ถนนสายนี้มีตะพาบ : หลักกิโลเมตรที่หนึ่ง 13 กุมภาพันธ์ 2553






(- -)lll เรื่องวุ่นๆของเจ้าหญิงจอมเป๋อ -()*.














ตายแล้ว!!!


ฉันผวาลุกขึ้นจากที่นอนขนาดห้าคนโอบ ทันทีที่รู้สึกตัวตื่นและสายตาเหลือบไปเห็นเวลาบนหน้าปัดนาฬิกาเรือนทองฝังเพชรบนผนัง เข็มสีทองชี้บอกเวลา หกโมงเช้า


ฉันสะบัดผ้าห่มเนื้อแพรไหมอย่างดีออกพ้นตัวได้ ก็ลุกพรวดพราดวิ่งเข้าห้องน้ำกระเบื้องหินอ่อนขนาดสามเอเคอร์ อาบน้ำแร่แช่น้ำนมแพะในอ่างทองคำ

พอกหน้าด้วยรกแกะ โปะโคลนจากทะเลสาปเดทซี ขัดผิวด้วยมะขามเปียกอย่างดี ทาขมิ้นจนตัวเหลืองทองผ่องอร่ามเรืองรองมลังเมลือง แล้วพอกหน้าด้วยแป้งดินสอพอง ฉันทำตัวราวพายุหมุน วิ่งวุ่นหมุนๆๆๆรอบห้อง แต่งองค์ทรงเครื่องเสร็จสรรพครบทุกกระบวนท่า












หกโมงครึ่งฉันก็มายืนหน้าแฉล้ม สวยสง่าทำตาบ้องแบ๊วอยู่หน้าปากซอย มีรถสองแถววิ่งผ่านมา คนขับจ้องฉันตาเป็นมัน กระเป๋าท้ายรถ ชะโงกหน้ามามอง พลางป้องปากตะโกนก้อง


หริราด พี่หริราดดดด ไปป่าวค๊าบบบบพี่


ฉันสะบัดหน้าพรืด ทำเอาคอแทบเคล็ด เพื่อเป็นสัญญาณว่าไม่ไปย่ะ
เชอะ


เลยลูกพี่เลยยยย ป้าไม่ไปแน่เหรอ คันหลังอีกนานเลยนะป้า


เสียงกระเป๋าหนุ่มตะโกนบอกลูกพี่คนขับ ตอนท้ายมัน เอ๊ยเขาหันมาพูดกับ เอ่อ ป้าคนข้างๆฉันมั้ง ผู้โดยสารก็ออกจะแน่นเอี๊ยดจนไม่มีที่จะยืนอยู่แล้ว ยังเรียกคนอยู่นั่นล่ะ พวกนี้นี่งกจริงๆเลย จะให้คนสวยอย่างฉันขึ้นไปห้อยอยู่ตรงไหนกันยะ ดูสิหน้ารถงี้แหงนเริดเชียว น่ากลัวว่ามันจะตีลังกากลับหลังเสียจริงเชียว













วันนี้เป็นวันแรกที่ฉันจะได้ไปทำงานเสียที หลังจากเรียนจบขั้นสู๊งสูงมานานหลายเดือนแล้ว หลังจากเลือกนักสุดท้ายฉันเลยได้แร่ เอ๊ยได้งานซะที ถึงจะไม่ใช่งานในสเปคก็เถอะ ก็ยังดีกว่าไม่มีงานทำละนะ


ที่ทำงานใหม่ของฉันอยู่แถวๆมาบุญครอง ส่วนคฤหาสน์ฉันน่ะอยู่ในสวนแถวๆฝั่งธนฯ ไกลกันคนละซีกโลกเลยล่ะ โชคยังดีที่มีรถเมล์สายหนึ่งเดียวของฉันที่วิ่งผ่านหน้าปากซอย ซึ่งเป็นต้นทางวิ่งยาวไปถึงสยาม ไปสุดสายที่ราชประสงค์โน่นแน่ะ


ฉันต้องลงรถที่สยามแล้วเดินเท้าต่ออีกหน่อยก็จะถึงมาบุญครอง ลำบากหน่อยแต่ก็ดีกว่านั่งรถสองแถวออกไป เพื่อต่อรถเมล์อีกต่อ เพื่อลงหน้ามาบุญครอง ไปต่อเดียวประหยัดกว่าเยอะเลยไม่ต้องวิ่งขึ้นวิ่งลงรถให้ปวดหมอง หรือปวดน่อง โชคดีที่งานเข้าเก้าโมงไม่งั้นได้ตื่นแต่ตีสามเป็นแม่นมั่น













ขณะคิดอะไรเพลินๆเหม่อลอยอยู่นั้น ฉันก็เหลือบไปเห็นอะไรแวบๆที่ปลายสายตา พอหันไปจ้องเต็มๆสองลูกตาก็ต้องตกใจสุดกิโลกรัม*


ว๊าย..ตายแล้ว!!!


