประตู


ปัง ปัง ปัง

โอย...ใครมาเคาะประตูแต่เช้าเนี่ย ลั่นทมเดินสะโหลสะเหลโต๋เต๋ไปเปิดประตูทั้งที่ตายังไม่ลืม


แฮ่


จ๊าก...


คิ๊กๆๆๆ อะไรแค่นี้ทำเป็นตกใจไปได้ ขวัญเอ๋ยขวัญมานะจ๊ะ คิ๊กๆ


ยายชวนชมเล่นอะไรพิเรนๆอีกแล้วเนี่ย ตกใจหมด มาทำไรแต่เช้าเนี่ยหล่อน


ก็มารับหล่อนไปสมัครงานไง ลืมแล้วเหรอแกนัดฉันไว้เองนะ แก้ตัวที่เมื่อวานไม่ว่างมาช่วยแกย้ายบ้าน วันนี้ฉันจะเป็นสารถีให้แกทั้งวันเลยแล้วก็ขอโทษน๊าเรื่องเมล์เมื่อคืนชั้นไม่นึกว่าแกจะขวัญอ่อนขนาดนั้นนี่นา


ชวนชมอ้อนเพื่อนสาวก่อนที่เพื่อนจะโวยวายเรื่องเมล์ผีเมื่อคืน


เออ รู้ตัวก็ดี เมื่อคืนฉันเกือบหัวใจวายเลยนะแก.....ฉอดๆๆๆๆ
















โอ๊ย..เหนื่อย หิว


ลั่นทมบนงึมขณะพยายามใช้มือข้างเดียวที่ว่างจากการถือถุงสัมภาระไขกุญแจเข้าห้องโดยมีชวนชมหอบของพะรุงพะรังไม่แพ้กันอยู่เบื้องหลัง


แกจะบ่นไมเนี่ย ใครใช้ให้ช้อปของมากมายยังงี้เล่า

แหม..ก็เพิ่งย้ายห้องใหม่ก็ต้องซื้อของเข้าห้องดิ่ ทำบ่นๆ ที่เห็นเนี่ยของกินแกซะครึ่งนึงแล้วนะ

ก็ชั้นยังไม่ได้กินข้าวกลางวันเลยนี่ยะ นี่ปาเข้าไปสองทุ่มแล้ว หิวเป็นเหมือนกันนะเฟ้ย จะพอกินเปล่าไม่รู้...

กรรม..กินหรือนั่น

เฮ๊ย..ถุงขนมไปไหนวะ แกเห็นไหม

ก็แกเป็นคนถือมาไม่ใช่??

เปล่า ไม่มี สงสัยตกอยู่ที่รถเดี๋ยวชั้นลงไปเอานะ

เฮ๊ย..อย่าเลยดึกแล้ว ลงไปคนเดียวไม่ดีหรอกเจ้าของอพาร์ตเม้นต์เขาว่าอย่าลงลิฟต์คนเดียวตอนกลางคืน มันชอบค้างบ่อยๆอันตรายนะ

บ้าเหรอลิฟต์ค้างบ่อย ทำไมไม่แก้วะ มีลิฟต์แต่ห้ามใช้ ประสาท ไม่สนล่ะไม่กลัวเว้ยเมื่อกี้ขึ้นมาไม่เห็นค้างเลย

เออ..ตามใจเตือนแล้วนา ไงก็โทรมาแล้วกันเดี๋ยวลงไปช่วยงัดลิฟต์ให้

เออดี แกอวยพรดีมากเลยว่ะ











ชวนชมลงลิฟต์ไปถึงชั้นล่างอย่างปลอดภัย ลิฟต์ไม่ค้างอย่างที่นึกกลัวแม้จะมีกระตุกวูบๆให้เสียวเล่นเป็นพักๆ เธอหยิบถุงขนมจากรถแล้วเดินกลับมาที่ลิฟต์ ประตูลิฟต์เปิดผางออกทันทีที่เธอกดปุ่มเรียก


โอ๊ะ..


