มันคงเป็นเรื่องบ้าที่คุณจะเลิกฝัน
เพียงเพราะบางฝันนั้นไม่เคยเกิดขึ้น
มาร่วมกันฝันต่อเถอะ
Group Blog
 
 
กรกฏาคม 2557
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
11 กรกฏาคม 2557
 
All Blogs
 

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น ด้วยกาย วาจา ใจ

 วันนี้คือวันอาสาฬหบูชา วันสำคัญอีกวันหนึ่งของพุทธศาสนิกชนทั้งหลาย
ตามปกติ ธรรมเนียมปฏิบัติของโรงเรียน ก็จะให้ตัวแทนนักเรียนไปร่วมเวียนเทียน
ที่วัดใกล้โรงเรียน เพื่อให้นักเรียนได้ระลึกถึงศาสนา อันเป็นอีกหนึ่งสถาบันหลักของชาติ
ในฐานะสมาชิกคนหนึ่งของโรงเรียน ก็พยายามติดสอยห้อยตามเข้าไปเวียนเทียนด้วยเท่าที่โอกาสและเวลาจะอำนวย

แต่ปีนี้ มีอีกหนึ่งเหตุการณ์เกิดขึ้น แล้วทำให้เราได้ย้อนมองกลับไปข้างในตัวเอง
มองย้อนกลับไปในอดีตว่า เราผ่านเหตุการณ์ที่คิดว่าไม่น่าจะผ่านมาได้ ได้อย่างไร
ต้องยอมรับว่า ทุกข์หนึ่งที่คิดว่าหนักหนาสาหัสในชีวิตที่เกิดขึ้น คือทุกข์ที่พลัดพรากจากคนที่รัก
วันนั้นสิ่งที่เยียวยาจนก้าวผ่านมาได้ คือหลักธรรมของพระพุทธองค์จริง ๆ ค่ะ

หลักธรรมแห่งการ เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป
จากอดีต เป็นคนหนึ่งที่คิดว่าโลกใบนี้มันช่างโรยด้วยกลีบกุหลาบเสียนี่กระไร
สุขที่ไม่เคยต้องพานพบสิ่งที่เรียกว่าทุกข์ ทำให้ใช้ชีวิตอยู่บนความประมาท
ทุกคนที่เรารัก เขายังอยู่ที่ตรงนั้นแหละ ไม่ไปไหนหรอก
จนเมื่อวันที่ต้องสูญเสียแม่ไป วันนั้นเหมือนโลกถล่มลงตรงหน้า
คำถามที่เกิดขึ้นคือ ทำไม ทำไม ทำไม คนอื่นมีตั้งมากมายทำไมต้องเป็นเราที่เจอเหตุการณ์นี้(ช่างเห็นแก่ตัวเหลือเกิน เด็กน้อยเอ๋ย)

นั่นคือจุดเริ่มต้นให้หันมาพึ่งพระพุทธศาสนาอย่างจริงจังค่ะ
ทำให้รู้ว่า หลักธรรมของพระพุทธเจ้านั้น มีอีกหลายข้อเหลือเกินที่เราไม่เข้าใจ จนกว่าเราจะสัมผัสมันด้วยตนเอง เข้าใจ ในที่นี้ หมายความว่า เข้าใจจนบอกตัวเองได้ว่า อ๋อ มันเป็นเช่นนั้นเอง
เข้าใจพอที่จะมองว่า ทุกข์ของเราก็เป็นเพียงธุลีเล็ก ๆ ในจักรวาลใบนี้
โลกไม่ได้หยุดหมุนเพื่อรอเรา เราไม่ได้ทุกข์อยู่เพียงผู้เดียว เราไม่ได้สุขอยู่เพียงผู้เดียว
ทุกคนในวัฏฏะนี้คือ ผู้ร่วมทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันกับเราทั้งหมดทั้งสิ้นจริง ๆ
หากเรายึด ไม่ยอมปล่อย (แม้จะทำยาก ยากมากจริง ๆ ค่ะ เพราะเราก็ยังเป็นมนุษย์ที่เรียกได้ว่ามีความผูกพัน มีอารมณ์รัก โลภ โกรธ หลง เพียงแต่ต้องพยายามมองตามจิตใจของเราให้ทัน และพยายามดึงความรู้สึกนั้นออกไป) เราคือผู้ยึดติดกับความทุกข์นั้น