ฉันร้องเสียงดังกึกก้อง อยู่ในใจ เพราะรถเมล์สายหนึ่งเดียวที่รักที่รอคอยของฉันกำลังห้อตะบึงมาอย่างแรงและเร็ว ฉันรีบโบกมือหยอยๆอย่างตาลีตาลานจนลืมวางมาดสวยสง่าทำตาบ้องแบ๊วไปเลย แต่โชคยังดีที่คนขับมองเห็นความสวยแบ๊วของฉันแต่ไกลจึงรีบเหยียบเบรกดังเอี๊ยด


รถแล่นไถลเลยฉันไปไกล ราวห้าสิบเซนติเมตร แต่ไม่ยอมหยุดนิ่งยังคงไหลเลื่อนไปข้างหน้าเรื่อยๆราวสายน้ำไหลก็ไม่ปาน ฉันรีบวิ่งเหยาะๆ อย่างสง่างามพร้อมกับทำตาบ้องแบ๊วไปด้วย ไปขึ้นรถ เท้าขวาก้าวขึ้นบันได พร้อมกับมือขวาเรียวงามที่กระหวัดรัดราวบันไดไว้แนบแน่น ฉันเหวี่ยงตัวขึ้นไปด้วยแรงทั้งหมดที่มี รถกระชากตัวออกไปโดยแรงทั้งหมดที่มันมีเช่นกัน ทำเอาฉันเกือบร่วงตกบันได โชคดีที่มีชายหนุ่มใช้แขนล่ำสันของเขากันร่างฉันไว้ เราสบตากัน ก่อนเขาจะตะโกนก้องขึ้นว่า


ในว่างพี่ ในว่าง ชิดในเลยคร๊าบ ชิดในหน่อย ชิดๆสิโว๊ย !!!!
เบียดขึ้นไปเลยคร๊าบบบ โอ๊ยป้า แขนผมจะหักอยู่แล้ว!!!


ฉันรีบเบียดกายไต่บันไดขึ้นไปยืนข้างบนได้สำเร็จด้วยท่วงท่าที่สง่างามและแบ๊ว แล้วฉันก็พบว่าข้างในมันว่างจริงๆด้วย แม่ม**เอ๊ย!! แล้วมันมาห้อยทำไรกันตรงบันไดฟระ ตรูขึ้นลำบากนะเนี่ย หรือพวกเขากำลังซ้อมยิมนาสติกจะไปแข่งทีมชาติกัน???












เวลาผ่านไปสองชั่วโมงแต่ฉันรู้สึกเหมือนนานชั่วกัปชั่วกัลป์ รถเมล์สายหนึ่งเดียวของฉันจอดเอี๊ยดลงตรงหน้าสยาม ผู้คนเบียดเสียดแย่งกันลง


จะไปไหนกันนะพวกนี้ กลัวไม่ได้ลงรึไงฟระ เฮ๊ยใครเหยียบหาง เอ๊ยเท้าตรูฟระ


ฉันแหกปากตะโกนก้องในใจ พยายามปั้นหน้าให้สวยสง่าทำตาบ้องแบ๊วสุดๆ แถวนี้แมวมองเยอะ




ในที่สุดฉันก็ลงมายืนบนพื้นโลกได้สำเร็จ ฉันแทบจะก้มลงจูบพื้นดิน แต่โชคดีที่ไม่มีดินให้จูบมีแต่ซีเมนต์!!!!


ขณะนั้นเป็นเวลาแปดนาฬิกาห้าสิบเก้านาที ฉันยังต้องเดินลัดเลาะมุมตึก สูดดมอากาศยามเช้าที่อบอวลไปด้วยมลพิษ มีเวลาเหลือแค่หนึ่งนาที แค่คิดก็หมดเวลาแล้วต่อให้เป็นนินจาฮาโตริก็ไปไม่ทัน ฉันเลยปลงกับสัจะธรรมของชีวิต กรรมใดใครก่อกรรมนั้นย่อมตามสนอง


ฉันเดินตัวลีบหมดสง่าราศีเข้าไปตอกบัตร เจ้านายใหม่ใจดียิ้มให้ฉันอย่างเข้าใจ แน่ะเธอมีเขี้ยวด้วย โง้งเชียว และตาเธอก็เขียวปั้ดเลย คงปัดอายชาโดว์มากไป ????