ภายในลิฟต์ไม่ว่างเปล่าอย่างที่คาด มีเด็กหญิงตัวเล็กๆคนหนึ่งยืนอยู่ตรงมุมด้านใน ในมือกอดตุ๊กตาหมีสีตุ่นๆไว้แนบอก ชวนชมมองเห็นหน้าเธอไม่ชัดนักเพราะผมยาวของเด็กน้อยหล่นมาปิดล้อมกรอบใบหน้าไว้


ชั้นไหนจ๊ะหนู

เด็กหญิงไม่ตอบแต่ชี้มือไปที่แผงหน้าปัดข้างประตู ไฟสว่างติดอยู่แล้วที่ปุ่มชั้นหก

อ้อ ไปชั้นเดียวกันหรอกหรือจ๊ะ

.......

เอ่อ..เอาขนมมั๊ยพี่มีช็อคโกแลตแท่งด้วยนะ

......

ชวนชมพยายามชวนคุยเธอส่งห่อขนมให้และเด็กหญิงก็เอื้อมมือมารับไว้ แต่ยังคงยืนก้มหน้านิ่งไม่พูดไม่จา


หนูอยู่ห้องไหนจ๊ะ แล้วลงมาทำอะไรคนเดียวค่ำๆแบบนี้ ไม่กลัวเหรอ เห็นเขาว่ากันว่าลิฟต์นี้มันชอบค้างบ่อยๆนะ


เด็กหญิงสะดุ้งเฮือกร่างกระตุกเหยียดตรงอย่างตื่นกลัว เธอสะบัดหน้ามามองชวนชมด้วยดวงตาคมวาว พลันประตูลิฟต์ก็เปิดอ้าออก เด็กหญิงวิ่งออกไปทันทีทันใด ท่ามกลางความมึนงงของชวนชม


อะไรของเขานะ เอ๊ะ..วิ่งไปทางไหนแล้วไวจริง


เธอหันซ้ายหันขวาไม่เห็นแม้เงาของเด็กหญิง แปลกที่เธอหายไปไวได้ขนาดนั้น เธอเดินกลับมายังห้องเกือบสุดทางเดินอันเป็นห้องของลั่นทม ขณะกำลังจะเปิดประตูห้องเข้าไปสายตาก็เหลือบไปเห็นห่อขนมที่เธอเพิ่งจะยื่นให้เด็กหญิงหล่นอยู่หน้าประตูห้องถัดไป เธอเดินไปหยิบมันขึ้นมาแล้วเคาะที่ประตูห้องนั้น


เด็กนั่นต้องอยู่ห้องนี้แน่ๆเลย คงทำขนมตกไว้ตอนรีบกลับห้อง

ประตูห้องเปิดออกช้าๆเสียงดังแอดดดด

ยัยชวนชม ไปทำอะไรตรงนั้นยะ ห้องชั้นอยู่นี่ย่ะ หลงแล้วนะแกลั่นทมโผล่หน้าออกมาจากประตูที่แง้มอยู่


ไม่ใช่อย่างนั้นนะ คือว่า..

เฮ๊ย.เข้ามาเร็วๆชั้นหิวโว๊ย รอแกอยู่นะ..

ลั่นทมพูดจบก็ผลุบหายเข้าห้องไปชวนชมจึงจำต้องตามเพื่อนเข้าไปก่อนที่มันจะโมโหหิว ใครๆก็รู้ว่ายายนี่โมโหร้ายแค่ไหน

















ภาพจากน้องญามี่






อะไรนะ แกว่ามีเด็กผู้หญิงอยู่ห้องข้างๆนี่เหรอ...

ลั่นทมร้องลั่นเมื่อฟังเพื่อนเล่าถึงสาเหตุที่ไปยืนเคาะประตูห้องข้างๆจบลง

เป็นไปไม่ได้ เจ้าของอพาร์ตเม้นต์บอกว่าห้องข้างๆไม่มีคนอยู่ ตอนชั้นมาดูห้องชั้นยังอยากได้ห้องนั้นเลยเพราะมันอยู่มุมสุดวิวสวย หน้าต่างเยอะแถมยังเงียบสงบดีชั้นชอบ แต่เจ้าของแกว่าไม่เปิดให้เช่า พอถามว่าทำไมแกก็อึกอักๆว่าน้ำรั่วบ้างไฟเสียบ้าง ชั้นก็ว่าทำไมไม่ซ่อมล่ะชั้นอยากได้ห้องนั้น แกก็โมโหไม่พูดไม่จาเดินหนีไปเลย