เมื่อมีเหตุการณ์ใดมากระทบ ถามว่ายังรู้สึก หดหู่ไหม เศร้าไหม ท้อแท้ไหม
ตอบได้เลยค่ะ ว่ามีครบทุกข้อ แต่ เราจะทำยังไงให้อยู่กับความรู้สึกนั้นสั้นที่สุด
เพราะมนุษย์ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ การสูญเสียคนที่เรารัก มันทุกข์ มันเจ็บปวด มันทรมาน
มันร้องไห้จนไม่เหลือน้ำตาจะไหลออกมา มันสะอื้นทั้ง ๆ ที่ยังหลับตา นอนไม่ได้ ตื่นไม่ดี
สิ่งเดียวที่ช่วยเราได้ คือ การยอมรับว่า มันคือความจริง และพยายามอยู่กับมันให้ได้ค่ะ
คนที่เรารัก ไม่ได้จากเราไปไหนไกลเลย หลับตา วางมือลงที่หัวใจ เขายังอยู่ตรงนั้นเสมอ
และ ข้อความจากหนังสือ รอยอาลัย ของ คุณหญิงวิมล(ทมยันตี) บอกไว้ได้อย่างน่าฟังค่ะว่า
"หากเราร้องไห้ให้กับของรักทุกชิ้น เราคงมีน้ำตาไม่พอหรอก"

สติ มา แล้ว ปัญญา จะเกิด นะจ๊ะ เพื่อนไม่ใช่คนเก่ง ไม่ใช่คนกล้าอะไรหรอก
แต่บอกในฐานะที่ผ่านมาแล้วว่า ไม่มีใครจะช่วยให้เราก้าวผ่านสิ่งนี้ไปได้นอกจากตัวเราเอง
แต่กว่าวันนั้นจะมาถึง เพื่อนสัญญานะว่าจะอยู่ข้าง ๆ คอยเป็นกำลังใจให้บี้เสมอ
เราทำดีที่สุดแล้ว หยุดโทษตัวเอง เพราะคนที่จากไป เขาคงมองกลับมาอย่างไม่สบายใจ
ให้เขาไป สบาย ได้ดังคำที่คนโบราณเคยสั่งสอนมานะ 
เข้มแข็งไว้นะ บี้ทำได้ เพื่อนเชื่อเช่นนั้น





 

Create Date : 11 กรกฎาคม 2557
0 comments
Last Update : 11 กรกฎาคม 2557 22:28:36 น.
Counter : 557 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


บัวริมบึง
Location :
ภูเก็ต Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]








ที่ข้างกายเธอรักฉันวนเวียนอยู่ไม่ไกล

ผู้คนอาจจะเดินเข้าและออก
ในชีวิตคุณมากมาย
แต่มีเพียงบางคนเท่านั้น
ที่ฝากสิ่งที่คุณจะรำลึกถึงเขา
เมื่อเขาจากไป
วันหนึ่ง...เราจะกลายเป็น
ความทรงจำของกันและกัน

โลกไม่เคยทำให้มนุษย์สมบูรณ์แบบ
เพื่อเผื่อเนื้อที่ให้คุณได้มีโอกาสแสวงหา
แต่โลกทำให้มนุษย์มีความเหงา
เพื่อให้มนุษย์แสวงหาความรัก
และมอบความรักและได้รู้ว่า
"การมีเพื่อนทำให้โลก
ไม่เงียบเหงาจนเกินไป"

และข้าปรารถนาจะเป็นสายลม
ถวิลหวังที่จะหลับตาลง
และตื่นขึ้นมาในอ้อมแขนเจ้า
ตลอดกาล........

ความรัก คือ ความปรีดีที่แสนเปรี้ยว
ความเศร้าสร้อยที่แสนหวาน
ความตายที่มีชีวิต
และชีวิตที่กำลังจะตาย
-โทมัส วัสสัน-

ยูงทองล่องฟ้าเมฆิน
ถวิลหวังไอดิน
โบยบินผินสู่พสุธา
ดอกฟ้าโน้มกิ่งลงมา
จากสวรรค์อาภา
ให้ดินปรีดาอาวรณ์
-เพชรพระอุมา-

ขอบคุณพี่อ้อมที่ช่วยทำให้
เกิดความสวยงามแก่บล๊อคนี้น่ะค่ะ
ขอบคุณมิตรภาพดีๆ จากที่แห่งนี้
และขอบคุณอุปกรณ์ตกแต่งบล๊อคจากทุกๆ ที่ค่ะ













Friends' blogs
[Add บัวริมบึง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.