วันแรกกับงานแรกเริ่มต้นได้ไม่สวยนักถึงฉันจะสวยมากก็ตาม (อ้วก) แต่เอาเถอะนะพรุ่งนี้ต้องดีกว่าวันนี้แน่นอน ใครบางคนพูดไว้ ???
ใครหว่าหรือเราเอง???งงจัง























ค่ำนั้นฉันเดินลัดเลาะมุมตึกกลับมาทางเดิม เพื่อขึ้นรถเมล์สายหนึ่งเดียวของฉันกลับคฤหาสน์ พระอาทิตย์หลุบตัวต่ำหลังยอดตึกสูงเสียดฟ้า แต่พระจันทร์ยังไม่ยอมโผล่ออกมา คงอายแสงนีออน แสงไฟฟ้าสว่างเรืองไปทั่วบริเวณศาลาคอยรถ มนุษย์ทำงานยืนคอยรถกันอย่างห่อเหี่ยว ทำไมล่ะน่าจะดีใจนะจะได้กลับบ้านกันแล้วนี่ หรือการทำงานหนักทำให้คนห่อเหี่ยว



รถเมล์ผ่านมารับผู้คนกลับไปชาร์จแบตที่บ้าน คันแล้วคันเล่า คนเริ่มบางตา ฉันหมุนคอมองรอบตัว 360 องศา เหลือมนุษย์อยู่สามคน กับสุนัขจรจัดหนึ่งตัว แมลงสาปพ่อแม่ลูกอีกสามตัว หนูตัวใหญ่ตรงมุมโน้นอีกตัว กับแมลงกลางคืนที่บินเล่นแสงไฟ อีก3654ตัว


รถเมล์สายหนึ่งเดียวของฉันยังไม่มา ฉันมองไปยังฝั่งตรงข้าม หน้าสยามที่ฉันลงรถเมื่อเช้า เห็นรถเมล์สายหนึ่งเดียวของฉันวิ่งเข้ามาจอดเป็นคันที่สี่แล้ว และแล้วดวงตาฉันก็เห็นธรรมหรือกรรมกันแน่นะ เหมือนมีแสงไฟสว่างวาบในใจฉัน เผาไหม้ใจกายฉันเป็นผุยผง













ตายแล้ว!!!!


รถเมล์สายหนึ่งเดียวของฉันมันเป็นรถที่วิ่งวนนี่นา ถ้าจะกลับก็ต้องขึ้นรถที่หน้าสยามตรงจุดที่ลงเมื่อเช้าแล้วรถจะวิ่งไปราชประสงค์แล้ววกกลับทางเดิม พาฉันกลับไปสู่คฤหาสน์ที่แสนสุข


โอ้ว!!! พระเจ้าจ๊อด ไฉนคนสวยถึงได้เซ่ออย่างนี้ กรี๊ดดดดดดด



ฉันกรีดร้องไม่เป็นภาษา ในใจ แล้วรีบเยื้องย่างพาร่างระหง สวยสง่าทำตาบ้องแบ๊ว เดินจากไปยังฝั่งตรงข้าม พร้อมกับภาวนาในใจขออย่าให้รถหมดเลย ไม่งั้นคนสวยได้นอนที่ศาลาคอยรถเป็นแม่นมั่น .....




"ตายแล้ว ตาย ตาย ตาย ตาย ตายแล้ว
สี่ทุ่มแล้วรถหมดแล้วมั่งเนี่ยตรู"













*หนึ่งกิโลมีสิบขีด
**มารดาของเขา













ครั้งแรกกับโครงการถนนสายนี้มีตะพาบ ที่เกิดขึ้นมาขัดตาทัพระหว่างโครงการแม่ปิดปรับปรุง^^ เป็นโจทย์ที่ค่อนข้างยาก แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี อิอิ หวังว่าเพื่อนๆจะชอบงานเขียนแนวนี้นะคะ