จริงๆเหรอ ไม่มีคนอยู่จริงอ่ะ

ก็..ไม่รู้นะแต่ก็ไม่เห็นใครเข้าออกนี่ แต่ว่านะเมื่อคืนชั้นได้ยินเสียงลากของครืดคราดๆดังมาจากห้องนั้นด้วยนะ กลางดึกเลยล่ะ

บางทีเขาอาจจะเพิ่งย้ายมาก็ได้มั๊ง

อืม..เป็นไปได้ ถ้างั้นก็น่าโมโหอีตาเจ้าของนะเราขออยู่ห้องนั้นก็ไม่ให้ ดันให้คนอื่นเสียฉิบ

อุอุ อาจจะเป็นญาติแกก็ได้นะที่มาอยู่น่ะ เอาล่ะดึกแล้วแล้วก็อิ่มแล้วด้วยชั้นกลับละ

อ้าว..ไม่ค้างด้วยกันเหรอ

ไม่ล่ะพรุ่งนี้มีงานตอนเช้า ขี้เกียจสายกลัวตกงานเหมือนใครบางคน อิอิ

เออ..ปากดีรีบกลับไปเลยไป ไม่ส่งนะโว๊ยกรูเหนื่อยจะไปนอนแล้ว














ชวนชมรีบเผ่นแผล็วออกมาจากห้องปล่อยให้ลั่นทมบ่นงึมงำไปตามลำพัง เธอก้าวเข้าไปในลิฟต์กดปุ่มลงไปชั้นล่าง แล้วเธอก็ต้องสะดุ้งสุดตัวหัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นเด็กหญิงยืนอยู่ที่มุมด้านใน เธอแน่ใจว่าตอนเดินเข้ามาไม่เห็นใคร


อ๊ะ..หนูนั่นเอง ยังไม่นอนอีกเหรอดึกแล้วนะ เอ้านี่ขนมของหนูไง

ชวนชมยื่นห่อขนมที่เก็บได้คืนให้เด็กหญิง เด็กหญิงเอื้อมมือเย็นเฉียบออกมาจับข้อมือของเธอไว้แน่นแทนที่จะรับห่อขนม


พี่ ส า ว ก ลั ว ลิ ฟ ต์ ค้ า ง ไ ห ม ค ะ


เด็กหญิงถามเสียงยานคางเบาหวิวแต่เย็นยะเยือกไปถึงไขสันหลัง ชวนชมรู้สึกได้ถึงความผิดปกติ สายตาเธอเหลือบไปมองแผงหน้าปัดเร่งเวลาให้ลิฟต์ลงถึงชั้นล่างไวไว แต่ไฟหน้าปัดยังหยุดนิ่งอยู่ที่ชั้นหก...










ภาพจากmuslimthai.com
















อร๊าย..น่ากลัวมั่กมากเลยอ่า คนไรเขียนได้น่ากลัวขนาด อิอิ ยกหางตัวเองหน่อย(กลัวเปื้อนค่ะ) ตอนเขียนก็ไม่กลัวหรอกนะมากลัวอีตอนเสิร์ชหาภาพผีๆมาประกอบนี่ล่ะ อยู่คนเดียวซะด้วยสิ บรื๋อออ..

ฉากแรกเกี่ยวกับฟอร์เวิร์ดเมล์อันนั้นเป็นประสบการณ์จริงที่ประสบมากับตัวเองถึงกับนั่งน้ำตาซึมไปเลยหล่ะ ฮ่าฮ่า ขวัญอ่อนเจงๆชั้น



ป.ล. ถึงคุณเพื่อนที่ส่งเมล์มาให้ เราไม่โกรธแล้วนะตัวเอง ตอนนั้นคิดจริงๆว่าถ้าเมล์ไปต่อว่าแล้วตัวเองโกรธเค้าจะเมล์ไปง้อตัวเองใหม่นะ 555+



รักทุกคนเหมือนเดิมนะคะจุ๊บๆ















ขอขอบคุณ
ภาพประกอบจากน้องญามี่
เพลงจาก Pleng.com











Create Date : 08 กันยายน 2553
Last Update : 27 มีนาคม 2557 11:33:49 น. 31 comments
Counter : 739 Pageviews.