งานเขียนชิ้นนี้ท่านหญิงฯตั้งใจตอแหลหน่อยๆ เลียนแบบ"ตอแหลลงตับ"ของพิง ลำพระเพลิงนิดๆ เรื่องที่นำมาเขียนดัดแปลงมาจากประสบการณ์จริงของท่านหญิงฯเมื่อสมัยก่อนนู้นครั้งยังอาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานคร อมรรัตนโกสินทร์ มหินทราอยุธยามหาดิลก ภพนพรัตน์ราชธานีบุรีรมย์ อุดมราชนิเวศน์มหาสถาน อมรพิมานอวตารสถิต สักกทัตติยวิษณุกรรมประสิทธิ์



ท่านใดสนใจร่วมโครงการฯเชิญติดต่อสอบถามและขอทราบรายละเอียดการสมัครสอบคัดเลือกได้ที่บล็อกคุณเป็ดสวรรค์และบล็อกคุณกะว่าก๋า ค่ะ


ขอทุกท่านจงประสบแต่ความโชคดีอายุยืนหมื่นปี รับแต๊ะเอียเยอะๆนะคะ^^




















HAPPY VALENTINE DAY.






Create Date : 13 กุมภาพันธ์ 2553
Last Update : 27 มีนาคม 2557 11:22:09 น. 32 comments
Counter : 526 Pageviews.

 
สวัสดียามเช้าครับพี่

ผมเข้ามานั่งอ่านจนจบเลยครับ
ดีใจจังครับ
โครงการตะพาบอบอุ่นมากครับ อิอิอิ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:7:36:14 น.  

 
มานั่งอ่าน อ่านไปหัวเราะไป จนคนในบ้านหันมาค้อน
นึกภาพบรรยากาศออกมาเป็นฉาก

เพราะเคยใช้ชีวิตอยู่แถวๆที่ท่านหญิงบรรยายมานั่นเชียว
มันอินมากๆ ฮาตั้งกะฉากแรก แม่งๆตั้งกะมะขามเปียก
ว่าแล้วเชียว แอ๊บแบ๊วได้สวยเก๋มากค่ะ
หัวเราะซะน้ำหมากกระเด็นเลยค่ะ555


แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:9:10:00 น.  

 
ก๊ากกก !! แจ๋ว ๆ ทั้งนั้นแต่ละคน
โจทย์ยาก แต่ทุกคนทำให้สนุกกันจัง .. ฮาได้ใจเลยพี่หญิง

อ่านเพลิน อ่านไปเพลินไป หมั่นไส้อิยัยนางเอกนี่ไป
แหลได้ใจเจงเจง .. 555 นั่งหัวเราะน้ำตาเล็ด

นับกระทั่งแมลงเล่นไฟ 3654 ใบ้ไรป่าวเนี่ย เอิ๊กกกส์
ประมาณไม่เชื่อเหรอ ไม่เชื่อลองไปนับดูจิ ใช่ป่ะพี่หญิง ..

สนุกสนานกันดีค่ะ อบอุ่น ๆ - -

สองพี


โดย: SongPee วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:9:49:04 น.  

 
ถุงกะมีตะพาบ

สุขสันต์ซันตรุษจีนเน้


โดย: ถุงก๊อปแก๊ป วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:11:59:27 น.  

 
555 เขียนได้เห็นภาพชัดมาก ๆ เลยค่ะ

แอบขำเวลาเด็กกระเป๋าเรียกสั้น ๆ แบบนี้

หริราช หริราช ... ดีกว่า ควายป่ะพี่ พานควาย เยอะเลยค่ะ 555


โดย: Paulo วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:12:21:15 น.  

 
แค่คิดว่าต้องนั่งรถไปไหนไกลๆ ก็เหนื่อยแล้วค่ะพี่หญิง




โดย: ส้มแช่อิ่ม วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:12:52:37 น.  

 
ว่าแล้วเชียว

ใครกันไปทำอะไรเป๋อๆอยู่แถวนั้น

ฮิๆๆ


จงเข้าเผ่าพิงกับเราแต่โดยดีเด้อ




โดย: ชายผู้หล่อเหลา...กว่าแย้นิดนึง. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:15:13:35 น.  

 
เขียนบรรยายภาพชีวิตคนเมืองกรุง ได้ดีเชียวล่ะ ท่านหญิงฯ



อ่านไป ขำไป เหมือนตัวเองอ่ะ
ขึ้นรถเมล์ผิดสายประจำ ก้อคนจ๋วยตามานซะเซ๋อง่ะ



มีความสุขมาก ๆ นะคะ


โดย: อิ่ม_Aim วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:16:02:53 น.  

 
แวะมาอ่านค่ะ ^^

บรรยายชีวิตเมืองกรุง

ผ่านลีลาเว่อร์ๆ ของตัวละครได้อย่างลงตัว

ชอบนะคะ ^^



โดย: sierra whiskey charlie วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:17:41:54 น.  

 
สวัสดีครับท่านหญิง
ขอบคุณมากนะครับสำหรับดอกไม้สวยๆ ในวันตรุษจีน
อ่านเรื่องแล้วสนุกดีครับ ชีวิตคนกรุงเทพ เมืองศิวิไลซ์มันช่างน่าสนุกอย่างนี้นี่เอง ใครๆ ถึงได้พากายเข้ามากันเนอะ...

เมื่อสิบกว่าปีก่อน ผมก็โน่นเลย โหนรถเมล์ไปทำงาน จากสี่แยกรัชดา ยันจอมทอง 3 ต่อเลยครับบางวัน เอิ๊กๆๆๆๆ

พูดถึงห้องน้ำที่บ้านผมบ้าง เคยมีเด็กอายุ 5 ขวบมาขอเข้าห้องน้ำ ผมก็ชี้ไปทางโน้น หลังจากเด็กคนนั้นไปห้องน้ำแล้ว กลับมามีเก็หนุ่มอายุ 18 มาแทนที่ อิอิอิ...คิดดูว่าห้องน้ำที่บ้านผมใหญ่ขนาดไหน...ฮะฮะฮะ...

แล้วท่านหญิงสนใจที่จะทำศูนย์เด็กเล็กไหมครับ ผมไม่รู้ว่าผู้หลักผู้ใหญ่หลายๆ คนเค้าเห็นแล้วเค้าคิดยังไงต่อน่ะครับ ต่อไป ผมว่าอาจจะมีก็ได้ครับ เพราะการที่ปล่อยทิ้งให้เด็กอยู่เพียงลำพัง มันไม่ใช่เรื่องดีเลย โดยเฉพาะเด็กผู้หญิง


โดย: เพลงดาบกระบี่เดียวดาย วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:20:41:36 น.  

 
^^ แวะมาดูตะพาบ เป๋อๆคร้าบ
แต่2ชมบนรถเมล์นี่มันนานจริงๆ>.<


โดย: Sky (2ndStory ) วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:20:49:49 น.  

 
ไม่น้อยไปค่ะ กำลังพอดี ลงตัวแล้วค่ะ ^^



จะว่าไป อ่านเรื่องนี้แล้ว

ชาลีนึกถึงตอนที่ตัวเองทำงานในกทม.

วิ่งตามรถเมล์ที่ชะลอๆ เหมือนจะจอด

แต่...มันไม่จอดอ่ะค่ะ

หันมางี้ เจอสายตาประชาชี

มันอายอ่ะค่ะ 555+



ปล.ชอบภาพคอมเม้นท์ที่ไปแปะไว้ (อีกล่ะ) ^^


โดย: sierra whiskey charlie วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:22:08:24 น.  

 
เพิ่งจะว่างค่ะ..เพราะวันนี้เป็นวันไหว้..เดี๋ยวก็จะไหว้เทพเจ้าอีกแระค่ะ

เขียนได้ดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักและได้เข้าร่วมโครงการ" ถ น น ส า ย นี้ มี ต ะ พ า บ "นี้ด้วยกัน

"ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดไช้"







โดย: นางฟ้าในโลกไซเบอร์ วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:22:12:06 น.  

 

จะมาสะสมและอ่านประสบการณ์จาก จขบ.นี้เป็นครูนะคะ



ขอแจมด้วยคนในฐานะสมาชิกใหม่ค่..

มือใหม่ซิงๆค่ะ
เขียนครั้งแรกตอนปิดโครงกา ร

เขียนครั้งนี้ที่ 2 ตอนเปิดโครงการใหม่
เขียนแบบด้นๆเอาเลย...นึก Plot 4-5 นาที แล้วเอาเลย
เขียนลงกระดาษ 1 รอบแล้วพิมพ์เลย



โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:22:32:11 น.  

 
ฮาได้อีกค่ะ ท่านหญิง...


โดย: นัทธ์ วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:23:56:44 น.  