 
ว๊าย สยอง อิ อิ



แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:9:16:36 น.  

 
อยากรู้จังว่าเด็กหญิงคือใคร
เป็นอะไรตาย แล้วห้องนั้นทำไมไม่ให้คนเช่า

เสียงลากของ ใครลาก ลากทำไม
ใครย้ายมาใหม่
มีผีกี่ตัว

เง้อ....ถามซะ5555

ท่านหญิง มีต่อภาคสองนะ นะ


แอมอร



โดย: peeamp วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:9:19:36 น.  

 
กลับไปถึงบ้าน ไปเจอท่านหญิงว่าไปทำงานก่อนนะคะ
เราเดินสวนกันไปมาไม่เกินสิบนาที อิ อิ

สุขกับงานนะคะวันนี้
พี่กำลังนั่งรองานค่ะ เลยแวะมาทำบ้านรก


แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:9:22:45 น.  

 
อ่ะๆๆๆ ไหนๆน้องแอมก็ทำรกพอแรงแระ
พี่ก๊อบน้องแอมละกัน ใช่เยย อยากถาม
เหมือนงั้นแหละ ช่วยตอบแล้วก๊อบแจกก็ล่าย

กว่าจะมาถึงบ้านนี้ ผมร่วงไปหลายแล้ว กว่าจะ
อ่านหมดสงสัยจาโกร๋น

อ้อๆๆ ขออภัยมณีนะขอรับ ทำไมพี่ยังไม่ได้
แอดไปก็มะรุ เลยแอดวันนี้ได้ไหมขอรับ
มันเสียดุลอ่ะ



โดย: nulaw.m วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:9:50:03 น.  

 
สวัสดีท่านหญิงครับ

ผมว่า เด็กคนนนั้น ลากโลงตัวเองอยู่ครับ

สุดท้ายก็ลิฟต์ค้างสินะครับ

จับผีตีเข่าซะเลย ทำให้ลิฟต์ลงเดี๋ยวนี้นะยะ

ฮ่าๆ

อูยยยยยยยยย

อ่านกลางวันได้ สบายมั่กๆ


โดย: ชายผู้หล่อเหลา...กว่าแย้นิดนึง.. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:10:32:58 น.  

 
ง่ะ พักนี้เล่าเรื่องผีกันหลายบล็อกจัง

หนูกลัว


โดย: พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:10:39:48 น.  

 
อิอิอิ

ชอบๆๆๆครับพี่
วันนี้อ่านเรื่องผีจุใจเลยครับ 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:10:58:05 น.  

 
เขียนได้น่าติดตามมากเลยครับผม

เก่งจัง


โดย: กลิ่นดอย วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:12:45:15 น.  

 
เขียนได้ดีค่ะท่านหญิง
น่ากลัวดี แหะๆ...
ฉัตรเปงคนกลัวผี ถ้าหลอนมากๆ ก็ไม่อ่านหล่ะ
เพราะมันตามมาหลอนเฉพาะตัวค่ะ เอิ๊กๆๆๆ

ไปแร่วววว


โดย: ณ ปลายฉัตร วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:13:12:00 น.  

 
น่ากลัวจัง


โดย: kapeak วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:13:12:16 น.  

 
น่ากลัวเหมือนกันคะ


โดย: magic-women วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:17:33:18 น.  

 
ผี ฮ่า ฮ่า ฮ่า ชอบ รักผีมานานหลายปีแล้วจร้า แต่ไม่เคยเจอผีตัวเป็นๆเลยซักที คืนนี้อ่านหลายเรื่อง สงกาสัยจะเจอแล้วมั้ง ฮิ ฮิ ฮิ


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:20:41:30 น.  