 


Have a sweet Valentine's Day naka


โดย: บุษบาแต้เตี้ยม วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:2:45:30 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่


โครงการแรก
ถือว่าคึกคักเลยนะครับ อิอิอิ









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:5:14:52 น.  

 





ขอให้มีความสุขมาก ๆ นะคะ


โดย: อิ่ม_Aim วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:6:26:09 น.  

 



โดย: nootikky วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:6:48:26 น.  

 
ฮิๆๆๆ

สมาชิกพิงเผ่าคนใหม่

ยินดีต้อนรับ



โดย: มนุษย์ต่างดาว..ผมยาว..ปากหวาน... (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:6:55:53 น.  

 
สวัสดีวันแห่งความรักครับท่านหญิง



โดย: เพลงดาบกระบี่เดียวดาย วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:7:55:04 น.  

 
สุขสันต์วันวาเลนไทน์เช่นกันครับพี่




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:8:19:52 น.  

 



เอาออกซิเจนหัวใจมาเติมให้ในวันวาเลนไทน์วันแห่งความรักนี้
ขอให้ท่านหญิงสุขสดชื่น ขอให้หัวใจมีแต่รักและสุขในรัก
สดชื่นเบิกบานๆตลอดไป

รักนะ จุ๊บ จุ๊บ


แอมอร



โดย: peeamp วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:22:29:31 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


...ความสำเร็จมักก่อตัวขึ้นจากเถ้าของความล้มเหลว...
สวัสดีเช้าวันจันทร์ค่ะท่านหญิง
ขอบคุณสำหรับอังเปาซองแดงที่แวะไปมอบให้
รวมทั้งฝากความคิดถึงและห่วงใยให้คุณแพทด้วยนะค่ะ


โดย: ดอกฝิ่นในสายลมหนาว วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:6:46:43 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:7:47:32 น.  

 


มาส่งเทียบเชิญ ให้ลองไปอ่านนวนิยายสไตล์นักสู้

นำเสนอเรื่องราวของเด็กหนุ่มนักสู้บนสังเวียนมวยและสังเวียนชีวิต

ในเรื่อง...

"สังเวียนคน"


เรื่องราวดุเดือดถึงเลือดถึงเนื้อ

ขอเชิญติดตามชมได้แล้วครับ....


มาส่งเทียบเชิญ ให้ลองไปอ่านนวนิยายสไตล์นักสู้

นำเสนอเรื่องราวของเด็กหนุ่มนักสู้บนสังเวียนมวยและสังเวียนชีวิต

ในเรื่อง...

"สังเวียนคน"


เรื่องราวดุเดือดถึงเลือดถึงเนื้อ

ขอเชิญติดตามชมได้แล้วครับ....


โดย: ลุงแว่น วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:10:40:01 น.  

 

มาเยี่ยมชม มาทักทายครับ

มาตามอ่านเรื่องราวเกี่ยวกับภาพป้ายรถเมล์ร้าง ในโครงการของอิตาเป็ดสวรรค์ครับ อยากจะรู้ว่าคนอื่นเขียนเป็รนอย่างไรบ้าง?

เรื่องนี้อ่านแล้วขอทายว่า คฤหาสน์ของ จขบ. อยู่แถวตลิ่งชัน แล้วรถเมล์สายนี้คือสาย 79 (โห ... ทำไมตรูเก่งแบบนี้ฟ่ะ?)

เนื้อเรื่องเขียนได้ดีครับ เอาเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นจริง มาเขียนบรรยายใส่อารมณ์ได้ดีจังเลย

อิอิ


โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:11:22:57 น.  

 
เข้ามาขำกับเรื่องจริงของเจ้าหญิงฯครับ

ไม่คิดว่าจะเขียนแนวนี้ได้นะเนี่ย อ่านไป ฮาไป ก็สนุกดีครับ


โดย: ไอซ์คุง (ปีศาจความฝัน ) วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:0:10:24 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:7:47:35 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


โดย: ตัวp_box วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:8:27:34 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:5:52:16 น.  

 


มาแจ้งข่าวว่า

สังเวียนคน

ตอนที่ 2 ตอน "กินโต"


ลงโรงฉายแล้วครับ....


โดย: ลุงแว่น วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:7:30:04 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ugly princess
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




เพจท่านหญิงน่าเกลียด

Promote Your Page Too
Group Blog
 
 
กุมภาพันธ์ 2553
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28 
 
13 กุมภาพันธ์ 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ugly princess's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.