 

SA-WAT-DEE-KA ..*.^
+゚☆゚+。 ゚¨゚゚・*:..。o○☆゚+。*Miss *(´Д`)ノyou!
> > ღ
> > *ღღღHavE a NiCe DaY & GD Night NaJaღღღ<<<

.★ * ★..
.*★ *. *..*    ★
★           *
★          ★’
‘*.        *
  ‘★    ★
     ‘*..★'
> > (¯`v´¯)
> > `.¸.♥´ mastana….mastana <<<
>>*♥´¨)
¸.-´¸.-♥´¨) ¸.-♥¨)
(¸.-´ (¸.-` ♥♥´¨) ♥.-´¯`-.- ♥>♥



โหยยยยย....ท่านพี่หญิง....เขียนได้น่ากัวซิบๆๆเรยอ่ะ

อ่านตะแรกว่าไปเช่าที่พักที่ชั้น6 เป็นดาดฟ้าก็เริ่มหวิวๆแระ
นึกว่าเป็นพี่เด็กมานจะออกมาจากโน๊ตบุคอีก....ลุ้นๆอ่ะ
แถมนึกว่าเพื่อน...เป็นผีอีก....ระทึกขวัญมากเรยเจอ
แบบนี้น่ากัวมาก....ตกลงว่าเด็กคนนั้นมานอยู่ห้องพัก
ข้างๆคอยหลอกคนขึ้นลิฟท์ด้วย...ขนแขนสแตนอัพบรือส์
.
.
.
เปิดมาเจออ้ายผีภาพสุดท้ายน่ากลัวสุดโค่ยย
เกือบปิดคอมแระ...แต่ไม่ได้ดิคนเขียนเก่ง
และน่ารักต้องเม้นท์ซะก่อนอ่ะคริๆ...สั่นเรย


โดย: mastana วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:22:51:49 น.  

 
แฮ่ๆ น่ากลัวล่ะค่ะท่านหญิง
แบบว่าไงดี ถ้าหากว่าเจอประสบการณ์
แบบนี้อาจจะมีช็อคสลบได้เหมือนกันนะค่ะ
เพราะว่าถ้าเกิดเหตุในลิฟท์นี้คงยากจะหนี
สลบไปเลยดีกว่าค่ะ เพราะคิดว่าผีคงหาย

แต่เคยมี ปสก. เล็กๆ กับเรื่องลิฟท์ที่คอนโด
สมัยก่อนโน้นอ่ะค่ะ เค้าบอกว่าติดขัดบ่อยมาก
ดึกๆ นี่น่ากลัว ถ้าไม่จำเป็นก็แบบว่าเดินขึ้นบันได
ก็จะดี แต่แบบคิดดูนะค่ะว่าอยู่ชั้น 1 1 นี่
มันยากเหมือนกันนะค่ะ เพราะว่าเหนื่อยหอบ
กว่าจะถึงเล่นเอาขาพังหมดอ่ะค่ะ
(แต่ไม่ยักผอมลงเลยอ่ะค่ะ)แงๆ


โดย: JewNid วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:22:53:31 น.  

 
อ่ะตกจัยเขียนผิดเรย...."ผีเด็ก"...อ่ะค่ะ


โดย: mastana วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:22:54:27 น.  

 
ผมร้องเพลงครูได้เป็นสิบๆเพลง
โดยไม่ต้องดูเนือ้เพลงเลยล่ะคัรบ อิอิอิ







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:8:34:19 น.  

 
อ้าว เกิดทันเหรอครับ งั๊นก้ชอบเพลงนี้ใช่ใหมครับผม

อย่างนี้ต้องเรียก พี่ แล้วสิครับ

ไม่เป็นไร ไม่ต้องถึงขั้นเป็นหลานก็ได้นะครับ


เป็นเพื่อนที่อายุมากกว่าเท่านั้นเอง

อายุเป็นเพียงตัวเลข เนอะ


โดย: กลิ่นดอย วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:10:39:58 น.  

 
แวบมา โอะ..โอ๋ ยังไม่สิ้นกลิ่นผี เหมือนบ้านผมเลย หลอกคราวนี้หลายวันหน่อย ตอนนี้น้ำเหลืองพอซึม ต้องปล่อยให้ไหลเยิ้ม ค่อยเปลี่ยนโลง เหอ เหอ เหอ


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:10:45:53 น.  

 
ไม่กลัวผี แต่กลัวลิฟต์ค้างอ่พ ภาพประกอบน่ากลัวจัง


เหอๆๆหัวเราะดีกว่าเผื่อผีกลัวเสียงเรา


โดย: คล้ายดาว วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:11:05:49 น.  

 
พวกผีเด็กนี่ก็น่ากลัวใช่ย่อยเหมือนกัน

ได้อ่านเรื่องผีจุใจเลย แต่ละคนจินตนาการได้สุดยอดมากๆ เรื่องเดียวกันแต่เขียนกันได้หลากหลายแนวมาก


จากที่บล็อกจริงๆ ไม่ได้อยากจะอำ แต่รำคาญเพื่อน เพราะลักษณะเค้าเหมือนชอบแกล้งคนอื่น ไปบ้านใครก็บอกมีผีทุกบ้าน เหมือนลอกเล่นเพื่อความสนุก แน่นอนว่าเราก็ไม่ได้โกหก แค่พูดไม่หมดว่าเจอที่ไหน ตัวเป็นๆ รึเปล่า แต่จากที่เค้าหน้าซีดหลังจากผมบอกว่าเคยเจอยมทูต ผมคาดว่าเค้าน่าจะสามารถเห็นผีได้จริง และเค้าน่าจะคิดว่า ผมมีเซ้นส์ยิ่งกว่าเค้า และเลี้ยงผีไว้


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:11:28:53 น.  

 
พิมพ์ผิดๆ หลอกเล่น


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:11:29:38 น.  

 
บังเอิญไม่ค่อยได้เจอผีอ่ะจ๊ะ เคยเขียนอยู่เรื่องสองเรื่องมั้ง งานนี้เลยขออ่านดีฟ่า


โดย: พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:12:10:15 น.  

 
สวัสดีตอนบ่ายค่ะ.



โดย: nootikky วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:13:45:19 น.  

 
หวัดดีจ๊ะท่านหญิง

ไว้วันโลกแตกเจอกันนะครับ

เป็ดกำลังคิด ว่าอะไรจะทำให้โลกแตกดีหนา?

เอิ้กๆๆ





โดย: ชายผู้หล่อเหลา...กว่าแย้นิดนึง. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:14:32:22 น.  

 

แม่เจ้าาาาาา....แนะนำให้เขียนเรื่องแนวนี้นะคะ
ด้วยเนื้อเรื่องและภาพประกอบนี่
..ชวนให้ไม่กล้าอ่านเรื่องคนอื่นอีกเลยค่ะ สยองได้ใจมากๆ


โดย: ชะเอมหวาน วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:15:22:38 น.  

 
สุดยอดครับท่านหญิง...



โดย: CEO นิ้วก้อย วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:17:15:37 น.  

 
ชะแว๊บบบบบบบบบบบ
ลากยาวลงมาอย่างรวดเร็ว
เพื่อหนีภาพผีๆ อิอิ
อยู่บ้านคนเดียวง่ะ หลอนนนค่ะท่านหญิง

จุ๊ฟๆๆ


โดย: ณ ปลายฉัตร วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:7:20:39 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:7:46:46 น.  

 
ฝากดูแลบ้าน พร้อมตักแกงส้มให้ทาน 1 ถ้วยครับท่านคุณผู้หญิงน่าร๊าก


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:8:06:33 น.  

 
สวัสดีตอนเช้าวันศุกร์วันสุขครับ


โดย: ดอกหญ้า บนทางดิน วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:10:24:22 น.  

 
อึ๋ยส์...

คนอ่านจะช็อค
แม่คุณยังไม่รู้ตัวอีก..



โดย: ไกลเกินใจสายเกินแก้ วันที่: 11 กันยายน 2553 เวลา:5:53:48 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ugly princess
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




เพจท่านหญิงน่าเกลียด

Promote Your Page Too
Group Blog
 
<<
กันยายน 2553
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
8 กันยายน 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ugly princess's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.